Igzelym
Tabletki powlekane, 60 mg
Produkt zawiera 60 mg tikagreloru w postaci tabletki powlekanej. Lek stosowany jest w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym. Wskazany jest u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym lub po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych. Pomaga zmniejszyć ryzyko kolejnych incydentów sercowych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Igzelym (tikagrelor) jest stosowany w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych z różnym schematem dawkowania zależnym od wskazania klinicznego. W ostrych zespołach wieńcowych (OZW) stosuje się dawkę nasycającą 180 mg jednorazowo (dwie tabletki po 90 mg) oraz dawkę podtrzymującą 90 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy. U pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego (MI) powyżej roku, z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych, zalecana jest dawka 60 mg dwa razy na dobę, którą można rozpocząć po zakończeniu rocznej terapii tikagrelorem 90 mg lub innym inhibitorem receptora ADP, do dwóch lat po zawale. W przypadku zmiany terapii na Igzelym, pierwszą dawkę należy podać 24 godziny po ostatniej dawce poprzedniego leku przeciwpłytkowego. Pominięcie dawki wymaga przyjęcia tylko jednej tabletki zgodnie z harmonogramem, aby uniknąć błędów dawkowania.
Dawkowanie tikagreloru nie wymaga modyfikacji u osób w podeszłym wieku ani u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby stosuje się standardowe dawkowanie, jednak w umiarkowanych przypadkach zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne. Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłku. W przypadku trudności w połykaniu, tabletki można rozgnieść, zmieszać z wodą i podać doustnie lub przez zgłębnik nosowo-żołądkowy, zapewniając przepłukanie wodą po podaniu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Igzelym 60 mg
choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dysfagia, Igzelym, inhibitor receptora ADP, inhibitor receptorów ADP, kwas acetylosalicylowy, łagodne zaburzenie czynności wątroby, lek przeciwpłytkowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostry zespół wieńcowy, tikagrelor, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zgłębnik nosowo-żołądkowy -
Działania niepożądane
Tikagrelor w dawce 60 mg, stosowany w terapii przeciwpłytkowej, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany w dużych badaniach fazy 3 (PLATO, PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia oraz duszność. W badaniu PLATO częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była wyższa w grupie tikagreloru (7,4%) niż klopidogrelu (5,4%), a w PEGASUS – 16,1% (tikagrelor + ASA) vs 8,5% (ASA). Krwawienia obejmują różne lokalizacje, w tym przewód pokarmowy, układ oddechowy, skórę, mięśnie, nerki i układ rozrodczy, a także krwotoki śródczaszkowe (0,3% tikagrelor vs 0,2% klopidogrel w PLATO). W badaniu PEGASUS ciężkie krwawienia wg TIMI występowały u 2,3% pacjentów na tikagrelorze 60 mg + ASA vs 1,1% na ASA, przy czym krwawienia prowadzące do zgonu były równe (0,3%). Duszność, zgłaszana u 13,8% pacjentów w PLATO i 14,2% w PEGASUS, była zwykle łagodna lub umiarkowana i nie wiązała się z pogorszeniem funkcji serca czy płuc.
Analizy szczegółowe wykazały, że tikagrelor nie zwiększa istotnie częstości ciężkich krwawień prowadzących do zgonu w porównaniu z klopidogrelem, choć ogólna liczba ciężkich i niewielkich krwawień była wyższa. W PLATO ciężkie krwawienia niezwiązane z zabiegami występowały u 4,5% pacjentów na tikagrelorze vs 3,8% na klopidogrelu (p=0,0264). Przerwanie leczenia z powodu krwawień było częstsze przy tikagrelorze (2,9% vs 1,2%, p<0,001). Wzrost stężenia kwasu moczowego w surowicy obserwowano u 22% pacjentów na tikagrelorze (PLATO) i 9% (PEGASUS), co wiązało się z nieznacznym wzrostem częstości dny moczanowej. Zaleca się ostrożność u pacjentów z astmą lub POChP ze względu na zwiększone ryzyko duszności. Monitorowanie działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii tikagrelorem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Igzelym 60 mg
badanie kliniczne fazy 3, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, duszność, hiperurykemia, kreatynina we krwi, krwawienie, krwawienie podskórne, krwiomocz, krwioplucie, krwotoczne zapalenie pęcherza, krwotok do oka, krwotok śródczaszkowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skaza krwotoczna, świąd, tikagrelor, wybroczyny krwawe, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawroty głowy -
Interakcje leku
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem CYP3A4 oraz P-gp, co wpływa na jego farmakokinetykę i interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) zwiększają stężenie tikagreloru nawet 7,3-krotnie (AUC) i 2,4-krotnie (Cₘₐₓ), jednocześnie obniżając stężenie aktywnego metabolitu o 56-89%, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory (np. diltiazem) podnoszą Cₘₐₓ tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, zmniejszając Cₘₐₓ metabolitu o 38%. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna) obniżają Cₘₐₓ i AUC tikagreloru odpowiednio o 73% i 86%, co może zmniejszać skuteczność terapii. Cyklosporyna zwiększa ekspozycję tikagreloru 2,3-2,8-krotnie. Spożycie dużych ilości soku grejpfrutowego (≥600 ml/dzień) podwaja stężenie tikagreloru. Interakcje z morfiną prowadzą do około 35% redukcji ekspozycji na tikagrelor i jego metabolit, co może wymagać rozważenia alternatywnych inhibitorów P2Y₁₂ u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW).
W zakresie interakcji farmakodynamicznych, tikagrelor zwiększa stężenia statyn metabolizowanych przez CYP3A4 (symwastatyna, lowastatyna) o 52-81%, co ogranicza ich dawki do ≤40 mg/dobę, natomiast wpływ na atorwastatynę jest umiarkowany (wzrost Cₘₐₓ o 23%, AUC o 36%) i nieklinicznie istotny. Tikagrelor podnosi stężenie digoksyny o 28-75%, co wymaga monitorowania. Połączenie z rosuwastatyną może zwiększać ryzyko nefrotoksyczności i rabdomiolizy. Leki wywołujące bradykardię (beta-blokery, diltiazem, werapamil, digoksyna) mogą nasilać bradykardię i pauzy komorowe, dlatego wskazane jest monitorowanie. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi i SSRI zwiększa ryzyko krwawień, podobnie jak spożycie alkoholu, które dodatkowo może nasilać działania sercowo-naczyniowe tikagreloru. Doustne środki antykoncepcyjne wykazują niewielkie zwiększenie ekspozycji na etynyloestradiol (~20%) bez wpływu na lewonorgestrel. Zaleca się ostrożność i monitorowanie parametrów hemostazy oraz unikanie silnych inhibitorów i induktorów CYP3A4 podczas terapii tikagrelorem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Igzelym 60 mg
ACT, alkohol etylowy, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, aPTT, atazanawir, atorwastatyna, cyklosporyna, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, diltiazem, erytromycyna, etynyloestradiol, fenytoina, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, induktor CYP3A, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas symwastatyny, morfina, ostry zespół wieńcowy, paroksetyna, rabdomioliza, rosuwastatyna, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, SSRI, symwastatyna, tikagrelor, tolbutamid, warfaryna -
Profil bezpieczeństwa leku
Tikagrelor wykazuje przenikanie do mleka u kobiet karmiących, co może stanowić potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt; w związku z tym zaleca się rozważenie przerwania karmienia piersią lub terapii, uwzględniając korzyści dla matki i dziecka. U pacjentów prowadzących pojazdy należy zachować ostrożność ze względu na możliwe objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy i splątanie. Brak danych dotyczących interakcji tikagreloru z alkoholem. W populacji senioralnej nie jest konieczne dostosowanie dawki, a bezpieczeństwo stosowania jest zgodne ze standardowymi środkami ostrożności.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie wymaga się modyfikacji dawki, jednak zaleca się monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza u osób w wieku ≥75 lat oraz z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami nerkowymi, ze względu na możliwy wzrost stężenia kreatyniny. Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, natomiast u osób z umiarkowanymi zaburzeniami należy zachować ostrożność. Wskazane jest indywidualne podejście do terapii w tych grupach pacjentów, uwzględniające ryzyko i korzyści kliniczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Igzelym 60 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie tikagreloru, pomimo dobrej tolerancji pojedynczych dawek do 900 mg, może prowadzić do poważnych objawów toksyczności, w tym do zaburzeń żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), duszności oraz zaburzeń rytmu serca, takich jak pauzy komorowe. Najistotniejszym klinicznie powikłaniem jest przedłużony czas krwawienia, wynikający z mechanizmu działania leku polegającego na blokowaniu receptorów P2Y12 i zahamowaniu funkcji płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwotoków z różnych miejsc (np. nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, dróg moczowych). Dawkozależność objawów toksyczności wymaga szczególnej uwagi przy dawkach przekraczających zalecane wartości terapeutyczne.
Brak specyficznego antidotum oraz fakt, że tikagrelor nie jest usuwany podczas dializy, ograniczają możliwości szybkiego odwrócenia działania leku po przedawkowaniu. W związku z tym kluczowe jest monitorowanie pacjenta, w tym ciągłe EKG ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca, oraz stosowanie leczenia objawowego zgodnie z lokalnymi standardami. W przypadku krwawień, transfuzja płytek krwi może być nieskuteczna ze względu na farmakodynamiczny mechanizm działania tikagreloru. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie postępowanie są niezbędne, aby zminimalizować ryzyko poważnych powikłań krwotocznych i innych zagrożeń życia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Igzelym 60 mg
antidotum, dializa, duszność, leczenie wspomagające, mechanizm działania leku, monitorowanie EKG, objaw toksyczności, pauza komorowa, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie tikagreloru, przedłużony czas krwawienia, receptor P2Y12, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie funkcji płytek krwi -
Skład i postać leku
Lek Igzelym występuje w postaci tabletek powlekanych zawierających 60 mg tikagreloru jako substancję czynną. Tabletki mają charakterystyczny, okrągły, obustronnie wypukły kształt o średnicy 8,6 mm (±5%) i różowym kolorze, z oznakowaniem „60” na jednej stronie. Rdzeń tabletki zawiera substancje pomocnicze takie jak mannitol, wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobia kukurydziana i żelowana, talk oraz sodu stearylofumaran, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących i poślizgowych. Otoczka składa się z alkoholu poliwinylowego, talku, tytanu dwutlenku (E 171), glicerolu monokaprylokapronianu, sodu laurylosiarczanu oraz barwników: tlenku żelaza czerwonego i czarnego (E 172), nadających tabletce różowy kolor.
Okres ważności leku Igzelym wynosi 4 lata od daty produkcji, bez specjalnych wymagań dotyczących warunków przechowywania. Produkt dostępny jest w różnych formach opakowań, w tym blistrach z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium lub PVC/PE/PVDC/Aluminium, w ilościach od 14 do 180 tabletek, a także w butelkach HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi zawierających 30 tabletek. Należy pamiętać o odpowiedniej utylizacji niewykorzystanych resztek leku zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne na rynku farmaceutycznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Igzelym 60 mg
alkohol poliwinylowy, butelka HDPE, folia OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, glicerolu monokaprylokapronian, Igzelym, mannitol, PVC/PE/PVDC/Aluminium, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, sodu stearylofumaran, tabletka powlekana, talk, tikagrelor, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan -
Specjalne ostrzeżenia
Tikagrelor wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, zwłaszcza u osób z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia oraz aktywnymi lub niedawnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazany jest u pacjentów z czynnym krwawieniem patologicznym, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawień transfuzja płytek krwi i desmopresyna mogą być nieskuteczne, natomiast leki przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) oraz rekombinowany czynnik VIIa mogą wspomóc hemostazę. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a leczenie u pacjentów po ostrym zespole wieńcowym z przebytym niedokrwiennym udarem mózgu powinno trwać maksymalnie 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność, a u ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie jest przeciwwskazane.
Tikagrelor może powodować bradykardię, zwłaszcza u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia lub omdleniami związanymi z bradykardią, a także w połączeniu z lekami wywołującymi bradykardię. Monitorowanie EKG wykazało zwiększoną częstość bezobjawowych pauz komorowych, jednak bez istotnych konsekwencji klinicznych. Duszność, zwykle łagodna do umiarkowanej, jest częstym działaniem niepożądanym, szczególnie u pacjentów z astmą lub POChP. Tikagrelor może podnosić stężenie kreatyniny i wywoływać hiperurykemię, co wymaga monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u osób ≥75 lat oraz z zaburzeniami nerkowymi. Rzadko zgłaszano zakrzepową plamicę małopłytkową (TTP), wymagającą szybkiego leczenia. Przedwczesne przerwanie terapii zwiększa ryzyko zgonu sercowo-naczyniowego, zawału mięśnia sercowego i udaru. Nie zaleca się stosowania tikagreloru z ASA w dawkach podtrzymujących >300 mg ze względu na obniżenie skuteczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Igzelym
aktywacja płytek indukowana heparyną, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, bradyarytmia, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, duszność, hiperurykemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek fibrynolityczny, lek przeciwfibrynolityczny, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, plazmafereza, POChP, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, rekombinowany czynnik VIIa, stężenie kreatyniny, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, werapamil, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego -
Właściwości farmakodynamiczne
Tikagrelor, substancja czynna leku Igzelym, jest doustnym, bezpośrednim i selektywnym antagonistą receptora P2Y₁₂, należącym do chemicznej klasy cyklopentylotriazolopirymidyn (CPTP). Mechanizm działania tikagreloru polega na odwracalnym blokowaniu przekazywania sygnału stymulowanego przez ADP, co hamuje aktywację i agregację płytek krwi. Farmakodynamika leku charakteryzuje się szybkim początkiem działania – zahamowanie agregacji płytek (IPA) wynoszące około 41% obserwuje się już po 30 minutach od dawki nasycającej 180 mg, a maksymalny efekt (IPA 89%) pojawia się po 2-4 godzinach i utrzymuje przez 2-8 godzin. W 90% pacjentów osiągane jest zahamowanie agregacji powyżej 70% po 2 godzinach. Tikagrelor wykazuje także efekt zwiększania miejscowego stężenia adenozyny poprzez hamowanie transportera ENT-1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy i duszność. W kontekście planowanych zabiegów chirurgicznych, odstawienie tikagreloru na mniej niż 96 godzin przed CABG wiąże się z wyższym ryzykiem krwawienia w porównaniu z klopidogrelem.
