Lanreotyd
Lanreotyd jest substancją czynną stosowaną w leczeniu akromegalii, zwłaszcza gdy poziomy hormonu wzrostu i insulinopodobnego czynnika wzrostu pozostają nieprawidłowe po operacji lub radioterapii. Lek wykorzystuje się także w terapii guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych, które są miejscowo zaawansowane lub mają przerzuty. Ponadto, lanreotyd pomaga w łagodzeniu objawów tych guzów, na przykład rakowiaków. Podawany jest w postaci roztworów do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia długotrwałe leczenie.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lanreotyd, analog somatostatyny, stosowany jest w leczeniu akromegalii, guzów neuroendokrynnych (GEP-NET) oraz objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi. W akromegalii dawka początkowa wynosi 60-120 mg co 28 dni (Myrelez, Somatuline Autogel), z możliwością zwiększenia do 120 mg co 28 dni przy niewystarczającej kontroli (stężenie GH >2,5 ng/ml) lub zmniejszenia dawki przy całkowitej odpowiedzi (GH <1 ng/ml). W przypadku dobrej kontroli możliwe jest wydłużenie odstępów do 42-56 dni przy dawce 120 mg. Preparat Somatuline PR podaje się domięśniowo w dawce 30 mg co 14 dni, z możliwością zwiększenia częstości do co 10 dni. W leczeniu GEP-NET G1 i części G2 (Ki67 <10%) zalecana dawka to 120 mg co 28 dni, a w terapii objawowej 60-120 mg co 28 dni, dostosowywana do odpowiedzi klinicznej. Dawkowanie i schemat podawania wymagają indywidualizacji w oparciu o monitorowanie stężeń GH, IGF-1 oraz objawów klinicznych.
Podanie lanreotydu zależy od formy preparatu: Myrelez i Somatuline Autogel podaje się głęboko podskórnie w górny zewnętrzny kwadrant pośladka lub uda, natomiast Somatuline PR wyłącznie domięśniowo w pośladek. Wstrzyknięcia powinny być wykonywane naprzemiennie, bez tworzenia fałdu skóry, z pełnym wprowadzeniem igły. Pacjenci stabilni mogą wykonywać iniekcje samodzielnie po odpowiednim przeszkoleniu. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby czy w podeszłym wieku. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić wcześniejsze leczenie analogami somatostatyny, aktualny stan kliniczny i biochemiczny oraz ustalić harmonogram monitorowania skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Lanreotyd – Dawkowanie i sposób podawania
akromegalia, analog somatostatyny, GEP-NET, gruczolak przysadki mózgowej, guz neuroendokrynny, hormon wzrostu, iniekcja domięśniowa, iniekcja podskórna, kontrola objawów, lanreotyd, nadczynność tarczycy, niedrożność przewodu pokarmowego, objawy kliniczne, rakowiak, rozsiew nowotworowy, Somatuline Autogel, Somatuline PR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Lanreotyd, stosowany w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych (GEP-NET), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują przemijającą biegunkę, ból brzucha o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia oraz dyspepsję. Istotnym powikłaniem jest zapalenie trzustki, wymagające natychmiastowej interwencji. Często obserwuje się także kamicę żółciową, zwykle bezobjawową, ale mogącą prowadzić do zapalenia pęcherzyka żółciowego lub dróg żółciowych. Lanreotyd wpływa również na gospodarkę węglowodanową, powodując hipoglikemię, hiperglikemię oraz rozwój cukrzycy, co wymaga regularnego monitorowania glikemii i hemoglobiny glikowanej. Reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zgrubienie, stwardnienie czy świąd, występują często, a rzadziej mogą pojawić się ropnie wymagające interwencji chirurgicznej. Ponadto, możliwe są reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
