Leki zawierające w składzie
milrynon

Milrynon to substancja czynna należąca do grupy inhibitorów fosfodiesterazy III, która wykazuje działanie inotropowe dodatnie (zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego) oraz działanie wazodylatacyjne (rozszerza naczynia krwionośne). Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu fosfodiesterazy III, co prowadzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia cyklicznego AMP, a w konsekwencji do zwiększenia stężenia wapnia wewnątrzkomórkowego w miocytach sercowych.

Milrynon jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu ostrej zdekompensowanej niewydolności serca, szczególnie gdy standardowa terapia (diuretyki, glikozydy nasercowe) jest niewystarczająca. Jest również wykorzystywany w terapii zespołu małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych oraz jako leczenie pomostowe u pacjentów oczekujących na transplantację serca.

W Polsce milrynon dostępny jest pod nazwami handlowymi Corotrope i Primacor. Leki te występują najczęściej w postaci roztworu do infuzji dożylnych, stosowanego w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach intensywnej terapii i kardiologii.

Największą zaletą stosowania milrynonu jest szybki efekt hemodynamiczny, objawiający się zwiększeniem rzutu serca, zmniejszeniem oporu obwodowego i ciśnienia napełniania komór, bez znaczącego zwiększenia częstości akcji serca i zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Jest szczególnie cenny u pacjentów z niewydolnością serca oporną na katecholaminy lub leczonych beta-blokerami.

Do najpoważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem milrynonu należą: zwiększone ryzyko arytmii (w tym tachykardii komorowych), hipotensji oraz niedokrwienia mięśnia sercowego. Lek może nasilać niewydolność zastawek serca. Długotrwałe stosowanie milrynonu wiąże się ze zwiększoną śmiertelnością, dlatego zaleca się jego krótkotrwałe podawanie, pod ścisłym nadzorem lekarskim, z monitorowaniem parametrów hemodynamicznych. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki ze względu na nerkową drogę eliminacji leku.