nadpobudliwość
Nadpobudliwość to stan zwiększonej aktywności psychoruchowej, który charakteryzuje się wzmożonym pobudzeniem, trudnościami w kontrolowaniu zachowania oraz problemami z koncentracją uwagi. W terminologii medycznej często funkcjonuje jako część zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD – Attention Deficit Hyperactivity Disorder).
Z perspektywy neurologicznej, nadpobudliwość wiąże się z zaburzeniami regulacji neuroprzekaźników, głównie dopaminy i noradrenaliny, w obrębie kory przedczołowej i układu limbicznego. Osoby z nadpobudliwością wykazują nadmierną ruchliwość, impulsywność, trudności w utrzymaniu uwagi na jednym zadaniu, niecierpliwość oraz problemy z organizacją i planowaniem działań.
Diagnostyka nadpobudliwości opiera się na kryteriach zawartych w klasyfikacjach ICD-11 i DSM-5, uwzględniających nasilenie objawów, ich wpływ na funkcjonowanie pacjenta oraz czas trwania. Leczenie ma charakter multimodalny i obejmuje farmakoterapię (m.in. metylofenidat, atomoksetyna), psychoterapię poznawczo-behawioralną, treningi umiejętności społecznych oraz modyfikacje środowiskowe. Wczesna diagnostyka i odpowiednie postępowanie terapeutyczne pozwalają znacząco poprawić jakość życia pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Permetryna – Przedawkowanie
Permetryna, syntetyczny pyretroid stosowany miejscowo w leczeniu chorób pasożytniczych skóry, dostępna jest w różnych formach farmaceutycznych (kremy, żele, szampony) w stężeniach od 10 mg/ml do 50 mg/g. Przy prawidłowym stosowaniu na skórę, ryzyko przedawkowania jest minimalne ze względu na niską biodostępność ogólnoustrojową. Jednakże, ciężkie przedawkowanie miejscowe może nasilać łagodne działania niepożądane, takie jak reakcje skórne i parestezje. Głównym zagrożeniem jest przypadkowe spożycie dużej ilości permetryny, które wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej i może prowadzić do objawów ogólnoustrojowych o różnym nasileniu, zwłaszcza u dzieci.
ból głowy, choroba pasożytnicza skóry, drgawki, drżenie, działanie niepożądane, intensywna opieka medyczna, leczenie objawowe, nadpobudliwość, nudności, objawy ogólnoustrojowe, parestezja, permetryna, płukanie żołądka, preparat z permetryną, przedawkowanie permetryny, przypadkowe spożycie, reakcja skórna, syntetyczny pyretroid, szumy uszne, wymioty, zaburzenie czucia, zawroty głowy, zdrętwienie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Konaten 18 mg
Konaten, zawierający atomoksetynę w postaci chlorowodorku, jest wskazany do leczenia ADHD u dzieci od 6. roku życia, młodzieży oraz dorosłych z potwierdzonymi objawami utrzymującymi się od dzieciństwa. Lek dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Rozpoczęcie leczenia powinno być prowadzone przez specjalistów (pediatrę, psychiatrę dzieci i młodzieży lub psychiatrę) po postawieniu diagnozy zgodnej z kryteriami DSM lub ICD. U dorosłych konieczne jest potwierdzenie ciągłości objawów ADHD od dzieciństwa, najlepiej z udziałem osób trzecich, a farmakoterapia jest zalecana przy umiarkowanym lub ciężkim nasileniu objawów oraz znaczącym wpływie na funkcjonowanie w co najmniej dwóch sferach życia społecznego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Promonta 10 mg 10 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Promonta 10 mg, wykazuje stosunkowo niski potencjał toksyczności, co potwierdzają dane z badań klinicznych oraz obserwacje po wprowadzeniu leku do obrotu. W badaniach przewlekłej astmy stosowano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz dawki do 900 mg/dobę przez około tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Zgłaszano przypadki ostrego przedawkowania sięgającego nawet 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka), co stanowi dawkę stukrotnie przekraczającą standardową dawkę terapeutyczną 10 mg. Objawy przedawkowania obejmują ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierną aktywność psychomotoryczną, jednak w większości przypadków nie obserwowano poważnych skutków klinicznych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa montelukastu.
astma przewlekła, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, monitorowanie funkcji życiowych, montelukast, nadmierna aktywność psychomotoryczna, nadpobudliwość, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa, Promonta, senność, substancja lecznicza, toksyczność, wymioty, wytyczne toksykologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alpraxil 0,25 mg
Alprazolam, substancja czynna leku Alpraxil dostępnego w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg i 1 mg, należy do grupy benzodiazepin, których stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności. Dane epidemiologiczne wskazują, że ekspozycja na benzodiazepiny w pierwszym trymestrze nie zwiększa istotnie ryzyka wad rozwojowych, choć niektóre badania kliniczno-kontrolne sugerują dwukrotny wzrost ryzyka rozszczepów wargi i podniebienia. Stosowanie alprazolamu w drugim i trzecim trymestrze może prowadzić do ograniczenia ruchów płodu i zmiennego rytmu serca, a podanie leku w ostatnim okresie ciąży wiąże się z ryzykiem zespołu wiotkiego dziecka u noworodka, objawiającego się hipotonią osiową i trudnościami w ssaniu, utrzymującymi się od 1 do 3 tygodni. Wysokie dawki mogą powodować depresję oddechową, hipotermię oraz objawy odstawienia, takie jak nadpobudliwość, drżenie i pobudzenie psychoruchowe. Alprazolam przenika do mleka matki w niewielkich stężeniach, jednak ze względu na ryzyko kumulacji i działań niepożądanych, jego stosowanie podczas laktacji jest przeciwwskazane.
alprazolam, amnezja, antidotum, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, działanie depresyjne, ekspozycja na leki, flumazenil, hipotermia, hipotonia osiowa, kumulacja leku, lęk, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, nadpobudliwość, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, objawy z odbicia, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, rozszczep wargi i podniebienia, sedacja, substancja czynna, teratogenność, wydłużenie odcinka QRS, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie snu, zależność fizyczna, zależność psychiczna, zespół odstawienny, zespół wiotkiego dziecka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Morphini sulfas WZF 20 mg/ml
Podawanie siarczanu morfiny (Morphini sulfas WZF) w stężeniach 10 mg/ml lub 20 mg/ml u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Wskazane jest stosowanie morfiny u kobiet ciężarnych jedynie w sytuacjach zdecydowanej konieczności medycznej, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Morfina nie powinna być stosowana podczas porodu ze względu na ryzyko depresji oddechowej u noworodka. Noworodki matek leczonych opioidami w ciąży mogą rozwijać noworodkowy zespół odstawienny, objawiający się m.in. nadpobudliwością, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, tachypnoe, osutką plamistą oraz gorączką, co wymaga monitorowania i ewentualnego leczenia. Morfina przenika do mleka matki, dlatego u kobiet karmiących piersią konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i rozważenie alternatywnych metod karmienia.
depresja oddechowa noworodka, leczenie przeciwbólowe, nadpobudliwość, noworodkowy zespół odstawienny, opioidowy lek przeciwbólowy, osutka plamista, przenikanie do mleka kobiecego, roztwór do wstrzykiwań, siarczan morfiny, tachypnoe, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia oddychania, zespół abstynencyjny, zespół odstawienny noworodka, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Neurol 1,0 1 mg
Alprazolam, będący benzodiazepiną, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu. Dane epidemiologiczne wskazują, że ekspozycja na lek w pierwszym trymestrze nie zwiększa istotnie ryzyka wad rozwojowych, choć niektóre badania sugerują dwukrotny wzrost ryzyka rozszczepu wargi i podniebienia. Stosowanie alprazolamu w dużych dawkach w drugim i trzecim trymestrze może prowadzić do ograniczenia ruchów płodu oraz zaburzeń rytmu serca, wymagających monitorowania. Podawanie leku w ostatnim etapie ciąży może skutkować zespołem wiotkiego dziecka u noworodka, objawiającym się hipotonią osiową i trudnościami ze ssaniem, które utrzymują się od 1 do 3 tygodni. Wysokie dawki przed porodem mogą wywołać depresję oddechową, bezdech oraz hipotermię. Ponadto, u noworodków może wystąpić zespół odstawienia objawiający się nadpobudliwością, pobudzeniem i drżeniem, zależnie od okresu półtrwania alprazolamu.
alprazolam, benzodiazepiny, bezdech, depresja oddechowa, drżenie, działanie teratogenne, hipotermia, hipotonia osiowa, nadpobudliwość, Neurol, objawy odstawienia, okres półtrwania alprazolamu, pobudzenie, rozszczep wargi i podniebienia, ruchy płodu, rytm serca płodu, trudności ze ssaniem, zespół odstawienia, zespół wiotkiego dziecka - Leksykon substancji czynnych
Melatonina – Działania niepożądane
Melatonina, endogenny hormon produkowany przez szyszynkę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, zwłaszcza przy krótkotrwałym stosowaniu. W badaniach klinicznych obejmujących 1931 pacjentów leczonych melatoniną oraz 1642 pacjentów otrzymujących placebo, odsetek działań niepożądanych wyniósł odpowiednio 48,8% i 37,8%, jednak wskaźnik działań niepożądanych na 100 pacjento-tygodni był niższy dla melatoniny (3,013) niż dla placebo (5,743). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, ból głowy, zawroty głowy oraz nudności. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami OUN i padaczką podczas terapii melatoniną.
astenia, badanie kliniczne, bezsenność, ból brzucha, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, depresja, drażliwość, dusznica bolesna, dyspepsja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, kołatanie serca, koszmar senny, letarg, leukopenia, melatonina, migrena, mlekotok, moczenie nocne, nadciśnienie, nadpobudliwość, napad padaczkowy, nieprawidłowe stężenie elektrolitów, objawy menopauzalne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, parestezja, placebo, pokrzywka, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz mięśni, świąd, tachykardia, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wielomocz, zaburzenie snu, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atomoksetyna Medice 40 mg
Atomoksetyna Medice jest wskazana do leczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci powyżej 6 lat, młodzieży oraz dorosłych, jako element kompleksowego programu terapeutycznego. Rozpoczęcie terapii wymaga kwalifikacji przez specjalistę (pediatrę, psychiatrę dzieci i młodzieży lub psychiatrę dorosłych) oraz potwierdzenia diagnozy zgodnie z kryteriami DSM lub ICD. U dorosłych konieczne jest potwierdzenie utrzymywania się objawów ADHD od dzieciństwa, najlepiej z potwierdzeniem przez osobę postronną. Leczenie jest wskazane przy co najmniej umiarkowanym nasileniu objawów i zaburzeniach funkcjonowania w minimum dwóch sferach życia społecznego (np. szkoła, praca). Atomoksetyna powinna być stosowana jako część szerszego programu terapeutycznego obejmującego interwencje psychologiczne, edukacyjne i wsparcie społeczne.
ADHD, atomoksetyna, badanie EEG, farmakoterapia ADHD, impulsywność, klasyfikacja DSM, klasyfikacja ICD, nadpobudliwość, niestabilność emocjonalna, objawy ADHD, program terapeutyczny, psychiatra dziecięcy, specjalista ADHD, tabletka powlekana, zaburzenie behawioralne, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie uczenia się, zaburzenie uwagi - Leksykon substancji czynnych
Octan all-rac-α-tokoferylu – Przedawkowanie
Octan all-rac-α-tokoferylu (witamina E) w preparacie Vitaminum E Medana zawiera 300 mg substancji czynnej na 1 ml (około 27 kropli), z pojedynczą kroplą dostarczającą około 11 mg. Przedawkowanie może wywołać objawy ze strony układu immunologicznego (reakcje alergiczne: wysypka, świąd, obrzęk), przewodu pokarmowego (brak łaknienia, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), układu nerwowego (bóle głowy, nadpobudliwość, rzadko wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także ogólne osłabienie i zmęczenie. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia wzroku (nieostre widzenie), skórne (wysypka) oraz endokrynologiczne, w tym dysfunkcje gruczołów płciowych i obniżenie stężenia hormonów tarczycy, co może prowadzić do objawów niedoczynności tarczycy.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak łaknienia, ciśnienie śródczaszkowe, leczenie objawowe, nadpobudliwość, niedoczynność tarczycy, nieostre widzenie, nudności, octan all-rac-α-tokoferylu, reakcja alergiczna, układ endokrynny, układ nerwowy, witamina E, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia gruczołów płciowych, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie hormonalne, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salbutamol WZF 0,5 mg/ml
Salbutamol WZF w roztworze do wstrzykiwań (0,5 mg/ml) wykazuje działania niepożądane ściśle związane z jego aktywnością jako agonisty receptorów β-adrenergicznych. Najczęściej obserwowanymi efektami są drżenie (≥1/10), częstoskurcz (tachykardia) oraz kurcze mięśni (≥1/100 do <1/10). Hipokaliemia występuje często i może być potencjalnie ciężka, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Często pojawiają się także ból głowy, kołatanie serca oraz niedociśnienie tętnicze, które mogą wymagać dostosowania dawki. Rzadziej obserwuje się poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak migotanie przedsionków czy niedokrwienie mięśnia sercowego, a także hiperglikemię, szczególnie istotną u pacjentów z cukrzycą. Obrzęk płuc, choć niezbyt często występujący, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji.
agonista receptorów β-adrenergicznych, ból głowy, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, częstoskurcz, drżenie, farmakoterapia, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadkomorowe zaburzenie rytmu, nadpobudliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parametr hemodynamiczny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor β1, receptor β2, rozszerzenie naczyń obwodowych, salbutamol, skurcz dodatkowy serca, skurcz oskrzeli, stężenie potasu, sztywność mięśni, tachykardia, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alpragen 0,25 mg
Alprazolam, będący benzodiazepiną stosowaną w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg oraz 1 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Ekspozycja na alprazolam w pierwszym trymestrze może wiązać się z nieznacznie podwyższonym ryzykiem ciężkich wad rozwojowych, w tym rozszczepu wargi i/lub podniebienia, z częstością poniżej 2/1000 w porównaniu do 1/1000 w populacji ogólnej. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie dużych dawek może powodować u płodu spadek aktywności ruchowej oraz wahania rytmu serca, a u noworodków zespół wiotkiego dziecka objawiający się hipotonią osiową i problemami ze ssaniem, trwający zwykle 1-3 tygodnie. Dodatkowo, w końcowym okresie ciąży mogą wystąpić poważne objawy, takie jak depresja oddechowa, bezdech i hipotermia. Po urodzeniu możliwe są objawy odstawienia, w tym nadpobudliwość, pobudzenie i drżenie, których nasilenie zależy od okresu półtrwania leku.
aktywność ruchowa płodu, alprazolam, benzodiazepina, bezdech, depresja oddechowa, hipotermia, hipotonia, hipotonia osiowa, nadpobudliwość, objawy odstawienne, okres półtrwania leku, ośrodkowy układ nerwowy, pierwszy trymestr ciąży, rozszczep wargi i podniebienia, rytm serca płodu, wada rozwojowa, zaburzenia ssania, zespół odstawienia, zespół wiotkiego dziecka - Leksykon chorób i schorzeń
Zatrucie ołowiem – Objawy
Zatrucie ołowiem (ołowica) jest wynikiem kumulacji ołowiu w organizmie, najczęściej po długotrwałej ekspozycji, i może dotyczyć wielu układów narządów, ze szczególnym uwzględnieniem układu nerwowego, krwionośnego, pokarmowego, moczowego oraz rozrodczego. U dzieci poniżej 6. roku życia nawet stężenia ołowiu we krwi na poziomie 3,5 μg/dl wiążą się z obniżeniem funkcji poznawczych i problemami behawioralnymi. Objawy zatrucia zależą od poziomu ołowiu: przy 10 μg/dl obserwuje się deficyty poznawcze, 25-40 μg/dl to neuropsychiatryczne symptomy, a powyżej 70 μg/dl u dzieci mogą wystąpić objawy encefalopatii. Ostre zatrucie manifestuje się m.in. bólami brzucha, nudnościami, parestezjami i w ciężkich przypadkach drgawkami oraz śpiączką. Przewlekłe zatrucie charakteryzuje się objawami żołądkowo-jelitowymi, nerwowo-mięśniowymi i neurologicznymi, a u dzieci dodatkowo opóźnieniami rozwojowymi i zaburzeniami zachowania. U dorosłych zatrucie może prowadzić do nadciśnienia, anemii, nefropatii oraz zaburzeń rozrodczych.
anemia, ataksja, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, choroby neurodegeneracyjne, deficyt poznawczy, dna moczanowa, drżenie rąk, encefalopatia ołowiowa, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, obrzęk mózgu, opadanie nadgarstka, ostra porfiria, parestezja, pica, przewlekła choroba nerek, przewlekłe zatrucie ołowiem, stężenie ołowiu we krwi, terapia chelatująca, układ mięśniowo-szkieletowy, układ moczowy, układ nerwowy, układ rozrodczy, zaburzenia świadomości, zatrucie ołowiem, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alprox 0,5 mg
Podczas konsultacji z pacjentką w wieku rozrodczym planującą terapię alprazolamem (Alprox), należy szczegółowo omówić potencjalne ryzyko i korzyści związane z jego stosowaniem w kontekście płodności, przebiegu ciąży oraz karmienia piersią. Epidemiologiczne dane wskazują, że ekspozycja na benzodiazepiny w pierwszym trymestrze nie zwiększa istotnie ryzyka poważnych wad rozwojowych, choć istnieje nieznacznie podwyższone ryzyko rozszczepu w obrębie jamy ustnej (poniżej 2/1000 przypadków vs. 1/1000 w populacji ogólnej). Stosowanie dużych dawek alprazolamu w II i III trymestrze może prowadzić do zmniejszenia aktywności ruchowej płodu oraz zmienności rytmu serca. W ostatnim trymestrze istnieje ryzyko wystąpienia zespołu wiotkiego dziecka (floppy infant syndrome) objawiającego się hipotonią osiową i zaburzeniami ssania, które mogą utrzymywać się do 3 tygodni, a przy dużych dawkach dodatkowo depresją oddechową, bezdechem i hipotermią.
alprazolam, benzodiazepina, bezdech, depresja oddechowa, drżenie, ekspozycja prenatalna, hipotermia, hipotonia osiowa, nadpobudliwość, napięcie mięśniowe, okres półtrwania leku, pobudzenie psychoruchowe, rozszczep jamy ustnej, zespół odstawienny, zespół wiotkiego dziecka, zmienność rytmu serca płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xanax SR 1 mg
Alprazolam, jako benzodiazepina, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące teratogenności są niejednoznaczne; badania kohortowe nie wykazują istotnego wzrostu wad rozwojowych przy ekspozycji w I trymestrze, choć niektóre badania kliniczno-kontrolne sugerują dwukrotny wzrost ryzyka rozszczepów wargi i podniebienia. Stosowanie dużych dawek w II i III trymestrze może powodować ograniczenie ruchów płodu i zmiany rytmu serca, wymagające monitorowania. Podawanie alprazolamu w ostatnim okresie ciąży, nawet w małych dawkach, może wywołać u noworodka zespół dziecka wiotkiego (hipotonia osiowa, trudności ze ssaniem), utrzymujący się do 3 tygodni, a w przypadku wysokich dawek – depresję oddechową, bezdech i hipotermię. Objawy odstawienia u noworodka, takie jak nadpobudliwość, pobudzenie i drżenie, mogą pojawić się kilka dni po porodzie i są zależne od okresu półtrwania leku.
alprazolam, benzodiazepina, bezdech, depresja oddechowa, drżenie, ekspozycja na benzodiazepiny, hipotermia, hipotonia osiowa, laktacja, nadpobudliwość, ośrodkowy układ nerwowy, pierwszy trymestr ciąży, pobudzenie, rozszczep wargi i podniebienia, rytm serca płodu, teratogenność, wada rozwojowa, Xanax, zespół dziecka wiotkiego, zespół odstawienia