Właściwości farmakokinetyczne
Paracetamol + Difenhydramina Hasco Noc 500 mg + 25 mg

Właściwości farmakokinetyczne paracetamolu i difenhydraminy

Produkt leczniczy PARACETAMOL + DIFENHYDRAMINA HASCO NOC w postaci tabletek powlekanych zawiera dwie substancje czynne: paracetamol (500 mg) oraz chlorowodorek difenhydraminy (25 mg), których charakterystyka farmakokinetyczna obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania w organizmie człowieka.¹

Farmakokinetyka paracetamolu

Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po około 1 godzinie od przyjęcia leku. Wiązanie z białkami osocza jest stosunkowo słabe i w dawkach terapeutycznych wynosi od 25% do 50%.²

Okres półtrwania paracetamolu wynosi od 2 do 4 godzin. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez 4-6 godzin, natomiast efekt przeciwgorączkowy trwa dłużej, bo 6-8 godzin.³

Główną drogą eliminacji paracetamolu jest biotransformacja wątrobowa. Jedynie niewielka ilość (2-4%) jest wydalana w postaci niezmienionej przez nerki. U osób dorosłych paracetamol metabolizowany jest głównie do glukuronianu (około 90%), natomiast u dzieci dominującym metabolitem jest także siarczan.⁴

Warto zwrócić uwagę na istotny aspekt metabolizmu paracetamolu – w niewielkiej ilości (około 5%) powstaje hepatotoksyczny metabolit pośredni, N-acetylo-p-benzochino-imina, który w warunkach prawidłowych wiąże się z wątrobowym glutationem. Następnie, w połączeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym, jest wydalany z moczem.⁵

Farmakokinetyka difenhydraminy

Difenhydramina również charakteryzuje się szybkim i prawie całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. W przeciwieństwie do paracetamolu, difenhydramina wykazuje znacznie silniejsze wiązanie z białkami osocza, wynoszące od 76% do 85%.⁶

Po podaniu doustnym, działanie terapeutyczne difenhydraminy rozpoczyna się stosunkowo szybko, bo już po 15-30 minutach i utrzymuje się przez 4-6 godzin. Maksymalne stężenie w osoczu substancja osiąga po 1-2 godzinach od podania.⁷

Metabolizm difenhydraminy wykazuje wyraźną zależność od przyjętej dawki. Około 50% substancji podlega efektowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie powstaje nieaktywny metabolit difenylometanu.⁸

W trakcie dłuższego stosowania difenhydraminy (w dawce 4 × 50 mg na dobę przez ponad 10 dni) w moczu identyfikuje się również inne nieaktywne metabolity, takie jak:

• N,N-metylodifenhydramina
• N,N-demetylodifenhydramina
• N-demetylodifenhydramina
• kwas difenylometoksyoctowy
• monodesmetylodifenhydramina

⁹

Okres półtrwania difenhydraminy wynosi od 4 do 8 godzin, natomiast dla jej metabolitów jest dłuższy i wynosi od 8 do 10 godzin. Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że u osób w wieku podeszłym okres półtrwania difenhydraminy ulega wydłużeniu.¹⁰

Porównanie parametrów farmakokinetycznych obu substancji