Milrynon
Milrynon jest lekiem stosowanym głównie w krótkotrwałej terapii dożylnej niewydolności krążenia, szczególnie przy zespołach małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych. W pediatrii wykorzystywany jest do leczenia ciężkiej zastoinowej niewydolności serca, która nie reaguje na standardowe leczenie, oraz w ostrych niewydolnościach serca po zabiegach operacyjnych. Jego działanie polega na poprawie kurczliwości mięśnia sercowego i rozszerzeniu naczyń krwionośnych. Stosuje się go zazwyczaj krótkotrwale, do 35 godzin, ze względu na specyficzny profil działania i wskazania kliniczne.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Milrynon, stosowany w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml, jest podawany u dorosłych początkowo dawką nasycającą 50 μg/kg mc. dożylnie przez co najmniej 10 minut, z objętością dostosowaną do masy ciała (np. 2,5 ml dla 50 kg). Dawkę nasycającą można rozcieńczyć do 10-20 ml roztworami NaCl 0,45%, 0,9% lub glukozy 5%, z wykluczeniem wodorowęglanu sodu. Następnie stosuje się dawkę podtrzymującą w zakresie 0,375-0,75 μg/kg mc./min, nie przekraczając dobowej dawki 1,13 mg/kg. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę podtrzymującą należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny (np. 0,20 μg/kg mc./min przy klirensie 5 ml/min/1,73m²). Czas terapii nie powinien przekraczać 5 dni.
U niemowląt i dzieci dawka nasycająca wynosi 50-75 μg/kg mc., podawana dożylnie przez 30-60 minut, a infuzja ciągła powinna mieścić się w zakresie 0,25-0,75 μg/kg mc./min przez maksymalnie 35 godzin. Badania wykazały skuteczność dawki 75 μg/kg nasycającej i 0,75 μg/kg mc./min w zapobieganiu zespołowi małego rzutu serca po operacji wrodzonych wad serca. U dzieci z zaburzeniami czynności nerek stosowanie milrynonu nie jest zalecane z powodu braku danych. Nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawkowania u osób starszych. Preparat podaje się wyłącznie dożylnie, po uprzednim sprawdzeniu klarowności roztworu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Milrynon – Dawkowanie i sposób podawania
badanie farmakokinetyczne, chlorek sodu, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, infuzja ciągła, klirens kreatyniny, lek przeciwnadciśnieniowy, milrynon, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, odpowiedź hemodynamiczna, okres półtrwania, przetrwały przewód tętniczy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, wrodzona wada serca, zaburzenie czynności nerek, zespół małego rzutu serca -
Działania niepożądane
Milrynon, substancja czynna preparatu Corotrope (1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, szczególnie w zakresie układu sercowo-naczyniowego. Do często obserwanych należą komorowe skurcze dodatkowe, częstoskurcz komorowy (utrwalony i nieutrwalony), nadkomorowe zaburzenia rytmu oraz niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do wtórnej niewydolności nerek. Rzadziej występują migotanie komór, dławica piersiowa, a bardzo rzadko torsade de pointes – potencjalnie zagrażające życiu arytmie. Częstość występowania arytmii nie koreluje z dawką ani stężeniem milrynonu, jednak ryzyko wzrasta u pacjentów z predyspozycjami, takimi jak hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca w wywiadzie czy nieprawidłowe stężenia digoksyny. W populacji pediatrycznej obserwuje się rzadziej zaburzenia rytmu, ale wzrasta ryzyko trombocytopenii, która pojawia się niezbyt często i nasila się wraz z czasem trwania infuzji. Ponadto, milrynon może powodować hipokaliemię (≥ 1/1000 do < 1/100), bóle głowy (≥ 1/100 do < 1/10), drżenia, a u dzieci – krwawienia dokomorowe o nieznanej częstości, co stanowi poważne powikłanie neurologiczne.
Wśród innych działań niepożądanych milrynonu wymienia się bardzo rzadkie reakcje skórne (wysypka), wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli oraz nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby (≥ 1/1000 do < 1/100). Niewydolność nerek o nieznanej częstości jest wtórna do niedociśnienia tętniczego. U dzieci szczególnie niebezpieczne jest wystąpienie przetrwałego przewodu tętniczego (częstość nieznana), który może prowadzić do obrzęku płuc, krwotoku, zmniejszonej perfuzji narządów, krwawienia dokomorowego i martwiczego zapalenia jelit, z potencjalnym ryzykiem zgonu. Ze względu na różnice w profilu bezpieczeństwa u dzieci i dorosłych oraz brak pełnych danych długoterminowych, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, pod kątem zarówno łagodnych, jak i ciężkich, zagrażających życiu powikłań podczas terapii milrynonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Milrynon – Działania niepożądane
ból głowy, COROTROPE, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, drżenie, hipokaliemia, hipoperfuzja narządowa, infuzja, krwawienie dokomorowe, krwotok płucny, martwicze zapalenie jelit, migotanie komór, milrynon, nadkomorowe zaburzenia rytmu, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, obrzęk płuc, odczyn w miejscu podania, populacja pediatryczna, przetrwały przewód tętniczy, reakcja skórna, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, testy czynnościowe wątroby, torsade de pointes, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia -
Przeciwwskazania stosowania
Milrynon, substancja czynna leku Corotrope (1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), posiada kluczowe przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Najważniejszym z nich jest potwierdzona nadwrażliwość na milrynon lub substancje pomocnicze preparatu, co wyklucza podanie leku ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Drugim istotnym przeciwwskazaniem jest ciężka hipowolemia, charakteryzująca się znacznym zmniejszeniem objętości krwi krążącej, która może prowadzić do destabilizacji hemodynamicznej. W takich przypadkach podanie milrynonu może pogłębić zaburzenia hemodynamiczne, dlatego konieczne jest najpierw wyrównanie wolemii poprzez odpowiednią płynoterapię i stabilizację stanu pacjenta.
Przed zastosowaniem Corotrope należy dokładnie przeanalizować historię alergiczną pacjenta oraz przeprowadzić kompleksową ocenę stanu hemodynamicznego, w tym badanie fizykalne i monitorowanie parametrów życiowych, aby wykluczyć ciężką hipowolemię. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań, wskazane jest rozważenie alternatywnych leków inotropowych o innym mechanizmie działania lub najpierw korekta hipowolemii. Ze względu na postać leku – roztwór do wstrzykiwań – konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta podczas terapii, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia milrynonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Milrynon – Przeciwwskazania stosowania
COROTROPE, hipowolemia, lek inotropowy, milrynon, monitorowanie hemodynamiczne, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilność hemodynamiczna, płynoterapia, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, roztwór do wstrzykiwań, stan hemodynamiczny, substancja czynna, terapia inotropowa, zaburzenia hemodynamiczne -
Przedawkowanie
Milrynon, substancja czynna preparatu Corotrope (roztwór do wstrzykiwań 1 mg/ml), w przypadku przedawkowania wywołuje istotne powikłania kardiologiczne, przede wszystkim hipotensję oraz arytmie. Hipotensja wynika z nasilonego działania wazodylatacyjnego milrynonu, co może prowadzić do wstrząsu, natomiast arytmie, w tym tachyarytmie i zaburzenia przewodzenia, są efektem proarytmicznym związanym z wysokimi stężeniami leku w surowicy. Objawy te stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
Postępowanie w przypadku przedawkowania milrynonu opiera się na natychmiastowym zaprzestaniu podawania leku oraz intensywnym monitorowaniu parametrów życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia tętniczego i EKG. Leczenie jest objawowe i wspomagające, obejmujące wyrównanie hipotensji za pomocą płynoterapii i leków wazopresyjnych oraz terapię zaburzeń rytmu zgodnie z aktualnymi wytycznymi kardiologicznymi. Ze względu na brak swoistego antidotum, kluczowe jest dostosowanie intensywności interwencji do nasilenia objawów i indywidualnej reakcji pacjenta, z ciągłym monitorowaniem funkcji układu krążenia do czasu stabilizacji stanu klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Milrynon – Przedawkowanie
antidotum, arytmia, ciśnienie tętnicze, COROTROPE, czynność elektryczna serca, dysfagia, działanie wazodylatacyjne, efekt proarytmiczny, EKG, hipotensja, leczenie objawowe, lek wazopresyjny, milrynon, obniżenie ciśnienia tętniczego, roztwór do wstrzykiwań, tachyarytmia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Milrynon, substancja czynna preparatu Corotrope, jest inotropem dodatnim wymagającym ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych i biochemicznych podczas terapii. Należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, zapis EKG, gospodarkę wodno-elektrolitową oraz czynność nerek, w tym stężenie kreatyniny w surowicy. U pacjentów z ciężkim zwężeniem zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty milrynon nie zastępuje leczenia chirurgicznego i może nasilać objawy zwężenia drogi odpływu. W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego stosowanie milrynonu wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO2), natomiast u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca nie obserwuje się takiego efektu. Milrynon może powodować spadek ciśnienia tętniczego wskutek rozszerzenia naczyń, co wymaga przerwania terapii w przypadku nadmiernego obniżenia ciśnienia i ponownego wprowadzenia leku z mniejszą prędkością infuzji.
Podczas leczenia milrynonem obserwuje się ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym komorowych i nadkomorowych arytmii, a także zwiększenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, co u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków może prowadzić do wzrostu częstości rytmu komór. Konieczne jest wyrównywanie hipokaliemii, zwłaszcza u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy, ze względu na ryzyko arytmii. U noworodków i dzieci milrynon może opóźniać zamykanie przewodu tętniczego oraz zwiększać ryzyko trombocytopenii, szczególnie przy dłuższej infuzji, co wymaga dokładnego monitorowania parametrów hemodynamicznych i laboratoryjnych. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania, a stosowanie milrynonu w populacji pediatrycznej z zaburzeniami czynności nerek nie jest zalecane. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę, co jest istotne w kontekście diety niskosodowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Milrynon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
badania czynnościowe wątroby, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w tętnicy płucnej, częstoskurcz komorowy, EKG, glikozydy naparstnicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, klirens milrynonu, kreatynina w surowicy, krwawienie dokomorowe, leczenie moczopędne, lek inotropowy dodatni, migotanie przedsionków, milrynon, niedokrwistość, niewydolność nerek, objętość minutowa serca, opór naczyniowy, płytki krwi, przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty, przetrwały przewód tętniczy, przewlekła niewydolność serca, przewód tętniczy, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rzut serca, trombocytopenia, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aorty -
Właściwości farmakodynamiczne
Milrynon, będący inhibitorem fosfodiesterazy III (PDE III), wykazuje działanie inotropowe dodatnie oraz rozszerzające naczynia krwionośne poprzez zwiększenie stężenia cAMP w kardiomiocytach i mięśniach gładkich naczyń. Mechanizm ten prowadzi do zwiększonej dostępności wapnia w mięśniu sercowym podczas skurczu oraz rozkurczu naczyń, bez wpływu na wrażliwość białek mięśniowych na wapń czy interakcji z receptorami beta-adrenergicznymi. Optymalne efekty farmakologiczne obserwuje się przy stężeniach milrynonu w osoczu 100-300 ng/ml, co przekłada się na poprawę parametrów hemodynamicznych, takich jak wzrost pojemności minutowej serca, obniżenie ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc oraz zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego, przy minimalnych zmianach częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego. Dawkowanie w badaniach klinicznych obejmowało 12,5-125 µg/kg z szybkością 100 µg/s, a leczenie trwało do 5 dni, bez obserwacji tachyfilaksji i ze znaczną poprawą kliniczną pacjentów z niewydolnością serca, także w połączeniu z glikozydami naparstnicy.
