Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Tabletki powlekane, 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy zawiera valsartan oraz hydrochlorotiazyd, które działają łącznie na obniżenie ciśnienia krwi. Valsartan to lek należący do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, natomiast hydrochlorotiazyd jest diuretykiem tiazydowym. Preparat stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych, szczególnie gdy monoterapia jednym z tych składników nie przynosi wystarczających efektów. Dzięki połączeniu tych dwóch substancji aktywnych działa skuteczniej w kontroli ciśnienia niż pojedyncze składniki.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w dawce 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu podawany jest w formie jednej tabletki powlekanej raz na dobę, niezależnie od posiłków. W przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia tętniczego możliwe jest stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnej wartości 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, z jednoczesnym monitorowaniem skutków ubocznych, w tym ryzyka niedociśnienia. Efekt hipotensyjny pojawia się zwykle w ciągu 2 tygodni, a maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się do 4 tygodni, choć u niektórych pacjentów może wymagać to nawet 4-8 tygodni. Dawkowanie należy dostosować do stanu klinicznego pacjenta oraz współistniejących schorzeń, zwłaszcza zaburzeń czynności nerek i wątroby.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥ 30 ml/min) nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek (GFR < 30 ml/min) oraz bezmoczem ze względu na obecność hydrochlorotiazydu. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg, natomiast hydrochlorotiazyd nie wymaga korekty; lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby, żółciową marskością i cholestazą. U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania, ale zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego. Produkt nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
bezmocz, cholestaza, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, działanie leku, działanie niepożądane, efekt hipotensyjny, łagodne zaburzenia czynności wątroby, leczenie skojarzone, marskość wątroby, monoterapia walsartanem, niedociśnienie tętnicze, odpowiedź kliniczna, podrażnienie przewodu pokarmowego, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek -
Działania niepożądane
Terapia skojarzona walsartanu z hydrochlorotiazydem wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących zaburzenia metaboliczne (odwodnienie, hipokaliemia, hiponatremia), neurologiczne (zawroty głowy, parestezje), naczyniowe (niedociśnienie, w tym ortostatyczne), oddechowe (kaszel, niekardiogenny obrzęk płuc), żołądkowo-jelitowe (biegunka), mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśniowe i stawów) oraz hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość). Walsartan może powodować hiperkaliemię, co w połączeniu z innymi lekami hiperkaliemicznymi zwiększa ryzyko groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca. Hydrochlorotiazyd natomiast często wywołuje hipokaliemię i hiponatremię, które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i neurologicznych. Ponadto, oba leki mogą indukować zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek lub odwodnieniem.
Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych należy wymienić ciężkie reakcje skórne (martwicze zapalenie naczyń, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy), niewydolność oddechową (w tym ARDS), a także zwiększone ryzyko rozwoju nieczerniakowych nowotworów skóry związanych z hydrochlorotiazydem. Walsartan może powodować wzrost aktywności enzymów wątrobowych, natomiast hydrochlorotiazyd jest powiązany z cholestazą wewnątrzwątrobową i żółtaczką. Ze względu na potencjalne zagrożenia, konieczne jest monitorowanie elektrolitów, funkcji nerek i wątroby oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co umożliwia ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
agranulocytoza, anemia hemolityczna, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, cukromocz, dysfagia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczyniowy, odwodnienie, parestezja, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, szumy uszne, toczeń rumieniowaty skóry, walsartan z hydrochlorotiazydem, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej -
Profil bezpieczeństwa leku
Walsartan w połączeniu z hydrochlorotiazydem wymaga zachowania ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących stosowanie nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących walsartanu oraz przenikanie hydrochlorotiazydu do mleka matki, co może stanowić ryzyko dla noworodków i wcześniaków. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lek można stosować przy GFR ≥ 30 ml/min, natomiast jest przeciwwskazany przy GFR < 30 ml/min oraz w przypadku bezmoczu. W przypadku zaburzeń czynności wątroby zaleca się ostrożność u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami, natomiast lek jest przeciwwskazany w ciężkich schorzeniach, takich jak żółciowa marskość wątroby i cholestaza.
Podczas terapii należy również zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów, takie jak zawroty głowy i uczucie zmęczenia, mimo braku badań potwierdzających wpływ leku na tę zdolność. Spożywanie alkoholu może nasilać niedociśnienie ortostatyczne wywołane przez lek, dlatego zaleca się ostrożność. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, a stosowanie leku jest dopuszczalne bez dodatkowych ostrzeżeń.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, zawierający 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na walsartan, hydrochlorotiazyd (pochodne sulfonamidów) oraz substancje pomocnicze, a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, w tym niedorozwoju nerek i zaburzeń rozwojowych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (marskość żółciowa, cholestaza) oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), a także u pacjentów z bezmoczem. Wskazane jest także unikanie stosowania u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak oporna hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia oraz objawowa hiperurykemia, ze względu na ryzyko nasilenia tych stanów przez hydrochlorotiazyd.
Jednoczesne stosowanie Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z upośledzoną czynnością nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) z powodu zwiększonego ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek. Preparat zawiera również 44,41 mg laktozy w jednej tabletce, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W takich przypadkach konieczne jest rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, cholestaza, cukrzyca, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia objawowa, hipokaliemia oporna na leczenie, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, lek moczopędny tiazydowy, marskość wątroby żółciowa, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, pochodna sulfonamidu, trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (160 mg + 12,5 mg) prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych wynikających z działania obu substancji czynnych. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, powoduje znaczne niedociśnienie tętnicze, które może skutkować zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową, a nawet wstrząsem. Hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy, wywołuje nudności, senność, hipowolemię oraz zaburzenia elektrolitowe, które mogą prowadzić do arytmii serca i skurczów mięśni. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, niewydolnością nerek lub wątroby oraz u osób w podeszłym wieku.
Leczenie przedawkowania opiera się na szybkim ustabilizowaniu układu krążenia poprzez ułożenie pacjenta w pozycji leżącej z uniesieniem kończyn dolnych oraz dożylnym uzupełnieniu płynów i elektrolitów, ze szczególnym monitorowaniem poziomów potasu, sodu i wapnia. Walsartan nie jest dializowalny ze względu na silne wiązanie z białkami osocza, natomiast hydrochlorotiazyd można usunąć za pomocą hemodializy, co stanowi istotną opcję terapeutyczną w ciężkich przypadkach. Konieczne jest ciągłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, stanu świadomości oraz wykonanie badań laboratoryjnych, w tym gazometrii i oznaczenia poziomu elektrolitów, mocznika i kreatyniny, aby zapobiec powikłaniom i skutecznie prowadzić terapię.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
antagonista receptora angiotensyny II, białko osocza, bilans płynów i elektrolitów, diuretyk tiazydowy, gazometria, hemodializa, hipotensja, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, infuzja płynów, niedociśnienie tętnicze, nudności, parametr hemodynamiczny, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, senność, skurcz mięśni, stabilizacja układu krążenia, walsartan, wstrząs, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (160 mg + 12,5 mg) przeprowadzone na szczurach i małpach szerokonosych wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki. Zaobserwowano nefropatię z bazofilią, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zmiany w objętości i składzie moczu przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednik 0,9-krotności MRHD dla walsartanu i 3,5-krotności MRHD dla hydrochlorotiazydu) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu + 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3-krotność MRHD i 1,2-krotność MRHD odpowiednio). Wysokie dawki powodowały także spadek erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka i hiperplazję tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna. Nie stwierdzono działania mutagennego, genotoksycznego ani rakotwórczego dla obu substancji czynnych.
Badania rozwojowe wykazały, że toksyczne dawki walsartanu (600 mg/kg/dobę, około 18-krotność MRHD) podawane w okresie ciąży i laktacji u szczurów prowadziły do obniżonej przeżywalności potomstwa, opóźnień rozwojowych i wad anatomicznych, jednak nie wykazano działania teratogennego w badaniach segmentu II u szczurów i królików. Toksyczność płodowa była związana z toksycznym wpływem na organizm matki. W świetle tych danych, stosowanie leku w dawkach terapeutycznych u ludzi nie budzi zastrzeżeń, a obserwowane zmiany w modelach zwierzęcych występowały przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (MRHD).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
błona śluzowa żołądka, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, erytrocyty, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitory ACE, kreatynina w osoczu, małżowina uszna, mocznik w osoczu, parametry hematologiczne, potas w surowicy, przewód słuchowy zewnętrzny, renina, rozwój embrionalno-płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walsartan z hydrochlorotiazydem -
Skład i postać leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 160 mg walsartanu (antagonisty receptora angiotensyny II) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu (diuretyku tiazydowego) w każdej tabletce, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki mają charakterystyczną czerwonobrązową barwę, owalny kształt i wymiary 14 mm x 6 mm, co ułatwia ich podanie. Lek zawiera również 44,41 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce tabletki pełnią funkcje wypełniaczy, środków rozpadowych, lepiszczy oraz barwników, zapewniając odpowiednią stabilność i właściwości farmaceutyczne preparatu.
Produkt dostępny jest w różnych wielkościach opakowań (od 14 do 280 tabletek, w tym opakowania jednostkowe), pakowanych w blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium, umieszczone w tekturowych pudełkach. Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem i wilgocią. Okres ważności wynosi 5 lat od daty produkcji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych z materiałami opakowaniowymi. Niewykorzystane resztki leku powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami, aby zapobiec zagrożeniom środowiskowym i dla osób trzecich.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
antagonista receptora angiotensyny II, celuloza mikrokrystaliczna, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, interakcja lekowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, środek rozpadowy, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, walsartan, żelaza tlenek czerwony -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min), chorobami wątroby oraz u osób z ryzykiem obrzęku naczynioruchowego. Monitorowanie stężenia potasu, sodu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy jest niezbędne ze względu na ryzyko hipokaliemii, hiponatremii, hipomagnezemii, hiperkalcemii oraz zaburzeń czynności nerek. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, ciężką przewlekłą niewydolnością serca oraz pierwotnym hiperaldosteronizmem. Należy unikać jednoczesnego stosowania preparatów podnoszących poziom potasu oraz podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek.
Hydrochlorotiazyd może nasilać ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym fotouczulenia i układowego tocznia rumieniowatego, a także zwiększać stężenie cholesterolu, trójglicerydów i kwasu moczowego w surowicy. Istnieje zwiększone ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry (NMSC) związane z ekspozycją na hydrochlorotiazyd, co wymaga regularnej kontroli skóry i ochrony przed promieniowaniem UV. U pacjentów z alergią na sulfonamidy lub penicylinę istnieje ryzyko ostrej jaskry zamkniętego kąta, wymagającej natychmiastowego przerwania terapii. Produkt zawiera laktozę (44,41 mg/tabletkę) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy. W przypadku ciąży leczenie należy natychmiast przerwać ze względu na ryzyko dla płodu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, diuretyk tiazydowy, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek hipoglikemiczny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, przeszczep nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zasadowica hipochloremiczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej -
Właściwości farmakodynamiczne
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, zawierający 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wykazuje istotną skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem, zwłaszcza u tych, którzy nie reagują wystarczająco na monoterapię. Badania kliniczne potwierdziły, że terapia skojarzona walsartanem i hydrochlorotiazydem powoduje większe obniżenie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego (np. 12,4/7,5 mmHg vs. 5,6/2,1 mmHg dla hydrochlorotiazydu 25 mg) oraz wyższy odsetek pacjentów osiągających cele terapeutyczne (50% vs. 25%). Walsartan, jako selektywny antagonista receptora AT1 angiotensyny II, nie wywołuje kaszlu charakterystycznego dla inhibitorów ACE, a jego działanie nefroprotekcyjne zostało potwierdzone u pacjentów z cukrzycą typu 2, gdzie redukcja wydalania albumin z moczem (UAE) wynosiła do 42% po 24 tygodniach terapii dawką 80-160 mg/dobę.
Hydrochlorotiazyd, działający jako diuretyk tiazydowy, zwiększa wydalanie sodu i chlorków, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem hipokaliemii, które jest częściowo kompensowane przez działanie oszczędzające potas walsartanu. Istotnym aspektem bezpieczeństwa jest obserwowany związek między długotrwałym stosowaniem hydrochlorotiazydu a zwiększonym ryzykiem nieczerniakowych nowotworów skóry (NMSC), w tym raka podstawnokomórkowego (OR 1,29 przy dawce ≥50 000 mg) oraz raka kolczystokomórkowego skóry (OR 3,98 przy dawce ≥50 000 mg) i wargi (OR do 7,7 przy dawce ~100 000 mg). Ze względu na brak korzyści i zwiększone ryzyko działań niepożądanych, jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II u pacjentów z nefropatią cukrzycową jest przeciwwskazane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
aktywność reninowa osocza, albuminuria, antagonista angiotensyny II, badanie randomizowane, bradykinina, choroby sercowo-naczyniowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, diuretyk tiazydowy, funkcja nerek, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kanalik kręty dystalny, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór skóry, niedociśnienie, ostre uszkodzenie nerek, potas w surowicy, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, receptor angiotensyny II, równowaga elektrolitowa, suchy kaszel, wydalanie elektrolitów -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (160 mg + 12,5 mg) zawiera walsartan oraz hydrochlorotiazyd i może wywoływać działania niepożądane wpływające na funkcje psychomotoryczne, takie jak zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia. Brak jest specyficznych badań klinicznych oceniających wpływ tego skojarzenia na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednak objawy te mogą upośledzać równowagę, koordynację ruchową, czas reakcji oraz koncentrację, co stanowi istotne ryzyko w kontekście bezpieczeństwa pacjentów w ruchu drogowym i podczas obsługi maszyn.
W praktyce klinicznej lekarz powinien rutynowo informować pacjentów o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza na początku terapii oraz przy zmianie dawkowania. Zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu oceny indywidualnej tolerancji leku, a także unikanie jednoczesnego stosowania leków sedatywnych i alkoholu. Wskazane jest indywidualizowanie zaleceń z uwzględnieniem wieku, charakteru pracy, współistniejących schorzeń oraz innych stosowanych leków. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie poinformowania pacjenta, co jest nie tylko elementem dobrej praktyki medycznej, ale również obowiązkiem prawnym, chroniącym lekarza przed odpowiedzialnością w przypadku zdarzeń niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
działanie niepożądane, działanie sedatywne, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, modyfikacja dawkowania, reakcja na lek, skojarzenie walsartanu z hydrochlorotiazydem, sprawność psychomotoryczna, terapia farmakologiczna, uczucie zmęczenia, walsartan i hydrochlorotiazyd, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, złożony produkt leczniczy -
Wskazania do stosowania
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka to preparat złożony w postaci tabletek powlekanych, zawierający 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów. Lek jest dedykowany osobom, u których monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewniła odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. Tabletki mają owalny kształt, czerwonobrązowy kolor, wymiary 14 mm na 6 mm oraz zawierają 44,41 mg laktozy, co jest istotne w kontekście nietolerancji tego cukru u niektórych pacjentów.
Stosowanie preparatu Valsartan + hydrochlorothiazide Krka umożliwia synergistyczne działanie antagonisty receptora angiotensyny II (walsartanu) oraz diuretyku tiazydowego (hydrochlorotiazydu), co przekłada się na zwiększoną skuteczność terapii nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Połączenie tych dwóch mechanizmów działania pozwala na uproszczenie schematu dawkowania oraz osiągnięcie lepszej kontroli ciśnienia tętniczego niż w przypadku monoterapii. Preparat jest zatem wskazany u pacjentów wymagających intensyfikacji leczenia po nieskutecznej monoterapii jednym ze składników.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza, monoterapia walsartanem, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja laktozy, preparat złożony, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, walsartan