rzęsistkowica
Rzęsistkowica (trichomoniasis) to jedna z najpowszechniejszych infekcji przenoszonych drogą płciową, wywoływana przez pierwotniaka Trichomonas vaginalis. Choroba dotyka rocznie około 250 milionów osób na świecie, często przebiegając bezobjawowo, szczególnie u mężczyzn.
U kobiet rzęsistkowica objawia się pienistą, żółto-zieloną wydzieliną z pochwy o nieprzyjemnym zapachu, świądem sromu, dysurią oraz bólem podczas stosunku. W badaniu ginekologicznym można zaobserwować tzw. „truskawkową szyjkę macicy” z charakterystycznymi wybroczynami. U mężczyzn infekcja zwykle przebiega subklinicznie, choć może powodować zapalenie cewki moczowej.
Diagnostyka opiera się na mikroskopowym badaniu wydzieliny pochwowej, gdzie można zaobserwować ruchliwe pierwotniaki, oraz na metodach molekularnych (PCR). Standardem leczenia jest metronidazol lub tynidazol w jednorazowej dawce, przy czym konieczne jest równoczesne leczenie partnerów seksualnych. Nieleczona rzęsistkowica zwiększa ryzyko zakażenia HIV, może prowadzić do zapalenia narządów miednicy mniejszej u kobiet oraz zapalenia najądrzy u mężczyzn.
W profilaktyce kluczowe znaczenie ma stosowanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych oraz unikanie współżycia podczas leczenia. Rzęsistkowica podlega obowiązkowi zgłaszania do lokalnych instytucji zdrowia publicznego w wielu krajach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tinidazolum Polpharma 500 mg
Tinidazolum Polpharma w dawce 500 mg w postaci tabletek powlekanych stosuje się doustnie, najlepiej podczas lub po posiłku, co poprawia tolerancję leku. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wskazań, wieku pacjenta oraz współistniejących schorzeń. Standardowo leczenie zakażeń beztlenowych u dorosłych rozpoczyna się od dawki 2 g (4 tabletki) jednorazowo, następnie 1 g (2 tabletki) na dobę przez 5-6 dni, z możliwością wydłużenia terapii i koniecznością monitorowania morfologii krwi przy leczeniu powyżej 7 dni. W przypadku rzęsistkowicy i giardiozy zalecana dawka to 2 g jednorazowo u dorosłych oraz 50-75 mg/kg masy ciała u dzieci, z możliwością powtórzenia dawki. W terapii pełzakowicy jelitowej i ropnia wątroby stosuje się odpowiednio 2 g na dobę przez 2-3 dni (do 6 dni) oraz 1,5-2 g na dobę przez 3 dni (do 6 dni), z dawkami pediatrycznymi 50-60 mg/kg masy ciała. W eradykacji Helicobacter pylori tinidazol podaje się w dawce 500 mg dwa razy na dobę przez 7 dni w skojarzeniu z klarytromycyną 250 mg i omeprazolem 20 mg, również dwa razy na dobę. Profilaktycznie przed zabiegami chirurgicznymi podaje się 2 g tinidazolu jednorazowo około 12 godzin przed operacją.
choroba wrzodowa, dializa, działania niepożądane przewodu pokarmowego, giardiaza, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, morfologia krwi, niespecyficzne zapalenie pochwy, omeprazol, ostre martwicze wrzodziejące zapalenie dziąseł, pełzakowica jelitowa, pełzakowy ropień wątroby, profilaktyka zakażeń pooperacyjnych, rzęsistek pochwowy, rzęsistkowica, tynidazol, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie bakteriami beztlenowymi, zakażenie Helicobacter pylori - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vilantrin 500 mg
Vilantrin, zawierający 500 mg metronidazolu w formie globulek dopochwowych o kremowo-białym kolorze i jajowatym kształcie, jest wskazany do leczenia infekcji pochwy. Zalecane dawkowanie jest jednolite dla dorosłych oraz młodzieży w wieku 12-18 lat i wynosi 1 globulkę (500 mg metronidazolu) podawaną dopochwowo raz na dobę, najlepiej na noc, przez 10 dni. Globulki należy aplikować głęboko w pochwie, w pozycji leżącej, co zapewnia optymalne działanie miejscowe leku. Droga podania jest wyłącznie dopochwowa, co minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych i zwiększa skuteczność terapii.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metronidazol Polpharma 500 mg
Metronidazol, pochodna 5-nitroimidazolu (kod ATC: G01AF01), wykazuje działanie przeciwpierwotniakowe i przeciwbakteryjne, szczególnie wobec organizmów beztlenowych. Mechanizm działania opiera się na selektywnym przenikaniu do komórek pierwotniaków i bakterii, gdzie w warunkach beztlenowych dochodzi do redukcji grupy nitrowej leku, co prowadzi do uszkodzenia DNA patogenów. Preparat Metronidazol Polpharma w formie tabletek dopochwowych zawiera 500 mg substancji czynnej. Lek jest skuteczny przeciwko pierwotniakom takim jak Trichomonas vaginalis, Giardia lamblia, Entamoeba histolytica oraz Balantidium coli, co czyni go efektywnym w leczeniu infekcji układu moczowo-płciowego i przewodu pokarmowego.
Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteryjna waginoza, bakteryjne zapalenie pochwy, balantidioza, Balantidium coli, Clostridium, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwpierwotniakowe, Entamoeba histolytica, ferredoksyna, Gardnerella vaginalis, Giardia lamblia, lamblioza, lek przeciwzakaźny ginekologiczny, metronidazol, Mycoplasma hominis, pełzakowica, pochodna 5-nitroimidazolu, potencjał oksydacyjno-redukcyjny, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzęsistkowica, tabletka dopochwowa, Trichomonas vaginalis, uszkodzenie DNA, zakażenie mieszane, zakażenie rany, zakażenie wewnątrzbrzuszne, zapalenie narządów miednicy mniejszej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metronidazol Aurovitas 500 mg
Metronidazol Aurovitas, zawierający 500 mg metronidazolu w formie tabletek powlekanych, należy do pochodnych nitroimidazoli i wykazuje działanie przeciwpierwotniakowe oraz przeciwbakteryjne, głównie wobec beztlenowców. Mechanizm działania opiera się na aktywacji leku w warunkach beztlenowych przez oksydoreduktazę pirogronianowo-ferrodoksynową, co prowadzi do powstania reaktywnych rodników nitrozowych uszkadzających DNA drobnoustrojów. Skuteczność terapeutyczna zależy od stosunku Cmax do MIC, a wartości graniczne EUCAST dla wrażliwości mikroorganizmów wynoszą m.in. ≤ 2 mg/l dla Clostridium difficile oraz ≤ 4 mg/l dla innych beztlenowców Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Metronidazol jest lekiem pierwszego wyboru w terapii zakażeń wywołanych przez beztlenowce (np. Bacteroides fragilis, Clostridium spp., Fusobacterium spp.) oraz pierwotniaki (Entamoeba histolytica, Giardia lamblia, Trichomonas vaginalis).
Bacteroides fragilis, bakteryjne zapalenie pochwy, balantidioza, biegunka poantybiotykowa, Clostridium difficile, Clostridium perfringens, drobnoustrój beztlenowy, dysfagia, działanie przeciwpierwotniakowe, Entamoeba histolytica, EUCAST, Fusobacterium, Gardnerella vaginalis, Giardia lamblia, Helicobacter pylori, lamblioza, minimalne stężenie hamujące, oksydoreduktaza pirogronianowo-ferrodoksynowa, oporność krzyżowa, Peptoniphilus, Peptostreptococcus, pochodna 5-nitroimidazolu, Porphyromonas, Prevotella, reduktaza nitroimidazolowa, ropień wątroby, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzęsistkowica, Trichomonas vaginalis, Veillonella, wartość odcięcia epidemiologicznego, zgorzel gazowa - Leksykon substancji czynnych
Chlorek dekwaliniowy – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorek dekwaliniowy, będący czwartorzędowym związkiem amoniowym i pochodną chinolonów (kod ATC G01AC05), wykazuje silne działanie bakteriobójcze poprzez zwiększenie przepuszczalności błony komórkowej bakterii, co prowadzi do inaktywacji enzymów i śmierci komórki. W preparacie Fluomizin działa miejscowo w pochwie, osiągając maksymalne stężenie w ciągu 30-60 minut, co jest kluczowe dla skuteczności terapeutycznej. Nie zidentyfikowano mechanizmów nabytej oporności na chlorek dekwaliniowy, a brak jest ustalonych wartości MIC powiązanych z efektem klinicznym, co podkreśla konieczność monitorowania lokalnych wzorców oporności, zwłaszcza w ciężkich zakażeniach ginekologicznych.
aktywność przeciwdrobnoustrojowa, bakteryjna waginoza, błona komórkowa bakterii, chlamydioza, chlorek dekwaliniowy, czwartorzędowe związki amoniowe, dysfagia, działanie bakteriobójcze, Enterococcus faecalis, flora bakteryjna pochwy, Gardnerella vaginalis, leki przeciwzakaźne i antyseptyczne, minimalne stężenie hamujące, oporność nabyta, paciorkowce beztlenowe, patogen, pochodne chinolonów, rzęsistkowica, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, zakażenie szpitalne - Leksykon chorób i schorzeń
Choroby przenoszone drogą płciową – Epidemiologia
Choroby przenoszone drogą płciową (STDs) stanowią poważne wyzwanie zdrowia publicznego globalnie, z ponad 1 milionem nowych zakażeń dziennie i 374 milionami rocznie w grupie wiekowej 15-49 lat, obejmującymi chlamydiozę, rzeżączkę, kiłę i rzęsistkowicę. W USA w 2023 roku zgłoszono ponad 2,4 miliona przypadków, z chlamydiozą dominującą (1,6 mln przypadków, 496/100 000), a rzeżączką i kiłą wykazującymi zmienne trendy – rzeżączka spadła o 7%, kiła pierwotna i wtórna o 10%, natomiast kiła wrodzona wzrosła o 3%. Najbardziej narażone grupy to młodzi dorośli (15-34 lata), kobiety, osoby z mniejszości etnicznych i społeczności LGBTQ+. Koszty medyczne nowych zakażeń w USA sięgają 15,9 mld USD, z czego 13,7 mld przypada na HIV. Nadzór epidemiologiczny, prowadzony przez CDC i WHO, jest kluczowy dla monitorowania trendów, planowania interwencji i alokacji zasobów, jednak ograniczenia w raportowaniu i zmienność w systemach nadzoru utrudniają pełną ocenę epidemiologii STDs.
badanie przesiewowe, chlamydioza, choroba przenoszona drogą płciową, HPV, kiła, kiła pierwotna i wtórna, kiła wrodzona, kłykciny kończyste, oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe, opryszczka narządów płciowych, poradnictwo behawioralne, przyspieszona terapia partnera, rzęsistkowica, rzeżączka, zakażenie przenoszone drogą płciową, ziarniniak weneryczny - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica pochwy – Objawy
Grzybica pochwy (vulvovaginitis candidiasis) jest zakażeniem wywołanym głównie przez Candida albicans, odpowiedzialną za około 92% przypadków. Szacuje się, że 75% kobiet doświadczy przynajmniej jednego epizodu w życiu, a 40-45% będzie miało nawroty. Objawy obejmują świąd, pieczenie, zaczerwienienie i obrzęk sromu, ból pochwy oraz charakterystyczną gęstą, białą, grudkowatą wydzielinę o zapachu drożdży. Nasilenie objawów klasyfikuje się jako łagodne, umiarkowane lub ciężkie, przy czym ciężka postać charakteryzuje się rozległym zaczerwienieniem, obrzękiem i pęknięciami skóry. Leczenie zwykle prowadzi do ustąpienia objawów w ciągu 3-14 dni, jednak nieleczona infekcja może się nasilać i prowadzić do powikłań, takich jak wtórne zakażenia bakteryjne czy przewlekły stan zapalny.
bakteryjna waginoza, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, dermatitis, dyspareunia, dyzuria, egzema, grzybica pochwy, kandydoza pochwy, liszaj twardzinowy, łuszczyca, nawracająca kandydoza pochwy, obrzęk sromu, pieczenie pochwy, pleśniawka, powikłana grzybica pochwy, rzęsistkowica, świąd pochwy, terapia przeciwgrzybicza, wydzielina pochwowa, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze pochwy - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie pochwy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie pochwy (vaginitis) to stan zapalny o etiologii bakteryjnej, grzybiczej, pierwotniakowej, alergicznej lub hormonalnej, manifestujący się świądem, pieczeniem, dyskomfortem oraz zmianami w wydzielinie pochwowej. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu ginekologicznym, ocenie pH pochwy (>4,5 sugeruje BV lub rzęsistkowicę), teście aminowym, mikroskopii oraz posiewach i testach molekularnych. Kryteria Amsela są standardem w rozpoznawaniu bakteryjnego zapalenia pochwy. Leczenie jest przyczynowe: metronidazol lub klindamycyna w BV, leki przeciwgrzybicze (mikonazol, klotrimazol, flukonazol) w kandydozie, metronidazol lub tynidazol w rzęsistkowicy, a w atroficznym zapaleniu pochwy – miejscowe estrogeny. W trakcie terapii metronidazolem należy unikać alkoholu ze względu na ryzyko reakcji disulfiramowej. Nawracające infekcje wymagają rozszerzonej diagnostyki, w tym oceny immunologicznej i metabolicznej (np. HIV, cukrzyca).
atroficzne zapalenie pochwy, bakteryjne zapalenie pochwy, butokonazol, Candida albicans, drożdżyca, dyspareunia, dysuria, flora bakteryjna pochwy, flukonazol, irygacja pochwy, kandydoza pochwy, kąpiel nasiadowa, klindamycyna, klotrimazol, komórki wskaźnikowe, kryteria Amsela, metronidazol, mikonazol, reakcja disulfiramowa, rzęsistkowica, test aminowy, tiokonazol, Trichomonas vaginalis, trichomoniaza, tynidazol, zapalenie miednicy mniejszej, zapalenie pochwy - Leksykon chorób i schorzeń
Atrofia pochwy – Diagnostyka i diagnoza
Atrofia pochwy, określana również jako zespół genitourinarny menopauzy (GSM), to schorzenie wynikające z niedoboru estrogenów, prowadzące do ścieńczenia, suchości i zwiększonej podatności tkanek pochwy na stany zapalne. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie medycznym, obejmującym objawy pochwowe (suchość, świąd, dyspareunia) oraz moczowe (częstomocz, dysuria), a także na badaniu fizykalnym, w tym ginekologicznym, gdzie obserwuje się m.in. zwężenie pochwy, zaczerwienienie, bladość i utratę elastyczności tkanek. Kluczowe badania dodatkowe to pomiar pH pochwy, które w atrofii przekracza wartość 5,0 (norma <4,5), oraz wskaźnik dojrzewania pochwy (VMI), gdzie wartości od 0 do 49 wskazują na stan hipoestrogenowy, a obecność komórek powierzchniowych poniżej 5% sugeruje atrofię. Diagnostyka różnicowa obejmuje wykluczenie infekcji pochwy, chorób skóry sromu, nowotworów oraz innych przyczyn dyspareunii.
atrofia pochwy, atroficzne zapalenie pochwy, badanie ginekologiczne, badanie ultrasonograficzne, bakteryjne zapalenie pochwy, biopsja, cytologia szyjki macicy, częstomocz, drożdżyca pochwy, dyspareunia, endometrioza, hormonalna terapia zastępcza, infekcja dróg moczowych, krwawienie pomenopauzalne, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, menopauza, miejscowa terapia estrogenowa, niedobór estrogenów, pęcherz nadreaktywny, pH pochwy, rak endometrium, rzęsistkowica, śródmiąższowe zapalenie pęcherza, świąd pochwy, wizualna skala analogowa, wulwoskopia, wywiad medyczny, zespół genitourinarny menopauzy, zwężenie pochwy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metronidazol Polpharma 250 mg
Metronidazol Polpharma w dawce 250 mg jest skutecznym lekiem przeciwbakteryjnym i przeciwpierwotniakowym, stosowanym w leczeniu zakażeń bakteriami beztlenowymi oraz pierwotniakami. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania i wieku pacjenta: w profilaktyce zakażeń pooperacyjnych u dorosłych i młodzieży >12 lat stosuje się dawkę początkową 1000 mg jednorazowo, następnie 250 mg 3×/dobę do głodówki przedoperacyjnej; u dzieci <12 lat 20-30 mg/kg mc. jednorazowo 1-2 godziny przed zabiegiem; u noworodków przed 40. tygodniem ciąży 10 mg/kg mc. jednorazowo. W leczeniu zakażeń beztlenowych dawka dla dorosłych i młodzieży wynosi 250-500 mg 3×/dobę przez maksymalnie 7 dni, a u dzieci 20-30 mg/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg/kg mc. W przypadku rzęsistkowicy dawki u dorosłych to 2000 mg jednorazowo lub 250 mg 3×/dobę przez 7 dni, a u dzieci <10 lat 40 mg/kg mc. jednorazowo lub 15-30 mg/kg mc./dobę przez 7 dni. Metronidazol jest metabolizowany w wątrobie, a u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby zaleca się redukcję dawki do 1/3 i podawanie jednorazowo dobowo. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, jednak u hemodializowanych dawkę należy podać po sesji dializacyjnej.
ameboza, bakteria beztlenowa, bakteryjne zapalenie pochwy, ciągła dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, eradykacja Helicobacter pylori, giardiaza, hemodializa, lamblioza, metronidazol, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odleżyna, okres półtrwania leku, owrzodzenie kończyny dolnej, pełzakowica, preparat przeciwbakteryjny, rzęsistkowica, wrzodziejące zapalenie dziąseł, zakażenie okołozębowe, zakażenie pooperacyjne - Leksykon substancji czynnych
Tynidazol – Dawkowanie i sposób podawania
Tynidazol jest lekiem przeciwpierwotniakowym i przeciwbakteryjnym, stosowanym w terapii zakażeń wywołanych przez drobnoustroje beztlenowe. U dorosłych standardowe dawkowanie w zakażeniach bakteriami beztlenowymi to 2 g (4 tabletki po 500 mg) jednorazowo pierwszego dnia, następnie 1 g (2 tabletki po 500 mg) na dobę, podawane jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych, przez 5-6 dni, z możliwością przedłużenia terapii. W leczeniu rzęsistkowicy i giardiozy u dorosłych zalecana jest pojedyncza dawka 2 g, u dzieci dawka wynosi 50-75 mg/kg masy ciała jednorazowo, z możliwością powtórzenia. W przypadku pełzakowicy jelitowej i ropnia wątroby dawki u dorosłych wynoszą odpowiednio 2 g na dobę przez 2-3 dni (możliwe przedłużenie do 6 dni) oraz 1,5-2 g na dobę przez 3-6 dni (całkowita dawka 4,5-12 g). W terapii zakażenia Helicobacter pylori stosuje się schemat skojarzony: 500 mg tynidazolu dwa razy na dobę, 250 mg klarytromycyny dwa razy na dobę oraz 20 mg omeprazolu dwa razy na dobę przez 7 dni.
bakterie beztlenowe, choroba wrzodowa, dializa, drobnoustroje beztlenowe, giardiaza, giardioza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, lek przeciwpierwotniakowy, morfologia krwi, omeprazol, pełzakowica jelitowa, przewód pokarmowy, ropień wątroby, rzęsistek pochwowy, rzęsistkowica, terapia skojarzona, tynidazol, zaburzenie czynności nerek, zakażenie pooperacyjne, zapalenie dziąseł, zapalenie pochwy - Leksykon chorób i schorzeń
Bakteryjne zapalenie pochwy – Objawy
Bakteryjne zapalenie pochwy (BV) jest najczęstszą przyczyną nieprawidłowej wydzieliny pochwowej u kobiet w wieku rozrodczym, charakteryzującą się zaburzeniem równowagi mikrobiologicznej pochwy, gdzie dochodzi do zmniejszenia liczby Lactobacillus i nadmiernego wzrostu bakterii beztlenowych. Objawy kliniczne obejmują cienką, wodnistą wydzielinę o barwie białej, szarej lub zielonkawej, z charakterystycznym, nieprzyjemnym zapachem „rybim”, nasilającym się po stosunku i podczas miesiączki, a także pieczenie przy mikcji i rzadziej świąd. Diagnostyka opiera się na kryteriach Amsela, w tym pH pochwy >4,5 (czułość 89%) oraz dodatnim teście aminowym (swoistość 93%). Nieleczone BV zwiększa ryzyko zakażeń przenoszonych drogą płciową (m.in. HIV, Chlamydia, HPV) oraz powikłań położniczych, takich jak poronienie, przedwczesny poród i niska masa urodzeniowa (<2500 g). Nawroty są częste, występują u 50-80% kobiet w ciągu 3-12 miesięcy po terapii, co wymaga czasem dłuższego leczenia podtrzymującego.
antybiotykoterapia, bakterie beztlenowe, bakteryjne zapalenie pochwy, biofilm bakteryjny, choroba zapalna miednicy mniejszej, choroby przenoszone drogą płciową, drożdżyca pochwy, dyspareunia, kryteria Amsela, Lactobacillus, nawracające bakteryjne zapalenie pochwy, pałeczki kwasu mlekowego, pH pochwy, pieczenie podczas oddawania moczu, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, rzęsistkowica, świąd pochwy, test aminowy, wirus brodawczaka ludzkiego, wydzielina pochwowa, zapalenie błon płodowych, zapalenie endometrium, zapalenie jajowodów - Leksykon chorób i schorzeń
Choroby przenoszone drogą płciową – Etiologia i przyczyny
Choroby przenoszone drogą płciową (STDs/STIs) to heterogenna grupa zakażeń wywoływanych przez bakterie (m.in. Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Treponema pallidum), wirusy (HIV, HPV, HSV, HBV, HCV, CMV, Zika) oraz pasożyty (Trichomonas vaginalis, Pthirus pubis, Sarcoptes scabiei). Transmisja odbywa się głównie przez kontakt seksualny (pochwowy, analny, oralny, kontakt skóra-skóra) oraz przez inne drogi, takie jak transmisja wertykalna, kontakt z krwią czy bliski kontakt pozaseksualny. Czynniki ryzyka obejmują m.in. wielość partnerów, brak zabezpieczeń, wczesne rozpoczęcie aktywności seksualnej, osłabiony układ odpornościowy oraz czynniki społeczne i demograficzne, jak wiek (15-24 lata), orientacja seksualna i dostęp do opieki zdrowotnej. Nieleczone infekcje mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niepłodność, zapalenie narządów miednicy mniejszej, ciąża pozamaciczna, nowotwory (np. HPV-16 i rak szyjki macicy), uszkodzenia neurologiczne i sercowo-naczyniowe (kiła), a także zwiększone ryzyko zakażenia HIV.
Chlamydia trachomatis, chlamydioza, choroba przenoszona drogą płciową, ciąża pozamaciczna, Haemophilus ducreyi, HIV, infekcja przenoszona drogą płciową, infekcja wrodzona, kiła, Mycoplasma genitalium, Neisseria gonorrhoeae, niepłodność, obrzezanie męskie, oporność na antybiotyki, rzęsistkowica, rzeżączka, świerzb, świerzbowiec ludzki, transmisja wertykalna, Treponema pallidum, Trichomonas vaginalis, Ureaplasma urealyticum, wesz łonowa, wielolekooporność, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus cytomegalii, wirus opryszczki pospolitej, wirus Zika, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wrzód miękki, zapalenie cewki moczowej, zapalenie najądrza, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie pochwy, zapalenie prostaty, zapalenie szyjki macicy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pirolam 10 mg/g
Cyklopiroks z olaminą, będący składnikiem aktywnym leku Pirolam w stężeniu 10 mg/g, to syntetyczny przeciwgrzybiczy preparat z grupy innych leków przeciwgrzybiczych do stosowania miejscowego (kod ATC: D01AE14). Charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, skutecznie zwalczając dermatofity, grzyby drożdżopodobne (w tym Candida), pleśnie oraz mieszane infekcje grzybicze. Mechanizm działania obejmuje hamowanie transportu aminokwasów (w tym leucyny), zaburzanie równowagi jonowej (wapń, potas), chelatację jonów metali (Fe³⁺, Al³⁺) oraz wewnątrzkomórkową akumulację substancji, która wiąże się z siateczką endoplazmatyczną, rybosomami, mitochondriami i ścianą komórkową grzybów. Cyklopiroks z olaminą wykazuje dobrą penetrację do naskórka, mieszków włosowych i gruczołów łojowych.
akumulacja wewnątrzkomórkowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, chlamydia, cyklooksygenaza, cyklopiroks z olaminą, dermatofity, działanie grzybobójcze, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie przetrwalnikobójcze, gruczoły łojowe, grzyby drożdżopodobne, grzyby strzępkowe, hamowanie aktywności enzymów, kandydoza, lek przeciwgrzybiczny, leukotrieny, lipooksygenaza, mieszki włosowe, mitochondria, Mycoplasma, naskórek, oddychanie komórkowe, penetracja skóry, pleśnie, pochodna pirydynonu, prostaglandyny, rybosomy, rzęsistkowica, ściana komórkowa, siateczka endoplazmatyczna, spektrum przeciwgrzybicze, Trichomonas, zaburzenie równowagi jonowej, zakażenie skóry, związek chelatowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metronidazol 0,5% Fresenius 5 mg/ml
Metronidazol 0,5% Fresenius (5 mg/ml, roztwór do infuzji) jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, skierowanym przeciwko bakteriom beztlenowym. Preparat stosowany jest dożylne u dorosłych i dzieci w leczeniu zakażeń takich jak: zakażenia jamy brzusznej po zabiegach chirurgicznych jelita grubego, zapalenie otrzewnej, ropnie i ropowica miednicy, zakażenia ginekologiczne po histerektomii, posocznica pochodzenia przewodu pokarmowego i narządów płciowych, martwicze zapalenie płuc, ropnie mózgu, zapalenie kości i szpiku oraz zapalenie wsierdzia. Preparat jest również stosowany profilaktycznie w okołooperacyjnym zapobieganiu zakażeniom beztlenowym, szczególnie w sytuacjach wysokiego ryzyka infekcji pochodzących z przewodu pokarmowego, narządów płciowych, jamy ustnej i gardła.
antybiotykooporność, bakteria beztlenowa, balantidioza, Balantidium coli, Entamoeba histolytica, Giardia lamblia, histerektomia, lamblioza, martwicze zapalenie płuc, metronidazol, osmolarność, pełzakowica, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, ropień, ropień mózgu, ropień podprzeponowy, ropowica, rzęsistkowica, Trichomonas, zakażenie bakteriami beztlenowymi, zakażenie ginekologiczne, zakażenie pierwotniakowe, zapalenie kości i szpiku, zapalenie otrzewnej, zapalenie wsierdzia - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica pochwy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica pochwy (vulvovaginal candidiasis, VVC) jest jedną z najczęstszych infekcji grzybiczych u kobiet, wywołaną najczęściej przez Candida albicans. Występuje u około 75% kobiet przynajmniej raz w życiu, a 10-20% przypadków ma postać powikłaną wymagającą specjalistycznej diagnostyki i terapii. Czynniki predysponujące obejmują stosowanie antybiotyków, zmiany hormonalne (ciąża, antykoncepcja, menopauza), cukrzycę, immunosupresję, stres, noszenie obcisłej bielizny oraz stosowanie irygacji pochwy. Typowe objawy to świąd, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk sromu, gęsta biała wydzielina bez zapachu, dyspareunia i dysuria zewnętrzna. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu ginekologicznym oraz badaniu mikroskopowym i posiewie wydzieliny pochwowej. Różnicowanie obejmuje bakteryjne zapalenie pochwy, infekcje przenoszone drogą płciową oraz stany zapalne alergiczne i kontaktowe.
alergiczne zapalenie pochwy, antybiotykoterapia, badanie ginekologiczne, bakteryjne zapalenie pochwy, Candida albicans, cukrzyca, drożdżaki Candida, dyspareunia, dysuria, flukonazol, grzybica pochwy, infekcja grzybicza, inwazyjna kandydoza, kandydoza, kandydoza pochwy, klotrimazol, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczny, mikonazol, nawracająca grzybica pochwy, obniżona odporność, pleśniawki, posiew mikrobiologiczny, powikłana grzybica pochwy, preparat bezpośredni, rzęsistkowica, terapia doustna, terapia miejscowa, wydzielina z pochwy