Dawkowanie i sposób podawania
Lanreotyd

Dawkowanie i sposób podawania lanreotydu

Lanreotyd jest substancją czynną z grupy analogów somatostatyny, dostępną w różnych postaciach farmaceutycznych i dawkach. W zależności od wskazań klinicznych oraz preparatu (Myrelez, Somatuline Autogel, Somatuline PR), dawkowanie i schemat podawania lanreotydu różnią się, co wymaga szczegółowego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie.^{1 2}

Dawkowanie w akromegalii

W terapii akromegalii zalecana dawka początkowa lanreotydu wynosi od 60 do 120 mg podawana co 28 dni. Wybór dawki początkowej powinien uwzględniać doświadczenie pacjenta w stosowaniu analogów somatostatyny.^{3 4}

Dla pacjentów leczonych wcześniej lanreotydem w formie preparatu o krótszym czasie działania, należy dostosować dawkę początkową następująco:⁵

• Pacjenci leczeni lanreotydem 30 mg co 14 dni → dawka początkowa 60 mg co 28 dni
• Pacjenci leczeni lanreotydem 30 mg co 10 dni → dawka początkowa 90 mg co 28 dni

⁶

Modyfikacja dawki powinna opierać się na odpowiedzi klinicznej i biochemicznej pacjenta:

• W przypadku braku odpowiedniej kontroli objawów klinicznych i parametrów biochemicznych, dawkę można zwiększyć do maksymalnie 120 mg co 28 dni⁷
• Jeśli stężenie GH przekracza 2,5 ng/ml, dawkę można zwiększyć⁸
• Przy stężeniach GH w zakresie 1-2,5 ng/ml i prawidłowym dla wieku stężeniu IGF-1, dawkę można utrzymać⁹
• W przypadku uzyskania całkowitej odpowiedzi (stężenie GH poniżej 1 ng/ml, normalizacja IGF-1 i/lub ustąpienie objawów), dawkę można zmniejszyć^{10 11}

U pacjentów z dobrą kontrolą objawów można wydłużyć odstępy między dawkami. Preparaty zawierające lanreotyd w dawce 120 mg mogą być wówczas podawane co 42-56 dni (6-8 tygodni).^{12 13}

Przykładowe modyfikacje schematów dawkowania przy dobrej kontroli choroby:

• Z 60 mg co 28 dni → 120 mg co 56 dni
• Z 90 mg co 28 dni → 120 mg co 42 dni

¹⁴

Konieczne jest długoterminowe monitorowanie objawów klinicznych oraz stężeń GH i IGF-1 zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.^{15 16}

Dawkowanie w leczeniu guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET)

W przypadku guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) G1 i części guzów G2 (indeks Ki67 do maksymalnie 10%) środkowej części prajelita, trzustki lub nieznanego pochodzenia, po wykluczeniu ognisk pierwotnych w końcowej części prajelita, u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami miejscowo zaawansowanymi lub z przerzutami, zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie 120 mg co 28 dni.^{17 18}

Leczenie należy kontynuować tak długo, jak jest to konieczne do utrzymania kontroli guza.^{19 20}

Dawkowanie w leczeniu objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi

W przypadku leczenia objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi, zalecana dawka początkowa lanreotydu wynosi od 60 do 120 mg podawana co 28 dni. Następnie dawkę należy dostosować indywidualnie w zależności od odpowiedzi pacjenta ocenianej na podstawie stopnia złagodzenia objawów.^{21 22}

Maksymalna zalecana dawka to 120 mg co 28 dni.²³

U pacjentów z dobrą kontrolą objawów możliwe jest wydłużenie odstępów między dawkami do 42 lub 56 dni, przy zastosowaniu dawki 120 mg. Na przykład:

• Z 60 mg co 28 dni → 120 mg co 56 dni
• Z 90 mg co 28 dni → 120 mg co 42 dni

²⁴

Po zmianie schematu dawkowania na dłuższe odstępy między dawkami, należy ściśle monitorować objawy kliniczne.²⁵

Dawkowanie preparatu Somatuline PR 30 mg

W przypadku preparatu Somatuline PR (lanreotyd w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu) sposób dawkowania różni się od form o dłuższym czasie działania.

