potencjał czynnościowy
Potencjał czynnościowy to krótkotrwała zmiana potencjału błonowego komórki pobudliwej, która powstaje w odpowiedzi na stymulację. Jest podstawowym mechanizmem przekazywania informacji w układzie nerwowym i mięśniowym.
W stanie spoczynku komórki pobudliwe utrzymują różnicę potencjałów między wnętrzem a zewnętrzem błony komórkowej (ok. -70 mV). Gdy bodziec przekroczy próg pobudliwości, dochodzi do gwałtownej depolaryzacji błony, głównie na skutek napływu jonów sodu do komórki. Następnie rozpoczyna się faza repolaryzacji, w której jony potasu wypływają z komórki, przywracając ujemny potencjał spoczynkowy.
Potencjał czynnościowy charakteryzuje się zjawiskiem „wszystko albo nic” – powstaje tylko wtedy, gdy bodziec osiągnie wartość progową, a jego amplituda nie zależy od siły bodźca. Inną ważną cechą jest okres refrakcji, podczas którego komórka jest niewrażliwa lub mniej wrażliwa na kolejne pobudzenie, co zapewnia jednokierunkowe przewodzenie impulsów.
Zaburzenia potencjału czynnościowego leżą u podstaw wielu chorób neurologicznych, kardiologicznych i nerwowo-mięśniowych. W diagnostyce medycznej potencjały czynnościowe są badane m.in. w elektrokardiografii (EKG), elektromiografii (EMG) i elektroencefalografii (EEG).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Zentiva 25 mg
Badania przedkliniczne hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Hydroxyzinum Zentiva, wykazały potencjalne działanie teratogenne i embriotoksyczne u gryzoni przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Kompleksowa ocena genotoksyczności, przeprowadzona in vitro i in vivo, nie wykazała działania mutagennego ani aberracji chromosomowych, co wskazuje na brak wpływu hydroksyzyny na materiał genetyczny. Brak jest jednak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tej substancji, co stanowi lukę w dokumentacji przedklinicznej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, czynność elektryczna serca, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, hydroksyzyny chlorowodorek, kanał hERG, komórka ssaka, mutacja, odstęp QTc, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, prąd potasowy, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, układ sercowo-naczyniowy, włókna Purkinjego, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SENOLEK 50 mg
Przedkliniczne badania difenhydraminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu SENOLEK 50 mg kapsułki miękkie, wykazały, że lek blokuje szybki opóźniony prostownik kanału potasowego i wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego przy stężeniach około 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne, co może teoretycznie predysponować do arytmii torsade de pointes, zwłaszcza w obecności dodatkowych czynników ryzyka. Testy mutagenności in vitro nie wykazały istotnych efektów mutagennych, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania kancerogennego, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa genetycznego i onkologicznego leku.
badanie elektrofizjologiczne, badanie przedkliniczne, difenhydraminy chlorowodorek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, kanał potasowy, kapsułki miękkie, mutagenność, potencjał czynnościowy, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie terapeutyczne, toksyczność reprodukcyjna, torsade de pointes, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Bluefish 10 mg
Badania przedkliniczne hydroksyzyny chlorowodorku wykazały istotne działanie teratogenne przy dawkach 50 mg/kg masy ciała u szczurów i królików, manifestujące się wadami rozwojowymi płodu oraz zwiększoną częstością poronień. Elektrofizjologiczne analizy na włóknach Purkinjego psa ujawniły, że hydroksyzyna w stężeniu 3 μM wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego poprzez interakcję z kanałami potasowymi, natomiast przy 30 μM skraca ten czas, co sugeruje wpływ na prądy wapniowe i/lub sodowe. W badaniach na kanałach hERG stwierdzono hamowanie prądu potasowego (IKr) przy IC50 wynoszącym 0,62 μM, co jest stężeniem 10-60 razy wyższym niż terapeutyczne, wskazując na niskie ryzyko kliniczne przy standardowych dawkach.
badanie telemetryczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, częstość akcji serca, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hydroksyzyna chlorowodorek, kanał hERG, kanał potasowy, odstęp PR, odstęp QT, odstęp QTc, parametr elektrokardiograficzny, poronienie, potencjał czynnościowy, prąd potasowy, prąd sodowy, prąd wapniowy, receptor 5-HT2, receptor H1, repolaryzacja błony komórkowej, substancja czynna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu, włókno Purkinjego, zespół QRS