drożdżyca
Drożdżyca (kandydoza) to infekcja grzybicza wywoływana przez drożdżaki z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Drożdżaki te są naturalnie obecne w organizmie człowieka, jednak ich nadmierny wzrost prowadzi do rozwoju infekcji. Drożdżyca może dotyczyć różnych części ciała, w tym jamy ustnej, gardła, skóry, paznokci, narządów płciowych oraz przewodu pokarmowego.
Czynnikami predysponującymi do rozwoju drożdżycy są: zaburzenia odporności, cukrzyca, długotrwała antybiotykoterapia, kortykoterapia, niedożywienie, ciąża oraz stosowanie antykoncepcji hormonalnej. Objawy drożdżycy zależą od lokalizacji zakażenia i mogą obejmować białe naloty na błonach śluzowych, świąd, pieczenie, zaczerwienienie oraz wysypkę.
Diagnostyka drożdżycy opiera się na badaniu mikroskopowym, hodowli mykologicznej oraz badaniach serologicznych. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwgrzybiczych miejscowo lub ogólnie, w zależności od nasilenia i lokalizacji infekcji. W przypadkach nawracających istotne jest zidentyfikowanie i eliminacja czynników predysponujących oraz wzmocnienie odporności organizmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – AzitroLEK 100 mg/5 ml
Lek AzitroLEK (azytromycyna) w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia żołądka i jelit, takie jak biegunka (≥1/10), wymioty (≥1/100 do <1/10), ból brzucha (≥1/100 do <1/10) oraz nudności (≥1/100 do <1/10). Istotne są również reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, wydłużenie odstępu QT), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) oraz niewydolność wątroby, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, związane z nadmiernym namnażaniem Clostridioides difficile, ma częstość nieznaną i wymaga szczególnej uwagi.
AGEP, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anoreksja, azytromycyna, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, DRESS, drgawki, drożdżyca, dysfagia, dyzuria, działanie niepożądane, eozynofilia, fosfataza zasadowa, jadłowstręt, leukopenia, MAC, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, Mycobacterium avium complex, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie oddechowe, zaburzenie rytmu serca, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pochwy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka i jelit, zawiesina doustna, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie pochwy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie pochwy (vaginitis) to stan zapalny o etiologii bakteryjnej, grzybiczej, pierwotniakowej, alergicznej lub hormonalnej, manifestujący się świądem, pieczeniem, dyskomfortem oraz zmianami w wydzielinie pochwowej. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu ginekologicznym, ocenie pH pochwy (>4,5 sugeruje BV lub rzęsistkowicę), teście aminowym, mikroskopii oraz posiewach i testach molekularnych. Kryteria Amsela są standardem w rozpoznawaniu bakteryjnego zapalenia pochwy. Leczenie jest przyczynowe: metronidazol lub klindamycyna w BV, leki przeciwgrzybicze (mikonazol, klotrimazol, flukonazol) w kandydozie, metronidazol lub tynidazol w rzęsistkowicy, a w atroficznym zapaleniu pochwy – miejscowe estrogeny. W trakcie terapii metronidazolem należy unikać alkoholu ze względu na ryzyko reakcji disulfiramowej. Nawracające infekcje wymagają rozszerzonej diagnostyki, w tym oceny immunologicznej i metabolicznej (np. HIV, cukrzyca).
atroficzne zapalenie pochwy, bakteryjne zapalenie pochwy, butokonazol, Candida albicans, drożdżyca, dyspareunia, dysuria, flora bakteryjna pochwy, flukonazol, irygacja pochwy, kandydoza pochwy, kąpiel nasiadowa, klindamycyna, klotrimazol, komórki wskaźnikowe, kryteria Amsela, metronidazol, mikonazol, reakcja disulfiramowa, rzęsistkowica, test aminowy, tiokonazol, Trichomonas vaginalis, trichomoniaza, tynidazol, zapalenie miednicy mniejszej, zapalenie pochwy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumamed 500 mg
Azytromycyna w dawce 500 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak biegunka (≥1/10), wymioty, ból brzucha i nudności (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz poważne powikłania, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Zaburzenia wątroby, takie jak żółtaczka cholestatyczna i niewydolność wątroby, choć rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000), wymagają natychmiastowej interwencji. Neurologiczne działania niepożądane obejmują ból głowy (≥1/100 do <1/10), zawroty głowy, parestezje i miastenię, a kardiologiczne – kołatanie serca i groźne zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, które mogą zagrażać życiu.
AGEP, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból brzucha, częstoskurcz komorowy, DRESS, drożdżyca, dysfagia, eozynofilia, kandydoza jamy ustnej, kompleks Mycobacterium avium, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufomix Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler zawiera budezonid (160 µg) oraz formoterol fumaran dwuwodny (4,5 µg) na dawkę inhalacyjną i wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z działaniami niepożądanymi obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to drżenie i palpitacje, typowe dla β2-mimetyków, zwykle łagodne i ustępujące w ciągu kilku dni. Zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła wynikają z miejscowego odkładania leku i wymagają płukania jamy ustnej po inhalacji oraz miejscowego leczenia przeciwgrzybiczego bez konieczności przerwania terapii. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest paradoksalny skurcz oskrzeli (<1/10 000), wymagający natychmiastowego zaprzestania stosowania leku i wdrożenia alternatywnej terapii. Długotrwałe stosowanie wziewnych kortykosteroidów może prowadzić do działań ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zwiększona podatność na zakażenia.
budezonid, ciała ketonowe, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca, drżenie, dusznica bolesna, dysfonia, działanie ogólnoustrojowe, formoterolu fumaran dwuwodny, gęstość mineralna kości, glicerol, hiperglikemia, hipokaliemia, insulina, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, objawy cushingoidalne, obrzęk naczyniowo-ruchowy, palpitacja, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz mięśnia, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, świszczący oddech, wolne kwasy tłuszczowe, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakażenie drożdżakowe, zapalenie płuc, zawroty głowy, zespół Cushinga, β2-mimetyk - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gencjana 0,5% roztwór wodny 5 mg/g
Gencjana 0,5% roztwór wodny, zawierający 5 mg/g metylorozanilinowego chlorku, jest preparatem o działaniu antyseptycznym przeznaczonym do stosowania zewnętrznego. Wskazania obejmują odkażanie powierzchownych uszkodzeń naskórka (np. drobne skaleczenia, otarcia), zakażenia bakteryjne skóry (czyraki, ropnie powierzchowne, zapalenie mieszków włosowych), infekcje błon śluzowych (zapalenie dziąseł, afty), a także powierzchowne grzybice i drożdżyce skóry oraz błon śluzowych. Preparat stosuje się punktowo na oczyszczone zmiany chorobowe, z uwzględnieniem delikatnej aplikacji na błony śluzowe. W dermatologii, pediatrii, medycynie rodzinnej, stomatologii i ginekologii preparat pełni rolę środka pierwszego wyboru lub uzupełniającego w terapii zakażeń powierzchownych o etiologii bakteryjnej i grzybiczej.
afta, błona śluzowa, Candida, chlorek metylorozanilinowy, czyrak, drożdżyca, grzybica, grzybica paznokci, grzybica skóry, infekcja narządów płciowych, kandydoza błon śluzowych, kandydoza jamy ustnej, kandydoza skóry, nadżerka, ropień powierzchowny, środek antyseptyczny, uszkodzenie naskórka, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie błony śluzowej, zakażenie ropne skóry, zapalenie dziąseł, zapalenie mieszka włosowego - Leksykon chorób i schorzeń
Swędzenie odbytu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Swędzenie odbytu (pruritus ani) to powszechny objaw, dotykający 1-5% populacji, częściej mężczyzn w wieku 40-60 lat, charakteryzujący się intensywnym świądem okolicy odbytu, nasilającym się zwłaszcza nocą i po wypróżnieniu. Objawom towarzyszą podrażnienie, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk, owrzodzenia i wysypka. Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny pierwotne (idiopatyczne) oraz wtórne, które stanowią 50-75% przypadków. Do najczęstszych przyczyn wtórnych należą zaburzenia higieny, choroby dermatologiczne (wyprysk kontaktowy, łuszczyca, liszaj płaski), infekcje (grzybicze, bakteryjne, pasożytnicze, w tym owsiki u dzieci), schorzenia odbytu i odbytnicy (hemoroidy, szczeliny, przetoki, nietrzymanie stolca), a także czynniki dietetyczne i choroby systemowe (cukrzyca, choroby wątroby, tarczycy, hematologiczne). Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badanie per rectum, anoskopię oraz badania dodatkowe, takie jak testy na owsiki, posiewy, badania krwi i biopsję skóry w razie potrzeby.
anoskopia, antybiotyk, atopowe zapalenie skóry, białaczka, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby, choroby przenoszone drogą płciową, cukrzyca, drożdżyca, hemoroidy, hydrokortyzon, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja paciorkowcowa, kłykciny kończyste, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lichenifikacja skóry, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nieswoiste zapalenie jelit, nietrzymanie stolca, niewydolność nerek, opryszczka, owsiki, przetoka okołoodbytnicza, przewlekła biegunka, rzeżączka, świąd odbytu, szczelina odbytu, tlenek cynku, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zakażenie owsikami, żylaki odbytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azycyna 250 mg
Azytromycyna, stosowana w leczeniu różnych zakażeń, może wywoływać szeroki zakres działań niepożądanych, których częstość występowania klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznanych. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (bardzo często), wymioty, ból brzucha i nudności (często). Niezbyt często występują infekcje wtórne (drożdżyca, zakażenia grzybicze i bakteryjne), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, eozynofilia), reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość), a także objawy neurologiczne (zawroty głowy, parestezje) i skórne (wysypka, świąd). Rzadko notuje się poważne powikłania, takie jak żółtaczka cholestatyczna, zespół Stevensa-Johnsona czy torsade de pointes, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Wśród działań niepożądanych o częstości nieznanej znajdują się m.in. rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, reakcje anafilaktyczne, ciężkie zaburzenia neurologiczne i uszkodzenia wątroby oraz nerek.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azytromycyna, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawka, drożdżyca, dysfagia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kompleks Mycobacterium avium, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumamed forte 200 mg/5 ml
Sumamed forte (azytromycyna dwuwodna, 200 mg/5 ml) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się biegunki (>10% pacjentów), wymioty, ból brzucha i nudności (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (0,1-1%) występują zakażenia drożdżakowe, leukopenia, neutropenia, eozynofilia, obrzęk naczynioruchowy, jadłowstręt, nerwowość, bezsenność, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia widzenia i słuchu, kołatanie serca, uderzenia gorąca, duszność, zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, wysypka, świąd, ból mięśni i stawów oraz zaburzenia oddawania moczu. Rzadko notuje się poważne reakcje skórne (AGEP), żółtaczkę cholestatyczną, pobudzenie, a z nieznaną częstością – rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, reakcje anafilaktyczne, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczną, poważne zaburzenia neurologiczne (omdlenia, drgawki, miastenia), zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, wydłużenie QT), niewydolność wątroby i nerek oraz ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS).
antybiotyk, azytromycyna dwuwodna, częstoskurcz komorowy, drgawki, drożdżakowe zakażenie jamy ustnej, drożdżyca, dysfagia, eozynofilia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, Mycobacterium avium, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nieżyt żołądka i jelit, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czucia, zakażenie grzybicze, zakażenie prątkami, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna