znieczulenie nasiękowe
Znieczulenie nasiękowe (infiltracyjne) to technika anestezji miejscowej polegająca na podaniu środka znieczulającego bezpośrednio w okolicę pola operacyjnego lub w miejsce odczuwania bólu. Polega na nasiąkaniu tkanek roztworem środka znieczulającego, co prowadzi do blokady przewodnictwa we włóknach nerwowych w obszarze infiltracji.
W praktyce klinicznej najczęściej stosowanymi lekami w znieczuleniu nasiękowym są: lidokaina, bupiwakaina, ropiwakaina oraz artykaina. Często dodaje się do nich adrenalinę w celu zwężenia naczyń krwionośnych, co wydłuża czas działania znieczulenia i zmniejsza ryzyko krwawienia śródoperacyjnego.
Znieczulenie nasiękowe znajduje zastosowanie w wielu procedurach medycznych, szczególnie w stomatologii, dermatologii, chirurgii plastycznej oraz w zabiegach ambulatoryjnych. Zaletami tej metody są: prostota wykonania, szybki początek działania, dobra kontrola obszaru znieczulenia oraz niskie ryzyko powikłań ogólnoustrojowych przy zachowaniu odpowiednich dawek leku.
Do możliwych powikłań znieczulenia nasiękowego należą: reakcje alergiczne na środek znieczulający, toksyczność ogólnoustrojowa przy przedawkowaniu, uszkodzenie struktur nerwowych, naczyniowych lub innych tkanek w miejscu wkłucia oraz ból związany z samym podaniem środka znieczulającego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine Accord 20 mg/ml
Lidocaine Accord to roztwór do wstrzykiwań zawierający chlorowodorek lidokainy w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml, stosowany do znieczulenia miejscowego w różnych technikach, takich jak znieczulenie nasiękowe, dożylne, blokada nerwów oraz znieczulenie nadtwardówkowe. Preparat 10 mg/ml jest dopuszczony do stosowania u dorosłych i dzieci powyżej 1. roku życia, dostępny w fiolkach o pojemnościach 2 ml (20 mg), 5 ml (50 mg), 10 ml (100 mg) i 20 ml (200 mg). Natomiast stężenie 20 mg/ml przeznaczone jest wyłącznie dla dorosłych, w fiolkach 2 ml (40 mg), 5 ml (100 mg), 10 ml (200 mg) i 20 ml (400 mg). Roztwory cechują się pH 4,0-5,5 oraz osmolalnością 270-320 mOsmol/kg H₂O, a zawartość sodu wynosi około 0,118 mmola/ml dla 10 mg/ml i 0,082 mmola/ml dla 20 mg/ml.
blokada nerwów, blokada przewodnictwa nerwowego, chlorowodorek lidokainy, dawkowanie, dożylne znieczulenie miejscowe, głębokość znieczulenia, lidokaina, osmolalność roztworu, pacjent pediatryczny, pH roztworu, przestrzeń nadtwardówkowa, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Scandonest 30 mg/ml 30 mg/ml
Mepiwakaina, będąca amidowym środkiem miejscowo znieczulającym stosowanym w stomatologii, dostępna jest w preparacie Scandonest w stężeniu 30 mg/ml, co odpowiada 51 mg substancji czynnej w ampułce 1,7 ml oraz 66 mg w ampułce 2,2 ml. Mechanizm działania polega na odwracalnym hamowaniu przewodnictwa nerwowego poprzez blokadę kanałów sodowych, co skutkuje wzrostem progu pobudliwości, zmniejszeniem szybkości narastania potencjału czynnościowego oraz spowolnieniem przewodzenia impulsów. Charakterystyczną cechą mepiwakainy jest jej słaby efekt wazokonstrykcyjny, co wydłuża czas działania znieczulenia bez konieczności stosowania dodatkowych środków zwężających naczynia, co jest istotne u pacjentów z przeciwwskazaniami do adrenaliny. Biodostępność leku w miejscu działania wynosi 100%, a czas początku działania to 3-5 minut po wykonaniu blokady nerwów obwodowych.
biodostępność, blokada nerwu obwodowego, chlorowodorek mepiwakainy, jony sodu, lek miejscowo znieczulający, lek znieczulający, nerw zębodołowy dolny, potencjał czynnościowy, próg pobudliwości elektrycznej, przewodnictwo impulsów nerwowych, przewodzenie impulsów nerwowych, wazokonstrykcja, znieczulenie miazgi, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie tkanek miękkich, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon substancji czynnych
Adrenalina – Wskazania do stosowania
Adrenalina (epinefryna) jest lekiem pierwszego rzutu w resuscytacji krążeniowo-oddechowej, działającym poprzez stymulację receptorów adrenergicznych, co skutkuje wzrostem ciśnienia tętniczego, przyspieszeniem akcji serca, rozszerzeniem oskrzeli oraz zwężeniem naczyń obwodowych. Wskazania do jej stosowania obejmują nagłe zatrzymanie krążenia, ciężkie reakcje anafilaktyczne (w tym idiopatyczne i wysiłkowe), stany wstrząsowe (anafilaktyczny i kardiogenny), ciężką bradykardię (<60 uderzeń/min) oraz ciężkie napady astmy oskrzelowej. Adrenalina jest także stosowana jako dodatek do środków znieczulających miejscowo w stężeniach 1:100 000, 1:80 000 i 1:50 000, co pozwala na przedłużenie działania znieczulenia i redukcję krwawienia, szczególnie w zabiegach stomatologicznych i chirurgicznych. Dostępne są również auto-injektory z dawkami 150 μg i 300 μg, przeznaczone do samodzielnego podania w przypadku anafilaksji.
adrenalina, anafilaksja, anemizacja miejscowa, apikoektomia, artykaina, astma oskrzelowa, blokada nerwów obwodowych, bradykardia, chirurgia miazgi zęba, ciśnienie perfuzji wieńcowej, ciśnienie tętnicze, cystektomia, działanie bronchodilatacyjne, działanie wazopresyjne, hemoroid, hipotensja, lidokaina, mepiwakaina, nadwrażliwość, nagłe zatrzymanie krążenia, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk dróg oddechowych, osteosynteza przezskórna, osteotomia, reakcja anafilaktyczna, receptor adrenergiczny, receptor beta-1 adrenergiczny, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwężenie naczyń krwionośnych, żylaki odbytu - Leksykon substancji czynnych
Lidokaina – Dawkowanie i sposób podawania
Lidokaina jest szeroko stosowanym środkiem miejscowo znieczulającym o działaniu przeciwbólowym i przeciwarytmicznym, dostępnym w różnych postaciach farmaceutycznych i drogach podania. Maksymalna dawka jednorazowa u dorosłych wynosi zwykle 200-300 mg (4,5 mg/kg mc.), natomiast u dzieci poniżej 12 lat nie powinna przekraczać 3 mg/kg mc. W znieczuleniu podpajęczynówkowym dawka nie powinna przekraczać 100 mg, a w znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym podania maksymalnej dawki należy powtarzać w odstępach co najmniej 1,5 godziny. Dawkowanie zależy od postaci leku (roztwory 1% lub 2%, kremy, żele, aerozole), miejsca aplikacji oraz wskazań klinicznych, np. blokady nerwów, znieczulenia nasiękowego czy miejscowego leczenia bólu. Preparaty takie jak krem EMLA (25 mg/g lidokainy + 25 mg/g prylokainy) stosuje się w dawkach do 60 g na 600 cm² skóry przez 1-5 godzin, natomiast aerozol 10% na skórę w ilości do 40 rozpyleń na 70 kg masy ciała. W przypadku żelu do cewki moczowej Instillido dawki u dorosłych wynoszą 20 ml (400 mg) u mężczyzn i 5-10 ml (100-200 mg) u kobiet, z ograniczeniem u dzieci do 2,9 mg/kg mc.
blokada krzyżowa, blokada nerwów międzyżebrowych, blokada nerwu sromowego, blokada okołoszyjkowa, blokada przykręgowa, błona śluzowa jamy ustnej, dewitalizacja miazgi, działanie przeciwarytmiczne, efekt pierwszego przejścia, hemoroidy, interakcja lekowa, lidokaina, lidokaina chlorowodorek, maść lecznicza, ostry stan chorobowy, posocznica, preparat doodbytniczy, roztwór do wstrzykiwań, środek miejscowo znieczulający, stomatologia, tabletka do ssania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zapalenie pęcherza moczowego, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe