Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Tabletki powlekane, 160 mg + 25 mg
Lek zawiera walsartan oraz hydrochlorotiazyd, które działają łącznie w celu obniżenia ciśnienia krwi. Jest stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Preparat przeznaczony jest dla pacjentów, u których jednolekowe leczenie walartanem lub hydrochlorotiazydem nie przynosi wystarczającej kontroli ciśnienia. Tabletki powlekane są łatwe do przyjmowania i zapewniają skuteczne działanie terapeutyczne.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu w formie tabletek powlekanych, stosowany jest w terapii nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do maksymalnie 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu w celu optymalizacji kontroli ciśnienia i minimalizacji ryzyka niedociśnienia. Efekt hipotensyjny pojawia się zwykle po 2 tygodniach, a maksymalny efekt terapeutyczny osiągany jest po 4 tygodniach, choć u niektórych pacjentów może to trwać do 8 tygodni. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając odpowiednią ilością wody.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥ 30 ml/min) nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast stosowanie leku jest przeciwwskazane przy ciężkich zaburzeniach nerek (GFR < 30 ml/min) ze względu na obecność hydrochlorotiazydu. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby bez cholestazy dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg, a lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby, żółciową marskością i cholestazą. U osób w podeszłym wieku nie wymaga się zmiany dawkowania. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
bezmocz, cholestaza, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, hydrochlorotiazyd, leczenie skojarzone, marskość wątroby żółciowa, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, preparat złożony, tabletka powlekana, walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera walsartan (160 mg) i hydrochlorotiazyd (25 mg), które wykazują szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się hipokaliemię (≥1/10 pacjentów) indukowaną przez hydrochlorotiazyd, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca. Inne częste zaburzenia metaboliczne to hiponatremia i hipomagnezemia. Walsartan może przeciwdziałać hipokaliemii, ale jednocześnie wywoływać hiperkaliemię. Zarówno walsartan, jak i hydrochlorotiazyd mogą powodować zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącą niewydolnością nerek, serca lub marskością wątroby. Niedociśnienie jest niezbyt częstym działaniem niepożądanym skojarzenia, natomiast niedociśnienie ortostatyczne występuje często przy stosowaniu samego hydrochlorotiazydu. Rzadko obserwuje się zaburzenia rytmu serca oraz bardzo rzadko niewydolność oddechową, w tym ARDS.
Hydrochlorotiazyd wiąże się z ryzykiem rozwoju nieczerniakowych nowotworów skóry (rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy), co jest związane z kumulacyjną dawką leku. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, anemia hemolityczna i niewydolność szpiku kostnego, choć są one rzadkie lub bardzo rzadkie. Reakcje skórne, w tym wysypka, pokrzywka, świąd i obrzęk naczyniowy, są częste, a bardzo rzadko obserwuje się martwicze zapalenie naczyń i martwicę toksyczno-rozpływną naskórka. Zaleca się monitorowanie działań niepożądanych oraz zgłaszanie ich do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, aby zapewnić ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii skojarzeniem walsartanu i hydrochlorotiazydu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
agranulocytoza, anemia aplastyczna, aplazja szpiku kostnego, ARDS, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, jaskra zamkniętego kąta, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc niekardiogenny, pancreatitis, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty skórny, trombocytopenia, walsartan z hydrochlorotiazydem, zapalenie naczyń, zasadowica hipochloremiczna, zawroty błędnikowe -
Interakcje leku
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (160 mg + 25 mg) zawiera walsartan oraz hydrochlorotiazyd, które wykazują liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Połączenia niezalecane obejmują m.in. lit, ze względu na ryzyko zwiększenia jego stężenia i toksyczności, oraz diuretyki oszczędzające potas i preparaty potasu, które mogą prowadzić do hiperkaliemii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych, NLPZ (w tym ASA >3 g/dobę), inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II i aliskirenu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Monitorowanie stężenia potasu i czynności nerek jest wskazane zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawkowania.
Hydrochlorotiazyd może nasilać hipokaliemię, co zwiększa ryzyko arytmii, zwłaszcza przy stosowaniu glikozydów naparstnicy oraz leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III (ryzyko torsades de pointes). Tiazyd może także zmieniać tolerancję glukozy, co wymaga dostosowania leków przeciwcukrzycowych, a w połączeniu z metforminą istnieje podwyższone ryzyko kwasicy mleczanowej w przypadku niewydolności nerek. Inne istotne interakcje obejmują zwiększone ryzyko hiperurykemii przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny oraz ryzyko niewydolności nerek po podaniu jodowych środków kontrastowych u pacjentów odwodnionych. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne i moczopędne leku, dlatego zaleca się ostrożność lub abstynencję. Walsartan jest substratem transporterów OATP1B1/OATP1B3 i MRP2, co wymaga uwagi przy stosowaniu inhibitorów tych transporterów (np. ryfampicyna, cyklosporyna, rytonawir).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
amina presyjna, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny, biodostępność, diazoksyd, diuretyk oszczędzający potas, dna moczanowa, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor wychwytu zwrotnego dopaminy, kolestyramina, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek cytotoksyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, środek kontrastowy zawierający jod, stężenie litu w surowicy, stężenie potasu w osoczu, supresja szpiku kostnego, tiazyd, tolerancja glukozy, torsades de pointes, transporter wychwytu wątrobowego, transporter wyrzutu wątrobowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd wymaga zachowania ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących stosowanie nie jest zalecane ze względu na przenikanie hydrochlorotiazydu do mleka oraz brak danych dotyczących walsartanu, co sugeruje konieczność wyboru alternatywnej terapii o lepszym profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza u noworodków i wcześniaków. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dopuszczalne jest stosowanie przy GFR ≥ 30 ml/min bez konieczności modyfikacji dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany przy GFR < 30 ml/min oraz bezmoczu. W przypadku zaburzeń czynności wątroby zaleca się ostrożność i nieprzekraczanie dawki 80 mg walsartanu, z przeciwwskazaniem w ciężkich schorzeniach, takich jak żółciowa marskość i cholestaza.
Podczas terapii należy również uwzględnić potencjalne działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów, takie jak zawroty głowy i uczucie zmęczenia, a także ryzyko nasilenia niedociśnienia ortostatycznego przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, a brak jest dodatkowych przeciwwskazań. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia śpiączki wątrobowej u pacjentów z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej podczas stosowania tiazydów w kontekście chorób wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
-
Przeciwwskazania
Preparat Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (160 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze (w tym 32,54 mg laktozy na tabletkę), a także u osób uczulonych na pochodne sulfonamidów. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na teratogenne działanie walsartanu, ciężkie zaburzenia czynności wątroby (marskość żółciowa, cholestaza), ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz bezmocz. Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy opornych zaburzeniach elektrolitowych, takich jak hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia, ze względu na ryzyko ich pogłębienia. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73 m² z powodu ryzyka hiperkalemii i pogorszenia funkcji nerek.
W sytuacjach klinicznych wymagających ostrożności należy rozważyć alternatywne metody leczenia lub ścisłe monitorowanie. Dotyczy to kobiet w pierwszym trymestrze ciąży, pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń elektrolitowych (dieta ubogopotasowa, leki wpływające na gospodarkę elektrolitową, przewlekła biegunka, hiperaldosteronizm pierwotny) oraz tych stosujących inne leki oddziałujące na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Ze względu na obecność laktozy, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu galaktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, cholestaza, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkalemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, klirens kreatyniny, marskość wątroby żółciowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, pochodna sulfonamidu, powikłanie sercowo-naczyniowe, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan i hydrochlorotiazyd, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, zawierającego 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wywołuje znaczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia świadomości oraz zapaść krążeniową, natomiast hydrochlorotiazyd powoduje nudności, senność, hipowolemię oraz zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemię, co może skutkować zaburzeniami rytmu serca i skurczami mięśni. Nasilenie objawów waha się od umiarkowanego do ciężkiego, a wstrząs i zapaść stanowią stan zagrożenia życia.
Leczenie przedawkowania wymaga natychmiastowej stabilizacji układu krążenia poprzez ułożenie pacjenta w pozycji na plecach, dożylne uzupełnienie płynów i elektrolitów oraz monitorowanie parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, saturacja, diureza). W ciężkich przypadkach wskazane jest stosowanie leków wazopresyjnych, takich jak noradrenalina czy dopamina. Walsartan nie jest usuwalny przez hemodializę ze względu na silne (>95%) wiązanie z białkami osocza, natomiast hydrochlorotiazyd może być skutecznie eliminowany tą metodą, co jest istotne w ciężkich zatruciach. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie i kompleksowe postępowanie, aby zapobiec powikłaniom zagrażającym życiu pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
antagonista receptora angiotensyny II, białko osocza, błona dializacyjna, diureza, hemodializa, hipokaliemia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, lek wazopresyjny, nadmierna diureza, niedociśnienie tętnicze, objętość wewnątrznaczyniowa, parametr hemodynamiczny, skurcz mięśni, walsartan, wiązanie z białkami, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne na szczurach i małpach szerokonosych oceniły toksyczność przewlekłego stosowania skojarzenia walsartanu i hydrochlorotiazydu. Uszkodzenia nerek, objawiające się nefropatią z bazofilią, wzrostem stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zwiększoną diurezą i wydalaniem elektrolitów, obserwowano przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednik 0,9x MRHD dla walsartanu i 3,5x MRHD dla hydrochlorotiazydu) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu + 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3x MRHD i 1,2x MRHD odpowiednio). Wysokie dawki powodowały także zmiany hematologiczne (spadek erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu) oraz hiperplazję tętniczek doprowadzających w nerkach. Uszkodzenia błony śluzowej żołądka stwierdzono u małp przy dawce 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu. Mechanizmy toksyczności wiązano z hemodynamicznymi efektami blokady receptora angiotensyny II, podobnymi do działania inhibitorów ACE, jednak zmiany te nie mają istotnego znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych u ludzi.
Badania genotoksyczności i rakotwórczości przeprowadzono oddzielnie dla obu substancji, nie wykazując działania mutagennego, uszkodzenia chromosomów ani działania rakotwórczego dla walsartanu, a także braku mutagenności i uszkodzenia chromosomów dla hydrochlorotiazydu. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów toksyczne dawki walsartanu (600 mg/kg/dobę, około 18-krotność MRHD) podawane w okresie okołoporodowym powodowały obniżoną przeżywalność potomstwa, opóźnienie rozwoju i wady rozwojowe, natomiast nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach Segmentu II u szczurów i królików. Toksyczność płodowa była związana z działaniem toksycznym na organizm matki. Podsumowując, wyniki badań przedklinicznych potwierdzają bezpieczeństwo stosowania skojarzenia walsartanu i hydrochlorotiazydu w dawkach terapeutycznych u ludzi, przy jednoczesnym zachowaniu ostrożności w okresie ciąży i laktacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
badania przedkliniczne, blokada angiotensyny II, błona śluzowa żołądka, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitor ACE, małpa szerokonosa, mocznik i kreatynina, morfologia krwi, nefropatia z bazofilią, renina, rozwój embrionalny płodowy, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie nerek, walsartan i hydrochlorotiazyd -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka występuje w formie tabletek powlekanych zawierających 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki mają jasnobrązowy kolor, owalny kształt, dwuwypukłą powierzchnię oraz wymiary 14 mm na 6 mm. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna w ilości 32,54 mg na tabletkę. Składniki pomocnicze rdzenia obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, magnezu stearynian, kroskarmelozę sodową i powidon K-25, natomiast otoczkę tworzą hypromeloza 2910, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 4000 oraz barwniki żelaza tlenek czerwony i żółty (E172). Formulacja zapewnia stabilność farmakologiczną, odpowiednią biodostępność oraz komfort stosowania.
Produkt należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem i wilgocią. Okres ważności wynosi 5 lat od daty produkcji, po którym lek nie powinien być stosowany. Dostępny jest w różnych wielkościach opakowań, w blistrach z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium, co gwarantuje ochronę przed czynnikami zewnętrznymi. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych wymagających specjalnych środków ostrożności podczas stosowania lub przechowywania. Niewykorzystane resztki leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów medycznych, aby zapobiec negatywnemu wpływowi na środowisko.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, produkt leczniczy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozpadowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza, walsartan, walsartan z hydrochlorotiazydem, właściwość farmakologiczna -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów ze względu na ryzyko hiperkaliemii (walsartan) oraz hipokaliemii, hiponatremii, zasadowicy hipochloremicznej, hipomagnezemii i hiperkalcemii (hydrochlorotiazyd). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min bez konieczności dostosowania dawki, ale z regularnym kontrolowaniem potasu, kreatyniny i kwasu moczowego), ciężką zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych, pierwotnym hiperaldosteronizmem oraz chorobami wątroby. U pacjentów z niedoborem sodu i/lub odwodnieniem istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, dlatego przed terapią należy wyrównać te zaburzenia. Walsartan może wywołać obrzęk naczynioruchowy, a hydrochlorotiazyd może nasilać układowy toczeń rumieniowaty, wpływać na tolerancję glukozy, lipidogram oraz stężenie kwasu moczowego, a także powodować nadwrażliwość na światło i zwiększać ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry (BCC, SCC).
Stosowanie produktu w ciąży jest przeciwwskazane – leczenie antagonistami receptora angiotensyny II nie powinno być rozpoczynane w ciąży, a w przypadku jej stwierdzenia lek należy natychmiast odstawić. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE, innymi ARB lub aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Hydrochlorotiazyd może wywołać rzadkie, ale poważne powikłania okulistyczne, takie jak ostra jaskra zamkniętego kąta, wymagające natychmiastowego przerwania terapii i leczenia. U pacjentów z historią alergii na sulfonamidy lub astmę istnieje zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości. Produkt zawiera 32,54 mg laktozy na tabletkę i mniej niż 23 mg sodu, co jest istotne przy nietolerancjach metabolicznych i dietach niskosodowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
alergia na sulfonamidy, azotemia, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek hipoglikemiczny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra jaskra zamkniętego kąta, pierwotny hiperaldosteronizm, przeszczep nerki, przewlekła niewydolność serca, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, stężenie kwasu moczowego, stężenie potasu we krwi, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zasadowica hipochloremiczna, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie dróg oddechowych, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej -
Właściwości farmakodynamiczne
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (160 mg + 25 mg) jest kombinacją antagonistów receptora angiotensyny II (walsartan) oraz diuretyku tiazydowego (hydrochlorotiazyd), wykazującą synergistyczne działanie hipotensyjne. W badaniach klinicznych potwierdzono, że terapia skojarzona znacząco obniża średnie ciśnienie tętnicze skurczowe i rozkurczowe, osiągając redukcję do 22,5/15,3 mmHg przy dawce 160/25 mg, co przewyższa efekty monoterapii walsartanem 160 mg (12,1/9,4 mmHg) czy hydrochlorotiazydem 25 mg (12,7/9,3 mmHg). Odsetek pacjentów reagujących na leczenie (definiowany jako ciśnienie rozkurczowe < 90 mmHg lub obniżenie o ≥ 10 mmHg) wynosił odpowiednio 81% dla dawki 160/25 mg oraz 76% dla 160/12,5 mg, co wskazuje na wyższą skuteczność terapii skojarzonej. Walsartan charakteryzuje się selektywnym blokowaniem receptora AT1 bez wpływu na enzym konwertujący angiotensynę (ACE), co wiąże się z niższym ryzykiem wystąpienia kaszlu w porównaniu do inhibitorów ACE.