Badania kliniczne potwierdziły skuteczność milrynonu w różnych populacjach, w tym u pacjentów z ostrą niewydolnością serca po zawale mięśnia sercowego, po zabiegach kardiochirurgicznych oraz u dzieci z zespołem niskiego rzutu po operacjach serca czy wstrząsem septycznym. W badaniach pediatrycznych stosowano dawki nasycające 50-75 µg/kg przez 30-60 minut, a następnie infuzję 0,25-0,75 µg/kg/min do 35 godzin, uzyskując poprawę rzutu serca i zmniejszenie oporu naczyniowego przy minimalnych efektach ubocznych. Mimo korzystnych wyników, dłuższe stosowanie u dzieci nie jest obecnie rekomendowane ze względu na ograniczone dane. Wskazania do stosowania milrynonu obejmują niewydolność serca z zaburzeniami kurczliwości i rozkurczu mięśnia sercowego, a także sytuacje wymagające poprawy hemodynamiki pooperacyjnej, z zachowaniem ostrożności w ostrym zawale mięśnia sercowego. Terapia milrynonem jest bezpieczna w skojarzeniu z glikozydami naparstnicy i nie nasila ich toksyczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Milrynon – Właściwości farmakodynamiczne
choroba niedokrwienna serca, ciśnienie zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc, dławica piersiowa, działanie inotropowe dodatnie, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor fosfodiesterazy, kardiomiocyt, krążenie płucne, krążenie pozaustrojowe, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, obwodowy opór naczyniowy, operacja Fontana, ostra niewydolność serca, PDE III, pojemność minutowa serca, pompa sodowo-potasowa, receptor adrenergiczny beta, rozkurcz mięśni gładkich naczyń, tachyfilaksja, tetralogia Fallota, tlenek azotu, układowy opór naczyniowy, wstrząs septyczny, zatrucie naparstnicą, zawał mięśnia sercowego, zespół niskiego rzutu, zużycie tlenu przez mięsień sercowy -
Właściwości farmakokinetyczne
Milrynon, substancja czynna preparatu Corotrope (1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne u pacjentów z niewydolnością serca, zarówno dorosłych, jak i pediatrycznych. Po dożylnym podaniu bolusowym w dawkach 12,5-125 µg/kg objętość dystrybucji wynosi około 0,38 l/kg, okres półtrwania eliminacji 2,3 h, a klirens 0,13 l/kg/godz. Przy ciągłej infuzji 0,20-0,70 µg/kg/min objętość dystrybucji wzrasta do 0,45 l/kg, okres półtrwania do 2,6 h, a klirens do 0,14 l/kg/godz. Milrynon wiąże się z białkami osocza w ponad 70%, a terapeutyczne stężenia w osoczu mieszczą się w zakresie 70-400 ng/ml. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki, z klirensem nerkowym około 0,3 l/min, co wskazuje na aktywny proces wydalania. U zdrowych osób 60% dawki jest wydalane w ciągu 2 godzin, a 90% po 8 godzinach od podania.
Farmakokinetyka milrynonu u dzieci i młodzieży różni się istotnie od dorosłych, z szybszym klirensem i niższymi stężeniami w stanie stacjonarnym (100-300 ng/ml przy infuzji 0,5-0,75 µg/kg/min). Objętość dystrybucji u noworodków i niemowląt po kardiochirurgii wynosi 0,35-0,9 l/kg, a u wcześniaków około 0,5 l/kg. Klirens rośnie wraz z wiekiem: wcześniaki 0,64 ml/kg/min, noworodki 1,64 ml/kg/min, niemowlęta 3,4-3,8 ml/kg/min, dzieci 5,9-6,7 ml/kg/min. Okres półtrwania u niemowląt i dzieci wynosi 2-4 h, natomiast u wcześniaków jest wydłużony do około 10 h. Optymalna dawka milrynonu jest wyższa u dzieci i młodzieży niż u dorosłych, z wyjątkiem wcześniaków, u których dawka jest mniejsza. W przypadku pacjentów z przetrwałym przewodem tętniczym należy uwzględnić wpływ zmian hemodynamicznych na dystrybucję i eliminację leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Milrynon – Właściwości farmakokinetyczne
AUC, białka osocza, COROTROPE, infuzja dożylna, klirens, klirens nerkowy, milrynon, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, operacja kardiochirurgiczna, podanie dożylne, populacja pediatryczna, próg farmakodynamiczny, przestrzeń pozakomórkowa, przetrwały przewód tętniczy, stężenie osoczowe, wcześniaki, wydalanie nerkowe, zmiany hemodynamiczne -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Milrynon, substancja czynna preparatu Corotrope, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza u ciężarnych i karmiących piersią, ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa w tych grupach. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak brak jest odpowiednio kontrolowanych badań klinicznych u ludzi. Stosowanie milrynonu w ciąży jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna być poprzedzona wnikliwą analizą oraz omówieniem alternatywnych opcji terapeutycznych i konieczności ścisłego monitorowania stanu zdrowia matki i płodu.
Podobnie, w przypadku kobiet karmiących piersią, brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania milrynonu do mleka oraz wpływu na dziecko. Decyzja o zastosowaniu preparatu powinna uwzględniać stosunek korzyści do ryzyka, z możliwością czasowego przerwania karmienia. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o ograniczeniach danych, omówić potencjalne ryzyko oraz konieczność monitorowania stanu zdrowia dziecka. W trakcie terapii u kobiet ciężarnych i karmiących wskazane jest regularne monitorowanie stanu klinicznego matki, rozwoju płodu lub zdrowia dziecka oraz dostosowanie dawkowania w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie i występowania działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Milrynon – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
badanie przedkliniczne, COROTROPE, dawkowanie, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, milrynon, mleko kobiece, monitorowanie płodu, odpowiedź na leczenie, płodność, ryzyko dla dziecka karmionego piersią, stężenie substancji czynnej, substancja czynna, wpływ na płód -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Milrynon, substancja czynna preparatu Corotrope (1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), nie była poddana specyficznym badaniom oceniającym jej wpływ na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę urządzeń mechanicznych. Preparat jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych, gdzie pacjent otrzymuje dawkę 10 mg milrynonu (10 ml roztworu) w kontrolowanych warunkach medycznych. Brak danych klinicznych dotyczących wpływu milrynonu na funkcje poznawcze i motoryczne wymaga zachowania szczególnej ostrożności przy ocenie zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów po podaniu leku.
Ze względu na potencjalne działanie milrynonu na układ sercowo-naczyniowy oraz stan kliniczny pacjenta, który sam w sobie może ograniczać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, lekarz powinien poinformować pacjenta o braku jednoznacznych danych dotyczących wpływu leku na zdolności psychomotoryczne. Zaleca się indywidualną ocenę stanu klinicznego oraz przekazanie pacjentowi zaleceń dotyczących zachowania ostrożności przy wykonywaniu czynności wymagających koncentracji i koordynacji ruchowej po podaniu Corotrope. W praktyce klinicznej brak specyficznych badań nie wyklucza potencjalnego wpływu milrynonu na zdolność prowadzenia pojazdów, dlatego należy stosować zasadę ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Milrynon – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
-
Wskazania do stosowania
Milrynon, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml (10 mg w 10 ml ampułce) w preparacie Corotrope, jest inotropem dodatnim stosowanym wyłącznie w krótkotrwałej terapii dożylnej u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością sercowo-naczyniową. Wskazania obejmują głównie ostre stany kliniczne z zespołem małego rzutu, szczególnie po zabiegach kardiochirurgicznych, gdzie milrynon poprawia kurczliwość mięśnia sercowego i stabilizuje hemodynamikę. W pediatrii lek jest stosowany jako terapia drugiego rzutu w ciężkiej zastoinowej niewydolności serca opornej na standardowe leczenie (glikozydy nasercowe, diuretyki, wazodylatatory, inhibitory ACE) oraz jako lek pierwszego wyboru w ostrych zespołach małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych. Maksymalny czas terapii u dzieci nie powinien przekraczać 35 godzin ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z długotrwałym stosowaniem inotropów.
Podawanie milrynonu wymaga ścisłego nadzoru medycznego w warunkach szpitalnych, ze względu na jego profil bezpieczeństwa i specyfikę działania. Lek jest wskazany do krótkotrwałej stabilizacji hemodynamicznej pacjentów z ciężką niewydolnością krążenia, zwłaszcza gdy konieczne jest przygotowanie do dalszych interwencji terapeutycznych lub zabiegów operacyjnych. W praktyce klinicznej milrynon powinien być rozważany u pacjentów z zespołem małego rzutu po kardiochirurgii oraz u tych, u których standardowe metody leczenia niewydolności serca nie przynoszą efektów, co podkreśla jego rolę jako leku ratunkowego w ostrych stanach kardiologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Milrynon – Wskazania do stosowania
działanie inotropowe dodatnie, działanie niepożądane, glikozydy nasercowe, inhibitor konwertazy angiotensyny, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, milrynon, niewydolność krążenia, niewydolność układu sercowo-naczyniowego, ostra dekompensacja krążenia, ostra niewydolność serca, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do wstrzykiwań, stabilizacja hemodynamiczna, wazodylator, wydolność hemodynamiczna, zabieg kardiochirurgiczny, zastoinowa niewydolność serca, zespół małego rzutu