Famprydyna
Famprydyna jest substancją czynną stosowaną w leczeniu zaburzeń chodu u dorosłych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, którzy mają niewydolność ruchową ocenianą skalą EDSS w zakresie od 4 do 7. Działa poprzez poprawę funkcji nerwowych, co przekłada się na lepszą sprawność ruchową. Lek przyjmowany jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, aby zapewnić stopniowe działanie substancji. Famprydyna pomaga poprawić mobilność pacjentów z tą chorobą neurologiczną.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Famprydyna jest lekiem stosowanym w terapii zaburzeń chodu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, dostępna wyłącznie na receptę i pod nadzorem specjalisty. Zalecana dawka to 10 mg dwa razy na dobę, podawana co 12 godzin na czczo. Wstępne leczenie powinno trwać 2–4 tygodnie, po czym należy ocenić skuteczność terapii za pomocą obiektywnych testów, takich jak Timed 25 Foot Walk (T25FW) oraz Twelve Item Multiple Sclerosis Walking Scale (MSWS-12). Brak poprawy lub subiektywnych korzyści klinicznych jest wskazaniem do przerwania leczenia. W przypadku pogorszenia chodu podczas terapii, zaleca się czasowe odstawienie leku i ponowną ocenę funkcji chodu.
Famprydyna jest przeciwwskazana u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min), dlatego przed rozpoczęciem leczenia u osób w podeszłym wieku konieczna jest ocena funkcji nerek oraz ich regularne monitorowanie. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki, a u osób z zaburzeniami czynności wątroby dawka pozostaje bez zmian. Lek jest przeznaczony do stosowania doustnego, tabletki należy połykać w całości, nie dzielić ani nie rozpuszczać. Bezpieczeństwo i skuteczność u pacjentów poniżej 18 roku życia nie zostały ustalone z powodu braku danych klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Famprydyna – Dawkowanie i sposób podawania
czynność nerek, famprydyna, klirens kreatyniny, korzyść kliniczna, MSWS-12, podwójna dawka, profil uwalniania substancji czynnej, schemat dawkowania, skala oceny chodu, stwardnienie rozsiane, substancja czynna, T25FW, test szybkości chodzenia, Timed 25 Foot Walk, zaburzenia chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdolność chodzenia -
Działania niepożądane
Famprydyna, stosowana w terapii zaburzeń chodu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych wynikających z jej mechanizmu jako bloker kanałów potasowych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest zakażenie układu moczowego, występujące u około 12% pacjentów. Inne często zgłaszane objawy to zaburzenia neurologiczne, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia równowagi, parestezje, drżenie oraz zaburzenia psychiczne – bezsenność i lęk. Napady drgawkowe, choć niezbyt częste, stanowią poważne ryzyko związane z obniżeniem progu drgawkowego. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego obejmują kołatanie serca (często), tachykardię i hipotensję (niezbyt często), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu krążenia. Ponadto często występują objawy ze strony układu oddechowego (duszność, ból gardłowo-krtaniowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia, dyspepsja).
Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, choć niezbyt częste, mogą stanowić zagrożenie życia i manifestować się dusznością, hipotensją, wysypką i pokrzywką. Zgłaszane są również reakcje alergiczne o różnym nasileniu. Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym napadów drgawkowych i reakcji anafilaktycznych, konieczne jest stałe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka podczas terapii famprydyną. Personel medyczny powinien aktywnie raportować wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i dalszej oceny profilu bezpieczeństwa leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Famprydyna – Działania niepożądane
anafilaksja, astenia, bezsenność, bloker kanału potasowego, ból gardłowo-krtaniowy, ból głowy, ból pleców, ciężka reakcja nadwrażliwości, drżenie, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, dyspepsja, famprydyna, grypa, hipotensja, kołatanie serca, lęk, napad drgawkowy, neuralgia nerwu trójdzielnego, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stwardnienie rozsiane, tachykardia, układowy zawrót głowy, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zakażenie układu moczowego, zakażenie wirusowe, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zaparcie, zawrót głowy -
Przeciwwskazania stosowania
Famprydyna, stosowana w dawce 10 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (produkty: Fampridine Sandoz, Fampridine Teva, Fampridine Zentiva), posiada istotne przeciwwskazania kliniczne, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na famprydynę lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią lub obecnością napadów drgawkowych, ze względu na mechanizm obniżający próg drgawkowy. Ponadto, stosowanie famprydyny jest niewskazane u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, definiowanymi jako klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min, co wiąże się z ryzykiem kumulacji leku i wzrostem działań niepożądanych. Również jednoczesne podawanie inhibitorów transportera OCT2, takich jak cymetydyna, jest przeciwwskazane ze względu na hamowanie wydalania nerkowego i podwyższenie stężenia famprydyny w surowicy.
W praktyce klinicznej lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad medyczny, ze szczególnym uwzględnieniem historii napadów drgawkowych oraz alergii na famprydynę lub substancje pomocnicze. Konieczna jest ocena funkcji nerek poprzez oznaczenie klirensu kreatyniny oraz dokładna analiza aktualnie stosowanych leków w celu wykluczenia jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających famprydynę lub inhibitorów OCT2. Przestrzeganie tych przeciwwskazań jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka poważnych działań niepożądanych i zapewnienia bezpieczeństwa terapii famprydyną. Wskazane jest również monitorowanie pacjentów pod kątem ewentualnych reakcji niepożądanych podczas leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Famprydyna – Przeciwwskazania stosowania
4-aminopirydyna, charakterystyka produktu leczniczego, cymetydyna, dysfagia, działanie niepożądane, epilepsja, epizod drgawkowy, famprydyna, funkcja nerek, inhibitor OCT2, inhibitor transportera kationów organicznych, kanał potasowy, klirens kreatyniny, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, próg drgawkowy, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydalanie famprydyny, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie drgawkowe -
Przedawkowanie
Przedawkowanie famprydyny, stosowanej w dawce 10 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Fampridine Sandoz, Teva, Zentiva), prowadzi do poważnych objawów neurologicznych i kardiologicznych. Mechanizm toksyczny opiera się na blokadzie kanałów potasowych, co skutkuje nadmierną pobudliwością neuronalną manifestującą się splątaniem, zawrotami głowy, drżeniami, napadami drgawkowymi, stanem padaczkowym oraz mimowolnymi ruchami choreoatetotycznymi. Dodatkowo obserwuje się groźne zaburzenia rytmu serca, takie jak częstoskurcz nadkomorowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy z potencjalnym wydłużeniem odcinka QT oraz nadciśnienie tętnicze, co zwiększa ryzyko nagłego zatrzymania krążenia.
Leczenie przedawkowania famprydyny jest wyłącznie objawowe i wymaga hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii lub toksykologii. Kluczowe jest zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, ciągłe monitorowanie EKG oraz kontrola napadów drgawkowych za pomocą benzodiazepin, fenytoiny lub innych leków przeciwdrgawkowych. Niezbędna jest także regularna ocena stanu neurologicznego, korekcja zaburzeń rytmu serca oraz monitorowanie i leczenie nadciśnienia tętniczego. Wczesne interwencje eliminujące substancję (płukanie żołądka, węgiel aktywowany) mogą być rozważone w fazie wczesnej zatrucia, jednak brak jest specyficznego antidotum dla famprydyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Famprydyna – Przedawkowanie
4-aminopirydyna, arytmia komorowa, benzodiazepina, blokator kanałów potasowych, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, famprydyna, fenytoina, leczenie wspomagające, lek przeciwdrgawkowy, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, nagłe zatrzymanie krążenia, napad drgawkowy, nieprawidłowa aktywność elektryczna mózgu, objaw kliniczny, objawy neurologiczne, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudliwość neuronalna, ruch choreoatetotyczny, stan padaczkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksykologia, węgiel aktywowany, węzeł przedsionkowo-komorowy, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapis elektrokardiograficzny, zawrót głowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Famprydyna została poddana szerokim badaniom toksykologicznym na różnych gatunkach zwierząt, które wykazały szybkie pojawienie się działań niepożądanych po podaniu doustnym, zwykle w ciągu 2 godzin. Objawy kliniczne obejmowały drżenie, drgawki, ataksję, zaburzenia chodu, duszność, przyspieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, prostrację, nadpobudliwość, zaburzoną wokalizację oraz zwiększone ślinienie. W badaniach zaobserwowano także pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego u szczurów, prowadzące do zgonu, co może sugerować potencjalny związek przyczynowy z podawaniem famprydyny, choć znaczenie kliniczne tego zjawiska pozostaje niejasne.
Ocena wpływu famprydyny na rozród przeprowadzona na szczurach i królikach wykazała, że toksyczne dawki podawane matkom powodowały zmniejszenie masy i żywotności płodów, jednak nie stwierdzono zwiększonego ryzyka wad rozwojowych ani negatywnego wpływu na płodność. Badania genotoksyczności i kancerogenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak mutagennego, klastogennego oraz rakotwórczego potencjału famprydyny, co wskazuje na jej korzystny profil bezpieczeństwa pod względem genetycznym i onkologicznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Famprydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, drgawki, duszność, działanie niepożądane, famprydyna, mutacja genowa, nadmierne ślinienie, nadpobudliwość, niedrożność układu moczowego, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, prostracja, przyśpieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa płodu, zaburzenie chodu, zaburzenie wokalizacji -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Famprydyna, stosowana w terapii zaburzeń chodu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko napadów drgawkowych, zwłaszcza u osób z obniżonym progiem drgawkowym. W przypadku wystąpienia napadu drgawkowego konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Lek jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, dlatego przed rozpoczęciem terapii oraz w jej trakcie należy monitorować czynność nerek, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Klirens kreatyniny powinien być oceniany według wzoru Cockrofta-Gaulta. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami nerek oraz u tych przyjmujących leki będące substratami transportera OCT2, takie jak karwedilol, propranolol czy metformina.
Po wprowadzeniu famprydyny do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, głównie w pierwszym tygodniu leczenia, co wymaga natychmiastowego zaprzestania terapii i bezwzględnego unikania ponownego podawania leku. U pacjentów z zaburzeniami rytmu serca i przewodzenia (zatokowo-przedsionkowego lub przedsionkowo-komorowego) należy zachować ostrożność, zwłaszcza w kontekście ryzyka działań niepożądanych po przedawkowaniu. Famprydyna może również powodować zawroty głowy i zaburzenia równowagi, zwiększając ryzyko upadków, co wymaga stosowania pomocy ortopedycznych. W badaniach klinicznych odnotowano zmniejszenie liczby leukocytów u 2,1% pacjentów (vs. 1,9% placebo) oraz wzrost częstości zakażeń, co sugeruje potencjalny wpływ na układ krwiotwórczy i immunologiczny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Famprydyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
biała krwinka, ciężka reakcja nadwrażliwości, famprydyna, klirens kreatyniny, napad drgawkowy, odpowiedź immunologiczna, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, stwardnienie rozsiane, transporter kationów organicznych, układ krwiotwórczy, wzór Cockrofta-Gaulta, zaburzenie chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zaburzenie przewodzenia zatokowo-przedsionkowego, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy -
Właściwości farmakodynamiczne
Famprydyna, należąca do grupy leków działających na układ nerwowy (kod ATC: N07XX07), działa poprzez blokadę kanałów potasowych w neuronach, co prowadzi do przedłużenia repolaryzacji błony komórkowej i wzmocnienia potencjałów czynnościowych, zwłaszcza w aksonach demielinizowanych. Mechanizm ten poprawia przewodzenie impulsów nerwowych, co jest kluczowe u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM) z zaburzeniami funkcji motorycznych. Skuteczność famprydyny potwierdzono w trzech randomizowanych, podwójnie zaślepionych badaniach fazy III (MS-F203, MS-F204, 218MS305), gdzie standardowa dawka wynosiła 10 mg dwa razy na dobę. W badaniach MS-F203 i MS-F204, odpowiedź na leczenie definiowano jako istotne przyspieszenie chodu w teście Time 25-foot Walk (T25FW), uzyskując odpowiednio 34,8% vs. 8,3% (p<0,001) oraz 42,9% vs. 9,3% (p<0,001) pacjentów w grupie famprydyny w porównaniu do placebo. U responderów obserwowano wzrost szybkości chodu o 26,3% i 25,3% odpowiednio w MS-F203 i MS-F204, z poprawą widoczną już po kilku tygodniach terapii.
W badaniu 218MS305, obejmującym 636 pacjentów z SM i zaburzeniami chodzenia, pierwszorzędowym punktem końcowym była poprawa o ≥8 punktów w skali MSWS-12 w ciągu 24 tygodni. Famprydyna wykazała statystycznie istotną przewagę nad placebo (43% vs. 34%, różnica ryzyka 10,4%, p=0,006). Dodatkowo, pacjenci leczeni famprydyną osiągali lepsze wyniki w teście Timed Up and Go (TUG) – 43% vs. 35% z poprawą ≥15% (p=0,03) oraz wykazywali istotną poprawę w ocenie stanu zdrowia fizycznego wg MSIS-29 (różnica LSM: -3,31, p<0,001). Nie stwierdzono istotnej różnicy w skali równowagi Berga (BBS). Poprawa funkcji motorycznych pojawiała się szybko (2-4 tygodnie) i ustępowała po zaprzestaniu leczenia. EMA zwolniła z obowiązku dołączania wyników badań famprydyny w populacji pediatrycznej z SM i niesprawnością chodu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Famprydyna – Właściwości farmakodynamiczne
akson bez osłonki mielinowej, blokowanie kanałów potasowych, choroba demielinizacyjna, efekt neurofizjologiczny, famprydyna, fingolimod, intent to treat, interferon, kanał potasowy, Multiple Sclerosis Walking Scale, natalizumab, octan glatirameru, ośrodkowy układ nerwowy, populacja zgodna z zamiarem leczenia, potencjał czynnościowy, repolaryzacja błony komórkowej, skala Ashwortha, skala równowagi Berga, skala wpływu stwardnienia rozsianego, spastyczność mięśni, stwardnienie rozsiane, terapia immunomodulacyjna, test szybkości chodu, test wstań i idź, Time 25-foot Walk, uszkodzenie osłonki mielinowej -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Famprydyna w dawce 10 mg, stosowana w produktach leczniczych takich jak Fampridine Sandoz, Teva czy Zentiva, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania famprydyny w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalnie szkodliwy wpływ na reprodukcję, co uzasadnia unikanie stosowania leku w tym okresie. Lekarz powinien omówić z pacjentką ryzyko i korzyści terapii, zwłaszcza w przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia, oraz zalecić skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. Wpływ famprydyny na płodność u ludzi nie jest jednoznacznie potwierdzony, jednak badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego oddziaływania na zdolność rozrodczą.
Brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania famprydyny do mleka kobiecego, dlatego stosowanie leków zawierających tę substancję nie jest zalecane podczas karmienia piersią. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności wyboru między kontynuacją terapii a karmieniem piersią, uwzględniając korzyści dla matki i dziecka. W przypadku konieczności stosowania famprydyny w okresie laktacji, rozważyć należy przerwanie karmienia piersią. Zalecenia te powinny być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjentki, a informacje aktualizowane w miarę pojawiania się nowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania famprydyny w ciąży i laktacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Famprydyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
badania na modelach zwierzęcych, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezpieczeństwo stosowania leku, ciąża, famprydyna, farmakoterapia w ciąży, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, korzyści terapeutyczne, metoda antykoncepcji, preparat leczniczy, produkty lecznicze, przenikanie do mleka, ryzyko dla płodu, stan kliniczny, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna w mleku, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zdolność rozrodcza -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Famprydyna, obecna w preparatach Fampridine Sandoz, Teva oraz Zentiva, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest konsekwencją jej działania neurotoksycznego, w szczególności wywoływania zawrotów głowy. Informacje te są spójne we wszystkich charakterystykach produktów leczniczych (ChPL), gdzie w punkcie 4.8 opisano szczegółowo działania niepożądane substancji. Z uwagi na ryzyko zaburzeń funkcji psychomotorycznych, lekarz powinien szczegółowo informować pacjentów o potencjalnych objawach oraz konieczności monitorowania ich nasilenia, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, gdy organizm adaptuje się do leku.
W praktyce klinicznej zaleca się indywidualne podejście do oceny zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas stosowania famprydyny. Lekarz powinien instruować pacjentów o konieczności unikania tych czynności w przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub innych działań niepożądanych wpływających na funkcje psychomotoryczne. W trakcie wizyt kontrolnych istotne jest systematyczne monitorowanie wpływu leku na zdolności psychomotoryczne oraz dostosowywanie zaleceń terapeutycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, u których istnieje ryzyko nasilenia objawów neurologicznych, co może dodatkowo pogarszać zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Famprydyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
-
Wskazania do stosowania
Famprydyna jest lekiem stosowanym w terapii zaburzeń chodu u dorosłych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM) z oceną niepełnosprawności w skali EDSS w zakresie 4-7 punktów. Preparaty zawierające famprydynę dostępne są w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu po 10 mg, produkowanych przez firmy Sandoz, Teva oraz Zentiva. Wskazaniem do leczenia jest poprawa funkcji chodu u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością ruchową, gdzie EDSS 4 oznacza zdolność do samodzielnego chodzenia na dystansie 500 m, EDSS 5-6 wymaga wsparcia (laska, kula) na dystansie 100-200 m, a EDSS 7 to zdolność pokonania do 5 m z pomocą i konieczność użycia wózka inwalidzkiego. Famprydyna nie modyfikuje przebiegu SM, a jedynie poprawia mobilność i samodzielność pacjenta.
Leczenie famprydyną jest zalecane u pacjentów, u których inne metody terapeutyczne nie przyniosły zadowalającej poprawy funkcji chodu. Lek stanowi element objawowego leczenia SM i może być stosowany jako uzupełnienie terapii modyfikującej przebieg choroby (DMTs) oraz rehabilitacji ruchowej. Charakterystyczne cechy preparatów to tabletki o wymiarach około 13 x 8 mm, powlekane, z oznaczeniami producenta (np. „L10” lub „R10”). Wskazania do stosowania obejmują dorosłych pacjentów z potwierdzonym SM, zaburzeniami chodu oraz oceną EDSS 4-7, u których celem jest poprawa jakości życia poprzez zwiększenie mobilności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Famprydyna – Wskazania do stosowania