Działania niepożądane lanreotydu sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥10%) obserwuje się biegunkę, luźne stolce i ból brzucha; często (1-10%) kamicę żółciową, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia, reakcje miejscowe, zawroty głowy, ból głowy, hipoglikemię, hiperglikemię, cukrzycę, bezsenność, bradykardię zatokową oraz uderzenia gorąca; niezbyt często (0,1-1%) poszerzenie przewodów żółciowych i nieprawidłowe zabarwienie stolca; częstość nieznana dotyczy poważnych powikłań, takich jak zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka i dróg żółciowych, reakcje alergiczne oraz ropień w miejscu iniekcji. Zaleca się regularne badania laboratoryjne (enzymy wątrobowe AlAT, AspAT, bilirubina, glukoza, hemoglobina glikowana, elektrolity) oraz obrazowe (USG jamy brzusznej) w celu wczesnego wykrywania powikłań. Edukacja pacjenta, właściwa technika podania oraz modyfikacja dawki w przypadku działań niepożądanych są kluczowe dla bezpieczeństwa terapii. Wystąpienie ciężkich działań niepożądanych wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania medycznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Lanreotyd – Działania niepożądane
akromegalia, anafilaksja, biegunka tłuszczowa, bradykardia zatokowa, dyspepsja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, GEP-NET, gospodarka węglowodanowa, guz neuroendokrynny, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, kolka żółciowa, lanreotyd, niedrożność dróg żółciowych, obrzęk naczynioruchowy, poszerzenie przewodów żółciowych, przewód pokarmowy, ropień, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, żółtaczka zastoinowa -
Przeciwwskazania stosowania
Lanreotyd, będący analogiem somatostatyny w postaci octanu lanreotydu, jest stosowany w terapii guzów neuroendokrynnych, akromegalii oraz innych stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem hormonów. Preparaty dostępne są w formie roztworu do wstrzykiwań (Myrelez, Somatuline Autogel) o dawkach 60 mg, 90 mg i 120 mg oraz jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (Somatuline PR 30 mg). Kluczowym przeciwwskazaniem do stosowania lanreotydu jest nadwrażliwość na substancję czynną, somatostatynę, pochodne peptydów lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Warto podkreślić, że Somatuline PR zawiera 2,64 mg sodu w każdej fiolce, co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
Przed rozpoczęciem terapii lanreotydem niezbędne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na analogi somatostatyny, takie jak oktreotyd. Nadwrażliwość może manifestować się różnorodnie i dotyczyć zarówno samego lanreotydu, jak i naturalnej somatostatyny czy pokrewnych peptydów. Pomimo ograniczonego zakresu bezwzględnych przeciwwskazań, w praktyce klinicznej konieczne jest indywidualne podejście do pacjenta, uwzględniające choroby współistniejące, stosowane leki oraz specyfikę danego preparatu, co może wymagać modyfikacji dawkowania lub zachowania szczególnej ostrożności. Lanreotyd jest zatem relatywnie bezpiecznym lekiem, pod warunkiem właściwej selekcji pacjentów i monitorowania terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Lanreotyd – Przeciwwskazania stosowania
akromegalia, ampułko-strzykawka, analog somatostatyny, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, guz neuroendokrynny, hormon endogenny, modyfikacja dawkowania, nadmierne wydzielanie hormonów, nadwrażliwość, octan lanreotydu, oktreotyd, pochodny peptyd, postać farmaceutyczna, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny, przedłużone uwalnianie, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny -
Przedawkowanie
Lanreotyd, stosowany w preparatach Myrelez, Somatuline Autogel oraz Somatuline PR, dostępny jest w dawkach od 30 mg do 120 mg w formie roztworów do wstrzykiwań lub proszku do sporządzania zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, a leczenie opiera się na terapii objawowej. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują hipoglikemię (z objawami takimi jak drżenie, potliwość, dezorientacja, aż do śpiączki), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia funkcji pęcherzyka żółciowego, bradykardię, supresję wydzielania hormonów przysadki oraz nasilone reakcje miejscowe w miejscu podania. Dawki wywołujące te objawy nie zostały precyzyjnie określone w charakterystykach produktów leczniczych.
