złamanie kości biodrowej

Złamanie kości biodrowej (złamanie szyjki kości udowej lub złamanie okolicy krętarzowej) stanowi poważny problem medyczny, szczególnie u osób starszych. Występuje najczęściej w wyniku upadków z wysokości własnego ciała, zwłaszcza u pacjentów z osteoporozą. W populacji geriatrycznej złamania te wiążą się z wysoką śmiertelnością sięgającą 20-30% w ciągu pierwszego roku po urazie.

W diagnostyce złamania kości biodrowej kluczowe znaczenie mają badania obrazowe, przede wszystkim RTG miednicy z biodrami w projekcji AP oraz bocznej. W przypadkach wątpliwych pomocne jest badanie TK lub MRI. Klasyfikacja złamań obejmuje podział na złamania szyjki kości udowej (wg Gardena), złamania przezkrętarzowe (wg AO/OTA) oraz złamania podkrętarzowe.

Leczenie złamań kości biodrowej jest głównie operacyjne. W przypadku złamań szyjki kości udowej u młodszych pacjentów dąży się do zachowania głowy kości udowej poprzez zespolenie przy użyciu śrub kaniulowanych lub DHS. U osób starszych preferuje się endoprotezoplastykę połowiczą lub całkowitą. Złamania przezkrętarzowe leczy się przy użyciu gwoździ śródszpikowych lub systemów DHS. Rehabilitacja pooperacyjna powinna rozpocząć się jak najwcześniej, z pionizacją pacjenta już w pierwszej dobie po zabiegu.

Powikłania złamań kości biodrowej obejmują jatrogenne uszkodzenia naczyniowo-nerwowe, infekcje miejsca operowanego, zatory tłuszczowe, zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną oraz powikłania ogólnoustrojowe związane z unieruchomieniem. U osób starszych szczególnie groźne są powikłania oddechowe, odleżyny, zaburzenia poznawcze oraz znaczne pogorszenie sprawności funkcjonalnej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl