Właściwości farmakokinetyczne
Milrynon

Właściwości farmakokinetyczne milrynonu

Milrynon, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Corotrope (1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które zostały dokładnie zbadane zarówno u pacjentów dorosłych z niewydolnością serca, jak i w populacji pediatrycznej.¹

Farmakokinetyka u dorosłych pacjentów

Po dożylnym podaniu milrynonu w dawkach 12,5 do 125 µg/kg masy ciała pacjentom z niewydolnością serca, zaobserwowano następujące parametry farmakokinetyczne:²

• Objętość dystrybucji: 0,38 l/kg masy ciała
• Okres półtrwania w fazie eliminacji: 2,3 godziny
• Klirens: 0,13 l/kg masy ciała/godz.

³

Natomiast przy zastosowaniu ciągłej infuzji dożylnej milrynonu z szybkością 0,20 do 0,70 µg/kg/min u pacjentów z niewydolnością serca, parametry farmakokinetyczne przedstawiały się następująco:⁴

• Objętość dystrybucji: około 0,45 l/kg masy ciała
• Okres półtrwania w fazie eliminacji: 2,6 godziny
• Klirens: 0,14 l/kg masy ciała/godz.

⁵

Warto podkreślić, że parametry farmakokinetyczne milrynonu nie wykazywały zależności od dawki, natomiast wartość pola pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) była proporcjonalna do podanej dawki.⁶

Wiązanie z białkami i stężenie w osoczu

Badania z wykorzystaniem techniki ultrawirowania wykazały, że milrynon wiąże się z białkami osocza w ponad 70%. Terapeutyczne stężenia milrynonu w osoczu krwi mieszczą się w zakresie od 70 do 400 ng/ml.⁷

Metabolizm i wydalanie

Milrynon jest wydalany głównie przez nerki. Po podaniu doustnym, 83% substancji wykrywa się w moczu w formie niezmienionej, natomiast 12% w postaci metabolitu O-glukuronianu.⁸

U zdrowych osób wydalanie milrynonu zachodzi szybko – około 60% podanej dawki jest wydalane w ciągu pierwszych 2 godzin, a około 90% po 8 godzinach od momentu podania.⁹

Klirens nerkowy milrynonu wynosi około 0,3 l/min, co sugeruje aktywny proces wydalania tej substancji przez nerki.¹⁰

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Charakterystyka farmakokinetyczna milrynonu u dzieci i młodzieży wykazuje istotne różnice w porównaniu do pacjentów dorosłych. Ogólnie rzecz biorąc, milrynon jest szybciej eliminowany z organizmu dzieci niż dorosłych, jednak obserwuje się znaczące różnice w obrębie samej populacji pediatrycznej.¹¹

Stężenia w osoczu u dzieci

Ze względu na szybszy klirens, stężenia osoczowe milrynonu w stanie stacjonarnym są niższe u dzieci w porównaniu do dorosłych. U dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek, stężenia milrynonu w stanie stacjonarnym po 6-12 godzinach ciągłej infuzji z szybkością 0,5 do 0,75 µg/kg masy ciała/min wynosiły około 100-300 ng/ml.¹²

Objętość dystrybucji u dzieci

Po infuzji dożylnej milrynonu z szybkością 0,5 do 0,75 µg/kg masy ciała/min u noworodków, niemowląt i dzieci po operacji kardiochirurgicznej na otwartym sercu, objętość dystrybucji wynosiła od 0,35 do 0,9 l/kg masy ciała, bez istotnych różnic pomiędzy poszczególnymi grupami wiekowymi.¹³

W przypadku wcześniaków urodzonych znacznie przed terminem, po infuzji dożylnej milrynonu z szybkością 0,5 µg/kg masy ciała/min, podawanej w celu zapobieżenia wypływowi krwi z krążenia ogólnego po urodzeniu, objętość dystrybucji wynosiła około 0,5 l/kg masy ciała.¹⁴

Klirens u dzieci

Liczne badania farmakokinetyczne wykazały, że klirens milrynonu wzrasta wraz z wiekiem pacjenta pediatrycznego. Poniżej przedstawiono wartości klirensu dla poszczególnych grup wiekowych:¹⁵

• Wcześniaki: około 0,64 ml/kg masy ciała/min
• Noworodki: około 1,64 ml/kg masy ciała/min
• Niemowlęta: 3,4-3,8 ml/kg masy ciała/min
• Dzieci: 5,9-6,7 ml/kg masy ciała/min

¹⁶

Okres półtrwania u dzieci

Średni końcowy okres półtrwania milrynonu wynosi od 2 do 4 godzin u niemowląt i dzieci, natomiast u wcześniaków jest znacznie dłuższy i wynosi około 10 godzin.¹⁷

Dawkowanie u dzieci

W badaniach ustalono, że optymalna dawka milrynonu, pozwalająca na osiągnięcie stężeń leku w osoczu powyżej progu farmakodynamicznej skuteczności, jest większa dla dzieci i młodzieży niż dla dorosłych. Wyjątek stanowią wcześniaki, dla których optymalna dawka jest mniejsza niż dla starszych dzieci.¹⁸

Farmakokinetyka w szczególnych przypadkach

Przetrwały przewód tętniczy

Milrynon podlega eliminacji głównie poprzez wydzielanie nerkowe, a jego objętość dystrybucji jest ograniczona do przestrzeni pozakomórkowej. Sugeruje to, że nadmiar płynów oraz zmiany hemodynamiczne związane z przetrwałym przewodem tętniczym mogą istotnie wpływać na dystrybucję i wydzielanie milrynonu.¹⁹ Należy to uwzględnić podczas stosowania produktu Corotrope u pacjentów z tą patologią.