roztocza kurzu domowego
Roztocza kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus, Dermatophagoides farinae) to mikroskopijne pajęczaki powszechnie występujące w domach, szczególnie w łóżkach, dywanach i meblach tapicerowanych. Żywią się głównie złuszczonym naskórkiem ludzkim i zwierzęcym, a ich optymalne warunki rozwoju to temperatura 20-25°C i wilgotność 70-80%.
Alergia na roztocza kurzu domowego jest jedną z najczęstszych alergii wziewnych na świecie. U osób uczulonych kontakt z alergenami roztoczy (głównie białkami zawartymi w ich odchodach i ciałach) może wywoływać objawy alergicznego nieżytu nosa, zaostrzenie astmy oskrzelowej, atopowego zapalenia skóry czy alergicznego zapalenia spojówek.
Diagnostyka opiera się na testach skórnych (punktowych) oraz oznaczeniu swoistych IgE w surowicy. Leczenie obejmuje farmakoterapię objawową, immunoterapię swoistą oraz profilaktykę środowiskową, polegającą na redukcji ekspozycji na alergeny poprzez stosowanie pokrowców antyalergicznych na materace i poduszki, regularne pranie pościeli w temperaturze powyżej 60°C, eliminację dywanów i zasłon oraz utrzymywanie wilgotności powietrza poniżej 50%.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego – Działania niepożądane
Immunoterapia podjęzykowa wyciągiem alergenowym roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae), stosowana w preparacie ACARIZAX, wiąże się z występowaniem głównie miejscowych reakcji alergicznych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, pojawiających się zwykle w ciągu pierwszych 5 minut po podaniu i ustępujących samoistnie w ciągu kilku minut do godzin. Wśród działań niepożądanych bardzo często obserwuje się zapalenie części nosowej gardła, świąd uszu i oczu, podrażnienie gardła oraz obrzęk i świąd w obrębie jamy ustnej. Często występują także objawy ze strony układu oddechowego, takie jak astma, kaszel, duszność, a także objawy skórne (świąd, pokrzywka). Rzadko notowano ciężkie reakcje, w tym obrzęk naczynioruchowy, eozynofilowe zapalenie przełyku oraz reakcje anafilaktyczne, co wymaga podawania pierwszej dawki pod kontrolą lekarza i monitorowania pacjenta, zwłaszcza u osób z astmą.
alergiczne zapalenie spojówek, anafilaksja, astma, biegunka, ciężka reakcja alergiczna, duszność, dysfonia, dyskomfort w klatce piersiowej, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia podjęzykowa, kaszel, kołatanie serca, lek przeciwalergiczny, niewydolność oddechowa, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tchawicy, obrzęk warg, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna miejscowa, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, refluks żołądkowo-przełykowy, roztocza kurzu domowego, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego, zaburzenie połykania, zaburzenie smaku, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lirra 0,5 mg/ml
Lirra, roztwór doustny o stężeniu 0,5 mg/ml zawierający dichlorowodorek lewocetyryzyny, jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i całorocznego, w tym przewlekłego) oraz pokrzywki niezależnie od formy klinicznej. Lek skutecznie łagodzi objawy takie jak kichanie, świąd, wyciek i przekrwienie błony śluzowej nosa oraz objawy okulistyczne. Preparat jest zarejestrowany do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2 roku życia, z dostosowaniem dawki do wieku i masy ciała, natomiast nie jest zalecany u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Lirra ma formę klarownego, bezbarwnego roztworu o smaku poziomkowym, co ułatwia podawanie, zwłaszcza u dzieci i pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek.
