ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa

Ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa (CADO) to jedna z metod dializy otrzewnowej stosowana u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. W tej technice wykorzystuje się otrzewną jako naturalną błonę półprzepuszczalną do filtracji krwi i usuwania toksyn mocznicowych oraz nadmiaru płynów.

Procedura CADO polega na wprowadzeniu płynu dializacyjnego do jamy otrzewnowej przez założony na stałe cewnik otrzewnowy. Płyn pozostaje w jamie brzusznej przez 4-6 godzin, podczas których zachodzi wymiana substancji między krwią a płynem dializacyjnym na zasadzie dyfuzji, osmozy i konwekcji. Następnie pacjent samodzielnie usuwa płyn zawierający produkty przemiany materii i nadmiar wody, po czym wprowadza świeży płyn dializacyjny.

Zaletami CADO są: możliwość prowadzenia terapii w warunkach domowych, większa swoboda pacjenta w porównaniu z hemodializą, stabilniejszy stan metaboliczny i hemodynamiczny oraz lepsza kontrola nadciśnienia. Metoda ta wymaga jednak od pacjenta dyscypliny, przestrzegania zasad aseptyki oraz wykonywania wymiany płynu dializacyjnego 3-5 razy dziennie. Głównym powikłaniem CADO jest zapalenie otrzewnej, które stanowi poważne zagrożenie dla skuteczności tej metody leczenia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Skład i postać leku – Physioneal 35 Clear-Flex –

PHYSIONEAL 35 CLEAR-FLEX to jałowy, dwukomorowy roztwór do dializy otrzewnowej o pH 7,4 po zmieszaniu obu komór, zawierający bufor o łącznym stężeniu 35 mmol/l (10 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu). Produkt dostępny jest w trzech stężeniach glukozy: 13,6 mg/ml, 22,7 mg/ml oraz 38,6 mg/ml, co przekłada się na osmolarność odpowiednio 345, 396 i 484 mOsmol/l. Skład gotowego roztworu obejmuje m.in. Na 132 mmol/l, Ca 1,75 mmol/l, Mg 0,25 mmol/l, Cl 101 mmol/l, HCO3 25 mmol/l oraz mleczan 10 mmol/l. Roztwór jest przechowywany w hermetycznych, dwukomorowych workach CLEAR-FLEX, dostępnych w objętościach od 1500 ml do 5000 ml, przeznaczonych do automatycznej (ADO) lub ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej (CADO). Przed użyciem konieczne jest zmieszanie zawartości obu komór, a roztwór należy podać w ciągu 24 godzin od przygotowania.
aminoglikozyd, automatyczna dializa otrzewnowa, cefazolina, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, endotoksyna bakteryjna, gentamycyna, glukoza jednowodna, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, insulina, kwas solny, magnezu chlorek sześciowodny, mleczan, netylmycyna, niezgodność chemiczna, osmolarność roztworu, penicylina, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór glukozy, sodu mleczan, sodu wodorotlenek, sodu wodorowęglan, tobramycyna, wankomycyna, wapnia chlorek dwuwodny, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Teicoplanin Altan 400 mg

Teicoplanin Altan w dawce 400 mg, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub doustnego podania, jest glikopeptydowym antybiotykiem stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie wrażliwe na teikoplaninę. Wskazania obejmują zakażenia skóry i tkanek miękkich z powikłaniami, osteomyelitis, septyczne zapalenie stawów, szpitalne i pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia dróg moczowych z powikłaniami, infekcyjne zapalenie wsierdzia, zapalenie otrzewnej u pacjentów dializowanych metodą CAPD oraz bakteriemię. Preparat może być również stosowany doustnie w leczeniu biegunek i zapaleń jelita grubego wywołanych przez Clostridium difficile, zwłaszcza gdy standardowa terapia metronidazolem lub wankomycyną jest nieskuteczna lub przeciwwskazana.
antybiotyk glikopeptydowy, antybiotykooporność, badanie mikrobiologiczne, bakteria Gram-dodatnia, bakteriemia, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lek przeciwbakteryjny, martwicze zapalenie powięzi, metronidazol, pozaszpitalne zapalenie płuc, septyczne zapalenie stawów, szpitalne zapalenie płuc, terapia skojarzona, wankomycyna, zakażenie bakteryjne, zakażenie Clostridium difficile, zakażenie dróg moczowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie jelita grubego, zapalenie kości i szpiku, zapalenie otrzewnej
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Daptomycin Reddy 500 mg

Daptomycyna charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 4-12 mg/kg masy ciała, z osiągnięciem stanu stacjonarnego po trzeciej dawce. Podawana dożylnie, zarówno w 30-minutowej infuzji, jak i 2-minutowym wstrzyknięciu, wykazuje porównywalną ekspozycję (AUC i Cₘₐₓ). Objętość dystrybucji wynosi około 0,1 l/kg, a lek wiąże się z białkami osocza w około 90%. Daptomycyna nie jest metabolizowana przez mikrosomy wątroby ani nie wpływa na izoenzymy cytochromu P450. Wydalana jest głównie przez nerki, z klirensem całkowitym 7-9 ml/godz./kg i nerkowym 4-7 ml/godz./kg. U osób starszych (≥ 75 lat) obserwuje się zmniejszenie klirensu o 35% i wzrost AUC o 58%, co wiąże się z obniżoną czynnością nerek, dlatego dawkowanie powinno być dostosowane do funkcji nerek, a nie samego wieku pacjenta.
AUC, bakteria Gram-dodatnia, bakteriemia S. aureus, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, białko osocza, całkowity klirens, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ekspozycja na lek, farmakokinetyka daptomycyny, farmakokinetyka liniowa, hemodializa, infuzja dożylna, izoenzym cytochromu P450, kanalikowa sekrecja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens daptomycyny, mikrosom wątroby, nerka, nieaktywny metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, stan stacjonarny, wstrzyknięcie dożylne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Biotum 1 g

Biotum to antybiotyk zawierający ceftazydym w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu, dostępny w dawkach 1 g i 2 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Preparat jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, w tym noworodków od urodzenia. Wskazania obejmują poważne infekcje układu oddechowego (np. szpitalne zapalenia płuc, zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą), bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym profilaktykę okołooperacyjną przy TURP), zakażenia skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenia jamy brzusznej, zakażenia kości i stawów oraz zapalenie otrzewnej u pacjentów poddawanych CAPD. Biotum jest także stosowany w leczeniu bakteriemii powiązanej z wymienionymi zakażeniami oraz u pacjentów z neutropenią i gorączką, szczególnie w onkologii. Ceftazydym wykazuje aktywność głównie przeciw tlenowym bakteriom Gram-ujemnym i przenika przez barierę krew-mózg, co jest kluczowe w terapii zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Podczas stosowania Biotum należy uwzględnić jego spektrum działania oraz lokalne dane dotyczące oporności bakterii, stosując go samodzielnie lub w terapii skojarzonej, gdy podejrzewa się patogeny spoza zakresu działania ceftazydymu. Preparat zawiera istotne ilości sodu: 60 mg w dawce 1 g i 120 mg w dawce 2 g, co wymaga uwagi u pacjentów z ograniczoną podażą sodu. Zaleca się stosowanie zgodnie z oficjalnymi wytycznymi dotyczącymi racjonalnej antybiotykoterapii, aby zapewnić skuteczność i minimalizować ryzyko oporności. Biotum jest dostępny jako biały lub jasnożółty proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, co umożliwia elastyczne dostosowanie dawki do potrzeb klinicznych pacjenta.
bakteria Gram-ujemna, bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bariera krew-mózg, ceftazydym, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, mukowiscydoza, neutropenia z gorączką, oporność bakterii, powikłane zakażenie dróg moczowych, profilaktyka okołooperacyjna, przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, ropień wewnątrzbrzuszny, septyczne zapalenie stawów, szpitalne zapalenie płuc, terapia skojarzona, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie kości i stawów, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie kości i szpiku, zapalenie otrzewnej, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego
Leksykon leków
Interakcje leku – Teicoplanin Altan 400 mg

Teikoplanina wykazuje istotne interakcje farmaceutyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z aminoglikozydami, z którymi nie należy mieszać roztworów przed wstrzyknięciem ze względu na ryzyko niezgodności i potencjalnego zwiększenia nefro- i ototoksyczności. Podobne ryzyko nefrotoksyczności i/lub ototoksyczności występuje przy jednoczesnym stosowaniu teikoplaniny z kolistyną, amfoterycyną B, cyklosporyną, cisplatyną, furosemidem oraz kwasem etakrynowym. Zaleca się ostrożność, monitorowanie funkcji nerek i słuchu oraz unikanie mieszania roztworów. W badaniach klinicznych nie wykazano synergistycznej toksyczności, jednak wskazane jest ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza przy terapii skojarzonej. Brak danych o interakcjach u dzieci wymaga szczególnej ostrożności w tej grupie wiekowej.
amfoterycyna B, aminoglikozyd, CAPD, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cisplatyna, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, furosemid, hepatotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, kolistyna, kwas etakrynowy, lek immunosupresyjny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwgrzybiczy, neurotoksyczność, niezgodność farmaceutyczna, objaw neurotoksyczny, ototoksyczność, Teicoplanin Altan, teikoplanina, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie otrzewnej
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l

Lek bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l to roztwór do dializy otrzewnowej przeznaczony dla pacjentów ze schyłkową przewlekłą niewydolnością nerek, stosowany w metodzie ciągłej ambulatoryjnej (CADO) oraz automatycznej dializy otrzewnowej (ADO). Preparat jest dostarczany w dwukomorowych workach, gdzie po zmieszaniu uzyskuje się roztwór o pH 7,4 i osmolarności 399 mOsm/l, zawierający m.in. Ca²⁺ 1,25 mmol/l, Na⁺ 134 mmol/l, HCO₃⁻ 34 mmol/l, Mg²⁺ 0,5 mmol/l oraz glukozę 126,1 mmol/l (2,3%). Stężenie glukozy umożliwia umiarkowaną ultrafiltrację, co jest istotne w indywidualnym planowaniu terapii dializacyjnej.
automatyczna dializa otrzewnowa, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, kłębuszkowe zapalenie nerek, kwasica metaboliczna, leczenie nerkozastępcze, nefropatia cukrzycowa, nefropatia nadciśnieniowa, nefropatia śródmiąższowa, osmolarność, przewlekła niewydolność nerek, substancja czynna, ultrafiltracja, wielotorbielowatość nerek, wodorowęglan
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l

Produkt leczniczy bicaVera zawierający 4,25% glukozę i wapń w stężeniu 1,25 mmol/l jest przeznaczony do dializy otrzewnowej, stosowanej zarówno w metodzie ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej (CADO), jak i automatycznej dializy otrzewnowej (ADO). Standardowe dawkowanie u dorosłych w CADO to 2000 ml roztworu cztery razy na dobę, z czasem zalegania od 2 do 10 godzin, z możliwością modyfikacji objętości od 500 do 2500 ml w zależności od tolerancji pacjenta i resztkowej funkcji nerek. U dzieci objętość dostosowuje się do pola powierzchni ciała, początkowo 600-800 ml/m², z możliwością zwiększenia do 1000-1200 ml/m². W metodzie ADO stosuje się większe objętości zalegania (1500-3000 ml) i 3-10 cykli nocnych, z całkowitym zużyciem płynu od 6 do 30 litrów na dobę, a u dzieci objętość na wymianę wynosi 800-1000 ml/m², z możliwością zwiększenia do 1400 ml/m². Roztwór bicaVera charakteryzuje się wysokim stężeniem glukozy (42,5 g/1000 ml), co zapewnia silne działanie osmotyczne i efektywne usuwanie płynów, jednak wymaga ostrożności w stosowaniu, aby uniknąć uszkodzenia błony otrzewnowej i odwodnienia.
automatyczna dializa otrzewnowa, bicaVera, błona otrzewnowa, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cykler, czas równoważenia otrzewnowego, czas zalegania, dializa otrzewnowa, dren łączący, jama brzuszna, leczenie długotrwałe, masa ciała, obciążenie glukozą, objętość wymiany, odwodnienie, osmolarność, pole powierzchni ciała, resztkowa czynność nerek, równoważenie otrzewnowe, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór hipertoniczny, stężenie glukozy, sucha masa ciała, system sleep•safe, terapia nerkozastępcza
Leksykon substancji czynnych
Daptomycyna – Właściwości farmakokinetyczne

Daptomycyna wykazuje liniową, niezależną od czasu farmakokinetykę w dawkach od 4 do 12 mg/kg mc. podawanych dożylnie, z osiągnięciem stanu równowagi po trzeciej dawce. Objętość dystrybucji wynosi około 0,1 l/kg, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję do przestrzeni naczyniowej. Lek wiąże się z białkami osocza w około 90%, a metabolizm jest minimalny, bez udziału cytochromu P450. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki, z klirensem całkowitym 7-9 ml/h/kg i nerkowym 4-7 ml/h/kg. U osób starszych (≥75 lat) obserwuje się zmniejszenie klirensu o 35% i wzrost AUC0-∞ o 58%, co jest związane z obniżoną czynnością nerek, dlatego dawkowanie powinno być dostosowane do funkcji nerek, a nie samego wieku. U dzieci i młodzieży ekspozycja na lek jest generalnie mniejsza niż u dorosłych, z różnicami w klirensie i okresie półtrwania zależnymi od wieku, co wymaga dostosowania dawki na podstawie masy ciała i wieku.
bakterie Gram-dodatnie, bakteriemia Staphylococcus aureus, bariera krew-mózg, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, drobnoustroje Gram-dodatnie, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka daptomycyny, farmakokinetyka populacyjna, hemodializa, infuzja dożylna, izoenzymy cytochromu P450, kanalikowa sekrecja, klirens daptomycyny, klirens nerkowy, mikrosomy wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, skala Child-Pugh, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Teicoplanin Altan 400 mg

Teikoplanina wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania i czasu leczenia w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Preparat dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu zawierającego 400 mg (≥400 000 j.m.) teikoplaniny w 3 ml roztworu. Monitorowanie minimalnych stężeń leku w surowicy jest kluczowe dla skuteczności terapii, z zalecanymi wartościami minimalnymi: ≥10 mg/l (HPLC) lub ≥15 mg/l (FPIA) dla większości zakażeń Gram-dodatnich, oraz 15-30 mg/l (HPLC) lub 30-40 mg/l (FPIA) w ciężkich zakażeniach, np. zapaleniu wsierdzia. Dawkowanie nasycające i podtrzymujące różni się w zależności od wskazania, np. w zakażeniach skóry i tkanek miękkich dawka nasycająca wynosi 400 mg i jest podawana 3 razy co 12 godzin, a dawka podtrzymująca to 6 mg/kg m.c. raz na dobę. Czas leczenia infekcyjnego zapalenia wsierdzia to zwykle minimum 21 dni, nie przekraczając 4 miesięcy.
bakteria Gram-dodatnia, biegunka i zapalenie jelita grubego, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciężka niewydolność nerek, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, hemodializa, immunofluorescencja w świetle spolaryzowanym, infekcyjne zapalenie wsierdzia, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, leczenie podtrzymujące, podanie domięśniowe, rekonstytucja proszku, spektrum działania przeciwbakteryjnego, stężenie minimalne, teikoplanina, wysokosprawna chromatografia cieczowa, zakażenie Clostridium difficile, zakażenie kości i stawów, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie wsierdzia
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Physioneal 40 Clear-Flex –

PHYSIONEAL 40 CLEAR-FLEX to roztwór do dializy otrzewnowej zawierający glukozę w stężeniach 13,6 mg/ml, 22,7 mg/ml lub 38,6 mg/ml, przeznaczony wyłącznie do stosowania dootrzewnowego. Schemat leczenia, obejmujący częstość dializ, objętość płynu (zwykle 2,0-2,5 l u dorosłych), czas zalegania i całkowity czas dializy, powinien być indywidualnie dostosowany przez lekarza prowadzącego. Zaleca się stosowanie roztworu o możliwie najniższej osmolarności, aby zapobiec odwodnieniu, hipowolemii oraz ograniczyć utratę białek. Standardowo u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CADO) wykonuje się 4 wymiany na dobę, natomiast w automatycznej dializie otrzewnowej (ADO) 4-5 wymian nocnych i do 2 dziennych. U osób starszych stosuje się schematy dawkowania analogiczne do dorosłych. Bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci nie zostały jednoznacznie określone, a stosowanie u pacjentów pediatrycznych z objętością napełniania <1600 ml nie jest zalecane ze względu na ryzyko niepełnej infuzji.
ADO, aseptyka, automatyczna dializa otrzewnowa, bufor, CADO, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, drenaż płynu dializacyjnego, hipowolemia, mleczan, osmolarność, płyn dializacyjny, podanie dootrzewnowe, przeciek międzykomorowy, stężenie glukozy, utrata białek, włóknik, wodorowęglan, zapalenie otrzewnej
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l 1,5% glukozy + 1,75 mmol/l wapnia

Roztwór do dializy otrzewnowej Balance, zawierający glukozę w stężeniach 1,5%, 2,3% oraz 4,25% oraz wapń w stężeniach 1,25 mmol/l lub 1,75 mmol/l, charakteryzuje się właściwościami farmakokinetycznymi umożliwiającymi efektywną eliminację toksyn mocznicowych (mocznik, kreatynina, kwas moczowy, fosforany nieorganiczne) oraz elektrolitów (Na, K, Ca, Mg) poprzez mechanizmy dyfuzji i konwekcji. Glukoza pełni funkcję środka osmotycznego, a jej absorpcja w trakcie 6-godzinnej dializy wynosi 60-80%, co wpływa na zmniejszanie gradientu dyfuzyjnego i stopniowe obniżanie ultrafiltracji, która osiąga maksymalną wartość po 2-3 godzinach. Objętość ultrafiltratu po 4 godzinach wynosi średnio 100 ml dla roztworu 1,5% glukozy, 400 ml dla 2,3% oraz 800 ml dla 4,25%. Mleczan, pełniący rolę buforu, jest niemal całkowicie absorbowany, a jego metabolizm u pacjentów z prawidłową funkcją wątroby przebiega prawidłowo, co potwierdza stabilność stężeń metabolitów pośrednich.
błona otrzewnowa, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, dyfuzja, fosforany nieorganiczne, funkcja wątroby, glukoza, hiperkalcemia, jon wapnia, konwekcja, kreatynina, kwas moczowy, magnez, mleczan, mocznica, mocznik, osmolarność, pH, potas, równowaga elektrolitowa, roztwór dializacyjny, sód, toksyny mocznicowe, ultrafiltracja, ultrafiltrat, wapń, witamina D
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l

Roztwór BicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l jest przeznaczony do dializy otrzewnowej i dostarczany w workach dwukomorowych, które należy wymieszać przed użyciem. Terapia powinna być indywidualnie dostosowana przez lekarza prowadzącego, uwzględniając rodzaj dializy (CADO lub ADO), objętość wymiany, liczbę cykli oraz czas zalegania roztworu w jamie otrzewnowej (2-10 godzin). Standardowo u dorosłych w CADO stosuje się 2000 ml roztworu na wymianę, 4 razy na dobę, z możliwością zmniejszenia do 500-1500 ml przy bólu lub zwiększenia do 2500 ml u pacjentów o dużej masie ciała i braku resztkowej czynności nerek. W ADO objętości wynoszą 1500-3000 ml na cykl, z 3-10 cyklami nocnymi i 1-2 wymianami dziennie, łączna objętość płynu to 6-30 litrów. U dzieci dawki są obliczane na podstawie pola powierzchni ciała (600-800 ml/m² w CADO, 800-1000 ml/m² w ADO), z możliwością zwiększenia do 1000-1200 ml/m² i 1400 ml/m² odpowiednio, w zależności od tolerancji i funkcji nerek.
automatyczna dializa otrzewnowa, bicaVera, błona otrzewnowa, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciśnienie osmotyczne, cykler dializacyjny, cykliczna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, jama otrzewnowa, obciążenie glukozą, odwodnienie, osmolarność, pole powierzchni ciała, resztkowa czynność nerek, równoważenie otrzewnowe, roztwór dializacyjny, roztwór elektrolitów, terapia nerkozastępcza, wodorowęglan, worek dwukomorowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – balance 4,25% z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l 4,25% glukozy + 1,25 mmol/l wapnia

Lek Balance w formie roztworu do dializy otrzewnowej jest przeznaczony wyłącznie do podawania dootrzewnowego, z indywidualnie dostosowanym schematem terapeutycznym obejmującym rodzaj terapii, częstotliwość wymian, czas zalegania (2-10 godzin) oraz objętość roztworu. U dorosłych standardowa dawka to 2000 ml na wymianę, 4 razy na dobę, z możliwością modyfikacji w zależności od masy ciała i resztkowej funkcji nerek (do 2500-3000 ml). U dzieci dawka jest dostosowana do powierzchni ciała (600-800 ml/m², do 1000-1200 ml/m²). W terapii z użyciem cyklera (np. sleep•safe, PD-NIGHT) objętość zalegania wynosi 1500-3000 ml u dorosłych, z 3-10 cyklami na noc i całkowitym zużyciem płynu 6-30 litrów, natomiast u dzieci 800-1000 ml/m² przy 5-10 wymianach dobowo. Roztwory o wysokim stężeniu glukozy (2,3% i 4,25%) stosuje się w celu zwiększenia ultrafiltracji, jednak z zachowaniem ostrożności ze względu na ryzyko uszkodzenia błony otrzewnowej i odwodnienia.
automatyczna dializa otrzewnowa, błona otrzewnowa, cewnik otrzewnowy, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciśnienie osmotyczne, cykler dializacyjny, cykliczna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, jama otrzewnowa, obciążenie glukozą, odwodnienie, osmolarność, resztkowa czynność nerek, resztkowa funkcja nerek, równoważenie otrzewnowe, terapia nerkozastępcza, ultrafiltracja
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Teikoplanina BRADEX 400 mg* *odpowiada 400 000 IU

Teikoplanina BRADEX to antybiotyk glikopeptydowy dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, w tym szczepy oporne na metycylinę (MRSA). Preparat jest dostępny w formie proszku liofilizowanego do rekonstytucji z rozpuszczalnikiem, co po rozpuszczeniu daje stężenia odpowiednio 66,7 mg/mL (200 mg) i 133,3 mg/mL (400 mg). Podanie może odbywać się domięśniowo, dożylnie (wstrzyknięcie lub infuzja) oraz doustnie, przy czym podanie doustne jest zarezerwowane dla leczenia zakażeń Clostridium difficile. Lek jest wskazany w terapii ciężkich zakażeń skóry i tkanek miękkich, osteomyelitis, septycznego zapalenia stawów, zakażeń protez stawowych, zapalenia płuc (szpitalnego i pozaszpitalnego), zakażeń układu moczowego, infekcyjnego zapalenia wsierdzia, zapalenia otrzewnej u pacjentów dializowanych oraz bakteriemii towarzyszącej tym zakażeniom.
antybiotyk glikopeptydowy, antybiotykoterapia, bakteriemia, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, Clostridium difficile, drogi podania leku, infekcyjne zapalenie wsierdzia, martwicze zapalenie powięzi, metronidazol, MRSA, oporność bakteryjna, pozaszpitalne zapalenie płuc, septyczne zapalenie stawów, szpitalne zapalenie płuc, terapia skojarzona, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakażenie protezy stawowej, zakażone owrzodzenie, zapalenie kości i szpiku, zapalenie okrężnicy, zapalenie otrzewnej
Leksykon leków
Skład i postać leku – Physioneal 40 Clear-Flex 30,3 g + 0,245 g + 0,068 g + 19,95 g + 9,29 g + 6,73 g + 25 g + 5,38 g + 0,051 g + 2,1 g + 1,68 g

PHYSIONEAL 40 CLEAR-FLEX to sterylny, dwukomorowy roztwór do dializy otrzewnowej o pH 7,4 po zmieszaniu, dostępny w trzech stężeniach glukozy: 13,6 mg/ml, 22,7 mg/ml oraz 38,6 mg/ml. Całkowite stężenie buforu wynosi 40 mmol/l (15 mmol/l mleczanu + 25 mmol/l wodorowęglanu). Roztwór składa się z komory A (elektrolity) i komory B (bufor), które mieszane są bezpośrednio przed podaniem. Po zmieszaniu 1000 ml roztworu zawiera m.in. glukozę bezwodną w ilości 15,0 g, 42,5 g lub 38,6 g, Na+ 132 mmol/l, Ca2+ 1,25 mmol/l, Mg2+ 0,25 mmol/l, Cl- 95 mmol/l, HCO3- 25 mmol/l oraz mleczan 15 mmol/l. Osmolarność roztworu wynosi odpowiednio 344, 395 i 483 mOsmol/l dla kolejnych stężeń glukozy. Produkt dostępny jest w różnych objętościach od 1500 ml do 5000 ml i w wariantach przeznaczonych do automatycznej (ADO) oraz ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej (CADO).
antybiotyk aminoglikozydowy, automatyczna dializa otrzewnowa, bufor, cefazolina, chlorek magnezu, chlorek sodu, chlorek wapnia, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, elektrolit, gentamycyna, glukoza jednowodna, heparyna drobnocząsteczkowa, interakcje lekowe, mleczan sodu, netylmycyna, osmolarność, penicylina, pH fizjologiczne, podanie dootrzewnowe, roztwór buforowy, tobramycyna, wankomycyna, warunki aseptyczne, wodorowęglan sodu