glutation wątrobowy
Glutation wątrobowy to tripeptyd o właściwościach antyoksydacyjnych, który odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu wątroby. Składa się z trzech aminokwasów: kwasu glutaminowego, cysteiny i glicyny. Wątroba jest głównym miejscem syntezy i metabolizmu glutationu w organizmie.
Glutation występuje w komórkach w formie zredukowanej (GSH) i utlenionej (GSSG). W wątrobie pełni funkcję głównego przeciwutleniacza komórkowego, chroniąc hepatocyty przed uszkodzeniami wywołanymi przez wolne rodniki i reaktywne formy tlenu. Bierze udział w detoksykacji ksenobiotyków i leków, tworząc z nimi kompleksy, które następnie są wydalane z organizmu.
Niedobór glutationu wątrobowego wiąże się z rozwojem chorób wątroby, w tym stłuszczenia, alkoholowego i niealkoholowego stłuszczeniowego zapalenia wątroby (NASH), marskości oraz uszkodzeń wywołanych lekami i toksynami. Poziom glutationu zmniejsza się znacząco w przewlekłych chorobach wątroby, co prowadzi do nasilenia stresu oksydacyjnego i progresji choroby.
W praktyce klinicznej stosuje się suplementację glutationu lub jego prekursorów (N-acetylocysteiny) w celu ochrony wątroby i wspomagania jej regeneracji. Badania wykazują, że przywrócenie odpowiedniego poziomu glutationu w hepatocytach może przynieść korzyści terapeutyczne w leczeniu wielu chorób wątroby, szczególnie tych związanych z nadmiernym stresem oksydacyjnym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paracetamol Kabi 10 mg/ml
Paracetamol Kabi w postaci roztworu do infuzji 10 mg/ml jest podawany wyłącznie dożylnie, a dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała pacjenta, wieku oraz czynników ryzyka toksycznego uszkodzenia wątroby. Dla pacjentów ≤10 kg dawka wynosi 7,5 mg/kg mc. (0,75 ml/kg mc.), maksymalna dawka dobowa 30 mg/kg mc.; dla masy ciała >10 do ≤33 kg – 15 mg/kg mc. (1,5 ml/kg mc.), maksymalnie 60 mg/kg mc. lub 2 g; dla >33 do ≤50 kg – 15 mg/kg mc., maksymalnie 60 mg/kg mc. lub 3 g; dla >50 kg z czynnikami ryzyka – 1 g (100 ml), maksymalnie 3 g; bez czynników ryzyka – 1 g (100 ml), maksymalnie 4 g. Minimalne odstępy między dawkami zależą od klirensu kreatyniny: >50 ml/min co najmniej 4 godziny, 10-50 ml/min co najmniej 6 godzin, <10 ml/min co najmniej 8 godzin. Maksymalnie 4 dawki na dobę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, przewlekłą chorobą alkoholową, niedożywieniem, odwodnieniem, zespołem Meulengrachta-Gilberta oraz masą ciała <50 kg, gdzie dawka dobowa nie powinna przekraczać 3 g.
chlorek sodu, choroba alkoholowa, czynność nerek, dawka dobowa, dawkowanie leku, glutation wątrobowy, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odwodnienie, paracetamol, podanie dożylne, przedawkowanie leku, przewlekła choroba wątroby, przewlekłe niedożywienie, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, toksyczne uszkodzenie wątroby, zespół Gilberta