Wortioksetyna
Wortioksetyna jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u dorosłych. Substancja ta działa jako modulator i inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, co wpływa na poprawę nastroju i funkcji poznawczych. Wortioksetyna ma również właściwości wpływające na różne receptory serotoninowe, co może przyczyniać się do jej skuteczności i profilu bezpieczeństwa. Lek ten jest zwykle stosowany, gdy potrzebne jest leczenie objawów depresji o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
W terapii dużego zaburzenia depresyjnego u dorosłych poniżej 65. roku życia zalecana dawka początkowa wortioksetyny (preparat Banavin) wynosi 10 mg raz na dobę, z zakresem dawkowania 5-20 mg/dobę i maksymalną dawką 20 mg/dobę. U pacjentów ≥65 lat dawka początkowa to 5 mg/dobę, a maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg/dobę, przy czym dawki powyżej 10 mg należy stosować ze szczególną ostrożnością ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Leczenie należy kontynuować przez minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji. Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Preparat podaje się doustnie, tabletki powlekane można przyjmować niezależnie od posiłków.
W przypadku jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP2D6 (np. bupropion, chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) zaleca się rozważenie redukcji dawki wortioksetyny, natomiast przy stosowaniu induktorów cytochromu P450 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina) może być konieczne zwiększenie dawki, zawsze dostosowane indywidualnie do odpowiedzi klinicznej pacjenta. Wortioksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia z powodu braku udowodnionej skuteczności. Przy zakończeniu terapii wskazane jest rozważenie stopniowego zmniejszania dawki w celu minimalizacji ryzyka objawów odstawienia, choć brak jest precyzyjnych wytycznych dotyczących schematu redukcji dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wortioksetyna – Dawkowanie i sposób podawania
bupropion, chinidyna, duże zaburzenie depresyjne, dysfagia, fenytoina, fluoksetyna, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP2D6, interakcja lekowa, karbamazepina, MDD, objawy odstawienia, odpowiedź przeciwdepresyjna, pacjent geriatryczny, paroksetyna, podanie doustne, preparat Banavin, ryfampicyna, tabletka powlekana, wortioksetyna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie funkcji nerek -
Działania niepożądane
Wortioksetyna, substancja czynna preparatu Banavin, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa, z najczęstszym działaniem niepożądanym w postaci nudności występujących bardzo często (≥1/10), zwłaszcza w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Nudności te są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane i częstsze u kobiet oraz pacjentów w wieku ≥65 lat, u których przy dawkach ≥10 mg/dobę obserwuje się także zwiększoną częstość zaparć (15% vs 4% u osób <65 lat) oraz wyższą rezygnację z leczenia. Stosowanie dawki 20 mg/dobę wiąże się z nasileniem zaburzeń seksualnych (TESD), ocenianych skalą ASEX, a także z ryzykiem wystąpienia zespołu odstawienia, objawiającego się m.in. zawrotami głowy, bólami głowy, parestezjami, bezsennością, nudnościami, lękiem i drażliwością, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszego tygodnia po przerwaniu terapii. U dzieci i młodzieży (7-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z częstszym występowaniem bólu brzucha oraz zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, szczególnie u nastolatków.
W terapii pacjentów geriatrycznych zaleca się ostrożność, rozpoczynając leczenie od niższych dawek i monitorując tolerancję, zwłaszcza pod kątem nudności i zaparć, które mogą wpływać na kontynuację leczenia. W przypadku wystąpienia istotnych zaburzeń seksualnych wskazane jest rozważenie redukcji dawki, zwłaszcza przy dawce 20 mg/dobę. Nagłe odstawienie wortioksetyny nie wykazało istotnych różnic w objawach odstawienia w badaniach klinicznych, jednak doświadczenia po wprowadzeniu leku do obrotu wskazują na możliwość wystąpienia zespołu odstawienia, co uzasadnia stopniowe zmniejszanie dawki. Ze względu na potencjalne ryzyko złamań kości, obserwowane w pokrewnych klasach leków przeciwdepresyjnych (SSRI, TCA) u pacjentów ≥50 lat, konieczne jest dalsze monitorowanie bezpieczeństwa. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich instytucji, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania wortioksetyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wortioksetyna – Działania niepożądane
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drżenie, duże zaburzenie depresyjne, dysestezja, działania niepożądane układu pokarmowego, lęk, lek przeciwdepresyjny, myśli samobójcze, nudności, pacjent geriatryczny, parestezje, selektywne inhibitory wychwytu serotoniny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wortioksetyna, zaburzenia czucia, zaburzenia seksualne, zaburzenia snu, zaburzenie seksualne, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny, złamania kości -
Przeciwwskazania stosowania
Wortioksetyna, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, ma ściśle określone przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii preparatem Banavin dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), zarówno nieselektywnych, jak i selektywnych inhibitorów MAO-A, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Konieczne jest zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego po odstawieniu IMAO, zależnego od okresu półtrwania tych leków. Ponadto, stosowanie wortioksetyny wymaga ostrożności u pacjentów przyjmujących inne leki serotoninergiczne (SSRI, SNRI, TLPD, opioidy, tryptany, dziurawiec) oraz u osób leczonych lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, ze względu na ryzyko interakcji farmakokinetycznych i działań niepożądanych.
Wortioksetyna powinna być stosowana z rozwagą u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, skłonnością do krwawień, zaburzeniami drgawkowymi, historią manii lub hipomanii, myślami samobójczymi (zwłaszcza poniżej 25 roku życia) oraz jaskrą z zamkniętym kątem przesączania. Szczególną ostrożność zaleca się także u osób starszych, kobiet w ciąży, karmiących oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, gdzie brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Przed przepisaniem Banavinu lekarz powinien przeprowadzić dokładną analizę korzyści i ryzyka, uwzględniając indywidualną sytuację kliniczną pacjenta, aby zapewnić bezpieczeństwo i efektywność terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wortioksetyna – Przeciwwskazania stosowania
Banavin, bromowodorek wortioksetyny, dziurawiec, enzym CYP2D6, hipertermia, hipomania, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakokinetyczna, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, mania, nadwrażliwość, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, opioid, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor MAO-A, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sztywność mięśniowa, tabletka powlekana, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, wortioksetyna, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie drgawkowe, zespół serotoninowy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie wortioksetyny, stosowanej w dawkach terapeutycznych 5-20 mg, może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza przy dawkach od 40 mg do 75 mg, gdzie dominują objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, a także objawy neurologiczne, w tym posturalne zawroty głowy, senność i uogólniony świąd. Dane po wprowadzeniu leku Banavin do obrotu wskazują, że dawki do 80 mg zwykle wywołują łagodne lub brak objawów, natomiast dawki powyżej 80 mg wiążą się z ryzykiem poważnych powikłań, takich jak napady drgawkowe oraz zespół serotoninowy, charakteryzujący się zaburzeniami świadomości, hipertermią i wzmożoną aktywnością nerwowo-mięśniową.
Postępowanie w przypadku przedawkowania wortioksetyny powinno obejmować monitorowanie podstawowych parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, temperatura ciała, częstość oddechów), ocenę neurologiczną pod kątem zespołu serotoninowego oraz obserwację w kierunku napadów drgawkowych, szczególnie przy dawkach >80 mg. Leczenie jest objawowe i może wymagać płynoterapii, leków przeciwwymiotnych, terapii przeciwdrgawkowej oraz intensywnego leczenia zespołu serotoninowego, w tym stosowania leków sedatywnych i antagonistów receptorów serotoninowych. Zaleca się hospitalizację w ośrodku toksykologicznym lub na oddziale intensywnej terapii, aby zapewnić wsparcie funkcji życiowych i zapobiec powikłaniom zagrażającym życiu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wortioksetyna – Przedawkowanie
aktywność nerwowo-mięśniowa, aktywność serotoninergiczna, antagonista receptora serotoninowego, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, funkcja wątroby i nerek, hipertermia, lek przeciwwymiotny, napad drgawkowy, oddział intensywnej terapii, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, płynoterapia, posturalny zawrót głowy, świąd uogólniony, uderzenie gorąca, wortioksetyna, zespół serotoninowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wortioksetyna wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach i psach, gdzie główne działania niepożądane dotyczyły ośrodkowego układu nerwowego, w tym epizodów drgawek u psów przy dawkach przekraczających 5-krotną maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną 20 mg/dobę. Toksyczność narządowa ograniczała się do nerek u szczurów (zapalenie kłębuszków, niedrożność i obecność kryształków w kanalikach nerkowych) oraz wątroby u myszy i szczurów (przerost i martwica hepatocytów, hiperplazja przewodów żółciowych, kryształki), przy ekspozycjach odpowiednio >2x i >10x dawki terapeutycznej. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a wpływ na płodność i teratogenność był nieistotny, choć przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne obserwowano toksyczne efekty reprodukcyjne, takie jak zmniejszenie masy płodu i opóźnione kostnienie. W badaniach przed- i pourodzeniowych u szczurów dawka 20 mg/dobę wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością młodych oraz opóźnionym rozwojem potomstwa, co wymaga uwagi klinicznej.
Badania na młodych szczurach nie wykazały dodatkowych efektów toksycznych poza tymi obserwowanymi u dorosłych osobników. Warto podkreślić, że wortioksetyna przenika do mleka karmiących samic szczura, co może mieć implikacje dla stosowania u kobiet karmiących piersią. Z punktu widzenia środowiskowego, substancja jest trwała, ulega biokumulacji i jest toksyczna dla ryb, jednak przy zalecanym stosowaniu u pacjentów ryzyko dla środowiska wodnego i lądowego jest minimalne. Podsumowując, wortioksetyna charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy dawce terapeutycznej do 20 mg/dobę, z zachowaniem marginesów bezpieczeństwa w odniesieniu do obserwowanych efektów toksycznych w modelach zwierzęcych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wortioksetyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
badanie teratogenności, badanie toksyczności, biokumulacja, drgawki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja subterapeutyczna, hiperplazja przewodów żółciowych, margines bezpieczeństwa, martwica hepatocytów, niedrożność kanalików nerkowych, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, przerost hepatocytów, rozszerzenie źrenic, śmiertelność młodych, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, wortioksetyna, zapalenie kłębuszków nerkowych -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wortioksetyna, substancja czynna leku Banavin, wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25. roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży w wieku 7-17 lat z dużym zaburzeniem depresyjnym (MDD) ze względu na brak potwierdzonej skuteczności oraz wyższe ryzyko działań niepożądanych, takich jak bóle brzucha i myśli samobójcze. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów zespołu serotoninowego (m.in. pobudzenie, hipertermia, hiperrefleksja) oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych, opioidów, tryptanów czy inhibitorów MAO. W przypadku wystąpienia napadów drgawkowych lub ich nasilenia terapia powinna zostać przerwana. Pacjenci z historią manii wymagają szczególnej uwagi, a w przypadku przejścia w fazę maniakalną leczenie należy natychmiast zakończyć.
Wortioksetyna może powodować rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zaburzenia krwawienia (np. krwawe wylewy podskórne, plamica, krwawienia z przewodu pokarmowego), szczególnie u pacjentów stosujących leki przeciwkrzepliwe lub z zaburzeniami krzepnięcia. Istnieje ryzyko hiponatremii, zwłaszcza u osób starszych, z marskością wątroby lub przyjmujących inne leki wywołujące ten stan. Lek może również indukować rozszerzenie źrenic, co u pacjentów z wąskim kątem przesączania może prowadzić do jaskry z zamkniętym kątem. U osób powyżej 65. roku życia zaleca się ostrożność przy dawkach >10 mg/dobę. Ze względu na ograniczone dane dotyczące pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, konieczne jest indywidualne podejście do terapii. Banavin zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wortioksetyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
antagonista dopaminy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duże zaburzenie depresyjne, działanie serotoninergiczne, epizod dużej depresji, hiperrefleksja, hiponatremia, inhibitor MAO, jaskra z zamkniętym kątem, krwotok poporodowy, łagodny stan maniakalny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpsychotyczny, mania, mydriaza, myśli samobójcze, napad drgawkowy, niestabilna padaczka, remisja objawów, SIADH, SSRI i SNRI, substancja czynna, wortioksetyna, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny -
Właściwości farmakodynamiczne
Wortioksetyna, substancja czynna leku Banavin, to multimodalny lek przeciwdepresyjny z grupy psychoanaleptyków (kod ATC: N06AX26), charakteryzujący się złożonym mechanizmem działania obejmującym antagonizm receptorów 5-HT3, 5-HT7 i 5-HT1D, częściowy agonizm 5-HT1B, agonizm 5-HT1A oraz hamowanie transportera serotoniny (5-HT). Badania PET wykazały zależną od dawki okupację transportera 5-HT w jądrach szwu: 5 mg/dobę – około 50%, 10 mg/dobę – około 65%, 20 mg/dobę – ponad 80%. Skuteczność w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego (MDD) potwierdzono w 12 badaniach kontrolowanych placebo, wykazując istotną poprawę w skali MADRS i HAM-D24, ze średnią różnicą względem placebo wynoszącą odpowiednio -2,3 (p=0,007) dla 5 mg, -3,6 (p<0,001) dla 10 mg i -4,6 punktów (p<0,001) dla 20 mg/dobę. Działanie przeciwdepresyjne utrzymuje się w długoterminowym zapobieganiu nawrotom, gdzie ryzyko nawrotu było dwukrotnie wyższe w grupie placebo (HR=2,0, p=0,004). Wortioksetyna wykazuje także korzystny wpływ na funkcje poznawcze, potwierdzony w testach DSST (różnice Δ od 1,75 do 4,26, p<0,05) oraz testach funkcjonalnych UPSA (wynik 8,0 vs 5,1 placebo, p=0,0003).
Profil bezpieczeństwa wortioksetyny jest korzystny – nie zwiększa częstości bezsenności ani senności, a objawy odstawienia po nagłym przerwaniu leczenia nie różnią się istotnie od placebo. Dysfunkcje seksualne występują rzadziej niż przy escytalopramie, z wyjątkiem dawki 20 mg/dobę, gdzie odnotowano wzrost TESD o 14,2% (95% CI [1,4; 27,0]). Nie obserwowano istotnych zmian masy ciała, parametrów sercowo-naczyniowych ani funkcji wątroby i nerek. U dzieci i młodzieży (7-17 lat) skuteczność i bezpieczeństwo były zróżnicowane – u młodzieży wykazano istotną poprawę w skali CDRS-R, natomiast u dzieci 7-11 lat nie stwierdzono istotnej różnicy względem placebo. Profil działań niepożądanych u młodszych pacjentów obejmował nudności, wymioty, bóle głowy i bóle brzucha, z wyższą częstością myśli samobójczych u młodzieży leczonej dawką 20 mg/dobę. Mimo to, ze względu na ryzyko, wortioksetyny nie zaleca się stosować u osób poniżej 18 roku życia z dużymi zaburzeniami depresyjnymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wortioksetyna – Właściwości farmakodynamiczne
aktywność psychoruchowa, antagonista receptorów 5-HT3, duże zaburzenie depresyjne, dysfunkcja seksualna, funkcje poznawcze, inhibitor transportera serotoniny, modulacja neuroprzekaźnictwa, myśli samobójcze, objawy odstawienia, pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa, skala C-SSRS, skala depresji Hamiltona, skala depresji Montgomery-Åsberg, test DSST, transporter serotoniny, wortioksetyna, zapobieganie nawrotom -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wortioksetyna, dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg (Banavin), wykazuje nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn, co jest istotne przy ocenie pacjentów leczonych tym lekiem przeciwdepresyjnym. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, należy zwrócić uwagę na działania niepożądane, zwłaszcza zawroty głowy, które mogą zaburzać zdolności psychomotoryczne i wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi urządzeń wymagających koncentracji. Szczególna ostrożność jest zalecana w okresie inicjacji terapii oraz przy zmianie dawkowania, gdy ryzyko wystąpienia zawrotów głowy jest podwyższone.
Lekarz przepisujący wortioksetynę powinien poinformować pacjenta, że lek zasadniczo nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak indywidualna reakcja może się różnić. Konieczna jest samoobserwacja pod kątem objawów upośledzających sprawność psychomotoryczną, zwłaszcza zawrotów głowy, które wymagają powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia dolegliwości. W przypadku zawodowego prowadzenia pojazdów lub obsługi niebezpiecznych maszyn zaleca się szczególną rozwagę oraz ewentualne dostosowanie harmonogramu pracy w okresach zwiększonego ryzyka, tj. na początku terapii oraz przy modyfikacji dawki wortioksetyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wortioksetyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
-
Wskazania do stosowania
Wortioksetyna, dostępna w preparacie Banavin, jest wskazana wyłącznie do leczenia dużych epizodów depresyjnych (MDE) u pacjentów dorosłych, zgodnie z kryteriami diagnostycznymi ICD-10 i DSM-5. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg (różowy, 11×5 mm), 10 mg (żółty, 13×6 mm), 15 mg (bladopomarańczowy, 15×7 mm) oraz 20 mg (ciemnoczerwony, 17×8 mm), każda z wytłoczonym oznaczeniem dawki. Wskazaniem do terapii jest rozpoznany duży epizod depresyjny, zwłaszcza u pacjentów, u których wcześniejsze leczenie innymi lekami przeciwdepresyjnymi było nieskuteczne lub nietolerowane. Wortioksetyna może być stosowana zarówno jako lek pierwszego wyboru, jak i w terapii zastępczej, dzięki swojemu unikalnemu mechanizmowi działania obejmującemu modulację receptorów serotoninowych oraz hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny.
Podczas terapii wortioksetyną kluczowe jest systematyczne monitorowanie skuteczności leczenia za pomocą standaryzowanych skal oceny depresji, takich jak HDRS, MADRS czy PHQ-9. W przypadku braku poprawy po odpowiednim czasie leczenia należy rozważyć zmianę strategii terapeutycznej zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Preparat Banavin nie jest zarejestrowany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ani w innych zaburzeniach psychicznych poza dużymi epizodami depresyjnymi. Decyzja o wdrożeniu terapii powinna uwzględniać ocenę korzyści względem potencjalnego ryzyka oraz indywidualne potrzeby pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wortioksetyna – Wskazania do stosowania
anhedonia, bromowodorek wortioksetyny, duży epizod depresyjny, działanie przeciwdepresyjne, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, kryteria diagnostyczne, lek pierwszego wyboru, lek przeciwdepresyjny, lek SNRI, lek SSRI, mechanizm działania, obniżenie nastroju, odpowiedź terapeutyczna, skala MADRS, skala oceny depresji, tabletka powlekana, terapia wortioksetyną, utrata zainteresowań, wortioksetyna, zaburzenie psychiczne