Poliowirus typ 1
Substancja czynna jest stosowana w celu aktywnej immunizacji przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis. Przyjmuje się ją jako szczepionkę przypominającą u osób od 3. roku życia, co wzmacnia ochronę organizmu przed tymi chorobami. Może być także stosowana dla ochrony niemowląt poprzez szczepienie kobiet w ciąży. Stosowanie tej substancji jest zgodne z oficjalnymi zaleceniami szczepień ochronnych.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) jest kluczowym składnikiem inaktywowanej szczepionki Boostrix Polio, stosowanej w profilaktyce poliomyelitis. W jednej dawce 0,5 ml preparatu znajduje się 40 jednostek antygenu D poliowirusa typ 1, wraz z antygenami typów 2 (8 jednostek) i 3 (32 jednostki), adsorbowanymi na wodorotlenku i fosforanie glinu. Szczepionka jest przeznaczona dla osób od 3 roku życia, w tym dzieci, młodzieży, dorosłych oraz kobiet ciężarnych (II i III trymestr). Podanie odbywa się domięśniowo w mięsień naramienny, z zachowaniem prawidłowej techniki iniekcji i kontroli jakości zawiesiny. W przypadku osób z niepełnym cyklem szczepień zaleca się schemat uzupełniający: dawka początkowa oraz dwie dawki przypominające po 1 i 6 miesiącach.
Boostrix Polio może być stosowany jako dawka przypominająca przeciw poliomyelitis, również w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ranami niosącymi ryzyko tężca, gdzie w razie potrzeby podaje się jednocześnie immunoglobulinę przeciwtężcową. Szczepionka zawiera inaktywowany wirus namnażany w hodowli komórkowej VERO, co gwarantuje wysoką czystość i bezpieczeństwo antygenu, eliminując ryzyko wywołania choroby. Schemat dawkowania i odstępy między dawkami powinny być zgodne z oficjalnymi zaleceniami krajowymi, a preparat może być stosowany zamiennie z innymi szczepionkami zawierającymi podobne antygeny. Nie określono bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 3 lat.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Dawkowanie i sposób podawania
antygen D, błonica, Boostrix Polio, choroba Heinego-Medina, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany wirus polio, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, poliomyelitis, poliowirus typ 1, profilaktyka poekspozycyjna, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepienie przypominające, tężec, wodorotlenek glinu -
Działania niepożądane
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) jest kluczowym składnikiem inaktywowanej szczepionki Boostrix Polio, zawierającej 40 jednostek antygenu D, stosowanej w profilaktyce poliomyelitis. Szczepionka jest produkowana na linii komórkowej VERO i może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny oraz polimyksyny, co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwościami. Badania kliniczne obejmujące 908 dzieci (4-8 lat) oraz 955 osób dorosłych (10-93 lat) potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa tego składnika. Najczęstsze działania niepożądane to lokalne reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zaczerwienienie i obrzęk, występujące u 31,3-82,3% pacjentów, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie bez długotrwałych następstw.
Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10) – ból, zaczerwienienie, obrzęk; często (≥1/100 do <1/10) – gorączka (<39°C), zmęczenie; niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) – ból głowy, nudności; rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) – reakcje alergiczne niezwiązane z anafilaksją; bardzo rzadko (<1/10 000) – ciężkie reakcje anafilaktyczne wymagające natychmiastowej interwencji. Szczepionka jest przeciwwskazana u osób z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, a zawartość fenyloalaniny (0,0298 µg/dawka) wymaga uwagi u pacjentów z fenyloketonurią, choć ilość ta jest minimalna i zwykle bezpieczna. Szeroka baza danych klinicznych potwierdza bezpieczeństwo stosowania poliowirusa typ 1 w różnych grupach wiekowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Działania niepożądane
badanie kliniczne, bezpieczeństwo szczepionki, działanie niepożądane, fenyloketonuria, formaldehyd, inaktywowany wirus, kwas para-aminobenzoesowy, linia komórkowa Vero, miejscowe odczyny poszczepienne, nadwrażliwość na substancje, neomycyna i polimyksyna, odpowiedź immunologiczna, poliowirus typ 1, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja lokalna, szczepionka przeciwko poliomyelitis -
Interakcje
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D, stosowany m.in. w szczepionce Boostrix Polio, może być podawany jednocześnie z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, MMRV czy HPV, bez klinicznie istotnych interakcji i zaburzeń odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak podawanie szczepionek w różne miejsca ciała, zwłaszcza gdy brak jest danych dotyczących interakcji z innymi preparatami. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów poddanych terapii immunosupresyjnej (glikokortykosteroidy, leki biologiczne, chemioterapeutyki), u których obserwuje się istotne obniżenie odpowiedzi immunologicznej na szczepionkę, co wymaga rozważenia optymalnego momentu szczepienia lub podania dodatkowej dawki po zakończeniu terapii. Podanie immunoglobulin jednocześnie ze szczepionką wymaga stosowania różnych miejsc iniekcji i ewentualnego zachowania odstępu czasowego.
Brak jest bezpośrednich danych dotyczących wpływu alkoholu na skuteczność i bezpieczeństwo szczepionek zawierających poliowirus typ 1, jednak przewlekłe spożywanie alkoholu może osłabiać funkcje układu immunologicznego i potencjalnie zmniejszać odpowiedź na szczepienie. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu w okresie okołoszczepiennym (kilka dni przed i po szczepieniu) w celu uniknięcia maskowania działań niepożądanych. Monitorowanie odpowiedzi poszczepiennej, w tym oznaczanie poziomu przeciwciał, jest szczególnie istotne u pacjentów z czynnikami ryzyka zmniejszonej odpowiedzi immunologicznej, zwłaszcza u osób leczonych immunosupresyjnie. W przypadku jednoczesnego stosowania szczepionek i innych leków należy kierować się zasadą podawania w różne miejsca ciała oraz indywidualną oceną ryzyka i korzyści.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Interakcje
antygen D, Boostrix Polio, chemioterapeutyk, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, immunoglobulina, inhibitor TNF, lek biologiczny, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, poliowirus typ 1, poliowirus typu 1, przeciwciała ochronne, przeciwciała poszczepienne, przeciwciało anty-CD20, szczepionka HPV, szczepionka inaktywowana, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka monowalentna, szczepionka przeciwko poliomyelitis, szczepionka skojarzona, terapia immunosupresyjna -
Przeciwwskazania stosowania
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) w szczepionce Boostrix Polio występuje w ilości 40 jednostek antygenu D i jest stosowany w profilaktyce poliomyelitis. Przeciwwskazania do podania preparatu obejmują nadwrażliwość na składniki czynne (w tym poliowirus typ 1, toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny Bordetella pertussis, poliowirusy typ 2 i 3) oraz na substancje pomocnicze, takie jak neomycyna, polimyksyna, formaldehyd, wodorotlenek glinu i fosforan glinu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadwrażliwością na związki glinu oraz u osób z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny (0,0298 µg/dawkę) i kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawkę). Ponadto, szczepionka jest przeciwwskazana u pacjentów z encefalopatią o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu przeciw krztuścowi, a także u osób z powikłaniami neurologicznymi po szczepieniach przeciw błonicy i tężcowi, w tym drgawkami i epizodami hipotoniczno-hiporeaktywnymi.
Wskazane jest odroczenie podania szczepionki u pacjentów z ostrymi, ciężkimi chorobami gorączkowymi, natomiast łagodne infekcje nie stanowią bezwzględnego przeciwwskazania. Przeciwwskazaniem jest także przejściowa trombocytopenia po wcześniejszym szczepieniu przeciw błonicy i/lub tężcowi oraz reakcje nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciw poliomyelitis, błonicy, tężcowi lub krztuścowi. Szczepionka jest produkowana na hodowli komórkowej VERO, a proces inaktywacji i oczyszczania minimalizuje ryzyko działań niepożądanych, choć obecność śladowych ilości substancji pomocniczych wymaga uwagi klinicznej. W przypadku wystąpienia przeciwwskazań do podania pełnej szczepionki z komponentem krztuścowym, zaleca się kontynuację szczepień z pominięciem tego składnika.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Przeciwwskazania stosowania
Boostrix Polio, Bordetella pertussis, encefalopatia, fenyloalanina, fenyloketonuria, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, nadwrażliwość na substancje czynne, neomycyna, ostre choroby, polimyksyna, poliowirus typ 1, powikłania neurologiczne, szczepionka przeciwko poliomyelitis, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, trombocytopenia, wodorotlenek glinu -
Przedawkowanie
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) zawarty w szczepionce Boostrix Polio jest całkowicie inaktywowanym wirusem podawanym w standardowej dawce 40 jednostek antygenu D na 0,5 ml. Wirus ten jest adsorbowany na wodorotlenku glinu i fosforanie glinu, co spowalnia uwalnianie antygenu i wydłuża stymulację układu odpornościowego. Szczepionka zawiera również śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, a wirus jest produkowany na linii komórkowej VERO, co zapewnia wysokie bezpieczeństwo i kontrolę jakości produktu. Inaktywowany charakter wirusa eliminuje ryzyko namnażania się i wywołania poliomyelitis.
Dane z obserwacji po wprowadzeniu szczepionki do obrotu wskazują, że przedawkowanie inaktywowanego poliowirusa typ 1 nie powoduje nasilenia działań niepożądanych ani pojawienia się specyficznych objawów klinicznych różniących się od standardowych reakcji poszczepiennych. Nie ustalono konkretnej dawki progowej wywołującej objawy, a zgłaszane przypadki przedawkowania nie wykazały istotnych różnic w porównaniu do podania dawki standardowej 40 jednostek antygenu D. W związku z tym szczepionka Boostrix Polio cechuje się wysokim profilem bezpieczeństwa nawet w sytuacjach przekroczenia zalecanej dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Przedawkowanie
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) jest kluczowym składnikiem inaktywowanej szczepionki przeciw poliomyelitis, obecnym w szczepionce Boostrix Polio w stężeniu 40 jednostek antygenu D na dawkę (0,5 ml). Wirus jest namnażany w hodowli komórkowej VERO. Przeprowadzone badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i królikach, nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne samic, rozwój zarodkowo-płodowy, przebieg porodu ani rozwój postnatalny potomstwa. Ocena toksykologiczna obejmowała badania ostrej i przewlekłej toksyczności oraz potencjalnego działania miejscowego, które również nie wskazały na istotne zagrożenia dla zdrowia ludzkiego.
W procesie produkcji inaktywowanego poliowirusa typu 1 stosowane są substancje pomocnicze, takie jak formaldehyd, neomycyna i polimyksyna, które mogą występować w szczepionce Boostrix Polio w śladowych ilościach. Informacja ta jest istotna z punktu widzenia bezpieczeństwa, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na te związki. Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne potwierdzają brak istotnego ryzyka toksyczności ogólnej, wpływu na reprodukcję, rozwój prenatalny oraz procesy okołoporodowe po ekspozycji na inaktywowanego poliowirusa typu 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D na 0,5 ml szczepionki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
-
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) jest kluczowym składnikiem szczepionek przeciw poliomyelitis, takich jak Boostrix Polio, zawierających 40 jednostek antygenu D poliowirusa typ 1. Przed podaniem szczepionki konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych szczepień i ewentualnych działań niepożądanych, takich jak gorączka ≥ 40,0°C, zapaść, przewlekły płacz ≥ 3 godzin czy drgawki w ciągu 48 godzin po szczepieniu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami neurologicznymi oraz u osób z trombocytopenią lub zaburzeniami krzepnięcia, gdzie rozważa się podanie podskórne i stosowanie ucisku miejsca iniekcji przez minimum 2 minuty. Szczepionka nie powinna być podawana donaczyniowo ze względu na ryzyko poważnych powikłań. U pacjentów z HIV szczepienie jest możliwe, choć odpowiedź immunologiczna może być osłabiona.
Ważne jest zapewnienie możliwości natychmiastowego leczenia reakcji anafilaktycznych po szczepieniu oraz stosowanie odpowiednich procedur bezpieczeństwa w celu zapobiegania urazom związanym z omdleniami, które mogą wystąpić szczególnie u nastolatków. Szczepionka zawiera substancje pomocnicze, takie jak kwas para-aminobenzoesowy (możliwy alergen), fenyloalaninę (szkodliwą dla pacjentów z fenyloketonurią), a także śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny. Zawartość sodu i potasu jest poniżej 1 mmol na dawkę (odpowiednio 23 mg i 39 mg), co klasyfikuje preparat jako „wolny od sodu” i „wolny od potasu”. Szczepionka jest adsorbowana na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) i fosforanie glinu (0,2 mg Al3+), a wirus namnażany jest w hodowli komórkowej VERO. Dokumentacja podania powinna zawierać nazwę i numer serii produktu dla celów monitorowania bezpieczeństwa i skuteczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Boostrix Polio, drgawki gorączkowe, działanie niepożądane, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, fenyloketonuria, fosforan glinu, HIV, hodowla komórkowa VERO, kwas para-aminobenzoesowy, objaw neurologiczny, odpowiedź immunologiczna, omdlenie, parestezja, poliomyelitis, poliowirus typ 1, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychogenna, resuscytacja, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, wywiad lekarski, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne -
Właściwości farmakodynamiczne
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) w szczepionce Boostrix Polio występuje w formie inaktywowanej, zachowując właściwości antygenowe przy braku zdolności do namnażania i wywoływania choroby. Jedna dawka (0,5 ml) zawiera 40 jednostek antygenu D poliowirusa typu 1, co jest najwyższym stężeniem spośród trzech typów poliowirusa w szczepionce (typ 2 – 8 jednostek, typ 3 – 32 jednostki). Antygeny są adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) i fosforanie glinu (0,2 mg Al3+), co pełni rolę adjuwantu wzmacniającego i przedłużającego odpowiedź immunologiczną. Badania kliniczne wykazały wysoką skuteczność immunologiczną: seroprotekcję (miano ≥8 ED50) uzyskano u 98,8-100% dzieci w wieku 3-8 lat oraz 99,6-100% młodzieży i dorosłych już miesiąc po szczepieniu.
Długotrwałość odpowiedzi immunologicznej jest potwierdzona przez utrzymanie seroprotekcji u 98,8% dzieci po 5 latach oraz 100% młodzieży i dorosłych po 10 latach od szczepienia. Podanie dawek przypominających po 5 latach u dzieci (4-8 lat) i po 10 latach u dorosłych skutkuje utrzymaniem ochronnych poziomów przeciwciał u ponad 99% i 100% osób odpowiednio. Szczepienie kobiet w ciąży szczepionką Boostrix nie wpływa negatywnie na immunogenność szczepionki Infanrix hexa u ich potomstwa. Ponadto, u osób dorosłych ≥40 lat bez aktualnej historii szczepień błoniczych lub tężcowych, pojedyncza dawka Boostrix Polio indukuje skuteczną odpowiedź immunologiczną. Również pacjenci z obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych wykazują porównywalną skuteczność szczepienia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Właściwości farmakodynamiczne
adjuwant, adsorpcja antygenu, Boostrix Polio, dawka przypominająca, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, immunogenność, inaktywacja wirusa, interferencja kliniczna, jednostka antygenu D, miano przeciwciał, obturacyjna choroba dróg oddechowych, odpowiedź immunologiczna, POChP, poliomyelitis, poliowirus typ 1, przeciwciała ochronne, seroprotekcja, szczepionka przeciwko poliomyelitis, wodorotlenek glinu -
Właściwości farmakokinetyczne
Inaktywowany poliowirus typu 1 (szczep Mahoney), stanowiący komponent szczepionki Boostrix Polio, występuje w dawce 0,5 ml w ilości 40 jednostek antygenu D. Szczepionka zawiera również serotypy poliowirusa typu 2 (szczep MEF-1, 8 jednostek antygenu D) oraz typu 3 (szczep Saukett, 32 jednostki antygenu D). Antygeny są adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) oraz fosforanie glinu (0,2 mg Al3+), co wydłuża ekspozycję układu immunologicznego na antygeny i wzmacnia odpowiedź immunologiczną. Produkcja poliowirusa odbywa się w hodowli komórkowej VERO, zapewniając wysoką czystość i standaryzację, przy możliwej obecności śladowych ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny w finalnym produkcie. Zawiesina szczepionki ma charakterystyczną białą, mętną postać, typową dla preparatów z adsorbowanymi antygenami.
Farmakokinetyka inaktywowanego poliowirusa typu 1 nie jest oceniana, co jest standardem dla szczepionek, ze względu na ich mechanizm działania oparty na indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na farmakologicznym działaniu substancji czynnej. Skuteczność szczepionki ocenia się poprzez badania immunogenności, mierząc poziom przeciwciał neutralizujących przeciwko wirusowi polio po szczepieniu, oraz monitorowanie bezpieczeństwa i tolerancji preparatu. Takie podejście jest zgodne z obowiązującymi standardami oceny szczepionek przeciwpoliomyelitycznych, które nie wymagają standardowych badań farmakokinetycznych charakterystycznych dla leków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Właściwości farmakokinetyczne
ampułko-strzykawka, antygen D, formaldehyd, fosforan glinu, immunogenność, indukcja odpowiedzi immunologicznej, komórki Vero, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna, poliowirus typu 1, przeciwciała neutralizujące, serotypy poliowirusa, szczep Mahoney, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Szczepionka Boostrix Polio zawiera inaktywowany poliowirus typu 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D oraz komponenty przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Jest to szczepionka adsorbowana, podawana w formie białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań. Zgodnie z oficjalnymi zaleceniami medycznymi, Boostrix Polio może być bezpiecznie stosowana u kobiet w ciąży w drugim i trzecim trymestrze, co potwierdzają dane z randomizowanego badania klinicznego (n=341) oraz prospektywnego badania obserwacyjnego (n=793), które nie wykazały działań niepożądanych dotyczących ciąży, zdrowia płodu ani noworodka. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących stosowania szczepionki w pierwszym trymestrze ciąży, choć mechanizm działania szczepionek inaktywowanych nie wskazuje na ryzyko szkodliwego wpływu na płód w tym okresie. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają brak negatywnego wpływu na rozwój embrionalny, przebieg porodu oraz rozwój pourodzeniowy.
W okresie karmienia piersią formalne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa szczepionki Boostrix Polio nie są dostępne, jednak ze względu na zawartość inaktywowanego poliowirusa i innych antygenów inaktywowanych, nie przewiduje się ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Lekarz powinien indywidualnie ocenić korzyści i potencjalne ryzyko oraz poinformować pacjentkę o braku danych dotyczących wpływu szczepionki na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze samic. Podsumowując, lekarz kwalifikujący do szczepienia powinien przekazać pacjentce, że szczepionka jest bezpieczna w II i III trymestrze ciąży, nie wykazuje działań niepożądanych w kontekście ciąży i noworodka, a także nie powinna negatywnie wpływać na dziecko karmione piersią ani na płodność.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) jest kluczowym składnikiem inaktywowanych szczepionek przeciw poliomyelitis, takich jak Boostrix Polio, zawierających 40 jednostek antygenu D. Szczepionka ta, produkowana na hodowli komórkowej VERO i inaktywowana, zapewnia skuteczną immunizację bez ryzyka wywołania choroby. W składzie Boostrix Polio znajdują się również inaktywowane poliowirusy typu 2 (szczep MEF-1, 8 jednostek antygenu D) oraz typu 3 (szczep Saukett, 32 jednostki antygenu D). Dodatkowo preparat zawiera minimalne ilości substancji pomocniczych, takich jak formaldehyd, neomycyna, polimyksyna, <0,07 ng kwasu para-aminobenzoesowego oraz 0,0298 µg fenyloalaniny na dawkę, które nie mają istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne pacjenta.
Z punktu widzenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczepienie preparatem zawierającym inaktywowany poliowirus typ 1 (Boostrix Polio) nie wywiera istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne. Dane kliniczne potwierdzają, że nie ma konieczności wprowadzania szczególnych ograniczeń dotyczących prowadzenia pojazdów po szczepieniu. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak gorączka czy złe samopoczucie, zaleca się indywidualne rozważenie czasowego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów do ustąpienia objawów. Korzyści immunoprofilaktyczne wynikające ze szczepienia zdecydowanie przewyższają minimalne ryzyko związane z ewentualnym wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
antygen D poliowirusa, Boostrix Polio, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, funkcje psychomotoryczne, komórki Vero, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, ochrona immunologiczna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typ 1, poliowirus typ 2, poliowirus typ 3, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciwko poliomyelitis, właściwości immunogenne -
Wskazania do stosowania
Poliowirus typu 1 (szczep Mahoney) jest składnikiem inaktywowanym szczepionki Boostrix Polio, stosowanej jako dawka przypominająca przeciwko poliomyelitis u osób powyżej 3. roku życia. W preparacie zawiera 40 jednostek antygenu D, co stanowi najwyższą zawartość spośród trzech serotypów poliowirusa (typ 2 – 8 jednostek, typ 3 – 32 jednostki). Szczepionka ta jest szczepionką skojarzoną, zapewniającą ochronę przed błonicą, tężcem, krztuścem oraz poliomyelitis. Wskazaniem do jej stosowania jest również profilaktyka u kobiet w ciąży, co umożliwia bierną ochronę noworodków i niemowląt przed wymienionymi chorobami. Poliowirus jest namnażany w hodowli komórkowej VERO i inaktywowany, co eliminuje ryzyko wywołania choroby, a antygeny adsorbowane są na adjuwantach glinowych (Al(OH)3 i AlPO4), zwiększających immunogenność preparatu.
Dawka szczepionki wynosi 0,5 ml i zawiera m.in. 40 jednostek antygenu D poliowirusa typu 1, 2 j.m. (2,5 Lf) toksoidu błoniczego, 20 j.m. (5 Lf) toksoidu tężcowego oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg). Dodatkowo preparat zawiera inaktywowane poliowirusy typu 2 (8 jednostek antygenu D) i typu 3 (32 jednostki antygenu D). W szczepionce mogą występować śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) oraz fenyloalaniny (0,0298 µg), co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów z alergiami. Podanie szczepionki powinno odbywać się zgodnie z aktualnymi zaleceniami szczepień przypominających, uwzględniając lokalną epidemiologię i wytyczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Poliowirus typ 1 – Wskazania do stosowania
adjuwant, antygen Bordetella pertussis, antygen D poliowirusa, bierna ochrona noworodków, błonica tężec krztusiec, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, kobieta w ciąży, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typu 1, serotyp wirusa polio, szczep Mahoney, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka Boostrix Polio, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony