PHINGROUM
Tabletki powlekane, 25 mg
Produkt leczniczy zawiera sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg. Stosowany jest u dorosłych z cukrzycą typu 2, którzy wymagają poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia lub w skojarzeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika, agonistą receptora PPARγ oraz insuliną. Umożliwia lepsze wyrównanie poziomu cukru we krwi w przypadkach, gdy dieta, ćwiczenia i inne leki nie są wystarczające.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
PHINGROUM (sytagliptyna) jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę. Dawkowanie wymaga indywidualizacji, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie dawka jest dostosowywana na podstawie wartości GFR: 100 mg/dobę przy GFR ≥45 do <90 ml/min, 50 mg/dobę przy GFR ≥30 do <45 ml/min, oraz 25 mg/dobę przy GFR <30 ml/min, w tym u pacjentów z ESRD. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistami PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy łączeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. PHINGROUM można podawać niezależnie od posiłku, a w przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, jednak brak danych klinicznych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby wymaga ostrożności. U osób w podeszłym wieku dawkowanie nie wymaga korekty. Nie zaleca się stosowania sytagliptyny u dzieci i młodzieży w wieku 10-17 lat ze względu na niewystarczającą skuteczność, a brak badań u dzieci poniżej 10 lat ogranicza jej stosowanie w tej grupie. Ze względu na głównie nerkową eliminację leku, monitorowanie funkcji nerek przed i w trakcie terapii jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania PHINGROUM, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, w tym tych poddawanych dializom.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – PHINGROUM 25 mg
agonista receptora PPARγ, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, ESRD, farmakokinetyka, GFR, hemodializa, hipoglikemia, insulina, łagodne zaburzenie czynności nerek, metformina, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący zarówno łagodne, jak i ciężkie reakcje. Najpoważniejsze z nich to zapalenie trzustki (częstość 0,3% w grupie leczonej vs. 0,2% placebo) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy zagrażający życiu. Hipoglikemia jest częstym działaniem niepożądanym, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%). Inne często obserwowane działania to zakażenia górnych dróg oddechowych (>5%), zapalenie błony śluzowej nosogardła, bóle stawów i mięśni oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, wzdęcia i zaparcia, zwłaszcza w terapii skojarzonej z metforminą lub pioglitazonem. Badanie TECOS potwierdziło podobną częstość ciężkich działań niepożądanych w porównaniu do placebo, a także wskazało na konieczność monitorowania funkcji nerek i ryzyka hipoglikemii.
Reakcje skórne, takie jak złuszczające choroby skóry (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz pemfigoid pęcherzowy, choć rzadkie, stanowią istotne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Śródmiąższowa choroba płuc oraz ostra niewydolność nerek to poważne, choć rzadko występujące powikłania, które mogą wymagać modyfikacji dawki lub przerwania terapii. Profil bezpieczeństwa u pacjentów pediatrycznych (wiek 10-17 lat) jest porównywalny z dorosłymi. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjentów, zwłaszcza przy terapii skojarzonej, oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka stosowania sytagliptyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – PHINGROUM 25 mg
artropatia, biegunka, cukrzyca typu 2, EGFR, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, sytagliptyna, trombocytopenia, wzdęcia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry -
Profil bezpieczeństwa leku
PHINGROUM (sytagliptyna) jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego, mimo wykazania obecności leku w mleku zwierząt. W populacji seniorów nie jest konieczne dostosowywanie dawki, co ułatwia stosowanie leku w tej grupie. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki w zależności od stopnia niewydolności oraz monitorowanie funkcji nerek przed i w trakcie terapii. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, lek można stosować bez zmiany dawki w łagodnych i umiarkowanych przypadkach, jednak brak danych dotyczących ciężkich zaburzeń wymaga zachowania ostrożności.
Podczas prowadzenia pojazdów zaleca się ostrożność, gdyż PHINGROUM może powodować zawroty głowy, senność oraz zwiększać ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną. Dokumentacja nie zawiera informacji na temat interakcji sytagliptyny z alkoholem, co wskazuje na brak danych w tym zakresie. W praktyce klinicznej należy uwzględnić te aspekty bezpieczeństwa, szczególnie u pacjentów narażonych na ryzyko hipoglikemii oraz u osób prowadzących pojazdy mechaniczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – PHINGROUM 25 mg
-
Przeciwwskazania
Lek PHINGROUM zawiera sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na sytagliptynę lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na inhibitory DPP-4 oraz u osób z wcześniejszymi reakcjami nadwrażliwości na lek. PHINGROUM zawiera sód w ilości poniżej 1 mmol (23 mg) na dawkę, co czyni go praktycznie wolnym od sodu i nie stanowi przeciwwskazania u pacjentów na diecie niskosodowej.
Przy kwalifikacji do terapii PHINGROUM konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście nadwrażliwości na sytagliptynę lub inne inhibitory DPP-4. Tabletki dostępne są w trzech dawkach różniących się wyglądem: 25 mg (jasnoróżowe, 5,9-6,3 mm), 50 mg (jasnopomarańczowe, 7,9-8,3 mm, z wytłoczonym „50”) oraz 100 mg (jasnobrązowe, 9,9-10,4 mm). Przeciwwskazania dotyczą wszystkich dawek, a szczegółowe informacje o ostrzeżeniach i działaniach niepożądanych znajdują się w punktach 4.4 i 4.8 charakterystyki produktu leczniczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – PHINGROUM 25 mg
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek jednowodny, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, inhibitor DPP-4, nadwrażliwość na substancję czynną, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, sytagliptyna, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny, substancji czynnej leku PHINGROUM, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, natomiast przy 19-krotnym przekroczeniu narażenia klinicznego nie zaobserwowano istotnych zmian. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy narażeniu >67×, jednak w badaniu 14-tygodniowym przy 58-krotnym narażeniu nie wykazano wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej odnotowano przejściowe objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu narażenia nie stwierdzono toksyczności. Badania genotoksyczności i karcynogenności wskazały na brak działania mutagennego oraz rakotwórczego u myszy, a u szczurów zwiększenie częstości gruczolaków i raków wątroby występowało tylko przy narażeniu >58×, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym i uznano za mało istotne klinicznie ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego).
Analizy wpływu na reprodukcję wykazały brak negatywnego oddziaływania na płodność samic i samców szczurów oraz brak działań niepożądanych w rozwoju przed- i pourodzeniowym przy narażeniu do 29-krotności dawki klinicznej. Niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów szczurów obserwowano jedynie przy ekspozycji >29×. U królików toksyczność dla matki pojawiła się przy dawkach >29-krotnych. Sytagliptyna przenika w znacznym stopniu do mleka szczurów (wskaźnik mleko/osocze 4:1), co może mieć znaczenie przy stosowaniu u kobiet karmiących piersią. Podsumowując, profil bezpieczeństwa sytagliptyny charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, a obserwowane działania toksyczne występują wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PHINGROUM 25 mg
ataksja, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, PHINGROUM, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność embrionalna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność sytagliptyny, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni -
Skład i postać leku
PHINGROUM to lek zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie zależnym od dawki. Tabletki mają średnice odpowiednio 5,9-6,3 mm (25 mg, jasnoróżowe), 7,9-8,3 mm (50 mg, jasnopomarańczowe z wytłoczonym oznaczeniem „50”) oraz 9,9-10,4 mm (100 mg, jasnobrązowe). Substancją pomocniczą jest sód, którego zawartość w każdej tabletce nie przekracza 1 mmol (23 mg), co kwalifikuje preparat jako praktycznie wolny od sodu. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobię sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz substancje powlekające takie jak alkohol poliwinylowy i makrogol 3350.
Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 14 do 98 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 2 lata od daty produkcji. PHINGROUM nie wymaga specjalnych warunków przechowywania ani szczególnych środków ostrożności przy usuwaniu niewykorzystanych tabletek. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych, co potwierdza stabilność i bezpieczeństwo stosowania preparatu w standardowych warunkach klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – PHINGROUM 25 mg
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek jednowodny, dwutlenek tytanu, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, sytagliptyna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wapnia wodorofosforan -
Specjalne ostrzeżenia
Preparat PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie inhibitorów DPP-4, takich jak sytagliptyna, wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i diagnostyki potwierdzającej. W przypadku potwierdzenia zapalenia trzustki, ponowne włączenie PHINGROUM jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nawrotu, zwłaszcza u pacjentów z historią zapalenia trzustki, u których konieczne jest szczegółowe monitorowanie i ocena korzyści do ryzyka terapii.
Ryzyko hipoglikemii podczas stosowania PHINGROUM zależy od terapii skojarzonej: monoterapia lub skojarzenie z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agoniści receptora PPARγ) wiąże się z niskim ryzykiem, natomiast w połączeniu z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika obserwuje się zwiększone ryzyko hipoglikemii. W takich przypadkach zaleca się rozważenie redukcji dawki insuliny lub sulfonylomocznika, dokładną ocenę wyrównania glikemii przed włączeniem sytagliptyny oraz częstsze monitorowanie glikemii w pierwszych tygodniach terapii, aby indywidualnie dostosować dawki leków hipoglikemizujących i minimalizować ryzyko niedocukrzenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – PHINGROUM
-
Właściwości farmakokinetyczne
Sytagliptyna, substancja czynna leku PHINGROUM, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 87% po podaniu doustnym dawki 100 mg, z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) 950 nM w medianie czasu Tmax wynoszącej 1-4 godziny. AUC wynosi średnio 8,52 µM•hr. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę względem dawki w zakresie AUC, jednak Cmax i stężenie po 24 godzinach (C24h) nie są ściśle proporcjonalne do dawki. Sytagliptyna wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (38%) i jest eliminowana głównie w postaci niezmienionej przez nerki (około 79% z moczem), z okresem półtrwania około 12,4 godziny. Metabolizm ograniczony jest głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, bez istotnego wpływu na enzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Eliminacja nerkowa odbywa się przez aktywne wydzielanie kanalikowe, z klirensem około 350 ml/min, przewyższającym przesączanie kłębuszkowe, a sytagliptyna jest substratem transporterów hOAT-3 i glikoproteiny P, choć ich kliniczne znaczenie jest nie do końca ustalone.
Farmakokinetyka sytagliptyny jest stabilna u pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz u osób zdrowych, jednak zaburzenia czynności nerek znacząco wpływają na ekspozycję leku. Wzrost AUC w osoczu wynosi około 1,2-krotnie przy GFR 60-90 ml/min, 1,6-krotnie przy GFR 45-60 ml/min, 2-krotnie przy GFR 30-45 ml/min oraz 4-krotnie przy GFR <30 ml/min, co wymaga zmniejszenia dawki u pacjentów z GFR <45 ml/min. Hemodializa usuwa około 13,5% dawki w ciągu 3-4 godzin. Zaburzenia czynności wątroby w stopniu łagodnym do umiarkowanego nie wpływają istotnie na farmakokinetykę, podobnie jak wiek (65-80 lat), płeć, rasa i BMI. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) z cukrzycą typu 2 AUC jest o około 18% niższe niż u dorosłych, co nie wymaga korekty dawki. Zalecenia dawkowania uwzględniają stopień niewydolności nerek, natomiast nie przewiduje się konieczności modyfikacji dawki w innych grupach pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – PHINGROUM 25 mg
biodostępność bezwzględna, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cukrzyca typu 2, CYP2C8, CYP3A4, enzym DPP-4, glikoproteina p, hemodializa, klirens nerkowy, łagodne zaburzenia czynności nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne w osoczu, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter OCT2, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, wydzielanie kanalikowe, zależność PK/PD -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania sytagliptyny w okresie ciąży, a badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy dużych dawkach, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u kobiet ciężarnych. Ponadto, nie wiadomo, czy sytagliptyna przenika do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach potwierdziły jej obecność w mleku, co skutkuje zaleceniem unikania stosowania PHINGROUM podczas karmienia piersią. W zakresie płodności, badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu, jednak brak jest danych klinicznych u ludzi, co należy uwzględnić podczas planowania ciąży u pacjentek z cukrzycą typu 2 leczonych tym lekiem.
Przed przepisaniem PHINGROUM kobietom w wieku rozrodczym lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, rozważając alternatywne metody kontroli glikemii, zwłaszcza u pacjentek planujących ciążę lub będących w ciąży. W przypadku kobiet karmiących piersią zaleca się rozważenie innych terapii lub zaprzestanie karmienia podczas leczenia, uwzględniając znaczenie leku dla matki. Dodatkowo, każda tabletka PHINGROUM (25 mg, 50 mg, 100 mg) zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co klasyfikuje produkt jako wolny od sodu, co może mieć znaczenie w kontekście diety pacjentek z cukrzycą i współistniejącymi schorzeniami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – PHINGROUM 25 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, zasadniczo nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które mogą zaburzać koncentrację i czas reakcji, co wymaga od lekarza szczegółowego poinformowania pacjenta o konieczności zachowania ostrożności. Szczególną uwagę należy zwrócić na terapię skojarzoną z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, gdzie istnieje zwiększone ryzyko hipoglikemii, która znacząco upośledza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W takich przypadkach lekarz powinien edukować pacjenta na temat objawów hipoglikemii (drżenie rąk, wzmożona potliwość, zaburzenia widzenia, zawroty głowy), jej wpływu na bezpieczeństwo oraz sposobów postępowania i zapobiegania podczas prowadzenia pojazdu.
W praktyce klinicznej lekarz ma obowiązek monitorować indywidualną reakcję pacjenta na PHINGROUM, zwłaszcza w pierwszych dniach terapii, oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub senności. W terapii skojarzonej z lekami zwiększającymi ryzyko hipoglikemii konieczne jest regularne monitorowanie poziomu glukozy we krwi przed i w trakcie prowadzenia pojazdu, a także posiadanie przy sobie szybko przyswajalnych węglowodanów. Informowanie współpasażerów o chorobie i sposobie pomocy w razie hipoglikemii jest również istotne. Fakt poinformowania pacjenta o wpływie PHINGROUM na zdolność prowadzenia pojazdów oraz ryzyku związanym z terapią skojarzoną powinien być odnotowany w dokumentacji medycznej, co ma znaczenie zarówno dla bezpieczeństwa pacjenta, jak i odpowiedzialności prawnej lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – PHINGROUM 25 mg
-
Wskazania do stosowania
PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii za pomocą diety, wysiłku fizycznego lub dotychczasowej terapii jest niewystarczająca. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii dwuskładnikowej w połączeniu z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami). Wskazane jest również stosowanie PHINGROUM w terapii trójskładnikowej, łącząc go z metforminą i pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami PPARγ, gdy wcześniejsze schematy nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii.
PHINGROUM może być także stosowany jako leczenie uzupełniające do insuliny, z metforminą lub bez niej, co może poprawić kontrolę glikemii i potencjalnie zmniejszyć zapotrzebowanie na insulinę. Tabletki powlekane dostępne są w trzech dawkach: 25 mg (jasnoróżowa, 5,9-6,3 mm), 50 mg (jasnopomarańczowa, 7,9-8,3 mm, z wytłoczonym „50”) oraz 100 mg (jasnobrązowa, 9,9-10,4 mm). Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co czyni go odpowiednim dla pacjentów na diecie niskosodowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – PHINGROUM 25 mg
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dieta niskosodowa, insulinoterapia, kontrola glikemii, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, skojarzenie z metforminą, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion