Przedawkowanie
Lanreotyd

Przedawkowanie lanreotydu

Lanreotyd to substancja czynna stosowana w leczeniu wielu schorzeń endokrynologicznych, dostępna w różnych preparatach – Myrelez, Somatuline Autogel oraz Somatuline PR – w postaci roztworów do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach lub proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu. Dostępne dawki lanreotydu wahają się od 30 mg do 120 mg, w zależności od konkretnego preparatu.^{1 2 3}

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania lanreotydu, niezależnie od preparatu, zalecane jest przede wszystkim leczenie objawowe. Według charakterystyk produktów leczniczych Myrelez, Somatuline Autogel oraz Somatuline PR, nie ma specyficznego antidotum dla lanreotydu, a leczenie powinno koncentrować się na łagodzeniu występujących objawów klinicznych.^{4 5 6}

Objawy przedawkowania

W dostępnych charakterystykach produktów leczniczych zawierających lanreotyd (Myrelez, Somatuline Autogel, Somatuline PR) nie przedstawiono szczegółowego opisu objawów klinicznych przedawkowania tej substancji. Z uwagi na mechanizm działania lanreotydu jako analogu somatostatyny, można się spodziewać nasilenia działań niepożądanych związanych z hamowaniem wydzielania hormonów oraz z efektami gastrointestynalnymi.^{7 8 9}

Tabela objawów przedawkowania lanreotydu

Na podstawie dostępnych danych z charakterystyk produktów leczniczych zawierających lanreotyd oraz wiedzy o farmakodynamice analogów somatostatyny, można przedstawić potencjalne objawy przedawkowania, które mogłyby wystąpić przy znacznym przekroczeniu dawek terapeutycznych. Należy jednak zaznaczyć, że oficjalne dokumenty rejestracyjne nie zawierają szczegółowych danych na temat specyficznych objawów przedawkowania lanreotydu wraz z konkretnymi dawkami, przy których one występują.^{10 11 12}

* W oficjalnych charakterystykach produktów leczniczych nie określono dawek, przy których występują poszczególne objawy przedawkowania lanreotydu.

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania lanreotydu, zaleca się intensywne monitorowanie parametrów życiowych pacjenta ze szczególnym uwzględnieniem:^{13 14 15}

• Poziomów glikemii – ze względu na ryzyko hipoglikemii
• Funkcji układu sercowo-naczyniowego – monitorowanie ciśnienia tętniczego, tętna i EKG
• Poziomu elektrolitów – zwłaszcza potasu, sodu, wapnia
• Funkcji nerek i wątroby – kontrola parametrów biochemicznych
• Stanu klinicznego – obserwacja objawów ze strony przewodu pokarmowego i układu nerwowego

^{16 17 18}

Leczenie przedawkowania lanreotydu

Podstawą postępowania w przypadku przedawkowania lanreotydu jest leczenie objawowe, które może obejmować:^{19 20 21}

• W przypadku hipoglikemii – podanie dożylne roztworu glukozy, monitorowanie poziomu cukru we krwi
• W przypadku bradykardii – zastosowanie atropiny, w cięższych przypadkach – czasowa elektrostymulacja serca
• W przypadku hipotonii – płynoterapia, w razie potrzeby leki wazopresyjne
• W przypadku zaburzeń żołądkowo-jelitowych – leki przeciwwymiotne, nawodnienie, korekta zaburzeń elektrolitowych
• W przypadku reakcji miejscowych – leczenie miejscowe, w zależności od nasilenia objawów

^{22 23 24}

Szczególne uwagi praktyczne

Należy podkreślić, że w przypadku lanreotydu, podobnie jak innych analogów somatostatyny, czas półtrwania jest stosunkowo długi, a w przypadku preparatów o przedłużonym uwalnianiu (Somatuline Autogel, Somatuline PR, Myrelez) efekty przedawkowania mogą utrzymywać się przez dłuższy czas. Z tego względu zaleca się dłuższą obserwację pacjenta oraz monitorowanie parametrów biochemicznych i klinicznych do czasu ustąpienia objawów.^{25 26 27}

Warto zaznaczyć, że zgodnie z aktualnie dostępnymi danymi z charakterystyk produktów leczniczych, nie zidentyfikowano specyficznego antidotum dla lanreotydu, dlatego postępowanie terapeutyczne ogranicza się do leczenia objawowego i podtrzymującego. W ciężkich przypadkach przedawkowania może być konieczne leczenie na oddziale intensywnej terapii.^{28 29 30}