Atirabo – Tabletki powlekane

Atirabo
Tabletki powlekane, 90 mg

Produkt leczniczy zawiera tikagrelor w dawkach 60 mg lub 90 mg w postaci tabletek powlekanych. Stosowany jest w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów, którzy doświadczyli ostrego zespołu wieńcowego lub mają w przeszłości zawał mięśnia sercowego i są narażeni na wysokie ryzyko kolejnych zdarzeń. Lek zazwyczaj podaje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym. Dzięki temu działa profilaktycznie, zmniejszając ryzyko poważnych incydentów sercowych.

Pobierz ChPL PDF Atirabo – Tabletki powlekane – 90 mg

Rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

tikagrelor

Kategoria leku

leki przeciwpłytkowe

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Tykagrelor (Atirabo) jest stosowany w terapii przeciwpłytkowej, szczególnie u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (OZW) oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. W OZW zaleca się dawkę nasycającą 180 mg (2 tabletki po 90 mg) jednorazowo, a następnie 90 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy, w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę. U pacjentów po zawale mięśnia sercowego (≥1 rok) stosuje się 60 mg dwa razy na dobę, również z ASA 75-150 mg/dobę, z ograniczonymi danymi dotyczącymi bezpieczeństwa powyżej 3 lat terapii. W przypadku zmiany leku przeciwpłytkowego na tykagrelor, pierwszą dawkę Atirabo podaje się po 24 godzinach od ostatniej dawki poprzedniego leku. Pominięcie dawki wymaga przyjęcia kolejnej dawki zgodnie z harmonogramem, bez podwajania dawek.

Dawkowanie tykagreloru nie wymaga modyfikacji u pacjentów w podeszłym wieku ani u osób z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby stosuje się standardowe dawki, jednak w umiarkowanych przypadkach zaleca się ostrożność. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Tykagrelor podaje się doustnie, niezależnie od posiłku, a tabletki można rozgnieść i podać z wodą, także przez zgłębnik nosowo-żołądkowy. Stosowanie u dzieci poniżej 18 lat oraz u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Atirabo 90 mg

dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dysfagia, inhibitor receptorów ADP, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostry zespół wieńcowy, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zgłębnik nosowo-żołądkowy
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa tikagreloru został oceniony w dwóch dużych badaniach fazy 3 (PLATO i PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W badaniu PLATO odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był wyższy w grupie tikagreloru (7,4%) niż klopidogrelu (5,4%), a w PEGASUS 16,1% pacjentów stosujących tikagrelor 60 mg z ASA przerwało leczenie w porównaniu do 8,5% w grupie ASA monoterapia. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia i duszność, z dusznością występującą bardzo często (≥1/10). Krwawienia obejmowały różne lokalizacje i nasilenie, od siniaków do ciężkich krwotoków śródczaszkowych (niezbyt często), krwawień z przewodu pokarmowego (często), układu oddechowego, moczowego i rozrodczego. Ponadto obserwowano hiperurykemię (często), dnę moczanową (niezbyt często), bradyarytmię i blok przedsionkowo-komorowy (częstość nieznana), a także zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (często, >50% wzrost).
Zalecenia kliniczne obejmują systematyczne monitorowanie pacjentów pod kątem krwawień, szczególnie przy współistniejących czynnikach ryzyka, oraz regularną kontrolę parametrów laboratoryjnych, w tym kreatyniny i kwasu moczowego. Edukacja pacjentów w zakresie rozpoznawania duszności i objawów krwawień jest kluczowa, podobnie jak ostrożność przy stosowaniu leków zwiększających ryzyko krwawień. W przypadku ciężkich działań niepożądanych należy rozważyć modyfikację lub przerwanie terapii, bilansując korzyści przeciwpłytkowe z ryzykiem powikłań. Profil bezpieczeństwa tikagreloru wymaga szczególnej uwagi personelu medycznego ze względu na potencjalnie zagrażające życiu krwawienia i wpływ duszności na jakość życia pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Atirabo 90 mg

blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hematospermia, hiperurykemia, krwawienie, krwiomocz, krwioplucie, krwotoczne zapalenie pęcherza, krwotok do oka, krwotok pomenopauzalny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z nosa, krwotok z pochwy, krwotok zaotrzewnowy, obrzęk naczynioruchowy, skaza krwotoczna, skłonność do siniaków, tikagrelor, zakrzepowa plamica małopłytkowa
Interakcje leku
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego farmakokinetykę i interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) znacząco zwiększają ekspozycję na tikagrelor (Cmax wzrost 2,4-krotny, AUC 7,3-krotny) i jednocześnie obniżają stężenie jego aktywnego metabolitu (Cmax o 89%, AUC o 56%), co czyni takie połączenia przeciwwskazanymi. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) również zwiększają ekspozycję tikagreloru (Cmax o 69%, AUC 2,7-krotnie) z umiarkowanym wpływem na metabolit, co pozwala na ostrożne stosowanie. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna) znacząco obniżają stężenia tikagreloru (Cmax o 73%, AUC o 86%), co może zmniejszać jego skuteczność i jest przeciwwskazane. Cyklosporyna zwiększa ekspozycję tikagreloru (Cmax 2,3-krotnie, AUC 2,8-krotnie), wymagając ostrożności. Morfina i inne opioidy opóźniają i zmniejszają wchłanianie tikagreloru o około 35%, co może wymagać rozważenia alternatywnych inhibitorów P2Y12 w ostrych zespołach wieńcowych.

Interakcje z lekami wpływającymi na metabolizm i eliminację tikagreloru obejmują także statyny: symwastatyna i lowastatyna w dawkach >40 mg zwiększają Cmax i AUC odpowiednio o około 81% i 56%, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i wymaga ograniczenia dawki. Atorwastatyna wykazuje mniejsze, klinicznie nieistotne zwiększenie ekspozycji. Tikagrelor zwiększa stężenia digoksyny (Cmax o 75%, AUC o 28%), co wymaga monitorowania klinicznego i laboratoryjnego. Ponadto, tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny z potencjalnym pogorszeniem czynności nerek i rabdomiolizą. Współstosowanie z lekami wywołującymi bradykardię wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia bradykardii i pauz komorowych. Zaleca się także ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tikagreloru z lekami zmieniającymi hemostazę (heparyna, ASA, desmopresyna) oraz selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Spożycie alkoholu podczas terapii tikagrelorem może nasilać działanie przeciwpłytkowe i ryzyko krwawienia, dlatego wskazane jest ograniczenie lub abstynencja u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Atirabo 90 mg

agregacja płytek krwi, alkaloidy sporyszu, antagonista receptora angiotensyny, atorwastatyna, beta-adrenolityk, cyklosporyna, czas krzepnięcia, częściowa tromboplastyna, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, działanie przeciwpłytkowe, erytromycyna, fenytoina, glikoproteina p, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, induktor CYP3A, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, kwas atorwastatyny, kwas symwastatyny, lewonorgestrel, metabolit tikagreloru, morfina, ostry zespół wieńcowy, paroksetyna, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryfampicyna, ryzyko krwotoczne, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, symwastatyna, tolbutamid, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil
Profil bezpieczeństwa leku
Tikagrelor wykazuje przenikanie do mleka matki, co wymaga ostrożności u kobiet karmiących – zaleca się rozważenie przerwania karmienia piersią lub terapii, uwzględniając korzyści dla matki i dziecka. U pacjentów prowadzących pojazdy należy zachować ostrożność ze względu na możliwe objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy i splątanie. Brak danych dotyczących interakcji tikagreloru z alkoholem. W populacji seniorów (≥75 lat) nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak wskazana jest kontrola czynności nerek po miesiącu leczenia.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie tikagreloru nie wymaga modyfikacji, ale zaleca się monitorowanie funkcji nerek, szczególnie u osób z ostrym zespołem wieńcowym, w wieku podeszłym oraz z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami nerek. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi dysfunkcjami, a u osób z umiarkowanymi zaburzeniami należy zachować ostrożność. Dla pacjentów z łagodnymi zaburzeniami wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki. Takie podejście pozwala na bezpieczne stosowanie tikagreloru w różnych grupach pacjentów, z uwzględnieniem indywidualnego ryzyka i korzyści.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Atirabo 90 mg
Przeciwwskazania
Lek Atirabo, zawierający tikagrelor w dawkach 60 mg i 90 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, aktywnym krwawieniem patologicznym oraz w przypadku wcześniejszego krwotoku śródczaszkowego. Ponadto, ciężkie zaburzenia czynności wątroby stanowią bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko kumulacji leku i zwiększonego ryzyka krwawień. Równoczesne stosowanie tikagreloru z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir czy atazanawir, jest zabronione z powodu ryzyka istotnego wzrostu stężenia tikagreloru w osoczu i powikłań krwotocznych.