alergeny całoroczne, alergeny sezonowe, alergia na sierść zwierząt, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, benzoesan sodu, dichlorowodorek lewocetyryzyny, dysfagia, lewocetyryzyna, maltitol, nietolerancja fruktozy, objawy alergicznego nieżytu nosa, objawy oczne alergii, pokrzywka, pokrzywka idiopatyczna, przekrwienie błony śluzowej, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztocza kurzu domowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levocetirizine Genoptim 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny i pochodną piperazyny, wykazuje silny i wybiórczy antagonizm wobec obwodowych receptorów histaminowych H1, z wartością Ki = 3,2 nmol/l, co jest dwukrotnie wyższym powinowactwem niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Jej okres półtrwania dysocjacji z receptorami H1 wynosi 115 ± 38 minut, a po jednorazowym podaniu blokada receptorów osiąga 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach. W badaniach farmakodynamicznych lewocetyryzyna w dawce 5 mg wykazała szybką i długotrwałą skuteczność w redukcji objawów alergicznych, przewyższając desloratadynę i placebo (p<0,001), z początkiem działania już po 1 godzinie od podania. Ponadto, lek hamuje migrację eozynofilów i zmniejsza uwalnianie VCAM-1 oraz przepuszczalność naczyń, co potwierdza jego wielokierunkowe działanie przeciwzapalne.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, atopia, bezpieczeństwo kardiologiczne, całoroczne alergiczne zapalenie nosa, cetyryzyna, cząsteczka adhezji komórkowej, desloratadyna, DLQI, elektrokardiografia, farmakokinetyka i farmakodynamika, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, migracja eozynofilów, napływ eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, prowokacja alergenowa, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja skórna histaminowa, receptor histaminowy H1, roztocza kurzu domowego, rumień indukowany histaminą, sezonowe alergiczne zapalenie nosa, świąd, tachyfilaksja, uwalnianie histaminy, VCAM-1 - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Alyostal 100 I.R./ml lub 100 I.C./ml
ALYOSTAL to produkt leczniczy stosowany do diagnostyki alergii poprzez skórne testy punktowe, zawierający wyciągi alergenowe w stężeniach 100 IR/ml dla wyciągów standaryzowanych oraz 100 IC/ml dla niestandaryzowanych. Produkt występuje w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu, zawierającego mannitol w ilości nieprzekraczającej 40 mg/ml. W skład ALYOSTAL wchodzą wyciągi alergenowe pochodzenia roślinnego (np. ambrozja, bylica pospolita, olcha czarna, brzoza biała), zwierzęcego (kot, pies) oraz roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides farinae i pteronyssinus), a także mieszanki alergenów traw i grzybów Alternaria. Jednostki IR i IC definiują aktywność alergenów na podstawie reakcji skórnych u osób uczulonych, co umożliwia standaryzację i porównywalność testów.
alergeny drzew, alergeny roślinne, Alternaria, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, dichlorowodorek histaminy, fosforan kodeiny, mannitol, mieszanka alergenowa traw, nakłucie skóry, parametry farmakokinetyczne, reakcja alergiczna, roztocza kurzu domowego, roztwór do skórnych prób punktowych, rumień, test skórny punktowy, właściwość farmakokinetyczna, wskaźnik reaktywności, wskaźnik stężenia, wyciąg alergenowy, wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego, wyciąg niestandaryzowany, wyciąg standaryzowany - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bilagra ORO 10 mg
Lek Bilagra ORO, zawierający substancję czynną bilastynę, jest wskazany w objawowym leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (zarówno sezonowego, jak i całorocznego) oraz pokrzywki. Preparat dostępny jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Bilagra ORO 10 mg jest przeznaczona dla dzieci od 6 lat (o masie ciała ≥20 kg), młodzieży i dorosłych, natomiast Bilagra ORO 20 mg dedykowana jest wyłącznie osobom powyżej 12 roku życia. Tabletki 10 mg mają średnicę około 7,5 mm i są okrągłe, natomiast tabletki 20 mg są owalne, o wymiarach około 10,3 mm x 5,5 mm. Preparat zawiera śladowe ilości dwutlenku siarki, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję.
alergeny całoroczne, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, bąble pokrzywkowe, bilastyna, dysfagia, działanie przeciwalergiczne, lek antyhistaminowy, nadwrażliwość na substancje, pleśń, pokrzywka, pyłki roślin, roztocza kurzu domowego, sierść zwierząt, świąd i zaczerwienienie, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Loratadyna Galena 10 mg
Loratadyna Galena w dawce 10 mg w formie tabletek jest skutecznym lekiem przeciwhistaminowym stosowanym w leczeniu sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Tabletki są białe, okrągłe, z linią podziału umożliwiającą podział na połowy, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawki. Standardowa dawka to 10 mg raz na dobę, podawana niezależnie od posiłków. Wskazania obejmują objawy takie jak wodnisty wyciek z nosa, kichanie, świąd nosa, uczucie zatkania nosa, łzawienie i zaczerwienienie spojówek w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa oraz swędzące bąble pokrzywkowe, obrzęk naczynioruchowy i uporczywy świąd skóry w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej. Leczenie powinno być dostosowane do nasilenia objawów i trwałości choroby, z możliwością długotrwałego stosowania w przypadku całorocznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz indywidualnej oceny w pokrzywce.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, katar sienny, loratadyna, łzawienie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, preparat przeciwhistaminowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, roztocza kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd nosa, świąd oczu, świąd skóry, wodnisty wyciek z nosa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaczerwienienie skóry, zaczerwienienie spojówek - Leksykon chorób i schorzeń
Alergie – Etiologia i przyczyny
Alergie są wynikiem nadmiernej reakcji układu odpornościowego na nieszkodliwe dla większości substancje, zwane alergenami, poprzez mechanizm zależny od przeciwciał IgE. Po pierwszym kontakcie z alergenem dochodzi do produkcji IgE, które wiążą się z mastocytami i bazofilami, a ponowna ekspozycja powoduje uwolnienie histaminy i innych mediatorów zapalnych, wywołując objawy takie jak katar, świąd, pokrzywka czy świszczący oddech. Najcięższą formą reakcji alergicznej jest anafilaksja, rozwijająca się w ciągu minut do godzin, wywoływana przez czynniki takie jak użądlenia owadów, orzeszki ziemne, lateks czy leki. Czynniki genetyczne, określane jako atopia, zwiększają ryzyko rozwoju alergii – jeśli jedno z rodziców jest atopowe, ryzyko u dziecka wynosi 25-30%, a przy obojgu rodzicach wzrasta do 60-75%. Jednakże wzrost częstości alergii w ostatnich dekadach wskazuje na istotną rolę czynników środowiskowych, takich jak zanieczyszczenie powietrza, zmiany klimatyczne, dieta uboga w świeże produkty oraz ekspozycja na alergeny w środowisku miejskim.
alergen wziewny, alergia na orzeszki ziemne, alergia na penicylinę, alergia na skorupiaki, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, antybiotyk penicylinowy, astma alergiczna, atopia, bazofile, egzema, hipoteza higieniczna, histamina, immunoglobulina E, katar sienny, komórki tuczne, przekrwienie błony śluzowej, roztocza kurzu domowego, rytm dobowy, świszczący oddech, zapalenie zatok przynosowych, zarodniki pleśni - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciągi alergenowe stanowią kluczową substancję czynną w immunoterapii swoistej (SIT) chorób alergicznych zależnych od IgE. Są to biologicznie aktywne preparaty zawierające alergeny pochodzenia zwierzęcego (sierść, nabłonki, pierze), roztoczy kurzu domowego oraz grzybów pleśniowych, dostępne w formie zawiesin do wstrzykiwań, najczęściej typu depot z adsorpcją na wodorotlenku glinu. Aktywność biologiczna wyciągów wyrażana jest w jednostkach SQ-U/ml (Alutard SQ), TU lub PNU (Novo-Helisen Depot), z dostępnymi stężeniami od 100 do 100000 SQ-U/ml (Alutard SQ) oraz odpowiednio 25-2500 PNU/ml dla alergenów zwierzęcych, 5-500 PNU/ml dla grzybów pleśniowych i 50-5000 TU/ml lub PNU/ml dla roztoczy kurzu domowego (Novo-Helisen Depot). Schemat dawkowania obejmuje fazę zwiększania dawki oraz fazę podtrzymującą, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do spektrum uczulenia pacjenta. Standaryzacja preparatów jest niezbędna dla zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.
Alutard SQ, anergia, bazofil, choroba alergiczna, cytokiny Th2, eozynofil, granulocyt kwasochłonny, granulocyt zasadochłonny, grzyby pleśniowe, immunoglobulina E, immunoterapia swoista, interleukina-10, komórka tuczna, komórki prezentujące antygen, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, Novo-Helisen Depot, odczulanie, przeciwciała IgE, reakcja nadwrażliwości, roztocza kurzu domowego, standaryzacja wyciągów alergenowych, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny, uwalnianie histaminy, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Betadrin WZF (1 mg + 0,33 mg)/ml
Betadrin WZF to roztwór do nosa o stężeniu 1 mg/ml difenhydraminy chlorowodorku oraz 0,33 mg/ml nafazoliny azotanu, stosowany doraźnie w leczeniu ostrych stanów zapalnych błony śluzowej nosa. Lek łączy działanie przeciwhistaminowe (difenhydramina) i obkurczające naczynia krwionośne (nafazolina), co skutkuje szybkim zmniejszeniem obrzęku, przekrwienia oraz nadmiernej wydzieliny. Wskazany jest w ostrych zapaleniach, zaostrzeniach przewlekłego nieżytu nosa o podłożu alergicznym (sezonowym i całorocznym) oraz w przebiegu przeziębienia. Preparat działa wyłącznie objawowo i nie leczy przyczyny choroby, dlatego jego stosowanie powinno być krótkotrwałe (3-5 dni), aby uniknąć tachyfilaksji i polekowego zapalenia błony śluzowej nosa.
agonista receptorów alfa-adrenergicznych, antagonista receptorów histaminowych H1, benzalkoniowy chlorek, całoroczny alergiczny nieżyt nosa, difenhydraminy chlorowodorek, ekspozycja na pyłki roślin, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, kwas borowy, nafazoliny azotan, obkurczanie naczyń krwionośnych, obrzęk śluzówki, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie, przeziębienie, roztocza kurzu domowego, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, sympatykomimetyk, tachyfilaksja