W badaniach klinicznych fazy 3, PLATO i PEGASUS TIMI-54, tikagrelor wykazał przewagę nad klopidogrelem i monoterapią ASA w prewencji poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon, zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym oraz w prewencji wtórnej. Przejście z klopidogrelu (75 mg) na tikagrelor (90 mg dwa razy na dobę) zwiększa zahamowanie agregacji płytek o 26,4% (w liczbach bezwzględnych), natomiast zmiana w przeciwnym kierunku zmniejsza IPA o 24,5%. Tikagrelor może być bezpiecznie stosowany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, co potwierdza jego miejsce w algorytmach leczenia przeciwpłytkowego u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, zwłaszcza w ostrym zespole wieńcowym i prewencji wtórnej zdarzeń zakrzepowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Igzelym 60 mg
adenozynodifosforan, agregacja płytek krwi, antagonista receptora P2Y12, cyklopentylotriazolopirymidyna, dawka nasycająca, endogenna adenozyna, hamowanie agregacji płytek krwi, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, prewencja wtórna zdarzeń sercowo-naczyniowych, przepływ wieńcowy, równowagowy transporter nukleozydów-1, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stabilna choroba wieńcowa, udar mózgu, zahamowanie agregacji płytek, zakrzepowe powikłania miażdżycy, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tikagrelor, substancja czynna produktu leczniczego Igzelym w dawce 60 mg (tabletki powlekane), zasadniczo nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy oraz splątanie, które mogą zaburzać orientację przestrzenną, stabilność oraz funkcje poznawcze, zwiększając ryzyko podczas prowadzenia pojazdów. W przypadku pojawienia się tych objawów zaleca się pacjentom zachowanie szczególnej ostrożności lub czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do ustąpienia symptomów.
Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie tikagreloru na zdolność prowadzenia pojazdów, zwracając uwagę na możliwość wystąpienia zawrotów głowy i splątania oraz konieczność natychmiastowego zgłoszenia tych objawów. W ocenie ryzyka należy uwzględnić indywidualne czynniki, takie jak wiek, stan zdrowia, stosowanie innych leków, dotychczasową reakcję na terapię przeciwpłytkową oraz intensywność prowadzenia pojazdów. Zaleca się dokumentowanie przekazanych informacji w dokumentacji medycznej pacjenta oraz okresową weryfikację zdolności do prowadzenia pojazdów podczas wizyt kontrolnych, co zwiększa bezpieczeństwo farmakoterapii i spełnia obowiązek informacyjny lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Igzelym 60 mg
-
Wskazania do stosowania
Lek Igzelym zawiera tikagrelor w dawce 60 mg w postaci tabletek powlekanych o średnicy 8,6 mm (±5%), przeznaczony do stosowania w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA). Tikagrelor jest doustnym, odwracalnym antagonistą receptora P2Y₁₂, który hamuje agregację płytek krwi poprzez bezpośrednie działanie na receptor zależny od ADP. Igzelym jest wskazany u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego z uniesieniem lub bez uniesienia odcinka ST, a także u pacjentów z przebytym zawałem serca, którzy pozostają w grupie wysokiego ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są różowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z oznaczeniem „60” na jednej stronie.
Terapia skojarzona Igzelym z ASA ma na celu zmniejszenie ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, zwracając szczególną uwagę na potencjalne ryzyko krwawień. Połączenie tikagreloru z ASA zapewnia synergistyczne działanie przeciwzakrzepowe poprzez różne mechanizmy hamowania aktywacji płytek krwi, co jest kluczowe w profilaktyce zakrzepicy u pacjentów po OZW lub z wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych po przebytym zawale serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Igzelym 60 mg