W przypadku podejrzenia przedawkowania lanreotydu zaleca się intensywne monitorowanie parametrów życiowych, w tym poziomu glikemii, funkcji układu sercowo-naczyniowego (ciśnienie tętnicze, tętno, EKG), poziomu elektrolitów (potas, sód, wapń), funkcji nerek i wątroby oraz stanu klinicznego pacjenta. Leczenie objawowe obejmuje dożylne podanie glukozy przy hipoglikemii, atropinę lub elektrostymulację serca przy bradykardii, płynoterapię i leki wazopresyjne przy hipotonii, a także leki przeciwwymiotne i korektę zaburzeń elektrolitowych przy objawach żołądkowo-jelitowych. Ze względu na długi okres półtrwania lanreotydu, zwłaszcza w preparatach o przedłużonym uwalnianiu, konieczna jest przedłużona obserwacja pacjenta oraz monitorowanie parametrów biochemicznych do ustąpienia objawów. W ciężkich przypadkach wskazane jest leczenie na oddziale intensywnej terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Lanreotyd – Przedawkowanie
analog somatostatyny, antidotum, bradykardia, czas półtrwania, enzym trawienny, farmakodynamika, funkcja nerek i wątroby, funkcja tarczycy, hipoglikemia, hipotonia, kamica żółciowa, lanreotyd, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, lek wazopresyjny, motoryka przewodu pokarmowego, parametry życiowe, płynoterapia, poziom glikemii, roztwór do wstrzykiwań, schorzenie endokrynologiczne, śpiączka hipoglikemiczna, supresja hormonalna, układ sercowo-naczyniowy, wydzielanie hormonów, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lanreotyd, stosowany w preparatach takich jak Myrelez, Somatuline Autogel i Somatuline PR, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Badania karcinogenności na szczurach i myszach, przy dawkach przewyższających terapeutyczne, nie wykazały systemowych zmian nowotworowych, potwierdzając brak potencjału karcinogennego. Ponadto, lanreotyd nie wykazuje działania genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo. W miejscach iniekcji odnotowano zwiększoną częstość guzów podskórnych u zwierząt, co przypisuje się częstszemu dawkowaniu (codziennie) w porównaniu do comiesięcznego schematu u ludzi, co prawdopodobnie nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
Badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych wykazały, że podawanie lanreotydu w dawkach 30 mg/kg co 2 tygodnie u ciężarnych szczurów oraz 0,45 mg/kg/dobę u królików (odpowiednio 5- i 2-krotnie wyższych niż dawki stosowane u ludzi) wiązało się ze zmniejszoną przeżywalnością zarodków/płodów oraz zwiększoną częstością zaburzeń budowy tkanek płodowych, choć bez działania teratogennego. Kinetyka wchłaniania mikrosfer lanreotydu w preparacie Somatuline PR przebiega przez 45-60 dni, co jest kluczowe dla ustalenia schematu dawkowania i przewidywania stężeń terapeutycznych. Ze względu na potencjalne ryzyko toksyczności reprodukcyjnej, stosowanie lanreotydu u kobiet w ciąży wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Lanreotyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
badania karcinogenności, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, guzy podskórne, kinetyka wchłaniania, lanreotyd, miejsce iniekcji, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przeżywalność zarodków, stężenie terapeutyczne leku, testy in vitro i in vivo, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia tkanki szkieletowej -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Lanreotyd, analog somatostatyny, wykazuje istotne działania farmakologiczne wpływające na różne układy organizmu, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów podczas terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powstawania kamieni żółciowych oraz powikłań takich jak zapalenie pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych czy trzustki, które mogą wymagać cholecystektomii. Zaleca się wykonanie badania ultrasonograficznego pęcherzyka żółciowego przed rozpoczęciem leczenia oraz co około 6 miesięcy w trakcie terapii. Ponadto, lanreotyd może hamować wydzielanie insuliny i glukagonu, co predysponuje do wystąpienia zarówno hipoglikemii, jak i hiperglikemii; dlatego konieczne jest monitorowanie glikemii, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, u których może być potrzebna modyfikacja leczenia przeciwcukrzycowego.
W trakcie terapii lanreotydem obserwuje się także możliwe zahamowanie czynności tarczycy, choć kliniczna niedoczynność tarczycy występuje rzadko (<1%). U pacjentów z akromegalią wskazane jest wykonywanie testów funkcji tarczycy w razie podejrzenia zaburzeń. Ponadto, u osób bez wcześniejszych zaburzeń kardiologicznych może wystąpić zwolnienie akcji serca, a u pacjentów z chorobami serca – bradykardia zatokowa, co wymaga ostrożności przy rozpoczynaniu leczenia. U chorych na guzy neuroendokrynne przewodu pokarmowego i trzustki lanreotyd może indukować zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki (PEI), objawiającą się stolcami tłuszczowymi, biegunką, wzdęciami i utratą masy ciała, co wymaga diagnostyki i leczenia zgodnie z wytycznymi. W przypadku akromegalii konieczne jest również regularne monitorowanie objętości guza przysadki mózgowej pomimo stosowania lanreotydu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Lanreotyd – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
akromegalia, analog somatostatyny, bradykardia, bradykardia zatokowa, cholecystektomia, czynność tarczycy, guz neuroendokrynny, guz przysadki mózgowej, hiperglikemia, hipoglikemia, kamica żółciowa, lanreotyd, niedoczynność tarczycy, pęcherzyk żółciowy, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki -
Właściwości farmakokinetyczne
Lanreotyd, analog somatostatyny, wykazuje zróżnicowane właściwości farmakokinetyczne w zależności od formulacji i populacji pacjentów. Po dożylnym podaniu u zdrowych ochotników objętość dystrybucji wynosi 16,1 l, klirens całkowity 23,7 l/h, a okres półtrwania 1,14 h. Po głębokim podskórnym podaniu preparatów Myrelez i Somatuline Autogel w dawkach 60, 90 i 120 mg u zdrowych ochotników, Cmax wynosiła odpowiednio 4,25, 8,39 i 6,79 ng/ml, osiągając maksimum w ciągu 7-12 godzin, z okresem półtrwania 23,3-30,1 dni. U pacjentów z akromegalią Cmax była niższa (1,6-3,5 ng/ml), a czas do osiągnięcia maksimum wynosił 6-24 godziny. Stan stacjonarny osiągany jest po 4 iniekcjach co 4 tygodnie, z Cmax w stanie stacjonarnym 3,8-7,7 ng/ml i umiarkowaną fluktuacją stężeń (81-108%). Biodostępność bezwzględna wynosi 69-78%. Wydalanie lanreotydu jest minimalne: mniej niż 5% z moczem i mniej niż 0,5% z kałem.
Farmakokinetyka lanreotydu ulega modyfikacjom w stanach patologicznych i u osób starszych. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek klirens spada o około 50%, a u osób z niewydolnością wątroby o 30%, co skutkuje wydłużeniem okresu półtrwania i zwiększeniem AUC, jednak nie wymaga zmiany dawki początkowej ze względu na zachowanie stężeń w zakresie bezpiecznym. U osób w podeszłym wieku obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania i średniego czasu pozostawania leku w organizmie, bez konieczności modyfikacji dawkowania. Preparat Somatuline PR (30 mg i.m.) charakteryzuje się dwufazowym uwalnianiem, z początkowym Cmax około 8,5 ng/ml osiąganym w 1-2 godziny, a następnie powolnym uwalnianiem utrzymującym stężenia około 1 ng/ml przez 14-21 dni, z okresem półtrwania około 5 dni. Stan stacjonarny osiągany jest po 4 dawkach, z Cmax około 10,9 ng/ml i brakiem istotnej kumulacji (Rac = 2,2). Profil farmakokinetyczny u pacjentów z akromegalią jest porównywalny do zdrowych ochotników.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Lanreotyd – Właściwości farmakokinetyczne
akromegalia, analog somatostatyny, biodostępność bezwzględna, dystrybucja pozanaczyniowa, guzy GEP-NET, kinetyka liniowa, kinetyka pierwszego rzędu, klasyfikacja Child-Pugh, klirens całkowity, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, uwalnianie dwufazowe, wskaźnik fluktuacji, wydalanie nerkowe -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lanreotyd, będący analogiem somatostatyny i składnikiem preparatów Myrelez, Somatuline Autogel oraz Somatuline PR, wykazuje wpływ na funkcje rozrodcze, co jest istotne w kontekście terapii u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania na modelach zwierzęcych wskazały na obniżoną płodność u samic szczurów przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wiąże się z hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu (GH) i dysfunkcją osi hormonalnych. Dane kliniczne dotyczące stosowania lanreotydu w ciąży są ograniczone i oparte na mniej niż 300 przypadkach, a badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, choć preparat Somatuline Autogel wykazał szkodliwy wpływ na reprodukcję u zwierząt. W praktyce klinicznej zaleca się unikanie stosowania Somatuline Autogel w ciąży, natomiast Myrelez i Somatuline PR można stosować jedynie przy wyraźnych wskazaniach medycznych, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, z koniecznością ścisłego monitorowania przebiegu ciąży.
Brak jest danych dotyczących przenikania lanreotydu do mleka kobiecego, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa stosowania u kobiet karmiących piersią. Ze względu na potencjalne ryzyko dla noworodków, stosowanie Somatuline Autogel w okresie laktacji jest przeciwwskazane, natomiast w przypadku Myrelez i Somatuline PR zaleca się ostrożność i rozważenie przerwania karmienia piersią podczas terapii. Lekarze powinni informować pacjentki o ograniczonych danych dotyczących wpływu lanreotydu na płodność u ludzi oraz o konieczności indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, szczególnie u kobiet planujących ciążę. Monitorowanie pacjentek w trakcie leczenia jest kluczowe dla minimalizacji potencjalnych działań niepożądanych zarówno u matki, jak i u dziecka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Lanreotyd – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
analog somatostatyny, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hamowanie wydzielania hormonu wzrostu, hormon wzrostu, karmienie piersią, lanreotyd, Myrelez, obniżona płodność, organogeneza, oś hormonalna, przenikanie leku do mleka, Somatuline Autogel, Somatuline PR, teratogenność, wpływ na reprodukcję -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lanreotyd, stosowany w preparatach Myrelez, Somatuline Autogel oraz Somatuline PR, może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie z powodu ryzyka wystąpienia zawrotów głowy – najistotniejszego działania niepożądanego wpływającego na koordynację psychoruchową i czas reakcji. Choć dla Somatuline PR w charakterystyce produktu leczniczego wskazano brak wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, należy zachować ostrożność, gdyż zgłaszano przypadki zawrotów głowy. Brak dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ lanreotydu na prowadzenie pojazdów stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka, co wymaga szczegółowego poinformowania pacjenta przez lekarza.
Wszystkie charakterystyki produktów leczniczych zawierających lanreotyd jednoznacznie zalecają, aby pacjent nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn w przypadku wystąpienia zawrotów głowy. Lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u pacjenta, zwłaszcza jeśli prowadzenie pojazdu jest niezbędne w codziennym funkcjonowaniu lub pracy zawodowej, oraz odnotować w dokumentacji medycznej fakt poinformowania pacjenta o możliwym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów. Edukacja pacjenta w tym zakresie jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii lanreotydem i minimalizacji potencjalnych zagrożeń związanych z upośledzeniem zdolności psychomotorycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Lanreotyd – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, koordynacja psychoruchowa, lanreotyd, Myrelez, percepcja, postać farmaceutyczna, prowadzenie pojazdów mechanicznych, reakcja indywidualna, Somatuline Autogel, Somatuline PR, substancja czynna, zaburzenia percepcji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Lanreotyd, analog somatostatyny, jest stosowany w leczeniu akromegalii, gdy stężenia GH i/lub IGF-1 pozostają nieprawidłowe po interwencjach chirurgicznych lub radioterapii, z celem normalizacji tych parametrów oraz kontroli objawów klinicznych. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w terapii guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) G1 oraz części guzów G2 (indeks Ki67 ≤10%), zwłaszcza w przypadkach nieoperacyjnych lub z przerzutami, a także w leczeniu objawów związanych z nadmiernym wydzielaniem hormonów przez te guzy, w tym rakowiaków. Lanreotyd jest również wskazany w leczeniu pierwotnych gruczolaków przysadki odpowiedzialnych za nadczynność tarczycy, przetok przewodu pokarmowego po zabiegach chirurgicznych oraz w paliatywnym leczeniu niedrożności górnego odcinka przewodu pokarmowego spowodowanej rozsiewem nowotworowym do otrzewnej u pacjentów niekwalifikujących się do operacji.
Dostępne preparaty lanreotydu to Myrelez i Somatuline Autogel (dawki 60 mg, 90 mg, 120 mg w formie roztworu do wstrzykiwań) oraz Somatuline PR (30 mg proszek i rozpuszczalnik do zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu). Preparaty Myrelez i Somatuline Autogel zawierają 0,246 mg lanreotydu octanu na 1 mg roztworu, co odpowiada rzeczywistej dawce 60-120 mg na iniekcję, natomiast Somatuline PR po rekonstytucji zawiera 15 mg lanreotydu w 1 ml zawiesiny. Wybór formulacji i dawkowania powinien być indywidualizowany na podstawie rodzaju schorzenia, stanu klinicznego pacjenta, wcześniejszego leczenia oraz monitorowania odpowiedzi terapeutycznej, w tym stężeń GH i IGF-1 w akromegalii oraz kontroli objawów klinicznych w guzach neuroendokrynnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Lanreotyd – Wskazania do stosowania
akromegalia, analog somatostatyny, GEP-NET, gruczolak przysadki mózgowej, guz neuroendokrynny, guz neuroendokrynny żołądkowo-jelitowo-trzustkowy, hormon wzrostu, indeks Ki67, insulinopodobny czynnik wzrostu, lanreotyd octan, nadczynność tarczycy, niedrożność przewodu pokarmowego, przetoka przewodu pokarmowego, przetoka trzustkowa, rakowiak, receptor somatostatynowy, zespół rakowiaka