W sytuacjach klinicznych zwiększonego ryzyka krwawień, np. po niedawnych zabiegach chirurgicznych, urazach czy przy stosowaniu innych leków przeciwkrzepliwych, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka stosowania tikagreloru. Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, zwłaszcza neurochirurgicznymi i okulistycznymi, zaleca się rozważenie czasowego odstawienia leku. W przypadku konieczności kontynuacji terapii podczas pilnych procedur, personel medyczny powinien być poinformowany o zwiększonym ryzyku krwawienia. Ostrożność wymaga także stosowanie tikagreloru z umiarkowanymi inhibitorami lub induktorami CYP3A oraz u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie wskazane jest monitorowanie funkcji wątroby i objawów niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Atirabo 90 mg

agregacja płytek krwi, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, dysfunkcja wątroby, HIV, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, klarytromycyna, krwawienie patologiczne, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość, nefazodon, rytonawir, tabletka powlekana, tikagrelor, zabieg neurochirurgiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia
Przedawkowanie
Przedawkowanie tikagreloru stanowi istotne wyzwanie kliniczne ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym przedłużającego się czasu krwawienia wynikającego z silnego zahamowania funkcji płytek krwi. Tikagrelor jest stosunkowo dobrze tolerowany po pojedynczej dawce do 900 mg, co przekracza standardowe dawki terapeutyczne 60 mg lub 90 mg. Objawy przedawkowania obejmują toksyczność żołądkowo-jelitową o nasileniu zależnym od dawki, duszność, pauzy komorowe wymagające monitorowania EKG oraz zwiększone ryzyko długotrwałych krwawień. Warto podkreślić, że tikagrelor nie jest usuwany podczas dializy, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu.

W przypadku przedawkowania tikagreloru zaleca się monitorowanie elektrokardiogramu w celu wykrycia zaburzeń rytmu serca oraz leczenie objawowe zgodne z lokalnymi standardami. Leczenie krwawień powinno być wspomagające, jednak transfuzja płytek krwi prawdopodobnie nie przyniesie korzyści klinicznych ze względu na odwracalne, ale silne zahamowanie funkcji płytek przez lek. Ze względu na brak specyficznego antidotum, postępowanie opiera się na wsparciu funkcji życiowych i monitorowaniu pacjenta. Przedawkowanie może nastąpić po spożyciu znacznie większej liczby tabletek powlekanych zawierających 60 mg lub 90 mg tikagreloru niż zalecana dawka terapeutyczna.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Atirabo 90 mg

antidotum, dializa, duszność, działanie niepożądane, elektrokardiogram, pauza komorowa, przedawkowanie tikagreloru, przedłużające się krwawienie, tabletka powlekana, tikagrelor, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, trudności w oddychaniu, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie aktywności płytek krwi
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tikagreloru, substancji czynnej Atirabo, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych i farmakokinetycznych. Badania wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi, choć u zwierząt obserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej warunkom klinicznym. W badaniach długoterminowych u samic szczurów podawanie dużych dawek tikagreloru wiązało się ze zwiększoną częstością gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, co przypisano specyficznym mechanizmom hormonalnym i enzymatycznym u gryzoni, uznanym za mało istotne klinicznie dla ludzi.

Ocena wpływu tikagreloru na rozwój płodów i rozród wykazała niewielkie nieprawidłowości rozwojowe u szczurów i królików przy podawaniu toksycznych dawek ciężarnym samicom, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5 względem ekspozycji klinicznej. Zaobserwowano także zmniejszenie masy ciała ciężarnych, obniżoną przeżywalność noworodków, mniejszą masę urodzeniową oraz opóźniony wzrost potomstwa. U samic szczurów tikagrelor powodował nieregularne, wydłużone cykle płciowe, nie wpływając na płodność. Farmakokinetycznie potwierdzono przenikanie tikagreloru i jego metabolitów do mleka samic szczurów, co ma znaczenie kliniczne i zostało uwzględnione w informacji o produkcie dotyczącym karmienia piersią.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atirabo 90 mg

badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, karmienie piersią, metabolit, nieprawidłowość rozwojowa, nieregularny cykl płciowy, opóźnione dojrzewanie wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, przeżywalność noworodka, rozwój układu szkieletowego, tikagrelor, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Atirabo dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających tikagrelor w dawkach 60 mg oraz 90 mg. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem: 60 mg są jasnoróżowe, o średnicy około 8 mm, natomiast 90 mg mają lekko brązowawożółty kolor i średnicę około 9 mm. Skład rdzenia tabletek obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan dwuwodny, hypromelozę oraz kroskarmelozę sodową, natomiast powłoka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), talk, glikol propylenowy oraz barwniki żelaza tlenki (żółty, czerwony, czarny) w zależności od dawki. Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 14 do 180 tabletek, z 3-letnim okresem ważności i bez specjalnych wymagań przechowywania.

Atirabo przeznaczony jest do podania doustnego, z możliwością alternatywnego podania u pacjentów z trudnościami w połykaniu: tabletkę można rozgnieść na proszek, wymieszać z połową szklanki wody i natychmiast podać, a następnie przepłukać szklankę dodatkową wodą (0,5 szklanki) w celu zapewnienia pełnej dawki. Mieszaninę można również podać przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (CH8 lub większy), z dwukrotnym przepłukaniem zgłębnika 50 ml wody po podaniu. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych wpływających na bezpieczeństwo stosowania leku. Niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Atirabo 90 mg

celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, glikol propylenowy, hypromeloza, kroskarmeloza, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tikagrelor, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, zgłębnik nosowo-żołądkowy
Specjalne ostrzeżenia
Tikagrelor (Atirabo) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, w tym u osób z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia oraz stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (NLPZ, doustne antykoagulanty, fibrynolityki). Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a skuteczność desmopresyny jest wątpliwa; zaleca się rozważenie leczenia przeciwfibrynolitycznego (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów po CABG przerwanie na ≥2 dni zmniejsza ryzyko ciężkich krwawień. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym i przebytym niedokrwiennym udarem mózgu stosowanie tikagreloru jest ograniczone do 12 miesięcy.

Wskazana jest ostrożność u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby oraz u osób z ryzykiem bradykardii (zespół chorego węzła zatokowego, blok AV II/III stopnia, omdlenia związane z bradykardią) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających częstość rytmu serca. Tikagrelor może powodować duszność, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową i POChP, oraz rzadko ośrodkowy bezdech senny. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane, zwłaszcza u pacjentów ≥75 lat z umiarkowaną do ciężką niewydolnością nerek stosujących ARB. U pacjentów z hiperurykemią lub dną moczanową należy zachować ostrożność. Rzadko zgłaszano zakrzepową plamicę małopłytkową (TTP), wymagającą szybkiej diagnostyki i leczenia. Tikagrelor może powodować fałszywie ujemne wyniki testów HIT, co należy uwzględnić w diagnostyce. Przedwczesne przerwanie terapii zwiększa ryzyko zgonu sercowo-naczyniowego, zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Produkt zawiera <23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Atirabo

antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, doustne leki przeciwzakrzepowe, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leki fibrynolityczne, leki przeciwfibrynolityczne, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, werapamil, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego
Właściwości farmakodynamiczne
Tikagrelor, aktywny składnik Atirabo, jest doustnym, bezpośrednim i odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, należącym do cyklopentylotriazolopirymidyn (CPTP). Mechanizm działania polega na blokowaniu ADP-zależnej aktywacji i agregacji płytek krwi, bez zapobiegania wiązaniu ADP do receptora. Lek wykazuje szybki początek działania – po dawce nasycającej 180 mg u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową zahamowanie agregacji płytek (IPA) wynosi około 41% po 30 minutach, osiągając maksymalny efekt 89% po 2-4 godzinach, utrzymujący się przez 2-8 godzin. U 90% pacjentów po 2 godzinach IPA przekracza 70%. Tikagrelor dodatkowo zwiększa lokalne stężenie adenozyny poprzez hamowanie ENT-1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń wieńcowych i nasilenia działania przeciwpłytkowego, choć kliniczne znaczenie tego efektu nie jest jednoznacznie określone. Efekt przeciwpłytkowy utrzymuje się przez kilka dni po odstawieniu, co ma istotne implikacje w kontekście planowanych zabiegów chirurgicznych, zwłaszcza CABG, gdzie ryzyko krwawienia jest zwiększone, jeśli lek nie zostanie odstawiony co najmniej 96 godzin przed operacją.

