astma ciężka

Astma ciężka to postać przewlekłej choroby zapalnej dróg oddechowych, charakteryzująca się szczególnie trudnym przebiegiem klinicznym. Zgodnie z wytycznymi GINA (Global Initiative for Asthma), astmę ciężką definiuje się jako astmę wymagającą leczenia na stopniu 4-5 (wysokie dawki wziewnych glikokortykosteroidów w połączeniu z długo działającymi β2-mimetykami lub innymi lekami kontrolującymi) lub stosowania doustnych glikokortykosteroidów przez co najmniej 50% roku poprzedniego w celu utrzymania kontroli objawów.

Pacjenci z astmą ciężką doświadczają częstych zaostrzeń, nocnych przebudzeń z powodu duszności, znacznego ograniczenia aktywności fizycznej oraz obniżonej jakości życia pomimo stosowania optymalnej terapii. Wskaźniki spirometryczne u tych chorych często wykazują utrwalone obniżenie wartości FEV1 oraz zmniejszony stosunek FEV1/FVC. Badania wskazują, że astma ciężka dotyczy około 5-10% populacji chorych na astmę.

W diagnostyce astmy ciężkiej kluczową rolę odgrywa różnicowanie z astmą trudną do leczenia, której przyczyną mogą być niewłaściwa technika inhalacji, niska adherencja do zaleceń, ekspozycja na alergeny czy choroby współistniejące. W leczeniu astmy ciężkiej, oprócz standardowej farmakoterapii, stosuje się obecnie innowacyjne metody leczenia biologicznego ukierunkowane na określone fenotypy astmy (np. przeciwciała anty-IgE, anty-IL-5, anty-IL-4/IL-13), które znacząco poprawiają kontrolę choroby i redukują liczbę zaostrzeń.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl