Właściwości farmakokinetyczne
Encorton 20 mg

Prednizon, substancja czynna leku Encorton dostępnego w dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, charakteryzuje się wysoką dostępnością biologiczną po podaniu doustnym (70-90%) oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Pokarm opóźnia wchłanianie, nie wpływając jednak na całkowitą biodostępność. Prednizon wiąże się z białkami osocza w 70-73%, natomiast jego aktywny metabolit, prednizolon, wykazuje zmienne wiązanie zależne od stężenia: 90-95% przy stężeniach <200 ng/ml oraz około 70% przy stężeniach >1 mg/ml. Glikokortykosteroidy wiążą się głównie z globulinami (transkortyną) o wysokim powinowactwie i albuminami o większej pojemności wiązania. Objętość dystrybucji wolnej frakcji prednizonu wynosi 0,86-1,81 l/kg masy ciała, a lek przenika przez barierę łożyskową, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży.

Wskazania
  1. alergiczne owrzodzenie brzeżne rogówki
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. astma oskrzelowa
  5. atopowe zapalenie skóry
  6. beryloza
  7. białaczka
  8. chłoniak
  9. choroba Leśniowskiego-Crohna
  10. choroba posurowicza
  11. dnawe zapalenie stawów
  12. gruźlica płuc
  13. gruźlicze zapalenie opon mózgowych
  14. hiperkalcemia związana z chorobą nowotworową
  15. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  16. kontaktowe zapalenie skóry
  17. łojotokowe zapalenie skóry
  18. łuszczyca
  19. łuszczycowe zapalenie stawów
  20. małopłytkowość wtórna
  21. młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów
  22. niedokrwistość aplastyczna wrodzona
  23. niedokrwistość hemolityczna nabyta
  24. niedokrwistość wskutek wybiórczej hipoplazji układu czerwonokrwinkowego
  25. nieswoiste zapalenie pochewki ścięgna
  26. niewydolność kory nadnerczy pierwotna
  27. niewydolność kory nadnerczy wtórna
  28. opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry
  29. ostre reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego
  30. pęcherzyca
  31. pourazowe zapalenie kości i stawów
  32. reakcje nadwrażliwości na leki
  33. reumatoidalne zapalenie stawów
  34. rozlane zapalenie błony naczyniowej tylnego odcinka oka
  35. rumień wielopostaciowy
  36. sarkoidoza
  37. stwardnienie rozsiane
  38. toczeń rumieniowaty układowy
  39. włośnica
  40. wrodzona hiperplazja nadnerczy
  41. wrzodziejące zapalenie okrężnicy
  42. współczulne zapalenie naczyniówki
  43. zachłystowe zapalenie płuc
  44. zapalenie błony maziowej
  45. zapalenie kaletki
  46. zapalenie naczyniówki i siatkówki
  47. zapalenie nadkłykcia
  48. zapalenie nerwu wzrokowego
  49. zapalenie przedniego odcinka oka
  50. zapalenie rogówki
  51. zapalenie skórno-mięśniowe
  52. zapalenie tarczycy
  53. zapalenie tęczówki
  54. zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego
  55. zespół Löfflera
  56. zespół nerczycowy
  57. zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
  58. ziarniniak grzybiasty
  59. złuszczające zapalenie skóry
Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne leku Encorton

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych prednizonu, substancji czynnej zawartej w leku Encorton dostępnym w dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w postaci tabletek. Analiza obejmuje kluczowe parametry farmakokinetyczne istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej.1

Biodostępność i wchłanianie

Dostępność biologiczna prednizonu po podaniu doustnym jest wysoka i wynosi od 70% do 90%. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko – w ciągu 1-2 godzin od momentu przyjęcia leku. Interesującym aspektem farmakokinetyki prednizonu jest wpływ pokarmu na proces wchłaniania – pokarm może zwalniać absorpcję leku w początkowej fazie, jednakże nie wpływa na całkowitą biodostępność substancji czynnej.2

Dystrybucja w organizmie

Prednizon charakteryzuje się znacznym stopniem wiązania z białkami osocza, sięgającym 70-73%. Jego aktywny metabolit – prednizolon – wykazuje jeszcze wyższy stopień wiązania z białkami osocza, który jest zależny od stężenia leku:

  • Przy stężeniu poniżej 200 ng/ml – wiązanie z białkami osocza wynosi 90-95%3
  • Przy stężeniu powyżej 1 mg/ml – wiązanie spada do około 70%4

W osoczu glikokortykosteroidy wiążą się głównie z dwoma rodzajami białek:

  • Globuliny (transkortyna) – charakteryzujące się wysokim powinowactwem, ale ograniczoną pojemnością wiązania
  • Albuminy – o niższym powinowactwie, ale większej pojemności wiązania5

Istotnym parametrem farmakokinetycznym jest objętość dystrybucji wolnej frakcji leku, która dla prednizonu wynosi 0,86-1,81 l/kg masy ciała.6

Warto również podkreślić, że prednizon i prednizolon przenikają przez barierę łożyskową, co ma istotne znaczenie kliniczne podczas stosowania leku u kobiet w ciąży.7

Metabolizm i eliminacja

Proces metabolizmu prednizonu zachodzi przede wszystkim w wątrobie, która jest głównym miejscem biotransformacji tego glikokortykosteroidu. W mniejszym stopniu lek metabolizowany jest również w nerkach.8

Eliminacja prednizonu z organizmu odbywa się kilkoma drogami:

  • Główna droga wydalania – z żółcią
  • 1-5% dawki – wydalane z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów
  • 10-20% dawki – wydalane jako prednizolon9

Parametry czasowe

Kluczowe parametry czasowe w farmakokinetyce prednizonu:

Parametr Wartość
Okres półtrwania w osoczu (T1/2) 3,4-3,8 godziny
Okres półtrwania w tkankach 18-36 godzin
Czas działania 1,25-1,5 dnia

Ta istotna różnica między okresem półtrwania w osoczu a czasem obecności leku w tkankach ma duże znaczenie kliniczne i wpływa na schemat dawkowania.10

Przenikanie do mleka matki

Z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku w okresie laktacji istotna jest informacja, że do mleka kobiecego wydziela się mniej niż 1% dawki prednizonu i prednizolonu. Ta stosunkowo niewielka ilość substancji czynnej w mleku powinna być brana pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o stosowaniu leku u kobiet karmiących piersią.11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl