Azimycin
Tabletki powlekane, 125 mg
Produkt leczniczy zawiera 125 mg azytromycyny w postaci azytromycyny dwuwodnej w tabletce powlekanej. Stosuje się go w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę, takich jak bakteryjne zapalenia górnych i dolnych dróg oddechowych, ostre zapalenie ucha środkowego oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich. Lek jest skuteczny między innymi w leczeniu zapalenia gardła, migdałków, zatok, oskrzeli, płuc oraz w przypadku rumienia wędrującego. Przed zastosowaniem należy uwzględnić oficjalne miejscowe wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Azimycin (azytromycyna) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, gdzie biegunka występuje bardzo często (≥ 1/10), a wymioty, ból brzucha i nudności często (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często obserwuje się zaparcia, wzdęcia, niestrawność, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz dysfagię. Istotne są również rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka cholestatyczna, a także niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie i martwica wątroby o nieznanej częstości. Neurologiczne działania niepożądane obejmują ból głowy (często), zawroty głowy, senność, parestezje (niezbyt często) oraz poważne zaburzenia, takie jak drgawki i miastenia (częstość nieznana). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano kołatania serca (niezbyt często) oraz groźne zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT (częstość nieznana).
Profil bezpieczeństwa azytromycyny uwzględnia także reakcje skórne, od niezbyt często występujących wysypek i świądu, po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i DRESS (częstość nieznana). W trakcie terapii mogą pojawić się także zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenia, neutropenia, eozynofilia (niezbyt często) oraz małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczna (częstość nieznana). W przypadku leczenia zakażeń prątkami MAC profil działań niepożądanych obejmuje częste objawy neurologiczne i skórne oraz bardzo częste dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, reakcje anafilaktyczne czy niewydolność nerek, zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych z grup ryzyka, oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Azimycin 125 mg
azytromycyna, częstoskurcz komorowy, dyzuria, eozynofilia, fotowrażliwość, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, Mycobacterium avium, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, polekowa wysypka z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia słuchu, zapalenie trzustki, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna -
Profil bezpieczeństwa leku
Azitromycyna wymaga zachowania ostrożności w określonych grupach pacjentów i sytuacjach klinicznych. U kobiet karmiących przenika do mleka ludzkiego, jednak brak jest kontrolowanych badań potwierdzających bezpieczeństwo, co uzasadnia ostrożność. U seniorów istnieje zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, szczególnie przy współistniejących czynnikach ryzyka. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, przy klirensie poniżej 40 mL/min, brak jest danych, a w ciężkiej niewydolności obserwuje się zwiększone narażenie na lek, co wymaga ostrożności. Podobnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, lek jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności, a w przypadku objawów uszkodzenia wątroby należy przerwać terapię.
Brak jest danych dotyczących wpływu azitromycyny na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak możliwe działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i drgawki, mogą negatywnie wpływać na tę zdolność, co wymaga zachowania ostrożności. W dokumentacji nie odnotowano interakcji z alkoholem, a także nie ma przeciwwskazań do spożywania alkoholu podczas terapii. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek i wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, jednak w ciężkich stanach należy unikać stosowania lub monitorować pacjenta ze względu na ryzyko powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Azimycin 125 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Azimycin 125 mg, zawierający azytromycynę dwuwodną, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azytromycynę oraz inne antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, klarytromycyna, roksytromycyna, a także antybiotyki ketolidowe. Przeciwwskazaniem jest również uczulenie na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Przed zastosowaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości lub idiosynkratycznych na antybiotyki z grupy makrolidów. Tabletki powlekane Azimycin 125 mg mają postać białych lub kremowych, owalnych, obustronnie wypukłych tabletek, co ułatwia ich identyfikację u pacjentów z historią alergii lekowych.
W praktyce klinicznej należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z udokumentowanymi reakcjami alergicznymi lub nietolerancją na makrolidy, nawet jeśli nie miały one charakteru typowej nadwrażliwości. W takich przypadkach zaleca się wybór antybiotyku z innej grupy strukturalnej, aby uniknąć potencjalnych działań niepożądanych. Znajomość przeciwwskazań do stosowania Azymycinu 125 mg jest kluczowa dla bezpiecznego leczenia infekcji, minimalizując ryzyko powikłań alergicznych i zapewniając skuteczność terapii antybiotykowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Azimycin 125 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie azytromycyny, substancji czynnej leku Azimycin (125 mg tabletki powlekane), może prowadzić do nasilenia objawów typowych dla terapii makrolidami, takich jak przemijająca utrata słuchu, silne nudności, wymioty oraz biegunka. Objawy te wynikają z toksycznego wpływu leku na układ słuchowy oraz przewód pokarmowy i mogą prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Ze względu na długi okres półtrwania azytromycyny, objawy przedawkowania mogą utrzymywać się przez wydłużony czas, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta.
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje natychmiastowe podanie węgla aktywnego w celu ograniczenia dalszego wchłaniania leku oraz wdrożenie leczenia objawowego ukierunkowanego na złagodzenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych. W ciężkich przypadkach konieczne jest leczenie podtrzymujące funkcje życiowe. Monitorowanie powinno obejmować kontrolę funkcji wątroby, nerek oraz równowagi elektrolitowej, ze względu na ryzyko ich zaburzeń wtórnych do wymiotów i biegunki. Ścisła obserwacja parametrów życiowych i laboratoryjnych jest kluczowa do bezpiecznego zarządzania pacjentem po przedawkowaniu azytromycyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Azimycin 125 mg
antybiotyk makrolidowy, Azimycin, biegunka, funkcja nerek, funkcja wątroby, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące czynności życiowe, monitorowanie funkcji życiowych, nudności, objaw niepożądany, objawy żołądkowo-jelitowe, odruch wymiotny, odwodnienie, okres półtrwania, parametry laboratoryjne, przedawkowanie azytromycyny, przemijająca utrata słuchu, równowaga elektrolitowa, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji słuchowej -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne azytromycyny wykazały, że podawanie dawki 40-krotnie przekraczającej kliniczne dawki terapeutyczne indukuje przemijającą fosfolipidozę u zwierząt laboratoryjnych, jednak bez istotnych klinicznie objawów toksyczności narządowej. Brak jest danych dotyczących długoterminowej karcynogenności, co jest uzasadnione krótkotrwałym wskazaniem terapeutycznym leku Azimycin. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo jednoznacznie potwierdziły brak mutagennego działania azytromycyny, co jest istotnym elementem jej profilu bezpieczeństwa.
Badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały teratogenności azytromycyny, choć przy wysokich dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę u szczurów zaobserwowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz zaburzenia przyrostu masy ciała u samic ciężarnych. Opóźnienie kostnienia występowało również przy dawce 50 mg/kg mc./dobę w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym. Dawki te znacznie przekraczają stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w zakresie toksyczności reprodukcyjnej przy prawidłowym stosowaniu azytromycyny zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azimycin 125 mg
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badania in vitro, badania in vivo, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zakażenie -
Skład i postać leku
Azimycin w formie tabletek powlekanych zawiera azytromycynę dwuwodną w dawce 125 mg na tabletkę. Tabletki mają charakterystyczny biały lub kremowy kolor oraz owalny, obustronnie wypukły kształt, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują skrobię kukurydzianą preżelowaną, powidon, celulozę mikrokrystaliczną typ 101 i 102, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, rozsadzających i poślizgowych. Otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 6000 oraz tytanu dwutlenek, co zapewnia stabilność, maskuje smak i ułatwia połykanie. Produkt jest pakowany w blistry z folii PCV i aluminiowej, umieszczone w tekturowym pudełku.
Azimycin 125 mg należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, co gwarantuje zachowanie właściwości farmakologicznych przez okres 3 lat od daty produkcji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani interakcji z materiałami opakowaniowymi. W przypadku niewykorzystanych resztek leku zaleca się stosowanie lokalnych przepisów dotyczących utylizacji, aby zapobiec negatywnemu wpływowi antybiotyków na środowisko. Powłoka ochronna tabletek zwiększa stabilność produktu i komfort podawania, co jest istotne w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Azimycin 125 mg
antybiotyk, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, makrogol 6000, niezgodność farmaceutyczna, powidon, skrobia kukurydziana preżelowana, środek poślizgowy, środek wiążący, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek -
Specjalne ostrzeżenia
Podczas terapii azytromycyną (Azimycin 125 mg) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja oraz poważne reakcje skórne (AGEP, SJS, TEN, DRESS). W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej terapii, z uwzględnieniem możliwości nawrotu objawów po zakończeniu leczenia. U pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, objawiającego się m.in. żółtaczką, ciemnym moczem, encefalopatią wątrobową oraz zwiększoną skłonnością do krwawień, co wymaga natychmiastowej diagnostyki i przerwania podawania leku. U chorych z GFR <10 mL/min obserwuje się 33% wzrost ekspozycji na azytromycynę, co wymaga dostosowania dawkowania. Ponadto, azytromycyna może wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią, czy stosujących inne leki wydłużające QT (np. chinidyna, amiodaron, cyzapryd, pimozyd, citalopram, moksyfloksacyna).
Wskazane jest zachowanie ostrożności u pacjentów z miastenią, u których azytromycyna może nasilać objawy choroby. Lek nie jest zalecany w leczeniu zakażonych ran oparzeniowych oraz u dzieci w profilaktyce i leczeniu zakażeń Mycobacterium avium z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Należy monitorować ryzyko nadkażeń, zwłaszcza grzybiczych, oraz możliwość rozwoju biegunki związanej z Clostridium difficile (CDAD), która może wystąpić nawet do 2 miesięcy po zakończeniu terapii i prowadzić do ciężkich powikłań, włącznie z koniecznością kolektomii. W przypadku jednoczesnego stosowania alkaloidów sporyszu i azytromycyny istnieje ryzyko ergotyzmu, dlatego takie połączenie jest przeciwwskazane. W leczeniu zakażeń gardła wywołanych przez Streptococcus pyogenes penicylina pozostaje lekiem pierwszego wyboru, gdyż skuteczność azytromycyny w zapobieganiu ostrej gorączce reumatycznej nie została potwierdzona.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Azimycin
anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astenia, biegunka poantybiotykowa, bradykardia, Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, fluorochinolon, hipokaliemia, hipomagnezemia, kolektomia, kompleks Mycobacterium avium, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, miastenia, nadkażenie grzybicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja nadwrażliwości, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, toksyny A i B, torsade de pointes, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie okrężnicy, zatrucie sporyszem, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakodynamiczne
Azytromycyna, będąca antybiotykiem makrolidowym z podgrupy azalidów (ATC: J01FA10), działa poprzez hamowanie biosyntezy białek w komórkach bakteryjnych przez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu. Oporność na azytromycynę może być wrodzona lub nabyta i wynika z modyfikacji miejsca docelowego, zmian w transporcie antybiotyku lub enzymatycznej modyfikacji leku. Istotna jest całkowita oporność krzyżowa między azytromycyną, erytromycyną oraz innymi makrolidami i linkozamidami, szczególnie wobec patogenów takich jak Streptococcus pneumoniae, paciorkowce beta-hemolizujące grupy A, Enterococcus faecalis oraz MRSA. Wrażliwość drobnoustrojów ocenia się na podstawie minimalnych stężeń hamujących (MIC), np. dla Streptococcus pneumoniae i S. pyogenes wartości MIC ≤0,5 mg/L wskazują na wrażliwość, a ≥2 mg/L na oporność.
Azytromycyna wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmujące bakterie Gram-dodatnie tlenowe (m.in. MSSA, Streptococcus pneumoniae wrażliwe na penicylinę, Streptococcus pyogenes), Gram-ujemne tlenowe (Haemophilus influenzae, Legionella pneumophila, Escherichia coli ETEC i EAEC) oraz beztlenowe (Clostridium perfringens, Fusobacterium spp.). Wśród patogenów naturalnie opornych znajdują się m.in. Enterococcus faecalis, MRSA, Pseudomonas aeruginosa oraz Bacteroides fragilis. W populacji pediatrycznej azytromycyna nie jest zalecana do leczenia malarii ze względu na brak wykazania skuteczności nie gorszej niż standardowe leki przeciwmalaryczne, a jej stosowanie w monoterapii lub w skojarzeniu z chlorochiną czy artemizyniną jest przeciwwskazane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Azimycin 125 mg
antybiotyk makrolidowy, artemizyna, atypowe zapalenie płuc, Bacteroides fragilis, biosynteza białek, Borrelia burgdorferi, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, chlorochina, Clostridium perfringens, Enterococcus faecalis, gronkowiec oporny na metycylinę, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Legionella pneumophila, lek przeciwbakteryjny, linkozamidy, MIC, Moraxella catarrhalis, MRSA, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, paciorkowce beta-hemolizujące, pałeczka ropy błękitnej, Pasteurella multocida, Pseudomonas aeruginosa, rybosom bakteryjny, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie tkanek miękkich, zgorzel gazowa -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Azytromycyna, stosowana w dawce 125 mg w postaci tabletek powlekanych (Azimycin), jest antybiotykiem makrolidowym wykorzystywanym w leczeniu różnych infekcji. Pomimo braku specjalistycznych badań oceniających wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i drgawki, które mogą znacząco upośledzać koordynację psychoruchową i bezpieczeństwo podczas tych czynności. Lekarz powinien uwzględnić indywidualną wrażliwość pacjenta, współistniejące choroby neurologiczne oraz stosowanie innych leków wpływających na układ nerwowy, co może nasilać ryzyko niekorzystnych efektów neurologicznych.
W ramach obowiązku informacyjnego lekarz powinien przeprowadzić szczegółową rozmowę z pacjentem, podkreślając brak jednoznacznych danych klinicznych, ale jednocześnie wskazując na potencjalne zagrożenia związane z zawrotami głowy i drgawkami. Zaleca się, aby pacjent zachował ostrożność i wstrzymał się od prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn zwłaszcza przy pierwszym zastosowaniu leku lub w przypadku wcześniejszych negatywnych doświadczeń z makrolidami. W przypadku wystąpienia objawów neurologicznych konieczne jest natychmiastowe przerwanie prowadzenia pojazdu. Dokumentacja przekazanych informacji w karcie pacjenta jest istotna z punktu widzenia odpowiedzialności prawnej lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Azimycin 125 mg
-
Wskazania do stosowania
Azimycin, zawierający 125 mg azytromycyny dwuwodnej w formie tabletek powlekanych, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu potwierdzonych lub podejrzewanych zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę. Wskazania obejmują infekcje górnych dróg oddechowych, takie jak bakteryjne zapalenie gardła, zapalenie migdałków oraz ostre i przewlekłe zapalenie zatok, z uwzględnieniem racjonalnej antybiotykoterapii. Lek jest również zalecany w ostrym zapaleniu ucha środkowego, szczególnie przy nieskuteczności antybiotyków pierwszego rzutu lub nadwrażliwości na beta-laktamy. W dolnych drogach oddechowych Azimycin stosuje się w ostrym zapaleniu oskrzeli, zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz w zapaleniu płuc o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego, w tym w postaci śródmiąższowej. Ponadto, wykazuje skuteczność w leczeniu wybranych zakażeń dermatologicznych i tkanek miękkich, takich jak róża, liszajec, wtórne ropne zapalenie skóry oraz rumień wędrujący, będący wczesnym objawem boreliozy z Lyme.
Przy stosowaniu Azymycinu kluczowe jest przestrzeganie lokalnych wytycznych dotyczących antybiotykoterapii oraz racjonalne podejście do leczenia, w tym identyfikacja patogenu i ocena jego wrażliwości na azytromycynę, gdy to możliwe. Terapia empiryczna powinna uwzględniać lokalne wzorce oporności, zwłaszcza w obliczu narastającej oporności na makrolidy. Decyzja o leczeniu powinna brać pod uwagę ciężkość i lokalizację zakażenia, wcześniejszą antybiotykoterapię, współistniejące schorzenia oraz potencjalne interakcje lekowe. Tabletki powlekane Azimycin 125 mg są odpowiednie do terapii doustnej, a dawkowanie należy dostosować do wieku, masy ciała i specyfiki zakażenia pacjenta, zapewniając optymalną skuteczność i bezpieczeństwo leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Azimycin 125 mg
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, antybiotykoterapia, azytromycyna, borelioza z Lyme, dolne drogi oddechowe, erysipelas, erythema migrans, farmakokinetyka leku, górne drogi oddechowe, impetigo, lek przeciwbakteryjny, liszajec, oporność drobnoustrojów, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropne zapalenie skóry, róża, rumień wędrujący, sinusitis, terapia doustna, wrażliwość mikroorganizmów, zakażenie bakteryjne, zakażenie dermatologiczne, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie płuc śródmiąższowe, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok