stabilna choroba wieńcowa
Stabilna choroba wieńcowa (SChW) to przewlekła postać choroby niedokrwiennej serca charakteryzująca się występowaniem typowych dolegliwości dławicowych, które pojawiają się podczas wysiłku fizycznego lub stresu, a ustępują po odpoczynku lub podaniu nitrogliceryny. Jest następstwem miażdżycy tętnic wieńcowych, która prowadzi do zwężenia światła naczyń i upośledzenia przepływu krwi do mięśnia sercowego.
Podstawą rozpoznania stabilnej choroby wieńcowej jest dokładny wywiad z pacjentem oraz badania diagnostyczne, takie jak elektrokardiografia spoczynkowa i wysiłkowa, echokardiografia, obrazowanie perfuzji mięśnia sercowego czy koronarografia. Istotna jest stratyfikacja ryzyka sercowo-naczyniowego, która determinuje dalsze postępowanie terapeutyczne.
Leczenie SChW obejmuje dwa główne kierunki: modyfikację stylu życia oraz farmakoterapię. Pacjentom zaleca się zaprzestanie palenia tytoniu, regularną aktywność fizyczną, utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz dietę śródziemnomorską. Farmakoterapia opiera się na lekach poprawiających rokowanie (statyny, leki przeciwpłytkowe, inhibitory ACE) oraz lekach przeciwdławicowych łagodzących objawy (beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, azotany). W przypadku zaawansowanych zmian miażdżycowych konieczna może być rewaskularyzacja poprzez przezskórną interwencję wieńcową (PCI) lub pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Prestarium 5 mg + 10 mg
Co-Prestarium to lek złożony, łączący peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, przeznaczony do substytucyjnego leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego oraz stabilnej choroby wieńcowej. Produkt jest wskazany wyłącznie dla pacjentów już leczonych oddzielnie peryndoprylem i amlodypiną w tych samych dawkach, które zawiera wybrany wariant Co-Prestarium, co wyklucza jego stosowanie jako terapii inicjującej. Dostępne są cztery warianty dawkowania: 5 mg + 5 mg (3,395 mg peryndoprylu i 6,935 mg amlodypiny bezylanu), 5 mg + 10 mg (3,395 mg peryndoprylu i 13,870 mg amlodypiny bezylanu), 10 mg + 5 mg (6,790 mg peryndoprylu i 6,935 mg amlodypiny bezylanu) oraz 10 mg + 10 mg (6,790 mg peryndoprylu i 13,870 mg amlodypiny bezylanu), co pozwala na precyzyjne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Arprenessa 10 mg
Arprenessa, zawierająca peryndopryl z argininą, jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz stabilnej choroby wieńcowej u dorosłych. Tabletki 5 mg (zawierające 3,395 mg peryndoprylu) są wskazane w terapii nadciśnienia, objawowej niewydolności serca oraz w celu zmniejszenia ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzacją. Tabletki 10 mg (zawierające 6,790 mg peryndoprylu) stosuje się w nadciśnieniu tętniczym wymagającym silniejszego działania hipotensyjnego oraz w stabilnej chorobie wieńcowej, jednak nie są one wskazane w niewydolności serca.
działanie hipotensyjne, incydent sercowy, inhibitor ACE, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie serca, opór obwodowy, peryndopryl, peryndopryl z argininą, rewaskularyzacja, rozszerzenie naczyń krwionośnych, schorzenia układu sercowo-naczyniowego, stabilna choroba wieńcowa, terapia objawowa, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Legrex 60 mg
Tikagrelor, substancja czynna leku Legrex, jest doustnym, bezpośrednim i odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, należącym do grupy cyklopentylotriazolopirymidyn (CPTP). Mechanizm działania polega na hamowaniu ADP-zależnej aktywacji i agregacji płytek krwi poprzez modyfikację przekazywania sygnału po związaniu ADP z receptorem P2Y12, co skutkuje zmniejszeniem ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon, zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Tikagrelor dodatkowo zwiększa lokalne stężenie adenozyny przez hamowanie ENT-1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i hamowania czynności płytek, choć związek tego efektu z klinicznymi punktami końcowymi nie jest jednoznacznie potwierdzony. Po podaniu dawki nasycającej 180 mg u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, zahamowanie agregacji płytek (IPA) wynosi około 41% po 30 minutach, osiągając maksymalny efekt 89% IPA po 2-4 godzinach, utrzymujący się przez 2-8 godzin. U 90% pacjentów zahamowanie aktywności płytek przekracza 70% już po 2 godzinach od podania leku.
adenozyna, antagonista receptora, badanie kliniczne, badanie PEGASUS TIMI-54, badanie PLATO, choroba sercowo-naczyniowa, cyklopentylotriazolopirymidyna, działanie przeciwpłytkowe, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, miażdżyca, ostry zespół wieńcowy, płytki krwi, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przepływ wieńcowy, receptor P2Y12, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stabilna choroba wieńcowa, transporter nukleozydów, udar mózgu, zabieg inwazyjny, zahamowanie agregacji płytek, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Punkamlar 1,5 mg
Lek Punkamlar (cytyzyniklina) w dawce 1,5 mg w postaci tabletek powlekanych posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na cytyzyniklinę lub substancje pomocnicze, w tym 0,12 mg aspartamu w jednej tabletce, co jest istotne u osób z fenyloketonurią. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u chorych z niestabilną dławicą piersiową, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, klinicznie istotnymi zaburzeniami rytmu serca oraz niedawno przebytym udarem mózgu. Cytyzyniklina jest również przeciwwskazana w ciąży i podczas karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia.
arytmia, aspartam, choroba wrzodowa, cytyzyniklina, fenyloketonuria, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, padaczka, przemijający atak niedokrwienny, stabilna choroba wieńcowa, TIA, udar mózgu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlessa 4 mg + 10 mg
Lek Amlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w postaci bezylanu, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg (peryndopryl odpowiednio 3,34 mg lub 6,68 mg, amlodypina 5 mg lub 10 mg). Wskazany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego oraz stabilnej choroby wieńcowej. Terapia preparatem Amlessa powinna być rozważana wyłącznie u pacjentów, którzy wcześniej stosowali oba składniki aktywne osobno i osiągnęli zadowalającą kontrolę ciśnienia tętniczego i/lub objawów choroby wieńcowej, co pozwala na zachowanie skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.
adherence, amlodypina, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, compliance, farmakokinetyka, leczenie nadciśnienia tętniczego, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze samoistne, objawy dławicowe, peryndopryl, peryndopryl i amlodypina, produkt złożony, schemat leczenia, stabilna choroba wieńcowa, terapia inicjująca, tolerancja leku, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trittico XR 150 mg
Lek Trittico XR (chlorowodorek trazodonu) w dawkach 150 mg i 300 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób będących pod wpływem alkoholu etylowego lub leków nasennych ze względu na ryzyko nasilonej depresji ośrodkowego układu nerwowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ostry zawał mięśnia sercowego, gdyż trazodon może pogorszyć stan układu sercowo-naczyniowego i zwiększyć ryzyko powikłań kardiologicznych. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu układu krążenia oraz wykluczenie ostrego incydentu wieńcowego. W przypadku pojawienia się objawów alergicznych (wysypka, świąd, obrzęk, duszność) lub symptomów sugerujących ostry zespół wieńcowy, lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.
abstynencja alkoholowa, alkohol etylowy, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek trazodonu, choroba niedokrwienna serca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcja lekowa, lek nasenny, lek uspokajający, nadwrażliwość, ośrodkowy układ nerwowy, ostry incydent wieńcowy, ostry zawał mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy, postępowanie przeciwalergiczne, preparat leczniczy, reakcja alergiczna, stabilna choroba wieńcowa, substancja czynna, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, terapia trazodonem, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie kardiologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 10 mg
Lek Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals to preparat złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), dostępny w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (odpowiednio 3,4 mg i 6,935 mg lub 13,87 mg ekwiwalentu substancji czynnych). Wskazany jest wyłącznie jako leczenie zastępcze u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym lub stabilną chorobą wieńcową, którzy wcześniej skutecznie stosowali peryndopryl i amlodypinę w oddzielnych preparatach, osiągając zadowalającą kontrolę ciśnienia tętniczego i/lub objawów choroby. Przed zmianą na lek złożony konieczne jest potwierdzenie, że dawki stosowanych wcześniej leków odpowiadają jednej z dostępnych kombinacji oraz że pacjent nie ma przeciwwskazań, w tym nietolerancji laktozy (produkt zawiera laktozę jednowodną w ilości 41,672 mg lub 83,344 mg w zależności od dawki).
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, ciśnienie tętnicze, compliance, dysfagia, działanie synergistyczne, inhibitor konwertazy angiotensyny, jednoczesne stosowanie leków, laktoza jednowodna, leczenie hipotensyjne, leczenie nadciśnienia, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, objawy choroby wieńcowej, peryndopryl, peryndopryl tozylan, stabilna choroba wieńcowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ticatrom 90 mg
Tikagrelor, będący bezpośrednim, odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, wykazuje szybki początek działania i wysoką skuteczność w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowym u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (OZW). Po podaniu dawki nasycającej 180 mg u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, obserwuje się zahamowanie agregacji płytek (IPA) na poziomie około 41% już po 30 minutach, z maksymalnym efektem 89% po 2-4 godzinach, utrzymującym się przez 2-8 godzin. Tikagrelor dodatkowo zwiększa lokalne stężenie adenozyny poprzez hamowanie transportera ENT-1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń wieńcowych i nasilenia efektów adenozynowych, choć kliniczne znaczenie tego mechanizmu pozostaje nie do końca określone. W kontekście planowanych zabiegów CABG, stosowanie tikagreloru wiąże się z wyższym ryzykiem krwawienia, jeśli lek nie zostanie odstawiony co najmniej 96 godzin przed operacją.
adenozyna, ADP-zależna aktywacja, agregacja płytek krwi, cyklopentylotriazolopirymidyna, hamowanie agregacji płytek, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca, niestabilna dusznica bolesna, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłania zakrzepowe, przemijający napad niedokrwienny, przezskórna interwencja wieńcowa, receptor P2Y12, redukcja ryzyka bezwzględna, redukcja ryzyka względna, rozszerzenie naczyń, stabilna choroba wieńcowa, transporter nukleozydów, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zawał NSTEMI, zawał STEMI, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgon sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symtrend 25 mg
Symtrend, zawierający karwedylol w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz umiarkowanej do ciężkiej stabilnej niewydolności serca. Karwedylol, jako bloker receptorów alfa- i beta-adrenergicznych, skutecznie obniża ciśnienie tętnicze, zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen oraz poprawia rokowanie u pacjentów z niewydolnością serca, redukując śmiertelność i liczbę hospitalizacji. Tabletki powlekane dostępne są w trzech dawkach, każda z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki, co jest szczególnie istotne w fazie inicjacji terapii i u pacjentów wymagających mniejszych dawek.
bloker receptorów alfa i beta, ból dławicowy, ciśnienie tętnicze, digoksyna, diuretyk, działanie beta-adrenolityczne, epizod dławicowy, inhibitor ACE, kardiolog, karwedylol, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, mięsień sercowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze samoistne, napad dławicy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, stabilna choroba wieńcowa, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, terapia skojarzona, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vidotin 8 mg
Vidotin, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, jest inhibitorem ACE dostępnym w dawkach 4 mg (3,338 mg peryndoprylu) oraz 8 mg (6,676 mg peryndoprylu). Lek jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca (tylko dawka 4 mg) oraz stabilnej choroby wieńcowej u pacjentów po zawale mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzacji. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu układu renina-angiotensyna-aldosteron, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego, zmniejszenia obciążenia następczego serca oraz poprawy funkcji śródbłonka i przebudowy mięśnia sercowego. Tabletki 4 mg są owalne, białe, z linią podziału i oznaczeniem C53, co umożliwia ich dzielenie, natomiast tabletki 8 mg są okrągłe, białe, z oznaczeniem C54 i nie powinny być dzielone.
incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie skojarzone, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obciążenie następcze serca, parametry kliniczne i laboratoryjne, peryndopryl z tert-butyloaminą, przebudowa mięśnia sercowego, śródbłonek naczyniowy, stabilna choroba wieńcowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zabieg rewaskularyzacji, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Wskazania do stosowania
Nebiwolol jest selektywnym antagonistą receptorów β1-adrenergicznych o dodatkowych właściwościach wazodylatacyjnych, wynikających ze stymulacji uwalniania tlenku azotu. Podstawowym wskazaniem do jego stosowania jest nadciśnienie tętnicze pierwotne, gdzie jest zalecany jako monoterapia. Preparaty zawierające nebiwolol, takie jak Daneb, Ebivol, Nebilet czy Nebivolol Genoptim, różnią się nieznacznie w opisie wskazań, jednak wszystkie potwierdzają skuteczność leku w kontroli ciśnienia tętniczego. Drugim kluczowym wskazaniem jest przewlekła niewydolność serca u pacjentów w wieku ≥70 lat z łagodną do umiarkowanej, stabilną postacią choroby, gdzie nebiwolol stosowany jest jako uzupełnienie standardowej terapii (inhibitory ACE, diuretyki, glikozydy nasercowe). Warto podkreślić korzystny profil hemodynamiczny i działanie wazodylatacyjne, które poprawiają tolerancję wysiłku i zmniejszają objawy niewydolności serca.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba wieńcowa, diuretyk, dławica piersiowa stabilna, dysfunkcja seksualna, dysfunkcja śródbłonka naczyniowego, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, insulinooporność, kardioselektywny beta-adrenolityk, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nadciśnienie tętnicze samoistne, profilaktyka wtórna, przewlekła niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, stabilna choroba wieńcowa, tlenek azotu, wazodylatacja, zaburzenie tolerancji glukozy, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Legrex 90 mg
Tikagrelor, substancja czynna leku Legrex, jest doustnym, bezpośrednio działającym, odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, hamującym ADP-zależną aktywację i agregację płytek krwi. Mechanizm działania obejmuje również zwiększenie lokalnego stężenia adenozyny poprzez hamowanie transportera ENT-1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń wieńcowych i dodatkowego hamowania czynności płytek. Po podaniu dawki nasycającej 180 mg u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, tikagrelor osiąga około 41% zahamowania agregacji płytek (IPA) po 30 minutach, a maksymalny efekt 89% IPA utrzymuje się przez 2-8 godzin. W przypadku planowanego CABG ryzyko krwawienia jest większe, jeśli lek nie zostanie odstawiony na co najmniej 96 godzin przed zabiegiem. Przejście z klopidogrelu (75 mg) na tikagrelor (90 mg dwa razy na dobę) zwiększa IPA o 26,4%, natomiast zmiana odwrotna zmniejsza IPA o 24,5%, bez utraty działania przeciwpłytkowego.
adenozyna endogenna, antagonista receptora P2Y12, cyklopentylotriazolopirymidyna, dusznica bolesna, hamowanie agregacji płytek, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca, niestabilna dusznica, ostry zespół wieńcowy, płytka krwi, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowe, przepływ wieńcowy, przezskórna interwencja wieńcowa, redukcja ryzyka bezwzględnego, redukcja ryzyka względnego, stabilna choroba wieńcowa, tikagrelor, transporter nukleozydów-1, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, złożony punkt końcowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril Krka 4 mg
Dawkowanie perindoprilu powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta oraz wartości ciśnienia tętniczego. Standardowa dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę, podawana rano, z możliwością zwiększenia do 8 mg po miesiącu terapii. U pacjentów z aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron, niewydolnością serca, ciężkim nadciśnieniem lub stosujących leki moczopędne zaleca się rozpoczęcie od dawki 2 mg, z monitorowaniem czynności nerek i stężenia potasu. W podeszłym wieku dawkę początkową ustala się na 2 mg, stopniowo zwiększając do 4 mg, a następnie do 8 mg, uwzględniając funkcję nerek. W niewydolności serca terapia powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą, rozpoczynając od 2 mg i dostosowując dawkę co najmniej po 2 tygodniach. W stabilnej chorobie wieńcowej dawka początkowa to 4 mg przez 2 tygodnie, następnie 8 mg, z modyfikacją u osób starszych (2 mg → 4 mg → 8 mg). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie zależy od klirensu kreatyniny: ≥60 ml/min – 4 mg/dobę, 30–60 ml/min – 2 mg/dobę, 15–30 ml/min – 2 mg co drugi dzień, <15 ml/min i hemodializa – 2 mg po dializie. Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych.
beta-adrenolityk, czynność nerek, digoksyna, hemodializa, hiponatremia, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, niedobór elektrolitów, niedociśnienie objawowe, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, peryndoprylat, stabilna choroba wieńcowa, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wiek podeszły, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Monoazotan izosorbidu – Wskazania do stosowania
Monoazotan izosorbidu jest organicznym azotanem stosowanym w profilaktyce napadów dławicy piersiowej u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową. Preparaty o przedłużonym uwalnianiu, takie jak Olicard 40 retard (40 mg monoazotanu izosorbidu) oraz Olicard 60 retard (60 mg monoazotanu izosorbidu), umożliwiają utrzymanie stabilnego stężenia leku w osoczu, co przekłada się na skuteczną długoterminową profilaktykę. Kapsułki zawierają odpowiednio 206,4 mg i 261,7 mg sacharozy, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu węglowodanów, np. cukrzycą. Preparaty te nie są wskazane do doraźnego leczenia napadów dławicowych, gdzie preferowane są nitraty krótkodziałające, takie jak nitrogliceryna podjęzykowa.
angina pectoris, ból w klatce piersiowej, ból wieńcowy, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, długoterminowa profilaktyka, efekt hipotensyjny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, monoazotan izosorbidu, nitrogliceryna podjęzykowa, Olicard 40 retard, Olicard 60 retard, organiczny azotan, profilaktyka napadów dławicy, stabilna choroba wieńcowa, tolerancja na azotany - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polocard 75 mg
Polocard, dostępny w dawkach 75 mg i 150 mg w formie tabletek dojelitowych zawierających kwas acetylosalicylowy, jest wskazany do profilaktyki chorób układu sercowo-naczyniowego, szczególnie w zapobieganiu zakrzepom wewnątrznaczyniowym dzięki działaniu antyagregacyjnemu. Lek stosuje się zarówno w profilaktyce pierwotnej u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, jak i w profilaktyce wtórnej po przebytym zawale mięśnia sercowego. Wskazania obejmują również niestabilną i stabilną chorobę niedokrwienną serca, stany po implantacji protez zastawkowych, migotanie przedsionków z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, a także stany po udarze niedokrwiennym mózgu i przemijające niedokrwienie mózgu (TIA).
agregacja płytek krwi, choroba niedokrwienna serca, czerwień koszenilowa, dławica piersiowa, działanie antyagregacyjne, forma dojelitowa, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, migotanie przedsionków, niestabilna choroba wieńcowa, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, profilaktyka chorób układu krążenia, proteza zastawkowa, przemijające niedokrwienie mózgu, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, stabilna choroba wieńcowa, tabletka dojelitowa, udar niedokrwienny mózgu, zakrzep wewnątrznaczyniowy, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Prestarium 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Co-Prestarium stanowi terapię substytucyjną dla pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym oraz stabilną chorobą wieńcową, zawierając kombinację peryndoprylu z argininą oraz amlodypiny. Preparat jest wskazany wyłącznie do kontynuacji leczenia u pacjentów uprzednio stosujących peryndopryl i amlodypinę w identycznych dawkach, nie zaś do inicjacji terapii. Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg (3,395 mg peryndoprylu i 6,935 mg amlodypiny bezylanu), 5 mg + 10 mg (3,395 mg peryndoprylu i 13,870 mg amlodypiny bezylanu), 10 mg + 5 mg (6,790 mg peryndoprylu i 6,935 mg amlodypiny bezylanu) oraz 10 mg + 10 mg (6,790 mg peryndoprylu i 13,870 mg amlodypiny bezylanu). Każda tabletka posiada charakterystyczny kształt i oznaczenie ułatwiające identyfikację, co jest istotne w praktyce klinicznej.
adherencja, amlodypina, amlodypina bezylan, bloker kanałów wapniowych, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, leczenie substytucyjne, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, peryndopryl z argininą, preparat złożony, stabilna choroba wieńcowa, terapia substytucyjna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Perindopril 4 mg
Perindopril, dostępny w tabletkach 2 mg i 4 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACEI) stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, objawowej niewydolności serca oraz stabilnej choroby wieńcowej. W terapii nadciśnienia perindopril może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, szczególnie u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak cukrzyca czy choroba wieńcowa. W niewydolności serca (klasy II-IV wg NYHA) lek poprawia funkcję lewej komory poprzez zmniejszenie obciążenia następczego i oporu naczyniowego, co przekłada się na poprawę pojemności minutowej serca. W stabilnej chorobie wieńcowej perindopril wykazuje działanie kardioprotekcyjne, zmniejszając ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, zwłaszcza u pacjentów po zawale mięśnia sercowego lub zabiegach rewaskularyzacyjnych (PCI, CABG).
angioplastyka wieńcowa, antagonista aldosteronu, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroba wieńcowa, duszność spoczynkowa, duszność wysiłkowa, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefroprotekcyjne, funkcja lewej komory serca, glikozyd naparstnicy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, kreatynina, lek hipotensyjny, lek przeciwpłytkowy, miażdżyca tętnic obwodowych, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obciążenie następcze serca, objawowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pojemność minutowa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, procedura rewaskularyzacyjna, proces miażdżycowy, przerost lewej komory serca, stabilna choroba wieńcowa, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Arprenessa 5 mg
Lek Arprenessa, zawierający peryndopryl z argininą, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, wrodzonym lub idiopatycznym. Przeciwwskazaniem jest także ciąża w II i III trymestrze ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak hipotensja, niewydolność nerek, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki oraz śmierć płodu lub noworodka. Ponadto, lek nie może być stosowany jednocześnie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z preparatami zawierającymi sakubitryl i walsartan, z zachowaniem co najmniej 36-godzinnej przerwy między podaniami, aby uniknąć ryzyka obrzęku naczynioruchowego.
afereza lipoprotein, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, dializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie pozaustrojowe, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, stabilna choroba wieńcowa, trymestr ciąży, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie tętnicy nerkowej