grzybicze zakażenie ucha zewnętrznego
Wskazanie

Grzybicze zakażenie ucha zewnętrznego (otomykoza) to stan zapalny wywołany przez grzyby, najczęściej z rodzaju Aspergillus lub Candida. Infekcja obejmuje przewód słuchowy zewnętrzny, a czasem również małżowinę uszną. Zakażenie występuje często u osób z obniżoną odpornością, cukrzycą, po antybiotykoterapii, u pływaków oraz w ciepłym, wilgotnym klimacie. Charakterystyczne objawy obejmują świąd, ból ucha, uczucie pełności, wydzielinę o charakterystycznym zapachu oraz czasem niedosłuch.

W leczeniu grzybiczych zakażeń ucha zewnętrznego stosuje się przede wszystkim miejscowe leki przeciwgrzybicze. Na polskim rynku dostępne są preparaty zawierające pochodne azolowe, takie jak klotrymazol (Clotrimazolum GSK, Canesten), mikonazol (Micotal) czy ekonazol (Pevaryl). W przypadkach mieszanych zakażeń bakteryjno-grzybiczych skuteczne są preparaty złożone zawierające dodatkowo antybiotyk i kortykosteroid, np. Dicortineff, Triderm czy Pimafucort. W ciężkich przypadkach mogą być konieczne doustne leki przeciwgrzybicze, jak flukonazol (Fluconazole, Diflucan) lub itrakonazol (Orungal, Itrax).

Największą trudnością w leczeniu grzybiczych zakażeń ucha zewnętrznego jest wysoka skłonność do nawrotów, szczególnie u osób z czynnikami predysponującymi. Skuteczna terapia wymaga dokładnego oczyszczenia przewodu słuchowego z wydzieliny i złuszczonego nabłonka, co często musi być wykonane przez laryngologa. Problemem jest również długi czas terapii – leczenie trwa zwykle 2-3 tygodnie i powinno być kontynuowane jeszcze przez 7-10 dni po ustąpieniu objawów. Dodatkowo, pacjenci często przerywają leczenie po pierwszych oznakach poprawy, co sprzyja nawrotom. Istotnym wyzwaniem jest także ochrona ucha przed wilgocią i urazami mechanicznymi w trakcie i po leczeniu.