Walsartan wykazuje dodatkowo korzystny wpływ na redukcję wydalania albumin z moczem u pacjentów z cukrzycą typu 2 i mikroalbuminurią, co potwierdzono w badaniach MARVAL i innych, gdzie dawki 160-320 mg obniżały albuminurię o 36-44%. Hydrochlorotiazyd, działając na kanaliki dystalne nefronu, zwiększa wydalanie sodu i chlorków, jednak jego hipokaliemiczne działanie jest częściowo kompensowane przez walsartan. Należy zwrócić uwagę na epidemiologicznie potwierdzony związek między wysoką kumulatywną dawką hydrochlorotiazydu (≥50 000 mg) a zwiększonym ryzykiem nieczerniakowych nowotworów skóry (BCC i SCC) oraz raka warg, co wymaga monitorowania pacjentów podczas długotrwałej terapii. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii i uszkodzenia nerek, nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
albuminuria, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca typu 2, częstość akcji serca, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, enzym konwertujący angiotensynę, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, kanalik kręty nefronu, kininaza II, mikroalbuminuria, monoterapia hydrochlorotiazydem, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niewydolność nerek, potas w surowicy, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, receptor AT1, symport NaCl, układ renina-angiotensyna -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w dawce 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu nie był przedmiotem dedykowanych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia, które potencjalnie mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne pacjenta, w tym koordynację ruchową, ocenę odległości, szybkość reakcji oraz poziom czujności i koncentracji. Objawy te pojawiają się niekiedy i powinny być uwzględniane przy ocenie zdolności pacjenta do wykonywania czynności wymagających zwiększonej uwagi i sprawności psychoruchowej.
Lekarz przepisujący Valsartan + hydrochlorothiazide Krka powinien rutynowo informować pacjenta o możliwym wpływie terapii na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwracając uwagę na indywidualną wrażliwość, charakter pracy oraz współistniejące schorzenia. Zaleca się powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w początkowym okresie leczenia do czasu oceny reakcji na lek, monitorowanie objawów takich jak zawroty głowy i zmęczenie oraz natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia pojazdów w przypadku ich wystąpienia. Dokumentowanie poinformowania pacjenta stanowi ważny element zabezpieczenia prawnego i potwierdza należyte wykonanie obowiązku staranności w procesie leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, hydrochlorotiazyd, indywidualna wrażliwość, koordynacja psychoruchowa, koordynacja ruchowa, profil bezpieczeństwa, tabletka powlekana, terapia skojarzona, Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, walsartan, walsartan z hydrochlorotiazydem, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w dawce 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia jednym ze składników nie przyniosła odpowiedniej kontroli ciśnienia. Preparat łączy antagonistę receptora angiotensyny II (walsartan) z diuretykiem tiazydowym (hydrochlorotiazydem), co pozwala na synergistyczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Zastosowanie stałej dawki leku ułatwia przestrzeganie schematu terapeutycznego oraz umożliwia stosowanie niższych dawek poszczególnych składników, zmniejszając ryzyko działań niepożądanych typowych dla monoterapii wysokimi dawkami.
Tabletki powlekane o wymiarach 14×6 mm zawierają 32,54 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego składnika. Preparat jest szczególnie zalecany w sytuacjach, gdy monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia adekwatnej kontroli ciśnienia, a także gdy konieczna jest intensyfikacja leczenia lub uproszczenie schematu u pacjentów już stosujących oba leki osobno. Valsartan + hydrochlorothiazide Krka stanowi racjonalną opcję terapeutyczną w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego wymagającego terapii skojarzonej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze krwi, diuretyk tiazydowy, działanie niepożądane, efekt hipotensyjny, hydrochlorotiazyd, leczenie hipotensyjne, mechanizm działania, monoterapia, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja laktozy, sartan, tabletka powlekana, terapia skojarzona, walsartan