Solifenacin Vivanta
Tabletki powlekane, 10 mg
Produkt leczniczy zawiera solifenacynę bursztynian, substancję czynną stosowaną w dawkach 5 mg i 10 mg. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych, zawierających również laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Preparat jest przeznaczony do leczenia objawowego naglącego nietrzymania moczu, częstomoczu oraz parcia naglącego. Stosuje się go u pacjentów z zespołem pęcherza nadreaktywnego.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Solifenacin Vivanta jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 5 mg lub 10 mg solifenacyny bursztynianu, stosowanych doustnie raz na dobę. Standardowa dawka inicjująca wynosi 5 mg, którą można zwiększyć do 10 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >30 ml/min) oraz łagodnymi zaburzeniami wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawkowania. Natomiast u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens ≤30 ml/min) oraz umiarkowanymi zaburzeniami wątroby (7-9 pkt w skali Child-Pugh) zaleca się nie przekraczać dawki 5 mg na dobę. Podobne ograniczenia dotyczą jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir), gdzie maksymalna dawka również nie powinna przekraczać 5 mg/dobę.
Stosowanie solifenacyny u dzieci i młodzieży nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Tabletki należy połykać w całości, niezależnie od posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu. Ważne jest poinformowanie pacjentów o obecności laktozy jednowodnej w dawkach 5 mg (67,75 mg) i 10 mg (135,5 mg), co ma znaczenie u osób z nietolerancją laktozy. Charakterystyczne cechy tabletek (5 mg: jasnożółte, 6,00 ± 0,1 mm; 10 mg: jasnoróżowe, 7,4 ± 0,1 mm) mogą ułatwić ich identyfikację podczas wywiadu i konsultacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Solifenacin Vivanta 10 mg
dawka inicjująca, dysfunkcja narządu, dysfunkcja wątroby, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450 3A4, itrakonazol, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nelfawir, nietolerancja laktozy, rytonawir, skala Child-Pugh, solifenacyna, solifenacyna bursztynianu, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Solifenacyna bursztynian, jako lek o działaniu cholinolitycznym, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, zależnym od dawki. Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, obserwowana u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy oraz suchość w gardle. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak niedrożność okrężnicy czy zaklinowanie stolca. Wśród działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego dominują senność i zaburzenia smaku, a w rzadkich przypadkach obserwuje się omamy, dezorientację i majaczenie. Z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki Torsade de Pointes, wydłużenia odstępu QT, migotania przedsionków, kołatania serca oraz tachykardii.
W zakresie układu moczowego solifenacyna może powodować trudności w oddawaniu moczu (niezbyt często) oraz zatrzymanie moczu (rzadko), a także zaburzenia czynności nerek. Zakażenia układu moczowego i zapalenie pęcherza moczowego występują niezbyt często. Działania niepożądane dotyczące narządu wzroku obejmują często niewyraźne widzenie oraz zespół suchego oka, a także rzadkie przypadki jaskry. Reakcje skórne, takie jak suchość skóry, świąd, wysypka, rumień wielopostaciowy, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i złuszczające zapalenie skóry, pojawiają się głównie po wprowadzeniu leku do obrotu. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. Personel medyczny powinien aktywnie zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich instytucji, co pozwala na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka i optymalizację bezpieczeństwa terapii solifenacyną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Solifenacin Vivanta 10 mg
dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna bursztynian, suchość jamy ustnej, systematyka MedDRA, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji pęcherza moczowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry -
Interakcje leku
Solifenacyna, będąca lekiem o działaniu cholinolitycznym, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie z innymi lekami cholinolitycznymi może nasilać zarówno efekty terapeutyczne, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie około tygodniowej przerwy po zakończeniu terapii solifenacyną przed rozpoczęciem innego leczenia cholinolitycznego. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą obniżać skuteczność solifenacyny, natomiast leki prokinetyczne (np. metoklopramid, cyzapryd) mogą mieć osłabione działanie w obecności solifenacyny. Solifenacyna jest metabolizowana przez CYP3A4, co powoduje ryzyko interakcji z inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol, rytonawir), które mogą zwiększać AUC solifenacyny 2-3-krotnie; w takich przypadkach maksymalna dawka solifenacyny nie powinna przekraczać 5 mg, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby stosowanie jest przeciwwskazane.
Badania nie wykazały istotnych interakcji farmakokinetycznych solifenacyny z doustnymi lekami antykoncepcyjnymi, warfaryną (bez wpływu na R- i S-warfarynę oraz czas protrombinowy) oraz digoksyną. Potencjalne interakcje z induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) oraz substratami CYP3A4 o wysokim powinowactwie (werapamil, diltiazem) są teoretyczne i wymagają monitorowania skuteczności terapii. Współstosowanie alkoholu z solifenacyną może nasilać działania niepożądane, takie jak senność, suchość błon śluzowych oraz zaburzenia poznawcze, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wielolekowością oraz z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, u których ryzyko poważnych interakcji jest zwiększone.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Solifenacin Vivanta 10 mg
agonista receptora cholinergicznego, bradykardia, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, działanie cholinolityczne, enzym CYP1A1/2, enzym CYP3A4, etynyloestradiol, fenytoina, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek prokinetyczny, lewonorgestrel, metoklopramid, mikrosom ludzkiej wątroby, nelfawir, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, substrat CYP3A4, warfaryna, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Profil bezpieczeństwa leku
Solifenacyna jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią ze względu na ryzyko przenikania leku i jego metabolitów do mleka oraz potencjalne zaburzenia rozwoju noworodków, co potwierdzono w badaniach na myszach. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny zaleca się ostrożność ze względu na możliwe działania niepożądane, takie jak niewyraźne widzenie, senność i uczucie zmęczenia. Brak jest danych dotyczących interakcji solifenacyny z alkoholem. U osób starszych nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, stosuje się standardową dawkę dla dorosłych.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami nerek i wątroby nie jest wymagana zmiana dawki, jednak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 5 mg. Solifenacyna jest przeciwwskazana u pacjentów poddawanych hemodializie, z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Solifenacin Vivanta 10 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Solifenacin Vivanta, prowadzi do nasilenia objawów antycholinergicznych wynikających z blokady receptorów muskarynowych. Opisano przypadek przyjęcia dawki 280 mg w ciągu 5 godzin, skutkujący zaburzeniami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. W postępowaniu zaleca się podanie węgla aktywnego, płukanie żołądka (do 1 godziny od przedawkowania) oraz unikanie prowokowania wymiotów. Leczenie objawowe obejmuje podanie fizostygminy lub karbacholu przy ciężkich objawach ośrodkowych, benzodiazepin przy drgawkach, sztuczną wentylację w niewydolności oddechowej, beta-adrenolityków przy tachykardii, cewnikowanie pęcherza moczowego w zatrzymaniu moczu oraz pilokarpiny miejscowo przy rozszerzeniu źrenic.
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z predyspozycjami do wydłużenia odstępu QT, w tym z hipokaliemią, bradykardią, stosujących leki wydłużające QT oraz z chorobami układu sercowo-naczyniowego (niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, zastoinowa niewydolność serca). Monitorowanie EKG i korekta zaburzeń elektrolitowych są kluczowe. Profil objawów przedawkowania obejmuje zaburzenia psychiczne, drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię, zatrzymanie moczu, mydriazę oraz suchość błon śluzowych, co odzwierciedla mechanizm działania leku i indywidualną wrażliwość pacjenta na działanie cholinolityczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Solifenacin Vivanta 10 mg
benzodiazepiny, beta-adrenolityk, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, diazepam, drgawki, działanie cholinolityczne, efekt cholinolityczny, fizostygmina, fotofobia, halucynacje, hipokaliemia, hipoksja, karbachol, kwasica oddechowa, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, omamy, ośrodkowe objawy cholinolityczne, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia akomodacji, zaburzenia elektrofizjologiczne, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Solifenacin Vivanta, wykazały brak istotnych klinicznie zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało znaczących zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania reprodukcyjne nie wykazały bezpośredniego ryzyka dla człowieka, choć u myszy karmiących samic zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, masy urodzeniowej oraz opóźnienie rozwoju potomstwa. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły mutagennego ani rakotwórczego potencjału solifenacyny, co dodatkowo potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa.
Specyficzne reakcje zaobserwowano u młodych myszy, którym podawano solifenacynę od 10. lub 21. dnia życia w dawkach farmakologicznych – odnotowano dawkozależne zwiększenie śmiertelności bez wcześniejszych objawów klinicznych, przy czym ekspozycja w osoczu była wyższa u młodych osobników rozpoczynających terapię od 10. dnia życia. Mimo tych obserwacji, brak jest jednoznacznych dowodów na przeniesienie tych efektów na ludzi. Całościowa analiza danych toksykologicznych, farmakologicznych, reprodukcyjnych oraz genotoksycznych wskazuje, że stosowanie solifenacyny w dawkach terapeutycznych jest bezpieczne, a potencjalne ryzyko związane z reprodukcją i młodymi organizmami wymaga dalszych badań, ale nie stanowi obecnie przeciwwskazania klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solifenacin Vivanta 10 mg
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, narząd docelowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna, solifenacyna bursztynianu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, właściwość kancerogenna, zmiana histopatologiczna -
Specjalne ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem terapii solifenacyną konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy schorzenia nerek, a także leczenie ewentualnego zakażenia układu moczowego. Solifenacyna wymaga ostrożności u pacjentów z zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem zwolnionej perystaltyki, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, dawka max 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 pkt wg Child-Pugh, dawka max 5 mg), stosujących silne inhibitory CYP3A4, z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym, neuropatią autonomiczną oraz u pacjentów z ryzykiem wydłużonego odstępu QT i hipokaliemią, ze względu na ryzyko Torsade de pointes. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u pacjentów z neurogenną nadreaktywnością wypieracza.
Produkt Solifenacin Vivanta zawiera laktozę jednowodną (67,75 mg w tabletce 5 mg i 135,5 mg w tabletce 10 mg), co wyklucza stosowanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. U niektórych pacjentów obserwowano obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania. Maksymalny efekt terapeutyczny solifenacyny pojawia się najwcześniej po 4 tygodniach terapii, co należy uwzględnić przy ocenie skuteczności leczenia. Tabletki dostępne są w dawkach 5 mg (ekwiwalent solifenacyny 3,8 mg) i 10 mg (ekwiwalent 7,5 mg), o charakterystycznym wyglądzie i oznaczeniu („S5” i „S10”).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Solifenacin Vivanta
bisfosfonian, bursztynian solifenacyny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstomocz, działanie antycholinergiczne, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza pochodzenia neurogennego, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, pęcherz moczowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, schorzenie nerek, skala Child-Pugh, solifenacyna, torsade de pointes, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka przewodu pokarmowego -
Właściwości farmakodynamiczne
Solifenacyna bursztynianu, będąca selektywnym, kompetycyjnym antagonistą receptorów muskarynowych M3, wykazuje skuteczne działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie pęcherza moczowego, co potwierdzają badania in vitro i in vivo. Dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg, solifenacyna znacząco poprawia kontrolę objawów pęcherza nadreaktywnego, redukując liczbę mikcji, epizodów parcia naglącego, nietrzymania moczu oraz nykturii. Efekt terapeutyczny pojawia się już po pierwszym tygodniu i utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy ciągłej terapii. W badaniach klinicznych wykazano, że po 12 tygodniach leczenia dawką 5 mg i 10 mg liczba mikcji zmniejsza się odpowiednio o 19% i 23%, parcia naglące o 49% i 55%, nietrzymanie moczu o 58% i 62%, a nykturia o 30% i 33%, co jest istotnie lepsze niż w grupie placebo (odpowiednio 12%, 32%, 38% i 22%).
Analiza danych z czterech randomizowanych, kontrolowanych badań III fazy wskazuje na przewagę solifenacyny nad placebo oraz tolterodyną (2 mg dwa razy na dobę) w zakresie wszystkich kluczowych parametrów klinicznych. Stosowanie solifenacyny zwiększa także objętość moczu na mikcję o 21% (5 mg) i 26% (10 mg) oraz zmniejsza zużycie podpasek o 46% i 48%, przewyższając placebo (odpowiednio 5% i 27%). Profil bezpieczeństwa i selektywność działania na receptor M3 umożliwiają indywidualizację terapii w zależności od nasilenia objawów. Wyniki te potwierdzają długotrwałą skuteczność i kliniczną wartość solifenacyny w leczeniu pęcherza nadreaktywnego u pacjentów obu płci.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Solifenacin Vivanta 10 mg
acetylocholina, antagonista receptora cholinergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, inhibitor kompetycyjny, lek rozkurczowy na drogi moczowe, mięsień wypieracz, mięśnie gładkie pęcherza moczowego, mikcja, nietrzymanie moczu, nykturia, parcie naglące, pęcherz nadreaktywny, placebo, podwójnie ślepa próba, randomizowane kontrolowane badanie kliniczne, receptor muskarynowy, receptor muskarynowy M3, solifenacyna bursztynianu, tolterodyna, włókna nerwowe cholinergiczne -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Solifenacin Vivanta, zawierający solifenacyny bursztynian w dawkach 5 mg i 10 mg, jest lekiem o działaniu cholinolitycznym, który może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jego działanie na ośrodkowy układ nerwowy oraz narząd wzroku może powodować działania niepożądane takie jak niewyraźne widzenie, senność oraz uczucie zmęczenia, które istotnie obniżają bezpieczeństwo w sytuacjach wymagających pełnej sprawności psychofizycznej. Ocena wpływu leku powinna być indywidualna, uwzględniająca dawkę, wrażliwość pacjenta oraz potencjalne interakcje z innymi lekami o działaniu sedatywnym. Szczególną uwagę należy zwrócić na okres adaptacji do terapii oraz unikanie spożywania alkoholu, który może nasilać działania niepożądane.
W praktyce klinicznej lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o ryzyku związanym z terapią solifenacyną, zalecając powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia objawów takich jak zaburzenia widzenia, senność czy zmęczenie. Konieczne jest także odnotowanie tego faktu w dokumentacji medycznej oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia lub wydania zaświadczenia medycznego w przypadku pacjentów zawodowo prowadzących pojazdy. Zaleca się przyjmowanie leku wieczorem, regularne przerwy podczas dłuższych podróży oraz unikanie jednoczesnego stosowania innych środków sedatywnych. Współpraca z farmaceutą oraz edukacja pacjenta na temat możliwych działań niepożądanych i samoobserwacji stanowią integralną część kompleksowej opieki medycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Solifenacin Vivanta 10 mg
bursztynian solifenacyny, działania niepożądane, działanie sedatywne, interakcje lekowe, lek antycholinergiczny, lek cholinolityczny, lek nasenny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwbólowy, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, senność, solifenacyna, zaburzenia widzenia, zdolności poznawcze, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Solifenacin Vivanta to lek zawierający bursztynian solifenacyny, dostępny w dawkach 5 mg (3,8 mg solifenacyny) oraz 10 mg (7,5 mg solifenacyny), stosowany w leczeniu objawowym zespołu pęcherza nadreaktywnego. Wskazania obejmują naglące nietrzymanie moczu, częstomocz oraz parcie naglące, które są wynikiem nadreaktywnych skurczów mięśnia wypieracza pęcherza moczowego. Lek działa jako antagonista receptorów muskarynowych, co prowadzi do zmniejszenia skurczów pęcherza i łagodzenia objawów. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć inne przyczyny objawów, takie jak infekcje dróg moczowych czy guzy pęcherza, a także uwzględnić nietolerancję laktozy, gdyż tabletki zawierają odpowiednio 67,75 mg (5 mg dawka) i 135,5 mg (10 mg dawka) laktozy jednowodnej.
Solifenacin Vivanta jest dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie: dawka 5 mg to jasnożółta, okrągła tabletka o średnicy 6,00 ± 0,1 mm i grubości 2,60 ± 0,15 mm z napisem „S5”, natomiast dawka 10 mg to jasnoróżowa, okrągła tabletka o średnicy 7,4 ± 0,1 mm i grubości 3,40 ± 0,15 mm z napisem „S10”. Leczenie solifenacyną powinno być dostosowane indywidualnie do pacjenta, a decyzja o jego zastosowaniu powinna być podjęta po dokładnej ocenie klinicznej. Preparat nie jest lekiem pierwszego wyboru w nietrzymaniu moczu o innej etiologii i służy wyłącznie łagodzeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Solifenacin Vivanta 10 mg