W akromegalii zaleca się rozpoczynać leczenie od dawki 30 mg podawanej domięśniowo co 14 dni. Jeśli odpowiedź, oceniana na podstawie stężenia GH i IGF-1, jest niedostateczna, częstość podawania można zwiększyć do jednego wstrzyknięcia co 10 dni.²⁶

W leczeniu objawów związanych z rakowiakiem początkowa dawka to 30 mg domięśniowo co 14 dni. Jeśli objawy kliniczne (uderzenia gorąca, luźne stolce) nie ustępują w zadowalającym stopniu, można zwiększyć częstość podawania do jednego wstrzyknięcia co 10 dni.²⁷

W leczeniu pierwotnych gruczolaków przysadki mózgowej odpowiedzialnych za nadczynność tarczycy stosuje się dawkę 30 mg domięśniowo co 14 dni. W przypadku niedostatecznej reakcji na leczenie, ocenianej na podstawie stężenia hormonów tarczycy i TSH, częstość podawania można zwiększyć do jednego wstrzyknięcia co 10 dni.²⁸

W leczeniu przetok układu pokarmowego najpierw należy podać dawkę testową, aby ocenić odpowiedź pacjenta. Jeśli w ciągu 72 godzin zmniejszenie objętości drenażu przetoki wyniosło co najmniej 50%, podaje się jedną dawkę co 10 dni aż do zamknięcia przetoki, maksymalnie wykonując trzy dodatkowe wstrzyknięcia. U 50% pacjentów zamknięcie przetoki obserwowano w ciągu 14 dni.²⁹

W leczeniu objawów niedrożności górnego odcinka przewodu pokarmowego spowodowanej rozsiewem procesu nowotworowego do otrzewnej u pacjentów zdyskwalifikowanych do leczenia operacyjnego, zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie domięśniowe 30 mg co 10 dni.³⁰

Szczegółowa tabela dawkowania lanreotydu

Sposób podawania lanreotydu

Postać preparatu determinuje drogę podania lanreotydu:

Preparaty o długim działaniu (Myrelez, Somatuline Autogel)

Preparaty lanreotydu w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (Myrelez, Somatuline Autogel) podaje się głęboko podskórnie w górny zewnętrzny kwadrant pośladka lub w górną zewnętrzną część uda.^{31 32}

Ważne zasady dotyczące podania:

• Nie należy tworzyć fałdu skóry podczas wstrzykiwania
• Igłę należy wprowadzać zdecydowanie, na całą jej długość
• Wkłucie powinno być prostopadłe do powierzchni skóry
• Iniekcje należy podawać naprzemiennie po lewej i prawej stronie ciała

^{33 34}

Pacjenci otrzymujący stabilną dawkę mogą, po odpowiednim przeszkoleniu przez personel medyczny, wykonywać iniekcje samodzielnie lub z pomocą przeszkolonej osoby. W przypadku samodzielnego podawania, iniekcje powinny być wykonywane tylko w górną, zewnętrzną powierzchnię uda.^{35 36}

Decyzję o możliwości samodzielnego podawania produktu podejmuje lekarz.^{37 38}

Somatuline PR

Preparat Somatuline PR w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu podaje się wyłącznie domięśniowo w górny zewnętrzny kwadrant pośladka. Iniekcje należy podawać naprzemiennie w prawy i lewy pośladek.³⁹

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki lanreotydu ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych substancji.^{40 41 42}

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku również nie jest wymagana modyfikacja dawkowania lanreotydu ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych.^{43 44 45}

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania lanreotydu u dzieci i młodzieży, ponieważ brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.^{46 47 48}

Informacje istotne do uzyskania podczas wywiadu medycznego

Podczas zbierania wywiadu przed rozpoczęciem leczenia lanreotydem, należy zwrócić szczególną uwagę na:

• Wcześniejsze doświadczenia pacjenta z analogami somatostatyny (rodzaj preparatu, dawka, częstość podawania)
• Aktualnie występujące objawy kliniczne związane z chorobą podstawową (w akromegalii, rakowiaku, itp.)
• Wyniki badań biochemicznych (np. stężenia GH i IGF-1 w akromegalii)
• Stan wydolności nerek i wątroby (choć nie wymagana jest modyfikacja dawki)
• Dotychczasowa odpowiedź na leczenie analogami somatostatyny, jeśli pacjent był wcześniej leczony
• Preferencje pacjenta dotyczące samodzielnego podawania leku lub konieczności podawania przez personel medyczny
• Ustalenie harmonogramu wizyt kontrolnych w celu monitorowania skuteczności leczenia

Informacje te są kluczowe dla wyboru odpowiedniej dawki początkowej, właściwego schematu dawkowania oraz optymalnego monitorowania leczenia. Szczególnie istotne jest precyzyjne zaplanowanie badań kontrolnych (klinicznych i biochemicznych) w celu oceny skuteczności terapii i ewentualnej modyfikacji dawkowania.