Zmiana terapii z klopidogrelu (75 mg) na tikagrelor (90 mg dwa razy na dobę) powoduje wzrost IPA o 26,4% bez przerw w działaniu przeciwpłytkowym, co umożliwia płynne przejście między lekami bez zwiększenia ryzyka powikłań zakrzepowych. Skuteczność i bezpieczeństwo tikagreloru potwierdzają badania fazy 3: PLATO, porównujące tikagrelor z klopidogrelem w terapii skojarzonej z ASA, oraz PEGASUS TIMI-54, oceniające tikagrelor w połączeniu z ASA versus monoterapia ASA. Tikagrelor jest skuteczny w zapobieganiu poważnym zdarzeniom sercowo-naczyniowym, takim jak zgon, zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym oraz stabilną chorobą wieńcową z wysokim ryzykiem zakrzepowym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Atirabo 90 mg

ADP-zależna aktywacja, agregacja płytek krwi, antagonista receptora P2Y12, badanie PEGASUS TIMI-54, badanie PLATO, cyklopentylotriazolopirymidyna, duszność, działanie przeciwpłytkowe, hamowanie agregacji płytek krwi, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, metabolizm adenozyny, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowe, przepływ wieńcowy, równowagowy transporter nukleozydów-1, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stabilna choroba wieńcowa, tikagrelor, udar mózgu, zahamowanie agregacji płytek, zakrzepowe powikłania miażdżycy, zawał mięśnia sercowego
Właściwości farmakokinetyczne
Tikagrelor, substancja czynna leku Atirabo, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z ekspozycją proporcjonalną do dawki do 1260 mg. Po podaniu pojedynczej dawki 90 mg na czczo, Cmax tikagreloru wynosi 529 ng/ml, a AUC 3451 ng×h/ml, z medianą tmax około 1,5 godziny. Jego aktywny metabolit AR-C124910XX osiąga Cmax stanowiące 28% i AUC 42% wartości tikagreloru, z tmax około 2,5 godziny. W stanie stacjonarnym po dawkach 60 mg i 90 mg, Cmax wynosi odpowiednio 391 ng/ml i 627 ng/ml, a AUC 3801 ng×h/ml i 6255 ng×h/ml. Biodostępność tikagreloru wynosi około 36%, a spożycie wysokotłuszczowego posiłku powoduje niewielkie, klinicznie nieistotne zmiany farmakokinetyczne. Tikagrelor i jego metabolit są substratami P-gp, a metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4. Okres półtrwania tikagreloru to około 7 godzin, a metabolitu 8,5 godziny. Eliminacja następuje głównie przez metabolizm wątrobowy, z wydalaniem 57,8% w kale i 26,5% w moczu, przy minimalnym wydalaniu nerkowym (<1%).

Farmakokinetyka tikagreloru u pacjentów z OZW jest podobna do zdrowych ochotników, choć u osób ≥75 lat obserwuje się około 25% wzrost ekspozycji, bez konieczności modyfikacji dawki. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) ekspozycja tikagreloru zmniejsza się o około 20%, a metabolitu wzrasta o 17%. U pacjentów dializowanych AUC i Cmax tikagreloru są zwiększone o 38-51%, a lek nie jest usuwany podczas dializy. U osób z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby Cmax i AUC tikagreloru wzrastają odpowiednio o 12% i 23%, bez konieczności zmiany dawkowania. Różnice farmakokinetyczne obserwuje się także w zależności od rasy – u pacjentów azjatyckich biodostępność tikagreloru jest o 39% wyższa, a u osób rasy czarnej o 18% niższa w porównaniu do rasy kaukaskiej. U dzieci z niedokrwistością sierpowatokrwinkową stosowano dawki 15-45 mg dwa razy na dobę, uzyskując AUC 1095-1458 ng×h/ml i Cmax 143-206 ng/ml. Kobiety wykazują nieco wyższe narażenie na tikagrelor i metabolit, jednak bez znaczenia klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Atirabo 90 mg

aktywność przeciwpłytkowa, biodostępność tikagreloru, ciężka niewydolność wątroby, CYP3A4, hamowanie agregacji płytek krwi, hemodializa, klirens kreatyniny, krańcowa choroba nerek, łagodne zaburzenie czynności wątroby, metabolit AR-C124910XX, metabolizm wątrobowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostry zespół wieńcowy, parametr farmakokinetyczny, receptor płytkowy P2Y12, substrat glikoproteiny P, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tikagrelor, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zawał serca, zgłębnik nosowo-żołądkowy
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tikagrelor, dostępny w preparacie Atirabo w dawkach 60 mg i 90 mg, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobietom w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii, ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tikagreloru w ciąży oraz potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na rozrodczość wykazane w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. W związku z tym, stosowanie tikagreloru u kobiet ciężarnych nie jest zalecane, a lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia i dokładnie omówić ryzyko z pacjentką.

