Dawkowanie i sposób podawania
Teicoplanin Altan 400 mg

Teikoplanina wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania i czasu leczenia w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Preparat dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu zawierającego 400 mg (≥400 000 j.m.) teikoplaniny w 3 ml roztworu. Monitorowanie minimalnych stężeń leku w surowicy jest kluczowe dla skuteczności terapii, z zalecanymi wartościami minimalnymi: ≥10 mg/l (HPLC) lub ≥15 mg/l (FPIA) dla większości zakażeń Gram-dodatnich, oraz 15-30 mg/l (HPLC) lub 30-40 mg/l (FPIA) w ciężkich zakażeniach, np. zapaleniu wsierdzia. Dawkowanie nasycające i podtrzymujące różni się w zależności od wskazania, np. w zakażeniach skóry i tkanek miękkich dawka nasycająca wynosi 400 mg i jest podawana 3 razy co 12 godzin, a dawka podtrzymująca to 6 mg/kg m.c. raz na dobę. Czas leczenia infekcyjnego zapalenia wsierdzia to zwykle minimum 21 dni, nie przekraczając 4 miesięcy.

Pobierz ChPL PDF Teicoplanin Altan – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub roztworu doustnego – 400 mg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Teicoplanin Altan
    1. Monitorowanie stężeń leku w surowicy
    2. Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek
    3. Leczenie skojarzone
    4. Biegunka i zapalenie jelita grubego związane z zakażeniem Clostridium difficile
    5. Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek
    6. Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)
    7. Dawkowanie u dzieci i młodzieży
    8. Sposób podawania
    9. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. bakteriemia
  2. biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile
  3. infekcja kości i stawu
  4. infekcyjne zapalenie wsierdzia
  5. pozaszpitalne zapalenie płuc
  6. szpitalne zapalenie płuc
  7. zakażenie dróg moczowych z powikłaniami
  8. zakażenie skóry i tkanki miękkiej z powikłaniami
  9. zapalenie jelita grubego związane z zakażeniem Clostridium difficile
  10. zapalenie otrzewnej związane z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową
Substancja czynna
  1. teikoplanina
Kategoria leku
  1. antybiotyki
  2. antybiotyki glikopeptydowe

Dawkowanie i sposób podawania leku Teicoplanin Altan

Dawkowanie i czas trwania leczenia teikoplaniną należy dostosować indywidualnie, biorąc pod uwagę rodzaj i ciężkość zakażenia, odpowiedź kliniczną pacjenta, jego wiek oraz czynność nerek. Lek jest dostępny jako proszek do sporządzania roztworu zawierający 400 mg teikoplaniny, co odpowiada nie mniej niż 400 000 j.m. w każdej fiolce. Po rozpuszczeniu proszku roztwór zawiera 400 mg teikoplaniny w 3,0 ml.1

Monitorowanie stężeń leku w surowicy

Aby zapewnić skuteczność terapii, należy monitorować minimalne stężenia teikoplaniny w surowicy w stanie stacjonarnym po zakończeniu podawania dawki nasycającej. Zalecane minimalne stężenia zależą od rodzaju zakażenia i metody pomiaru:2

Podczas leczenia podtrzymującego monitorowanie stężenia minimalnego powinno być wykonywane przynajmniej raz w tygodniu, aby upewnić się, że stężenia te pozostają na stabilnym, terapeutycznym poziomie.5

Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek

Wskazanie Dawka nasycająca Schemat podawania dawki nasycającej Docelowe stężenia minimalne w dniach 3-5 Dawka podtrzymująca Docelowe stężenia minimalne w czasie leczenia podtrzymującego
Zakażenia skóry i tkanek miękkich z powikłaniami 400 mg dożylnie lub domięśniowo (ok. 6 mg/kg m.c.) 3 razy co 12 godzin >15 mg/l 6 mg/kg m.c. dożylnie lub domięśniowo raz na dobę >15 mg/l raz na tydzień
Zakażenia kości i stawów 800 mg dożylnie (ok. 12 mg/kg m.c.) 3 do 5 razy co 12 godzin >20 mg/l 12 mg/kg m.c. dożylnie lub domięśniowo raz na dobę >20 mg/l
Infekcyjne zapalenie wsierdzia 800 mg dożylnie (ok. 12 mg/kg m.c.) 3 do 5 razy co 12 godzin 30 do 40 mg/l 12 mg/kg m.c. dożylnie lub domięśniowo raz na dobę >30 mg/l

Czas trwania leczenia należy określić na podstawie odpowiedzi klinicznej. W przypadku infekcyjnego zapalenia wsierdzia odpowiednim czasem leczenia jest zwykle co najmniej 21 dni. Leczenie nie powinno przekraczać 4 miesięcy.6

Leczenie skojarzone

Ze względu na ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego teikoplaniny (bakterie Gram-dodatnie), lek nie jest odpowiedni do stosowania w monoterapii w niektórych rodzajach zakażeń. Monoterapię można rozważyć tylko wtedy, gdy patogen został już zidentyfikowany i oznaczona jest jego wrażliwość lub gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że najbardziej prawdopodobny patogen będzie wrażliwy na teikoplaninę.7

Biegunka i zapalenie jelita grubego związane z zakażeniem Clostridium difficile

W przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanego z zakażeniem Clostridium difficile, zalecana dawka wynosi 100-200 mg podawane doustnie dwa razy na dobę przez okres 7 do 14 dni.8

Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowanie dawki, o ile nie występują zaburzenia czynności nerek.9

Modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna aż do czwartego dnia leczenia. Po tym czasie należy dostosować dawkowanie, aby utrzymać minimalne stężenie teikoplaniny w surowicy wynoszące co najmniej 10 mg/l:10

  • Lekka do umiarkowanej niewydolność nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min): dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę, podając całą dawkę co drugi dzień lub połowę tej dawki raz na dobę.11
  • Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) oraz u pacjentów hemodializowanych: dawka powinna wynosić ⅓ zwykle stosowanej dawki, podając jednostkową dawkę początkową co trzeci dzień lub ⅓ tej dawki raz na dobę.12

Należy pamiętać, że teikoplanina nie jest usuwana podczas hemodializy.13

Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)

U pacjentów na CAPD po dożylnym podaniu pojedynczej dawki nasycającej 6 mg/kg masy ciała, należy zastosować następujący schemat:14

  • W pierwszym tygodniu: 20 mg/l do każdego worka z roztworem do dializy
  • W drugim tygodniu: 20 mg/l do co drugiego worka
  • W trzecim tygodniu: 20 mg/l do worka pozostawianego na noc

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Zalecenia dotyczące dawkowania dla młodzieży w wieku powyżej 12 lat są takie same jak dla dorosłych.15

Dla młodszych pacjentów obowiązują następujące schematy dawkowania:

Noworodki i niemowlęta (do 2 miesięcy)
  • Dawka nasycająca: Pojedyncza dawka 16 mg/kg masy ciała podana dożylnie w infuzji pierwszego dnia leczenia.16
  • Dawka podtrzymująca: Pojedyncza dawka 8 mg/kg masy ciała dożylnie w infuzji raz na dobę.17
Dzieci (w wieku od 2 miesięcy do 12 lat)
  • Dawka nasycająca: Pojedyncza dawka 10 mg/kg masy ciała podana dożylnie co 12 godzin, powtarzana 3 razy.18
  • Dawka podtrzymująca: Pojedyncza dawka 6-10 mg/kg masy ciała podana dożylnie raz na dobę.19

Sposób podawania

Teikoplaninę można podawać różnymi drogami w zależności od wskazania i stanu pacjenta:20

  • Podanie dożylne: w postaci bolusa trwającego od 3 do 5 minut
  • Infuzja dożylna: trwająca 30 minut
  • Podanie domięśniowe
  • Podanie doustne: w przypadku leczenia biegunki i zapalenia jelita grubego związanego z zakażeniem C. difficile

U noworodków należy stosować wyłącznie metodę podawania w infuzji dożylnej.21

Przed podaniem produktu leczniczego należy przeprowadzić rekonstytucję proszku zgodnie z instrukcją zawartą w charakterystyce produktu leczniczego. Po rozpuszczeniu proszku otrzymany roztwór zawiera 400 mg teikoplaniny w 3,0 ml.22

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl