Dorzoma Mono
Krople do oczu, roztwór, 20 mg/ml
Produkt leczniczy to krople do oczu zawierające 20 mg dorzolamidu w 1 ml roztworu, a także benzalkoniowy chlorek jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu zwiększonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z nadciśnieniem ocznym oraz różnymi typami jaskry z otwartym kątem. Może być używany samodzielnie u pacjentów nie reagujących na beta-adrenolityki lub u tych, dla których beta-adrenolityki są przeciwwskazane. Ponadto, lek jest stosowany jako wsparcie w terapii skojarzonej z beta-adrenolitykami.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dorzoma Mono to preparat okulistyczny zawierający 20 mg/ml dorzolamidu (w postaci dorzolamidu chlorowodorku 22,26 mg) w formie kropli do oczu, stosowany w leczeniu jaskry. Zalecane dawkowanie różni się w zależności od trybu terapii: w monoterapii podaje się 1 kroplę do worka spojówkowego 3 razy na dobę, natomiast w terapii wspomagającej, łączonej z beta-adrenolitykami miejscowymi, 1 kroplę 2 razy na dobę. W przypadku zmiany terapii z innego leku przeciwjaskrowego na Dorzoma Mono, należy przerwać dotychczasowe leczenie i rozpocząć stosowanie nowego preparatu następnego dnia. Przy stosowaniu kilku leków okulistycznych miejscowo, zaleca się zachowanie co najmniej 10-minutowego odstępu między aplikacjami. Dane dotyczące stosowania u dzieci są ograniczone, jednak możliwe jest stosowanie 3 razy na dobę pod ścisłą kontrolą lekarza.
Kluczowe dla skuteczności terapii jest prawidłowe podawanie leku, które obejmuje odpowiednie przygotowanie i otwarcie butelki, technikę aplikacji kropli oraz zapobieganie zakażeniom poprzez unikanie kontaktu końcówki kroplomierza z okiem lub powieką. Po zakropleniu pacjent powinien delikatnie zamknąć oko i ucisnąć kącik nosa, aby ograniczyć wchłanianie ogólnoustrojowe. Butelkę należy szczelnie zamknąć, dopasowując strzałki na nakrętce i etykiecie, unikając nadmiernego dokręcania. Kroplomierz jest zaprojektowany do precyzyjnego dozowania pojedynczej kropli, a w butelce znajduje się niewielki nadmiar preparatu (5 ml), który nie powinien być wyciskany. Przestrzeganie tych zaleceń minimalizuje ryzyko powikłań i zapewnia optymalną skuteczność leczenia dorzolamidem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Dorzoma Mono 20 mg/ml
beta-adrenolityki, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dolna powieka, dorzolamid, gałka oczna, jaskra, krążenie ogólnoustrojowe, krople do oczu, kroplomierz, leczenie wspomagające, lek okulistyczny miejscowy, monoterapia, preparat leczniczy, środek przeciwjaskrowy, terapia okulistyczna, worek spojówkowy, zakażenie oka -
Działania niepożądane
Dorzolamid w postaci kropli do oczu Dorzoma Mono (20 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie ze strony narządu wzroku oraz układu nerwowego i żołądkowo-jelitowego. Najczęściej obserwuje się uczucie pieczenia i kłucia oczu (≥1/10), powierzchniowe punkcikowate zapalenie rogówki, łzawienie, zapalenie spojówek i powiek, swędzenie, podrażnienie oraz niewyraźne widzenie (≥1/100 do <1/10). W około 3% przypadków konieczne było przerwanie terapii z powodu polekowego zapalenia spojówek i reakcji powiek. Działania niepożądane neurologiczne obejmują często bóle głowy, a rzadziej zawroty głowy i parestezje. Ze strony przewodu pokarmowego często występują nudności i gorzki smak w ustach, a rzadziej podrażnienie gardła i suchość jamy ustnej. Rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna epidermoliza naskórka, również zostały odnotowane.
Rzadziej zgłaszano zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego (≥1/1000 do <1/100), podrażnienie, zaczerwienienie, ból oka, sklejanie powiek, przemijającą krótkowzroczność, obrzęk rogówki, odwarstwienie naczyniówki po zabiegach filtracyjnych oraz obniżone napięcie gałki ocznej (≥1/10 000 do <1/1000). Z nieznaną częstością występują uczucie ciała obcego w oku oraz kołatanie serca i duszność. Rzadko obserwowano kamicę moczową oraz reakcje nadwrażliwości miejscowe i ogólnoustrojowe, w tym obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i duszność. Stosowanie dorzolamidu nie wiązało się z klinicznie istotnymi zaburzeniami elektrolitowymi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa terapii i optymalizacji stosunku korzyści do ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Dorzoma Mono 20 mg/ml
ból głowy, dorzolamid, duszność, jaskra, kamica moczowa, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, krótkowzroczność przemijająca, krwawienie z nosa, lek beta-adrenolityczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, odwarstwienie naczyniówki, parestezja, polekowe zapalenie spojówek, punkcikowate zapalenie rogówki, skurcz oskrzeli, toksyczna epidermoliza naskórka, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona -
Interakcje leku
Dorzolamid, miejscowy inhibitor anhydrazy węglanowej stosowany w postaci kropli do oczu, ulega wchłanianiu do krążenia ogólnego, co wymaga uwzględnienia potencjalnych interakcji lekowych. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z beta-adrenolitykami okulistycznymi (tymolol, betaksolol), inhibitorami ACE, antagonistami kanału wapniowego, diuretykami, NLPZ (w tym kwasem acetylosalicylowym w niskich dawkach) oraz środkami hormonalnymi (estrogeny, insulina, tyroksyna). Jednakże, ze względu na mechanizm działania podobny do doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej, istnieje potencjalne ryzyko zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej oraz toksyczności przy jednoczesnym stosowaniu dużych dawek salicylanów. W przypadku pojawienia się objawów sugerujących takie zaburzenia, wskazane jest monitorowanie parametrów biochemicznych.
Brak jest bezpośrednich danych klinicznych dotyczących interakcji dorzolamidu z alkoholem, jednak ze względu na jego wchłanianie do krążenia ogólnego i możliwy wpływ na równowagę kwasowo-zasadową, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego spożywania alkoholu, który może nasilać działania niepożądane takie jak zawroty głowy czy zmęczenie. Interakcje z doustnymi inhibitorami anhydrazy węglanowej mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych i zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, dlatego ich jednoczesne stosowanie wymaga szczególnej uwagi. Ogólnie poziom ważności interakcji dorzolamidu z większością leków jest niski, z wyjątkiem umiarkowanego ryzyka przy dużych dawkach salicylanów oraz przy jednoczesnym stosowaniu doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Dorzoma Mono 20 mg/ml
antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, doustny inhibitor anhydrazy węglanowej, działanie niepożądane, działanie przeciwjaskrowe, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, jaskra, krążenie ogólne, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw toksyczny, parametr biochemiczny, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylan, środek hormonalny, zawrót głowy -
Profil bezpieczeństwa leku
Dorzolamid wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka matki, jednak obserwacje na modelu zwierzęcym wskazują na potencjalne ryzyko zmniejszonego przyrostu masy ciała potomstwa, co skutkuje zaleceniem unikania karmienia piersią podczas terapii. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stosowanie dorzolamidu jest przeciwwskazane ze względu na głównie nerkowy sposób eliminacji leku i jego metabolitów. W przypadku osób z niewydolnością wątroby brak jest danych klinicznych, dlatego zaleca się ostrożność. U seniorów nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawkowania ani dodatkowych środków ostrożności.
Podczas terapii dorzolamidem należy również zachować ostrożność w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, gdyż u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane wpływające na te funkcje. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji dorzolamidu z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka. Podsumowując, stosowanie dorzolamidu wymaga uwzględnienia stanu nerek, potencjalnego wpływu na niemowlęta karmione piersią oraz monitorowania zdolności psychomotorycznych pacjentów podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Dorzoma Mono 20 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Lek Dorzoma Mono, zawierający 20 mg/ml dorzolamidu (chlorowodorek dorzolamidu 22,26 mg/ml) w postaci kropli do oczu, posiada jedno wyraźne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią alergii na dorzolamid, sulfonamidy lub składniki pomocnicze preparatu, ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości. W praktyce klinicznej przeciwwskazaniem jest także udokumentowana reakcja alergiczna na chlorek benzalkoniowy oraz wystąpienie objawów alergii po wcześniejszym stosowaniu kropli zawierających dorzolamid lub podobne substancje czynne. Przed rozpoczęciem terapii Dorzoma Mono konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na preparaty oftalmiczne lub sulfonamidy. W przypadku podejrzenia alergii lub wystąpienia objawów takich jak zaczerwienienie, świąd, obrzęk powiek czy pieczenie przekraczające typową reakcję na krople, należy natychmiast przerwać leczenie i rozważyć alternatywne metody terapeutyczne. Wątpliwości co do bezpieczeństwa stosowania preparatu powinny skłonić do wyboru leku o innym mechanizmie działania lub z innej grupy farmakologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Dorzoma Mono 20 mg/ml
alergia, alergia na sulfonamidy, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek dorzolamidu, dorzolamid, grupa terapeutyczna, krople do oczu, lek alternatywny, mechanizm działania leku, nadwrażliwość na konserwanty, nadwrażliwość na składniki leku, objawy alergiczne, objawy nadwrażliwości, objawy oczne, pacjent predysponowany, pieczenie oczu, podobieństwo chemiczne, praktyka kliniczna, preparat oftalmiczny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, substancje pomocnicze, sulfonamid -
Przedawkowanie
Przedawkowanie chlorowodorku dorzolamidu, substancji czynnej leku Dorzoma Mono, może manifestować się różnorodnymi objawami w zależności od drogi podania. Doustne spożycie najczęściej skutkuje sennością, natomiast nadmierne miejscowe stosowanie do oczu wywołuje szerszy zakres symptomów, takich jak nudności, zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie, nietypowe marzenia senne oraz trudności w połykaniu. Ze względu na mechanizm działania dorzolamidu jako inhibitora anhydrazy węglanowej, przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych, w tym kwasicy oraz zaburzeń równowagi elektrolitowej, zwłaszcza hipokaliemii, a także objawów neurologicznych związanych z ośrodkowym układem nerwowym.
W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest wdrożenie leczenia objawowego i podtrzymującego, z naciskiem na ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, w tym ciśnienia tętniczego, tętna, częstości oddechów oraz saturacji. Kluczowe jest regularne kontrolowanie stężenia elektrolitów w surowicy, ze szczególnym uwzględnieniem potasu, oraz pH krwi w celu wykrycia i korekty kwasicy. Ponadto, należy oceniać stan neurologiczny pacjenta, monitorując poziom świadomości i funkcje neurologiczne, aby szybko zidentyfikować ewentualne powikłania ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Takie postępowanie jest niezbędne ze względu na ryzyko poważnych konsekwencji metabolicznych i neurologicznych wynikających z toksycznego działania dorzolamidu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Dorzoma Mono 20 mg/ml
ból głowy, chlorowodorek dorzolamidu, ciśnienie tętnicze, dysfagia, funkcje neurologiczne, inhibitor anhydrazy węglanowej, kwasica, leczenie objawowe, nudności, objawy neurologiczne, parametry życiowe, pH krwi, potas, równowaga kwasowo-zasadowa, senność, stan świadomości, stężenie elektrolitów, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia snu, zawroty głowy, zmęczenie -
Skład i postać leku
Dorzoma Mono to roztwór do oczu zawierający dorzolamid chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml (odpowiadające 22,26 mg dorzolamidu chlorowodorku na 1 ml). Substancją czynną jest dorzolamid, inhibitor anhydrazy węglanowej, stosowany w terapii jaskry i innych schorzeń okulistycznych wymagających obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Preparat zawiera również benzalkoniowy chlorek jako konserwant, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów, zwłaszcza tych z nadwrażliwością na ten składnik. Pozostałe substancje pomocnicze, takie jak hydroksyetyloceluloza, mannitol, cytrynian sodu i wodorotlenek sodu, zapewniają odpowiednią lepkość, osmolarność i stabilizację pH roztworu, co wpływa na komfort stosowania i skuteczność terapii.
