Pentoksyfilina
Pentoksyfilina jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego, takich jak chromanie przestankowe, a także w przypadkach zaburzeń krążenia w obrębie oka i ucha wewnętrznego spowodowanych niedostatecznym ukrwieniem. Jest również wykorzystywana w terapii stanów niedokrwienia mózgu, na przykład po udarze mózgu oraz w przewlekłych chorobach naczyń tętniczych. Lek poprawia przepływ krwi poprzez zmniejszenie lepkości krwi i poprawę elastyczności erytrocytów, co wpływa na lepsze zaopatrzenie tkanek w tlen. Jest stosowana u pacjentów dorosłych, u których inne metody leczenia, takie jak rehabilitacja ruchowa lub zabiegi operacyjne, są niewskazane lub niemożliwe do przeprowadzenia.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Pentoksyfilina jest dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych, a dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnych cech pacjenta oraz rodzaju schorzenia. W przypadku tabletek Agapurin 100 mg dawka początkowa wynosi 200 mg (2 tabletki) 3 razy na dobę, z możliwością redukcji do 100 mg 3 razy na dobę w przypadku działań niepożądanych. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, takie jak Agapurin SR 400 mg i 600 mg, Apo-Pentox 400 SR, PentoHEXAL 600 Retard oraz Polfilin prolongatum 400 mg, mają różne schematy dawkowania, z maksymalną dawką dobową nieprzekraczającą 1200 mg. Postać dożylna (Polfilin) stosowana jest w dawkach 100-600 mg/dobę, podawana w 1-2 dawkach podzielonych, z możliwością ciągłego wlewu 0,6 mg/kg mc./godz, nie przekraczając 1200 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować po jedzeniu, popijając wodą, a wlew dożylny podawać powoli (100 mg przez 60 minut) z zachowaniem pozycji leżącej pacjenta.
U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) zaleca się redukcję dawki do 50-70% standardowej, np. Agapurin SR 400 mg do 1-2 tabletek na dobę, Apo-Pentox 400 SR i PentoHEXAL 600 Retard o 30-50%, a Polfilin do 50-70% dawki standardowej. W niewydolności wątroby dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane przez lekarza. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami układu krążenia, rozpoczynając leczenie od niskich dawek, aby uniknąć nagłego spadku ciśnienia i powikłań. Nie zaleca się stosowania pentoksyfiliny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Czas trwania terapii jest ustalany indywidualnie, a wlew dożylny u pacjentów z niewydolnością krążenia powinien mieć ograniczoną objętość (1-1,5 litra na dobę).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Pentoksyfilina – Dawkowanie i sposób podawania
choroba naczyń mózgowych, choroba wieńcowa, ciężkie zaburzenie krążenia, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, klirens kreatyniny, koncentrat do sporządzania roztworu, niedociśnienie, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pentoksyfilina, postać dożylna, roztwór do wstrzykiwań, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wlew dożylny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia -
Działania niepożądane
Pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny stosowana w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, wzdęcia, ból brzucha oraz biegunkę, które są zależne od dawki i zwykle ustępują po odstawieniu leku. Istotne są również poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia oraz leukopenia/neutropenia, które wymagają regularnej kontroli morfologii krwi ze względu na ryzyko niewydolności szpiku i zwiększonej podatności na infekcje. Ponadto pentoksyfilina może powodować krwawienia, w tym do siatkówki, co stanowi wskazanie do natychmiastowego przerwania leczenia. Wśród działań niepożądanych odnotowano także reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie, ale zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, które wymagają pilnej interwencji i odstawienia leku.
W trakcie terapii pentoksyfiliną zaleca się monitorowanie parametrów hematologicznych, funkcji wątroby (ze względu na ryzyko cholestazy i wzrostu aminotransferaz) oraz ciśnienia tętniczego (z uwagi na możliwość wystąpienia niedociśnienia). Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego obejmują tachykardię, arytmię, dusznicę bolesną oraz niedociśnienie, szczególnie przy wyższych dawkach. U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi istnieje zwiększone ryzyko jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. W celu minimalizacji działań niepożądanych zaleca się stosowanie preparatów o przedłużonym uwalnianiu, podawanie leku podczas posiłków, zmniejszenie dawki oraz wolniejszą infuzję dożylną. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, krwawień do siatkówki, poważnych zaburzeń hematologicznych lub ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona) konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej terapii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla dalszego monitorowania bezpieczeństwa stosowania pentoksyfiliny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Pentoksyfilina – Działania niepożądane
aminotransferaza, arytmia, cholestaza, dusznica bolesna, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kolagenoza mieszana, krwawienie do siatkówki, leukopenia, małopłytkowość, metyloksantyna, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie siatkówki, pentoksyfilina, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół Stevensa-Johnsona -
Przeciwwskazania stosowania
Pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny, jest stosowana w terapii zaburzeń obwodowego krążenia krwi dzięki właściwościom poprawiającym mikrokrążenie oraz działaniu wazodilatacyjnemu i antyagregacyjnemu. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są: nadwrażliwość na pentoksyfilinę lub inne metyloksantyny (kofeina, teofilina, teobromina), niedawno przebyty ostry zawał mięśnia sercowego, niedawno przebyty udar mózgu (zarówno niedokrwienny, jak i krwotoczny), krwotok mózgowy, znacząco nasilone krwawienia, skazy krwotoczne, choroby z dużym ryzykiem krwotoków, owrzodzenia żołądka i/lub jelit oraz wylew do siatkówki. Preparaty zawierające pentoksyfilinę, takie jak Agapurin SR 400, PentoHEXAL 600 Retard czy Polfilin prolongatum, zawierają również substancje pomocnicze (np. laktozę jednowodną, sacharozę), które mogą stanowić dodatkowe przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją tych cukrów.
W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, chorobami wątroby lub nerek, stosujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe oraz u osób w podeszłym wieku, konieczna jest szczególna ostrożność i indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka. Pentoksyfilina może nasilać tachyarytmie oraz działanie leków przeciwzakrzepowych, zwiększając ryzyko powikłań krwotocznych. W sytuacjach czasowych przeciwwskazań, takich jak niedawno przebyty zawał serca, zaleca się odroczenie terapii do momentu zmniejszenia ryzyka. Wystąpienie krwotoku do siatkówki podczas leczenia pentoksyfiliną wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia u pacjentów z wymienionymi przeciwwskazaniami lub czynnikami ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Pentoksyfilina – Przeciwwskazania stosowania
agregacja płytek krwi, choroba nerek, choroba von Willebranda, choroba wątroby, hemofilia, hemostaza, hipotensja, koagulopatia, kofeina, krwawienie wtórne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do siatkówki, krwotok mózgowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, metyloksantyna, mikrokrążenie, nadwrażliwość na pentoksyfilinę, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie żołądka, pentoksyfilina, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, skaza krwotoczna, tachyarytmia, teobromina, teofilina, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, właściwości wazodilatacyjne, wylew do siatkówki, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pentoksyfilina wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 u myszy i szczurów wynoszącymi odpowiednio 170-195 mg/kg mc. i 170-230 mg/kg mc. (dożylna), 240-370 mg/kg mc. (dootrzewnowa) oraz 1385 mg/kg mc. i 1770 mg/kg mc. (doustna). U ludzi dawki doustne rzędu 80 mg/kg mc. mogą wywoływać objawy ostrego zatrucia. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach (do 1000 mg/kg mc./dobę) i psach (do 100 mg/kg mc./dobę) nie wykazały toksycznego uszkodzenia narządów, jednak dawki powyżej 320 mg/kg mc./dobę u psów indukowały objawy niepożądane, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwotoki, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w jądrach. Badania reprodukcyjne na różnych gatunkach nie wykazały teratogenności, embriotoksyczności ani negatywnego wpływu na płodność, choć bardzo wysokie dawki u szczurów zwiększały śmiertelność wewnątrzmaciczną i resorpcję płodów. Pentoksyfilina i jej metabolity przenikają do mleka samic w okresie laktacji.
Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, test mikrojąderkowy oraz test UDS, nie wykazały działania mutagennego pentoksyfiliny. Długoterminowe badania rakotwórczości na myszach i szczurach (do 78 tygodni, dawki 450-570 mg/kg mc.) nie potwierdziły działania kancerogennego u myszy, natomiast u samic szczurów zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości łagodnych gruczolakowłókniaków sutka, co jednak może mieć ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na ich częste samoistne występowanie. Warto podkreślić, że dawki stosowane w badaniach przedklinicznych wielokrotnie przekraczały dawki terapeutyczne u ludzi (np. 10-25-krotnie w badaniach teratogenności, do 7-krotnie w badaniach rozrodczości), co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa pentoksyfiliny w zastosowaniach klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Pentoksyfilina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
badania reprodukcyjne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolakowłókniak sutka, LD50, niewydolność krążenia, niezaplanowana synteza DNA, obrzęk płuc, ostre zatrucie, pentoksyfilina, potencjał teratogenny, rakotwórczość, resorpcja płodu, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczne uszkodzenie narządów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zgon wewnątrzmaciczny płodu -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pentoksyfilina, stosowana w preparatach takich jak Agapurin, Apo-Pentox czy Polfilin, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych, które obligują do natychmiastowego przerwania terapii. W przypadku ciężkich reakcji nadwrażliwości (np. pokrzywka, nudności, zlewne poty) konieczne jest szybkie wdrożenie postępowania ratunkowego, w tym dożylne podanie adrenaliny, glikokortykosteroidów (metyloprednizolon 250-1000 mg i.v.) oraz leków przeciwhistaminowych. Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, zaawansowaną miażdżycą naczyń wieńcowych i mózgowych, ostrym zawałem serca, cukrzycą oraz ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub wątroby, gdyż u tych grup konieczne jest zmniejszenie dawki i ścisły monitoring kliniczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów witaminy K, gdzie zalecane jest częste kontrolowanie INR.
W trakcie terapii pentoksyfiliną wskazane jest regularne monitorowanie morfologii krwi ze względu na ryzyko rozwoju niedokrwistości aplastycznej. Preparaty iniekcyjne zawierają znaczące ilości sodu (np. Polfilin 5 ml zawiera 17,7 mg sodu, co stanowi 0,89% dziennego limitu WHO), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi lub zaburzeniami czynności nerek. Ponadto, pentoksyfilina wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (toczeń rumieniowaty układowy, kolagenozy mieszane) oraz podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwcukrzycowych, cyprofloksacyny i teofiliny. W przypadku pacjentów z niedociśnieniem lub niestabilnym krążeniem zaleca się rozpoczynanie terapii od niskich dawek z ich stopniowym zwiększaniem i monitorowaniem ciśnienia tętniczego. Całościowo, terapia pentoksyfiliną wymaga indywidualizacji dawkowania i ścisłego nadzoru klinicznego, zwłaszcza u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Pentoksyfilina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
antagonisty witaminy K, choroby tkanki łącznej, choroby układu krążenia, ciśnienie tętnicze, cyprofloksacyna, drogi oddechowe, glikokortykosteroidy, klirens kreatyniny, kolagenozy mieszane, leki hamujące agregację płytek, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwzakrzepowe, metyloprednizolon, miażdżyca naczyń wieńcowych, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry krzepnięcia, pentoksyfilina, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, teofilina, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zwężenie naczyń krwionośnych -
Właściwości farmakodynamiczne
Pentoksyfilina, syntetyczna pochodna ksantyny z grupy leków rozszerzających naczynia obwodowe (kod ATC: C04AD03), wykazuje wielokierunkowe działanie na właściwości reologiczne krwi oraz mikrokrążenie. Mechanizmy jej działania obejmują poprawę elastyczności erytrocytów, hamowanie ich agregacji, zmniejszenie agregacji płytek krwi poprzez nasilenie syntezy prostacykliny, obniżenie patologicznie podwyższonego stężenia fibrynogenu oraz redukcję lepkości krwi. Ponadto pentoksyfilina zmniejsza przyleganie i aktywację leukocytów, co ogranicza uszkodzenia śródbłonka naczyniowego. Dzięki tym efektom lek poprawia przepływ krwi, szczególnie w obszarach z przewlekłymi zmianami tętniczymi, zwiększając natlenowanie tkanek.
Farmakologiczne działanie pentoksyfiliny na mikrokrążenie realizuje się poprzez zwiększenie płynności krwi oraz efekt przeciwzakrzepowy, co skutkuje poprawą perfuzji tkanek niedokrwionych. Dodatkowo wykazuje ona nieznaczne działanie rozszerzające naczynia krwionośne oraz łagodne działanie inotropowe, zwiększające kurczliwość mięśnia sercowego. Kompleksowe oddziaływanie na elementy morfotyczne krwi i naczynia krwionośne czyni pentoksyfilinę wartościowym lekiem w terapii schorzeń związanych z zaburzeniami ukrwienia, zwłaszcza w przewlekłych chorobach naczyń tętniczych, gdzie poprawa reologii krwi i mikrokrążenia jest kluczowa dla zwiększenia dopływu krwi i natlenowania tkanek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Pentoksyfilina – Właściwości farmakodynamiczne
agregacja erytrocytów, agregacja płytek krwi, działanie inotropowe, działanie przeciwzakrzepowe, elastyczność erytrocytów, kurczliwość mięśnia sercowego, lek rozszerzający naczynia obwodowe, lepkość krwi, mikrokrążenie, natlenowanie tkanek, pentoksyfilina, pochodna ksantyny, pochodna puryny, przewlekłe zmiany w tętnicach, rozszerzenie naczyń krwionośnych, składniki morfotyczne krwi, śródbłonek naczyń krwionośnych, stężenie fibrynogenu, synteza prostacykliny, właściwości reologiczne krwi, zaburzenie ukrwienia tkanek -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Pentoksyfilina, obecna w preparatach takich jak Agapurin, Agapurin SR 400/600, Apo-Pentox 400 SR, PentoHEXAL 600 Retard, Polfilin oraz Polfilin prolongatum, nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, dlatego jej użycie w tym okresie nie jest zalecane. Brak jest również danych dotyczących wpływu pentoksyfiliny na płodność u obu płci. Szczególnie kategoryczne jest zalecenie unikania stosowania PentoHEXAL 600 Retard w ciąży ze względu na brak doświadczenia klinicznego. Preparaty Polfilin i Polfilin prolongatum, dostępne także w formie parenteralnej, również nie powinny być stosowane w ciąży z powodu niewystarczających danych bezpieczeństwa.
Pentoksyfilina przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, co wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka podczas leczenia kobiet karmiących piersią. Preparaty Agapurin i Agapurin SR nie są wskazane w okresie laktacji, natomiast PentoHEXAL 600 Retard może być stosowany po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, nie oczekując wpływu na niemowlę. Stosowanie Polfilin i Polfilin prolongatum w laktacji należy ograniczyć do uzasadnionych przypadków. W przypadku konieczności terapii pentoksyfiliną u kobiet karmiących, zaleca się rozważenie przerwania karmienia piersią lub alternatywnych metod żywienia dziecka. Lekarz powinien przekazać pacjentce jasne informacje o potencjalnych zagrożeniach i konieczności konsultacji przed rozpoczęciem leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Pentoksyfilina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Agapurin, Agapurin SR, alternatywna metoda karmienia, Apo-Pentox, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, forma parenteralna, karmienie piersią, koncentrat do sporządzania roztworu, mleko kobiece, PentoHEXAL, pentoksyfilina, płodność, Polfilin, Polfilin prolongatum, roztwór do wstrzykiwań, stosunek korzyści do ryzyka, substancja lecznicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka o standardowym uwalnianiu, wiek rozrodczy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Pentoksyfilina wykazuje zróżnicowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zależny od postaci farmaceutycznej oraz dawki. Preparaty takie jak Agapurin (100 mg), Agapurin SR 400 (400 mg), Agapurin SR 600 (600 mg) oraz PentoHEXAL 600 Retard (600 mg) nie wykazują wpływu na zdolności psychomotoryczne, natomiast Apo-Pentox 400 SR (400 mg) wykazuje nieistotny wpływ, co wymaga jedynie zachowania ostrożności w początkowym okresie terapii. W przeciwieństwie do nich, formy parenteralne Polfilin (20 mg/ml roztwór do wstrzykiwań i 20 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) oraz tabletki Polfilin prolongatum 400 mg mogą wywoływać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takie jak zawroty głowy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
W praktyce klinicznej lekarz powinien indywidualizować zalecenia dotyczące bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, uwzględniając postać farmaceutyczną, dawkę oraz stan kliniczny pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów stosujących preparaty Polfilin i Polfilin prolongatum, informując ich o ryzyku działań niepożądanych ze strony OUN. Zaleca się przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego aktywności zawodowej i pozazawodowej, zwłaszcza u kierowców zawodowych i operatorów maszyn. Ponadto, lekarz powinien monitorować reakcję pacjenta na lek, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i przy zwiększaniu dawki, oraz uwzględniać potencjalne interakcje pentoksyfiliny z lekami działającymi na OUN, takimi jak leki przeciwnadciśnieniowe, uspokajające czy przeciwdepresyjne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Pentoksyfilina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, droga podania, działania niepożądane OUN, forma parenteralna, koncentrat do sporządzania roztworu, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek uspokajający, ośrodkowy układ nerwowy, pentoksyfilina, postać farmaceutyczna, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, substancja aktywna, tabletka drażowana, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Pentoksyfilina jest lekiem o szerokim spektrum działania, stosowanym głównie w zaburzeniach mikrokrążenia, zwłaszcza w chorobach naczyń obwodowych, takich jak miażdżyca tętnic kończyn dolnych (stadium IIb wg Fontaine’a), angiopatia cukrzycowa, zarostowa choroba naczyń tętniczych oraz choroba Bürgera. Poprawia elastyczność erytrocytów i zmniejsza lepkość krwi, co skutkuje lepszym ukrwieniem tkanek i zwiększeniem dystansu chromania. Ponadto, pentoksyfilina jest stosowana w leczeniu zmian troficznych (np. owrzodzenia podudzi, zgorzele), angioneuropatii oraz zaburzeń krążenia w obrębie gałki ocznej (ostre i przewlekłe zaburzenia siatkówkowe i naczyniówkowe, z wyłączeniem wylewu krwi do siatkówki) oraz ucha wewnętrznego (naczyniowe zaburzenia słuchu, nagła utrata słuchu, szumy uszne). W neurologii znajduje zastosowanie jako leczenie wspomagające po udarze mózgu oraz w łagodnych zaburzeniach funkcji poznawczych o podłożu naczyniowym.
Pentoksyfilina dostępna jest w formach doustnych (tabletki natychmiastowego uwalniania 100 mg oraz tabletki o przedłużonym uwalnianiu 400 mg i 600 mg) oraz parenteralnych (roztwór do wstrzykiwań i koncentrat do infuzji o stężeniu 20 mg/ml). Wybór formy farmaceutycznej zależy od stanu klinicznego pacjenta i pilności interwencji: tabletki natychmiastowego uwalniania stosuje się w początkowej fazie terapii lub przy konieczności precyzyjnego dawkowania, tabletki o przedłużonym uwalnianiu w terapii długoterminowej (dawkowanie 1-2 razy na dobę), a preparaty parenteralne w stanach ostrych lub u pacjentów z przeciwwskazaniami do podawania doustnego. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych, co jest zgodne z charakterystyką produktów leczniczych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Pentoksyfilina – Wskazania do stosowania
angioneuropatia, angiopatia cukrzycowa, choroba Bürgera, chromanie przestankowe, miażdżyca tętnic kończyn dolnych, nagła utrata słuchu, niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego, niedrożność tętnicy, owrzodzenie podudzi, pentoksyfilina, proces miażdżycowy, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, udar mózgu, wylew krwi do siatkówki, zaburzenie czynności ucha wewnętrznego, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koncentracji, zaburzenie krążenia naczyniówki oka, zaburzenie krążenia tętniczego, zaburzenie mikrokrążenia, zaburzenie pamięci, zarostowa choroba naczyń tętniczych, zawrót głowy, zespół pozakrzepowy, zgorzel, zmiana troficzna