enzym metabolizujący
Enzymy metabolizujące to białka katalizujące reakcje biochemiczne w organizmie, odgrywające kluczową rolę w procesach metabolicznych. Ich głównym zadaniem jest przyspieszanie reakcji chemicznych poprzez obniżanie energii aktywacji, bez zmiany stanu równowagi reakcji.
W medycynie szczególnie istotne są enzymy metabolizujące leki, zwłaszcza enzymy cytochromu P450 (CYP450) znajdujące się głównie w wątrobie. Enzymy te przekształcają substancje egzogenne (ksenobiotyki), w tym leki, w formy łatwiejsze do wydalenia z organizmu. Zmienność genetyczna w genach kodujących te enzymy może prowadzić do różnic w metabolizmie leków między pacjentami.
Zaburzenia aktywności enzymów metabolizujących mogą wynikać z polimorfizmów genetycznych, interakcji lekowych lub chorób wątroby, co może prowadzić do nieprawidłowego metabolizmu leków i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych lub braku skuteczności terapeutycznej. Monitorowanie aktywności tych enzymów ma istotne znaczenie w farmakoterapii spersonalizowanej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Bimatoprost Indoco 0,1 mg/ml
Bimatoprost 0,1 mg/ml stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu charakteryzuje się bardzo niskimi stężeniami ogólnoustrojowymi (<0,2 ng/ml), co minimalizuje ryzyko klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Metabolizm bimatoprostu odbywa się przez różnorodne enzymy, jednak badania przedkliniczne nie wykazały wpływu na enzymy wątrobowe, co dodatkowo zmniejsza potencjał interakcji. W badaniach klinicznych z wyższym stężeniem 0,3 mg/ml nie zaobserwowano istotnych interakcji z beta-adrenolitykami okulistycznymi, natomiast jednoczesne stosowanie z innymi analogami prostaglandyn (np. latanoprost, trawoprost) może osłabiać efekt obniżający ciśnienie wewnątrzgałkowe z powodu konkurencyjnego działania na receptory, co jest przeciwwskazane. Brak jest danych dotyczących interakcji z innymi lekami przeciwjaskrowymi oraz alkoholem, jednak ze względu na niskie stężenia systemowe ryzyko jest teoretycznie minimalne.
analog prostaglandyny, beta-adrenolityk oczny, beta-adrenolityk okulistyczny, bimatoprost, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, enzym metabolizujący, enzymy wątrobowe, lek przeciwjaskrowy, mechanizm interakcji, metabolizm bimatoprostu, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, ośrodkowy układ nerwowy, stężenie ogólnoustrojowe, suchość oczu, terapia skojarzona, worek spojówkowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Progesteron Adamed 100 mg
Progesteron Adamed w dawce 100 mg w formie tabletek dopochwowych wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z indukcją lub inhibicją enzymu CYP3A4. Induktory tego enzymu, takie jak barbiturany, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenylobutazon, spironolakton, gryzeofulwina, niektóre antybiotyki (ampicylina, tetracykliny) oraz ziele dziurawca zwyczajnego, przyspieszają metabolizm progesteronu, co skutkuje obniżeniem jego stężenia w surowicy i potencjalnym zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. Z kolei inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, zwiększają biodostępność progesteronu, co może nasilać działania niepożądane. Progesteron może również obniżać tolerancję glukozy, zwiększając oporność na insulinę i leki przeciwcukrzycowe, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawek u pacjentek z cukrzycą. Istotna jest także interakcja z cyklosporyną, gdzie progesteron hamuje jej metabolizm, podnosząc ryzyko toksyczności, co wymaga monitorowania stężenia cyklosporyny i dostosowania dawkowania.
ampicylina, badanie laboratoryjne, barbituran, biodostępność leku, choroba autoimmunologiczna, cukrzyca, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diuretyk, dziurawiec zwyczajny, enzym metabolizujący, fenylobutazon, fenytoina, funkcja wątroby, glikemia, gryzeofulwina, induktor enzymatyczny, inhibitor enzymatyczny, insulinooporność, interakcje lekowe, karbamazepina, ketokonazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczy, metabolizm leku, NLPZ, progesteron, przeszczep narządu, ryfampicyna, senność, spironolakton, tabletka dopochwowa, tetracyklina, tolerancja glukozy, układ endokrynny, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Nanolipo 40 mg/g
Produkt leczniczy Nanolipo zawierający lidokainę w stężeniu 40 mg/g wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów stosujących leki przeciwarytmiczne klasy I i III (np. tokainid, meksyletyna, amiodaron), ze względu na synergistyczne działanie blokujące kanały jonowe, co zwiększa ryzyko zaburzeń przewodnictwa i toksyczności sercowej. Leki hamujące metabolizm wątrobowy lidokainy, takie jak cymetydyna, erytromycyna czy flukonazol, oraz beta-adrenolityki (np. propranolol, metoprolol) mogą podnosić stężenia lidokainy w osoczu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałym i dużym dawkowaniu. Dodatkowo, stosowanie innych miejscowo znieczulających (bupiwakaina, prokaina, benzokaina) może prowadzić do kumulacji toksyczności układowej. W populacji pediatrycznej brak dedykowanych badań, jednak ze względu na różnice metaboliczne i wrażliwość, konieczne jest ostrożne dostosowanie dawek.
amiodaron, antagonista receptora H2, benzokaina, beta-adrenolityk, blok nerwowo-mięśniowy, bradykardia, bupiwakaina, cymetydyna, CYP1A2, cytochrom P450, działanie niepożądane, efekt sedatywny, enzym metabolizujący, erytromycyna, fenytoina, flukonazol, indukcja enzymu wątrobowego, interakcja farmakologiczna, izoenzym CYP450, kanał jonowy, kanał sodowy, karbamazepina, klirens lidokainy, lek antyarytmiczny, lek miorelaksacyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, meksyletyna, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, metoprolol, naczynie krwionośne, ośrodkowy układ nerwowy, prokaina, propranolol, przepływ wątrobowy, środek znieczulający, stężenie lidokainy w osoczu, sukcynylocholina, tokainid, toksyczność sercowa, toksyczność układowa, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Eugenol – Interakcje
Eugenol, obecny w preparacie TRUE Test 36 w stężeniu 430 μg/cm² (348 μg/płatek) jako składnik mieszaniny substancji zapachowych, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami immunosupresyjnymi. Systemowe kortykosteroidy w dawce ≥ 20 mg prednizolonu dziennie oraz miejscowe formy tych leków mogą hamować reakcję alergiczną na eugenol, prowadząc do fałszywie ujemnych wyników testów alergicznych. Zaleca się przerwanie stosowania kortykosteroidów co najmniej 2 tygodnie przed wykonaniem testu. Inne leki immunosupresyjne również mogą tłumić odpowiedź immunologiczną, co wymaga indywidualnej oceny konieczności ich odstawienia. Ponadto, eugenol może wchodzić w reakcje krzyżowe z izoeugenolem oraz innymi pochodnymi fenolowymi zawartymi w mieszaninie, co należy uwzględnić podczas interpretacji wyników testów alergicznych.
aldehyd amylocynamonowy, aldehyd cynamonowy, alergia kontaktowa, alkohol etylowy, biodostępność, czas półtrwania, działanie drażniące, działanie immunosupresyjne, enzym metabolizujący, eugenol, hydroksycytronellal, izoeugenol, kortykosteroid, kortykosteroid systemowy, lek immunosupresyjny, mech dębowy, metabolizm leku, odpowiedź immunologiczna, pochodna fenolowa, prednizolon, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, substancja zapachowa, supresja immunologiczna, test alergiczny, wynik fałszywie ujemny - Leksykon leków
Interakcje leku – Simratio 40 40 mg
Symwastatyna jest substratem enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje ją do licznych interakcji farmakokinetycznych prowadzących do istotnego wzrostu stężenia leku i jego aktywnego metabolitu w osoczu. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne terapie z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, które mogą zwiększyć ekspozycję na symwastatynę nawet 5-11-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do łącznego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (amiodaron, werapamil, diltiazem, amlodipina, tikagrelor) wymagają ograniczenia dawki symwastatyny do 20-40 mg/dobę ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Dodatkowo, fibraty (zwłaszcza gemfibrozyl) oraz kwas fusydowy są przeciwwskazane z powodu wysokiego ryzyka działań niepożądanych mięśniowych. Spożycie soku grejpfrutowego (>1 litr/dobę) może zwiększyć narażenie na kwas symwastatyny 7-krotnie, dlatego należy go unikać podczas terapii.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, boceprewir, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, elbaswir, enzym metabolizujący, erytromycyna, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, kwas symwastatyny, lek obniżający stężenie lipidów, lek przeciwgrzybiczy, miopatia, nefazodon, niacyna, OATP1B1, pochodna kumaryny, profil lipidowy, ryfampicyna, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter, transporter OATP1B1, werapamil, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibumax 200 mg 200 mg
Ibuprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Kompetycyjne hamowanie działania małych dawek kwasu acetylosalicylowego (ASA) na agregację płytek krwi może osłabiać efekt kardioprotekcyjny ASA, co jest szczególnie istotne przy długotrwałym stosowaniu. Ibuprofen zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol) zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga regularnego monitorowania INR. Wysokie ryzyko działań niepożądanych przewodu pokarmowego występuje przy łączeniu ibuprofenu z innymi NLPZ, kortykosteroidami, SSRI oraz alkoholem, co wskazuje na konieczność rozważenia profilaktyki gastroprotekcyjnej i unikania alkoholu podczas terapii.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, cyklosporyna, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, enzym metabolizujący, funkcja nerek, funkcja płytek krwi, hemostaza, hepatotoksyczność, inhibitor pompy protonowej, INR, kortykosteroid, krwawienie żołądkowo-jelitowe, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metabolizm wątrobowy, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, parametr hematologiczny, profilaktyka gastroprotekcyjna, SSRI, toksyczność leku, warfaryna, zaburzenie krzepnięcia, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Desloratadine Genepharm 2,5 mg
Desloratadyna, składnik aktywny preparatu Desloratadine Peseri, charakteryzuje się niskim ryzykiem klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Badania kliniczne wykazały brak znaczących interakcji z erytromycyną i ketokonazolem, mimo że są to silne inhibitory enzymów metabolizujących leki. Desloratadyna nie hamuje in vivo CYP3A4, nie jest inhibitorem CYP2D6 ani substratem lub inhibitorem glikoproteiny P, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez te szlaki. Ponadto, w badaniach farmakologicznych nie stwierdzono nasilenia działania alkoholu etylowego na sprawność psychoruchową podczas jednoczesnego stosowania desloratadyny, co odróżnia ją od leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji.
antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, depresyjny wpływ alkoholu, desloratadyna, działanie sedatywne, enzym metabolizujący, erytromycyna, inhibitor enzymu, inhibitor glikoproteiny p, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, ośrodkowy układ nerwowy, sprawność psychoruchowa, substrat CYP3A4, transporter błonowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Helicid 20 20 mg
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej i umiarkowany inhibitor CYP2C19, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą istotnie wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Zmiana pH żołądka przez omeprazol obniża wchłanianie leków takich jak nelfinawir (zmniejszenie ekspozycji o około 40%) i atazanawir (spadek o 75% przy dawce omeprazolu 40 mg), co jest klinicznie istotne i przeciwwskazuje ich jednoczesne stosowanie. Podobnie absorpcja leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz erlotynibu ulega znacznemu obniżeniu, co wymaga unikania kojarzenia. Omeprazol hamuje CYP2C19, co prowadzi do zmniejszenia aktywacji klopidogrelu (redukcja aktywnego metabolitu o 46% i hamowania agregacji płytek o 16%), a także zwiększenia stężeń fenytoiny, cylostazolu (Cmax o 18%, AUC o 26%) i diazepamu, co wymaga monitorowania i dostosowania dawek. Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP2C19, takimi jak R-warfaryna i takrolimus, mogą wymagać szczególnej kontroli terapeutycznej.
antagonista witaminy K, biodostępność zależna od pH, choroba wrzodowa, cylostazol, diazepam, digoksyna, działanie przeciwpłytkowe, enzym metabolizujący, erlotynib, farmakokinetyka leku, fenytoina, hamowanie agregacji płytek, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, metotreksat, nelfinawir, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, toksyczność digoksyny, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Mydocalm forte 150 mg
Tolperyzon chlorowodorek, substancja czynna Mydocalm Forte, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez hamowanie metabolizmu substratów izoenzymu CYP2D6, co prowadzi do zwiększenia stężenia leków takich jak tiorydazyna, perfenazyna, tolterodyna, wenlafaksyna, dezypramina, atomoksetyna, dekstrometorfan, metoprolol i nebiwolol. Zwiększone stężenia tych leków mogą nasilać ich działanie terapeutyczne oraz działania niepożądane, co wymaga rozważenia modyfikacji dawkowania i monitorowania pacjenta. Tolperyzon nie wpływa istotnie na inne izoenzymy CYP450 (CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP1A2, CYP3A4), a jego własne stężenie nie ulega zmianie pod wpływem leków metabolizowanych przez CYP2D6. Biodostępność tolperyzonu jest obniżona przy podaniu na czczo, dlatego zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłków dla optymalizacji efektu terapeutycznego.
badanie farmakokinetyczne, baklofen, beta-bloker, biodostępność, biodostępność tolperyzonu, dantrolen, dekstrometorfan, dysfagia, działanie addytywne, działanie sedacyjne, efekt przeciwzapalny, enzym metabolizujący, funkcja poznawcza, hepatocyt, interakcja farmakologiczna, izoenzym cytochromu P450, koordynacja psychoruchowa, kwas niflumowy, lek neuroleptyczny, lek przeciwdepresyjny, lek zwiotczający mięśnie, mikrosom wątrobowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, szlak enzymatyczny, szlak metaboliczny tolperyzonu, tolperyzon chlorowodorek, tyzanidyna - Leksykon substancji czynnych
Osika – Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka osiki (Populus tremula L.) jako składnika aktywnego produktu Phytodolor, zawierającego wyciąg z kory i liści w stężeniu 570 mg/ml, opiera się głównie na badaniach pojedynczych związków bioaktywnych, takich jak fenologlikozydy, salicyna oraz flawonoidy. Związki te ulegają częściowej absorpcji w przewodzie pokarmowym, co umożliwia ich działanie ogólnoustrojowe. Salicyna po wchłonięciu jest metabolizowana w wątrobie do alkoholu salicylowego, a następnie do kwasu salicylowego, natomiast fenologlikozydy i flawonoidy podlegają metabolizmowi wątrobowemu i są wydalane głównie przez nerki z moczem. Produkt Phytodolor jest podawany w formie kropli doustnych, gdzie wyciąg etanolowy (60% V/V) może zwiększać rozpuszczalność i biodostępność składników lipofilnych.
absorpcja w przewodzie pokarmowym, białko transportujące, biodostępność, czas półtrwania, działanie ogólnoustrojowe, enzym metabolizujący, etanol, fenologlikozyd, flawonoid, glikozyd fenolowy, interakcja farmakokinetyczna, klirens, metabolizm i eliminacja, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, osika, Phytodolor, salicyna, składnik aktywny, wyciąg etanolowy, wydalanie metabolitów, związek polifenolowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – AuroDulox 30 mg
Duloksetyna, podawana jako pojedynczy enancjomer, charakteryzuje się dużą zmiennością farmakokinetyczną (50-60%), zależną od płci, wieku, palenia tytoniu oraz aktywności enzymów CYP2D6 i CYP1A2. Po podaniu doustnym wykazuje biodostępność 32-80% (średnio 50%), z Cmax osiąganym po około 6 godzinach. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 96%. Okres półtrwania wynosi średnio 12 godzin (zakres 8-17 h), a klirens osoczowy po podaniu doustnym jest wysoce zmienny (33-261 l/h, średnio 101 l/h). U kobiet klirens jest około 50% mniejszy niż u mężczyzn, jednak różnice te nie uzasadniają rutynowej modyfikacji dawki. U osób starszych (≥65 lat) obserwuje się około 25% wzrost AUC i wydłużenie okresu półtrwania, co wymaga ostrożności, ale nie rutynowej zmiany dawkowania.
alfa-1 kwaśna glikoproteina, AUC, biodostępność, choroba wątroby, Cmax, CYP1A2, CYP2D6, cytochrom P450, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, dysfagia, enzym metabolizujący, enzym utleniający, farmakokinetyka duloksetyny, faza eliminacji, glukuronid sprzężony, klasyfikacja Child-Pugh, klirens osoczowy, krańcowa niewydolność nerek, okres półtrwania, pozorny klirens osoczowy, siarczan sprzężony, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Rowatinex –
Preparat Rowatinex, zawierający mieszaninę olejków eterycznych (α-pinen, β-pinen, kamfen, cyneol, fenchon, borneol, anetol), może wpływać na aktywność enzymów cytochromu P450, co prowadzi do zmiany metabolizmu wielu leków, zwłaszcza tych o wąskim indeksie terapeutycznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol), lekami przeciwpadaczkowymi (karbamazepina, fenytoina), immunosupresyjnymi (cyklosporyna, takrolimus) oraz niektórymi lekami przeciwnowotworowymi. Wysoki poziom istotności interakcji wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych, takich jak INR, oraz ewentualnej korekty dawkowania, aby uniknąć ryzyka krwawień, toksyczności lub utraty skuteczności terapeutycznej.
aktywność antykoagulacyjna, antykoagulant doustny, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, dostosowanie dawki, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, enzym metabolizujący, hepatotoksyczność, inhibicja metabolizmu, INR, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, karbamazepina, krwawienie, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy doustny, metabolizm wątrobowy, odrzucenie przeszczepu, parametr kliniczny, stężenie leku we krwi, takrolimus, terapia indywidualna, toksyczność leku, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zakrzepica - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) –
Produkt leczniczy Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) zawiera 0,4 g chlorowodorku papaweryny oraz kompleks nalewkowych ekstraktów roślinnych (kozłkowa, miętowa, gorzka i z dziurawca) w 100 g preparatu, z wysoką zawartością etanolu (67-74% obj.), co odpowiada 1460 mg etanolu w 2,5 ml produktu. Brak jest szczegółowych badań farmakokinetycznych określających profil absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i wydalania leku po podaniu doustnym. Wysoka zawartość etanolu może wpływać na rozpuszczalność i przenikanie składników aktywnych przez błony biologiczne, potencjalnie modyfikując ich wchłanianie i szybkość działania.
badanie farmakokinetyczne, biodostępność, błona śluzowa jamy ustnej, chlorowodorek papaweryny, czas półtrwania, enzym metabolizujący, farmakokinetyka leku, Fortestomachicae, interakcja farmakokinetyczna, korzeń goryczki, krople doustne, krople żołądkowe z papaweryną, liść bobrka, metabolizm wątrobowy, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, owocnia pomarańczy gorzkiej, przewód pokarmowy, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Interakcje leku – Drotapil Forte 80 mg
Drotaweryna, jako inhibitor fosfodiesterazy, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, szczególnie z lewodopą stosowaną w terapii choroby Parkinsona. Jednoczesne podawanie drotaweryny z lewodopą prowadzi do osłabienia efektu przeciwparkinsonowego oraz nasilenia objawów parkinsonizmu, takich jak drżenie i sztywność mięśniowa, co wiąże się z wpływem na przekaźnictwo dopaminergiczne poprzez modulację poziomu cAMP i cGMP. Z tego względu zaleca się unikanie kojarzenia tych leków lub ścisłe monitorowanie pacjenta i ewentualną modyfikację dawki lewodopy. Ponadto, drotaweryna może wchodzić w interakcje z innymi inhibitorami fosfodiesterazy (np. papaweryną, syldenafilem), nasilając ich działanie spazmolityczne i rozszerzające naczynia, co wymaga ostrożności i monitorowania ciśnienia tętniczego.
choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze, cykliczny nukleotyd, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie hipotensyjne, działanie przeciwparkinsonowe, działanie spazmolityczne, enzym metabolizujący, hamowanie fosfodiesterazy, inhibitor fosfodiesterazy, interakcja drotaweryny z lewodopą, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwparkinsonowy, metabolizm wątrobowy, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm, przekaźnictwo dopaminergiczne, rozluźnienie mięśni gładkich, rozszerzenie naczyń, sztywność mięśniowa, zaburzenie czynności wątroby