wysypka plamkowo-grudkowa
Wysypka plamkowo-grudkowa to zmiana skórna charakteryzująca się występowaniem zarówno płaskich plam (makul), jak i uniesionej ponad poziom skóry grudek. Jest to jeden z najczęstszych typów wysypek spotykanych w praktyce klinicznej, mogący towarzyszyć różnorodnym schorzeniom.
Etiologia wysypki plamkowo-grudkowej jest zróżnicowana. Może ona występować w przebiegu chorób wirusowych (np. odra, różyczka, ospa wietrzna), bakteryjnych, reakcji polekowych, chorób autoimmunologicznych (np. toczeń rumieniowaty układowy), a także w przebiegu chorób alergicznych. W zależności od przyczyny, wysypce mogą towarzyszyć objawy ogólne jak gorączka, złe samopoczucie czy limfadenopatia.
Diagnostyka wysypki plamkowo-grudkowej obejmuje dokładny wywiad (ekspozycja na alergeny, przyjmowane leki, choroby współistniejące), badanie fizykalne ze szczególnym uwzględnieniem charakteru, rozmieszczenia i ewolucji zmian skórnych. W wybranych przypadkach konieczne jest wykonanie badań laboratoryjnych (morfologia, CRP, ASO), serologicznych, a niekiedy biopsji skóry do badania histopatologicznego.
Leczenie wysypki plamkowo-grudkowej jest ukierunkowane na przyczynę. Obejmuje ono eliminację czynnika wywołującego (np. odstawienie leku), leczenie przeciwwirusowe lub antybiotykoterapię w przypadku infekcji, leki przeciwhistaminowe przy podłożu alergicznym oraz miejscowe preparaty łagodzące (np. emolienty, glikokortykosteroidy). W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie ogólnoustrojowej terapii immunosupresyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulperazon 1 g 500 mg + 500 mg
Stosowanie Sulperazonu (cefoperazon + sulbaktam) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnym nasileniu, najczęściej łagodnych lub umiarkowanych. Do często obserwowanych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i leukopenia (≥1/100 do <1/10), dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa oraz obniżenie hemoglobiny i hematokrytu. Trombocytopenia występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), a koagulopatie, eozynofilia i hipoprotrombinemia mają częstość nieznaną. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, mogą prowadzić do zgonu i występują z częstością nieznaną. Częstość występowania działań niepożądanych żołądkowo-jelitowych, takich jak biegunka, nudności i wymioty, wynosi ≥1/100 do <1/10, natomiast rzekomobłoniaste zapalenie jelit jest rzadkie, ale poważne. W badaniach laboratoryjnych często obserwowano podwyższenie aktywności AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej oraz bilirubiny, z możliwym wystąpieniem żółtaczki o nieznanej częstości.
biegunka, bilirubina, ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gorączka, hipoprotrombinemia, koagulopatia, krwiomocz, krwotok, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, niedociśnienie, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcje skórne, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, stężenie hemoglobiny, Sulperazon, świąd, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, układ narządów, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia nerek, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Lek Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy związane z peryndoprylem to zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, parestezje), sensoryczne (zaburzenia smaku, widzenia, zawroty głowy błędnikowe, szumy uszne), sercowo-naczyniowe (niedociśnienie tętnicze), oddechowe (kaszel, duszność) oraz żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty). Indapamid natomiast wiąże się głównie z hipokaliemią oraz reakcjami nadwrażliwości skórnej, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi. Działania niepożądane klasyfikowane są według standardów MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba serca, duszność, hipokaliemia, hipowolemia, kaszel, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudność, parestezja, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, skurcz mięśni, stężenie elektrolitów, świąd, szumy uszne, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia smaku, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulpiryd Hasco 50 mg
Sulpiryd Hasco, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 200 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się sedację i senność (≥1/100 do <1/10), natomiast rzadziej występują objawy pozapiramidowe, ostra i późna dyskineza (≥1/10 000 do <1/1 000), które mogą manifestować się mimowolnymi ruchami języka i mięśni twarzy. Leki antycholinergiczne stosowane w parkinsonizmie są nieskuteczne w leczeniu późnej dyskinezy i mogą nasilać objawy. Istotnym powikłaniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny, wymagający natychmiastowej interwencji. Sulpiryd może indukować hiperprolaktynemię, prowadzącą do zaburzeń endokrynologicznych takich jak brak miesiączki, ginekomastia, mlekotok, oziębłość płciowa oraz impotencja. Bardzo rzadko obserwuje się wzrost aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do chorób wątroby.
amenorrhea, arytmia komorowa, dysfagia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperprolaktynemia, impotencja, mlekotok, nadmierne ślinienie, niedociśnienie ortostatyczne, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, ostra dyskineza, oziębłość płciowa, późna dyskineza, rotacyjne ruchy gałki ocznej, sedacja, spastyczny kręcz szyi, sulpiryd, szczękościsk, terminologia MedDRA, torsade de pointes, transaminazy, wydłużenie odcinka QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indapres 2,5 mg
Indapres (indapamid 2,5 mg) jest diuretykiem tiazydopodobnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem istotnych zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii. W badaniach klinicznych stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l występowało u 25% pacjentów, a <3,2 mmol/l u 10% po 4-6 tygodniach terapii, ze średnim spadkiem potasu o 0,41 mmol/l po 12 tygodniach. Inne zaburzenia elektrolitowe to hiponatremia (niezbyt często), hipochloremia i hipomagnezemia (rzadko). Najczęstsze działania niepożądane obejmują hipokaliemię, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki plamkowo-grudkowe, natomiast rzadziej obserwuje się m.in. zaburzenia rytmu serca, torsades de pointes, encefalopatię wątrobową, rabdomiolizę oraz ostre stany okulistyczne jak jaskra zamkniętego kąta.
agranulocytoza, encefalopatia wątrobowa, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, lek moczopędny, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, stężenie potasu, tiazyd, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indapen 2,5 mg
Indapen w dawce 2,5 mg, będący diuretykiem tiazydopodobnym, może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najczęściej obserwuje się hipokaliemię (stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l u 25% pacjentów, a <3,2 mmol/l u 10% po 4-6 tygodniach terapii; średnie zmniejszenie potasu o 0,41 mmol/l po 12 tygodniach), reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki plamkowo-grudkowe. Rzadziej występują hiponatremia, hipochloremia, hipomagnezemia, a bardzo rzadko hiperkalcemia, zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna), zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze oraz potencjalnie śmiertelny torsade de pointes. Należy monitorować morfologię krwi, elektrolity oraz EKG, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do arytmii i chorób autoimmunologicznych.
agranulocytoza, arytmia, ból głowy, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, fotodermatoza, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, lek moczopędny, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, pokrzywka, toczeń rumieniowaty układowy, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Hesperydyna – Działania niepożądane
Hesperydyna metylochalkon, obecna w preparacie Cyclo 3 Fort w dawce 150 mg wraz z wyciągiem z ruszczyka kolczastego i kwasem askorbinowym, wykazuje potencjał do wywoływania działań niepożądanych o różnej częstości występowania, zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Najczęściej obserwuje się biegunki i bóle brzucha, które mogą mieć ciężki przebieg z ryzykiem utraty masy ciała i zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, ustępujące po odstawieniu leku. Często zgłaszane są również zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność i nerwowość, które mogą znacząco obniżać jakość życia pacjenta. Niezbyt często występują zawroty głowy, a rzadko objawy naczyniowe, takie jak odczucie zimna w kończynach i ból naczyń żylnych. Z nieznaną częstością notuje się szereg zaburzeń żołądkowo-jelitowych, w tym mikroskopowe limfocytowe zapalenie okrężnicy oraz podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), co może wskazywać na potencjalne uszkodzenie wątroby.
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból kończyn, ból naczyń żylnych, ból żołądka, ciężka biegunka, Cyclo 3 Fort, hesperydyna metylochalkon, klasyfikacja MedDRA, kwas askorbowy, limfocytowe zapalenie okrężnicy, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nerwowość, niestrawność, nudności, pokrzywka, rumień, ruszczyk kolczasty, skurcz mięśni, świąd, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia równowagi, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zimne kończyny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Co-Prenessa w dawce 2 mg peryndoprylu (1,67 mg peryndoprylu) i 0,625 mg indapamidu to lek łączący inhibitor ACE z tiazydopodobnym diuretykiem, co pozwala na zmniejszenie ryzyka hipokaliemii indukowanej przez indapamid. W badaniach klinicznych hipokaliemia (K+ <3,4 mmol/l) występowała u 2% pacjentów przy dawce 2 mg/0,625 mg oraz u 4% przy dawce 4 mg/1,25 mg. Indapamid wykazuje działanie zależne od dawki, przy 1,5 mg hipokaliemia <3,4 mmol/l dotyczyła 10% pacjentów, a przy 2,5 mg aż 25%. Najczęstsze działania niepożądane peryndoprylu to zawroty głowy, ból głowy, kaszel, niedociśnienie tętnicze, a indapamidu – hipokaliemia, reakcje nadwrażliwości skórne i wysypki plamkowo-grudkowe. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości, z uwzględnieniem potencjalnie zagrażających życiu stanów, takich jak agranulocytoza, torsade de pointes, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
agranulocytoza, astenia, bezmocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dławica piersiowa, duszność, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipochloremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, peryndopryl, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Lek Indix Combi zawiera peryndopryl tozylan (1,7 mg, odpowiadający 2,5 mg peryndoprylu tozylanu, przeliczone in situ na peryndopryl sodu) oraz indapamid (0,625 mg). Mechanizm działania peryndoprylu polega na hamowaniu układu renina-angiotensyna-aldosteron, co ogranicza utratę potasu indukowaną przez indapamid. Mimo tego ochronnego efektu, u około 2% pacjentów stosujących Indix Combi odnotowano hipokaliemię (stężenie potasu < 3,4 mmol/l), co wymaga monitorowania elektrolitów i ewentualnej suplementacji potasu. Profil działań niepożądanych obejmuje objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, zawroty głowy błędnikowe, szum uszny), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze), oddechowego (kaszel, duszność), pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty), skóry (świąd, wysypki plamkowo-grudkowe, reakcje nadwrażliwości), mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni) oraz ogólne (astenia).
Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca i osłabienia mięśni, a w skrajnych przypadkach do arytmii i zaburzeń przewodnictwa. Reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi, manifestują się głównie zmianami skórnymi i mogą wymagać natychmiastowego przerwania leczenia oraz wdrożenia terapii przeciwalergicznej. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się jako często (≥1/100 do <1/10) dla większości objawów, natomiast hipokaliemia występuje niezbyt często (około 2%). W przypadku nasilających się lub poważnych działań niepożądanych zaleca się konsultację lekarską i rozważenie modyfikacji dawkowania lub odstawienia leku.
arytmia, astenia, duszność, hipokaliemia, indapamid, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, parestezja, peryndopryl tozylan, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja nadwrażliwości, suplementacja potasu, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon substancji czynnych
Efawirenz – Działania niepożądane
Efawirenz, stosowany w terapii zakażeń HIV w skojarzeniu z innymi lekami, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które mogą znacząco wpływać na przebieg leczenia i jakość życia pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia psychiczne (około 16% pacjentów), w tym depresja (ciężka u 1,6%), stany lękowe, bezsenność oraz zaburzenia układu nerwowego (około 13%), takie jak ból głowy i zawroty głowy (do 8,5%). Występują także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (około 7%), reakcje skórne (wysypka umiarkowana do ciężkiej u 11,6%, wszystkie stopnie u 18%), a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy (<1%). Efawirenz może powodować również hepatotoksyczność, w tym podwyższenie aktywności AspAT, AlAT, GGT oraz rzadkie przypadki niewydolności wątroby, które mogą prowadzić do przeszczepienia lub zgonu. Ponadto, często obserwuje się zaburzenia metaboliczne, takie jak hipertriglicerydemia i hipercholesterolemia, wymagające monitorowania.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, chwiejność emocjonalna, cytochrom P450, drgawka, dysfagia, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, interakcja lekowa, jadłowstręt, kwasica mleczanowa, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwretrowirusowy, myśl samobójcza, niepamięć, niewydolność wątroby, osłabienie popędu płciowego, pokrzywka, próba samobójcza, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, wysypka krostkowa, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie koordynacji ruchów, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie uwagi, zakażenie HIV, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa zawiera 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,790 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, co determinuje jego specyficzny profil działań niepożądanych. Peryndopryl, jako inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, częściowo kompensuje hipokaliemię indukowaną przez indapamid, jednak ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii, pozostaje istotne. Do najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu należą: zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), bóle głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedociśnienie tętnicze, kaszel suchy i uporczywy, duszność, bóle brzucha, zaparcia, nudności, wymioty, świąd, wysypki oraz kurcze mięśni i astenia. Indapamid najczęściej wywołuje hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości, głównie skórne, w tym wysypki plamkowo-grudkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, duszność, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, parestezja, peryndopryl, reakcja alergiczna, szum uszny, utrata potasu, wymioty, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie funkcji serca, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tegretol CR 400
Produkt leczniczy Tegretol CR (karbamazepina) wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, wątroby, nerek oraz z historią niepożądanych reakcji hematologicznych. Istnieje ryzyko agranulocytozy (4,7/milion/rok) i niedokrwistości aplastycznej (2,0/milion/rok), a także przemijającego lub trwałego zmniejszenia liczby płytek krwi i leukocytów. Przed terapią konieczne jest wykonanie morfologii krwi z oceną liczby płytek, retykulocytów i stężenia żelaza w surowicy, a następnie regularne monitorowanie tych parametrów. W przypadku znacznego zahamowania czynności szpiku należy natychmiast przerwać leczenie. Pacjenci powinni być poinformowani o wczesnych objawach toksyczności, takich jak gorączka, ból gardła, wysypka, owrzodzenia jamy ustnej, łatwe siniaczenie i plamica, które wymagają pilnej konsultacji lekarskiej.
agranulocytoza, allel HLA-A*3101, allel HLA-B*1502, DRESS, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, leukocyty, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, niedokrwistość aplastyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, plamica, płytki krwi, retykulocyty, wybroczyny, wysypka plamkowo-grudkowa, zahamowanie czynności szpiku kostnego, żelazo w surowicy, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości na leki przeciwdrgawkowe, zespół Stevensa-Johnsona