Badania farmakodynamiczno-toksykologiczne wykazały, że tikagrelor i jego aktywne metabolity przenikają do mleka matki, co rodzi potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt karmionych piersią. W przypadku konieczności stosowania leku u kobiet karmiących, lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka i rozważyć przerwanie karmienia piersią lub czasowe zaprzestanie terapii tikagrelorem. Dane przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu tikagreloru na płodność u zwierząt, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ludzi, co wymaga informowania pacjentek o konieczności stosowania antykoncepcji podczas leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atirabo 90 mg

aktywny metabolit, Atirabo, badanie farmakodynamiczno-toksykologiczne, badanie przedkliniczne, dane kliniczne, dane toksykologiczne, metoda antykoncepcji, model zwierzęcy, płodność, przenikanie do mleka matki, przerwanie karmienia piersią, przerwanie terapii, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, terapia tikagrelorem, tikagrelor, wpływ na rozrodczość
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
W praktyce klinicznej lek tikagrelor (Atirabo) w dawkach 60 mg lub 90 mg wykazuje nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, co pozwala większości pacjentów na kontynuację normalnej aktywności bez zwiększonego ryzyka wypadków. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i splątanie, które znacząco upośledzają zdolności psychomotoryczne i bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. W takich przypadkach konieczne jest zalecenie zachowania szczególnej ostrożności lub czasowego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów, a także dokładna ocena kliniczna i monitorowanie objawów podczas kolejnych wizyt. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami neurologicznymi lub stosujących inne leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy, u których ryzyko wystąpienia tych objawów jest wyższe.

Lekarz przepisujący tikagrelor powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący stylu życia pacjenta, poinformować o potencjalnych działaniach niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne oraz udzielić instrukcji dotyczących postępowania w przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub splątania. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informacje o przekazanych zaleceniach, zgłaszanych działaniach niepożądanych oraz ewentualnych modyfikacjach terapii, co jest istotne zarówno dla bezpieczeństwa pacjenta, jak i ochrony prawnej lekarza. W sytuacjach, gdy zdolność prowadzenia pojazdów jest kluczowa dla pacjenta, a działania niepożądane tikagreloru utrudniają tę czynność, należy rozważyć zmianę leczenia, zawsze z uwzględnieniem bezpieczeństwa kardiologicznego. Podkreśla się, że samowolne odstawienie tikagreloru może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia, zwłaszcza u osób po ostrym zespole wieńcowym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atirabo 90 mg

charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, farmakoterapia, funkcje poznawcze, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwpłytkowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół wieńcowy, percepcja przestrzenna, prewencja wtórna zdarzeń sercowo-naczyniowych, schorzenia neurologiczne, splątanie, stan neurologiczny, tabletki powlekane, tikagrelor, zaburzenia poznawcze, zawroty głowy
Wskazania do stosowania
Atirabo (tikagrelor) jest lekiem przeciwpłytkowym dostępnym w dawkach 60 mg (jasnoróżowe tabletki o średnicy około 8 mm) oraz 90 mg (lekko brązowawożółte tabletki o średnicy około 9 mm). Lek ten stosuje się wyłącznie w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego (NSTEMI i STEMI), a także u pacjentów po przebytym zawale serca z wysokim ryzykiem kolejnych incydentów. Tikagrelor działa jako odwracalny antagonista receptora P2Y12, natomiast ASA nieodwracalnie hamuje cyklooksygenazę, co zapewnia synergistyczne hamowanie agregacji płytek krwi i skuteczną profilaktykę przeciwzakrzepową.

Zalecenie stosowania Atirabo powinno uwzględniać indywidualną ocenę ryzyka krwawienia oraz korzyści wynikających z intensywnej terapii przeciwpłytkowej. Wskazania obejmują pacjentów z OZW, w tym niestabilną dławicę piersiową, NSTEMI, STEMI, oraz osoby po zawale serca z czynnikami ryzyka takimi jak zaawansowany wiek, cukrzyca, przewlekła choroba nerek, wielonaczyniowa choroba wieńcowa czy nawracające incydenty sercowo-naczyniowe. Terapia dualna z tikagrelorem i ASA stanowi standard postępowania w celu zmniejszenia ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową, szczególnie po ostrych zdarzeniach sercowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Atirabo 90 mg

agregacja płytek krwi, choroba wieńcowa, cukrzyca, cyklooksygenaza, farmakoterapia przeciwpłytkowa, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, receptor P2Y12, ryzyko sercowo-naczyniowe, STEMI, tabletka powlekana, tikagrelor, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe

Atirabo Tabletki powlekane, 90 mg

Atirabo
Tabletki powlekane, 90 mg