Produkt dostępny jest w opakowaniu zawierającym 5 ml roztworu, w butelce z polietylenu o niskiej gęstości z kroplomierzem, zabezpieczonej zakrętką z zabezpieczeniem gwarancyjnym. Okres ważności nieotwartego leku wynosi 2 lata, natomiast po otwarciu butelki preparat zachowuje stabilność i skuteczność przez 4 tygodnie. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania poza ochroną przed światłem. Brak jest przeciwwskazań dotyczących przygotowania do stosowania, a szczegółowe instrukcje aplikacji znajdują się w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 4.2). Nie odnotowano niezgodności farmaceutycznych, co potwierdza stabilność i bezpieczeństwo stosowania Dorzoma Mono w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Dorzoma Mono 20 mg/ml
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek dorzolamidu, cytrynian sodu dwuwodny, dorzolamid, hydroksyetyloceluloza, krople do oczu, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, polietylen niskiej gęstości, środek konserwujący, substancja buforująca, substancja osmotycznie czynna, wodorotlenek sodu -
Właściwości farmakokinetyczne
Chlorowodorek dorzolamidu, stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu (20 mg/ml), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które umożliwiają skuteczne obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej. Lek kumuluje się selektywnie w erytrocytach poprzez wiązanie z izoenzymem anhydrazy węglanowej II, podczas gdy stężenia wolnego dorzolamidu w osoczu pozostają bardzo niskie. Metabolit N-deetylo-dorzolamid, również aktywny, wykazuje większe powinowactwo do izoenzymu I, gromadząc się w erytrocytach, ale o mniejszej aktywności fizjologicznej. Dorzolamid i jego metabolit są wydalane głównie przez nerki, a eliminacja z erytrocytów przebiega dwufazowo, z okresem półtrwania około 4 miesięcy w fazie wolnej eliminacji.
Badania kliniczne potwierdziły, że miejscowe stosowanie dorzolamidu nie powoduje zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej ani elektrolitowych, typowych dla doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej. Po długotrwałej terapii osiągany jest stan równowagi dynamicznej w ciągu 13 tygodni, bez wykrywalnych stężeń wolnego leku lub metabolitu w osoczu oraz bez istotnego hamowania anhydrazy węglanowej wpływającego na funkcje nerek czy układu oddechowego. U pacjentów w podeszłym wieku z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) obserwowano podwyższone stężenia metabolitu w erytrocytach, jednak bez klinicznie istotnych działań niepożądanych ani zmian w stopniu hamowania enzymu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Dorzoma Mono 20 mg/ml
anhydraza węglanowa, białka osocza, chlorowodorek dorzolamidu, ciśnienie wewnątrzgałkowe, erytrocyty, faza szybkiej eliminacji, faza wolnej eliminacji, inhibitor anhydrazy węglanowej, izoenzym anhydrazy węglanowej I, izoenzym anhydrazy węglanowej II, klirens kreatyniny, miejscowe stosowanie leku, N-deetylo-dorzolamid, okres półtrwania, osocze krwi, profil bezpieczeństwa, równowaga dynamiczna, równowaga kwasowo-zasadowa, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lek Dorzoma Mono zawierający 20 mg/ml dorzolamidu w postaci chlorowodorku wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku reprodukcyjnym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dorzolamidu w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały potencjalne działanie teratogenne u królików przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży. U pacjentek planujących ciążę lub podejrzewających ciążę zaleca się rozważenie zmiany terapii lub odstawienie leku po konsultacji specjalistycznej. Ponadto, brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania dorzolamidu do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach wskazują na potencjalne ryzyko dla potomstwa, co skutkuje zaleceniem unikania karmienia piersią podczas terapii.
W odniesieniu do płodności, nie ma szczegółowych danych dotyczących wpływu dorzolamidu u ludzi, dlatego pacjentki w wieku rozrodczym powinny być informowane o konieczności zgłaszania planów prokreacyjnych w trakcie leczenia. Lekarz prowadzący powinien jasno przekazać przeciwwskazania do stosowania leku w ciąży, niezalecanie karmienia piersią podczas terapii oraz omówić alternatywne metody leczenia. Konieczne jest również zalecenie stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku reprodukcyjnym. Dokumentacja w historii choroby powinna odzwierciedlać przekazanie tych informacji oraz decyzje pacjentki, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa matki i dziecka podczas terapii dorzolamidem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dorzoma Mono 20 mg/ml
antykoncepcja, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek dorzolamidu, ciąża, dorzolamid, Dorzoma Mono, działanie teratogenne, jaskra, karmienie piersią, laktacja, przenikanie do mleka, przyrost masy ciała, toksyczność matczyna, wiek reprodukcyjny, wiek rozrodczy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Podczas przepisywania preparatu Dorzoma Mono (dorzolamid 20 mg/ml, krople do oczu) istotne jest uwzględnienie potencjalnego wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Dorzolamid, jako inhibitor anhydrazy węglanowej stosowany w terapii jaskry, może wywoływać działania niepożądane zaburzające sprawność psychomotoryczną, co może bezpośrednio lub pośrednio wpływać na bezpieczeństwo pacjenta w sytuacjach wymagających pełnej koncentracji i koordynacji. Wpływ ten nie występuje u wszystkich pacjentów, dlatego konieczna jest indywidualna ocena ryzyka z uwzględnieniem cech osobniczych, chorób współistniejących oraz innych stosowanych leków.
Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o możliwych objawach świadczących o zaburzeniu sprawności psychomotorycznej oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku ich wystąpienia. Konieczne jest regularne monitorowanie działań niepożądanych podczas wizyt kontrolnych oraz rozważenie modyfikacji terapii, jeśli objawy będą uciążliwe. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie poinformowania pacjenta o ryzyku, co jest zgodne z zasadami dobrej praktyki medycznej i może mieć znaczenie prawne. W przypadku pacjentów zawodowo prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny, wskazane jest również przekazanie pisemnej informacji o potencjalnym wpływie dorzolamidu na zdolność psychomotoryczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dorzoma Mono 20 mg/ml
choroba współistniejąca, dobra praktyka medyczna, dokumentacja medyczna, dorzolamid, Dorzoma Mono, działanie niepożądane, farmakoterapia, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, krople do oczu, monitorowanie działań niepożądanych, okulistyka, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie sprawności psychomotorycznej -
Wskazania do stosowania
Dorzoma Mono to roztwór do oczu zawierający dorzolamid w stężeniu 20 mg/ml, stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Wskazania obejmują nadciśnienie oczne, jaskrę z otwartym kątem, jaskrę torebkową oraz inne wtórne postacie jaskry z otwartym kątem. Lek działa jako inhibitor anhydrazy węglanowej, hamując enzym w nabłonku ciała rzęskowego, co prowadzi do zmniejszenia produkcji cieczy wodnistej i obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Preparat zawiera chlorowodorek dorzolamidu (22,26 mg/ml) oraz chlorek benzalkoniowy, który może powodować podrażnienia i wpływać na miękkie soczewki kontaktowe.
Dorzoma Mono może być stosowany jako monoterapia u pacjentów nietolerujących lub przeciwwskazanych do beta-adrenolityków (np. astma oskrzelowa, POChP, niewydolność serca, blok AV II/III stopnia, bradykardia) lub jako terapia wspomagająca w skojarzeniu z beta-adrenolitykami w celu uzyskania synergistycznego efektu obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Takie podejście jest zalecane, gdy monoterapia beta-adrenolitykami nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Mechanizm działania dorzolamidu różni się od beta-adrenolityków, co uzasadnia ich łączne stosowanie w terapii jaskry i nadciśnienia ocznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Dorzoma Mono 20 mg/ml
anhydraza węglanowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek dorzolamidu, ciało rzęskowe, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dorzolamid, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra torebkowa, jaskra wtórna, jaskra z otwartym kątem, kąt przesączania, nadciśnienie oczne, niewydolność serca, operacja zaćmy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta-adrenergiczny, tarcza nerwu wzrokowego, terapia wspomagająca, ubytki w polu widzenia, uszkodzenie nerwu wzrokowego