Miłorząb japoński
Substancja czynna pochodzi z liści miłorzębu japońskiego i zawiera wyciąg bogaty we flawonoidy, ginkgolidy oraz bilobalid. Stosuje się ją głównie w celu poprawy funkcji poznawczych u osób starszych oraz jakości życia w przypadkach łagodnego upośledzenia umysłowego i otępienia. Ponadto znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń obwodowego krążenia, pomagając złagodzić objawy związane z niedostatecznym ukrwieniem. Preparaty z tą substancją są przeznaczone dla dorosłych, często dostępne w formie tabletek, kapsułek lub płynów doustnych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie preparatów zawierających wyciąg z miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) jest zróżnicowane i zależy od postaci farmaceutycznej oraz stężenia substancji czynnej. Preparaty doustne, takie jak Bilomag (80 mg kapsułki, 1-2 razy/dobę, 80-160 mg/dobę), Ginkgoherb (120 mg tabletki 2 razy/dobę lub 240 mg tabletki po pół tabletki 2 razy/dobę, 240 mg/dobę), Ginkoflav Med (80 mg kapsułki 3 razy/dobę, 240 mg/dobę) oraz Tanakan (40 mg tabletki 3 razy/dobę, 120 mg/dobę) wymagają przyjmowania zgodnie z zaleceniami dotyczącymi posiłków i sposobu podania. Formy płynne, takie jak Tinctura Ginkgo Bilobae Herbapol (935 mg/ml, 5-10 ml 3 razy/dobę) i Tinctura Ginkgo bilobae Phytopharm (4,525 g/5 ml, 5-10 ml 3 razy/dobę rozcieńczone wodą), stosuje się między posiłkami. Terapia powinna trwać co najmniej 6-8 tygodni, a w przypadku braku poprawy po 3 miesiącach konieczna jest konsultacja lekarska. Preparaty nie są zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Podczas wywiadu medycznego należy zwrócić uwagę na przestrzeganie dawkowania, sposób podawania (np. przyjmowanie z posiłkiem lub między posiłkami, unikanie pozycji leżącej przy tabletkach powlekanych Ginkgoherb), a także na czas trwania terapii i ocenę efektów leczenia. Brak jest danych dotyczących dawkowania u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek lub wątroby. W przypadku preparatów doustnych, takich jak Bilomag, Ginkgoherb, Ginkoflav Med i Tanakan, podanie odbywa się doustnie, z odpowiednim popiciem płynem lub wodą. W przypadku nalewki Phytopharm należy lek przed użyciem wstrząsnąć w przypadku pojawienia się osadu. Kontrola leczenia powinna nastąpić po 6 tygodniach (dla form płynnych) lub po 3 miesiącach (dla form stałych), aby ocenić skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb japoński – Dawkowanie i sposób podawania
bezpieczeństwo i skuteczność, całkowita dawka dobowa, dawka substancji czynnej, efekt leczenia, ginkgo biloba, kapsułka twarda, miłorząb japoński, nalewka z miłorzębu japońskiego, płyn doustny, podanie doustne, postać farmaceutyczna, skuteczność leczenia, stężenie substancji czynnej, tabletka powlekana, terapia zasadnicza, upośledzona czynność nerek, upośledzona czynność wątroby, wskazanie terapeutyczne, wyciąg suchy, wyciąg suchy oczyszczony, wyciąg z miłorzębu japońskiego, wywiad medyczny -
Działania niepożądane
Wyciąg z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) stosowany doustnie jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, takie jak bóle głowy (np. >10% w Ginkoflav Med, 3,8% w Tanakan, rzadko w Bilomag), zawroty głowy (9,0% w Tanakan, często w Tanakan i Ginkoflav Med, rzadko w Bilomag), zaburzenia snu i niepokój (rzadko w Bilomag). Działania ze strony przewodu pokarmowego obejmują biegunkę (6,1% w Tanakan), nudności (1,8% w Tanakan), wymioty, bóle brzucha (3,3% w Tanakan), zaparcia i dyspepsję (3,9% w Tanakan). Istotnym ryzykiem jest zwiększone ryzyko krwawień, w tym krwawień śródczaszkowych i obustronnych krwiaków podtwardówkowych po długotrwałym stosowaniu (do 2 lat), szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwpłytkowe (np. ASA) lub przeciwzakrzepowe (np. warfaryna). Występują także reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny (1,1% w Tanakan), oraz skórne objawy alergiczne, takie jak świąd (2,7% w Tanakan), wysypka, rumień, obrzęk i egzema (4,6% w Tanakan).
Stosowanie wysokich dawek miłorzębu japońskiego wymaga ostrożności u pacjentów z historią drgawek lub przyjmujących leki obniżające próg drgawkowy, ze względu na ryzyko wystąpienia drgawek. Należy monitorować objawy sugerujące poważne powikłania, takie jak nagły, silny ból głowy, zaburzenia świadomości, nietypowe krwawienia, reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, duszności) oraz nasilenie drgawek. W praktyce klinicznej wskazane jest regularne monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów stosujących jednocześnie preparaty z miłorzębem i leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe. Zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa terapii. Większość danych dotyczy wyciągów acetonowo-wodnych, jednak ze względu na podobieństwo fitochemiczne, działania niepożądane mogą wystąpić także po wyciągach etanolowo-wodnych, jak w preparacie Bilomag.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb japoński – Działania niepożądane
biegunka, ból brzucha, ból głowy, drgawki, duszność, dyspepsja, egzema, ginkgo biloba, kołatanie serca, krwawienie oczne, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak podtwardówkowy, krwotok mózgowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb japoński, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie wazowagalne, reakcja nadwrażliwości skórnej, rumień, ryzyko krwawienia, świąd, utrata przytomności, warfaryna, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia snu, zaburzenia układu krwionośnego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenie świadomości, zaparcia, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe -
Interakcje
Miłorząb japoński (Ginkgo biloba L.) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym oraz wpływającymi na układ krzepnięcia. Stosowanie go z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol, heparyna) i przeciwpłytkowymi (np. kwas acetylosalicylowy, klopidogrel, NLPZ) zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania lub unikania jednoczesnej terapii. Wyciąg z miłorzębu może hamować P-glikoproteinę w jelicie, co podnosi biodostępność leków takich jak dabigatran, a także wpływać na metabolizm leków metabolizowanych przez CYP3A4 (np. efawirenz – zmniejszenie stężenia, nifedypina – dwukrotny wzrost Cmax). Preparaty roślinne (czosnek, żeń-szeń) oraz niektóre leki (trazodon, tipranavir) mogą nasilać działania niepożądane, w tym ryzyko krwawień i sedacji.
Produkty zawierające miłorząb japoński w formie nalewek (np. Tinctura Ginkgo bilobae Phytopharm, Bilomag) zawierają wysokie stężenia etanolu (55-70% V/V), co dodatkowo zwiększa ryzyko hepatotoksyczności i interakcji z lekami metabolizowanymi w wątrobie oraz działającymi sedatywnie. Spożywanie alkoholu podczas terapii tymi preparatami może nasilać działania uspokajające i ryzyko krwawień. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania miłorzębu z lekami hepatotoksycznymi oraz ostrożność przy terapii inhibitorami pompy protonowej, tiazydowymi lekami moczopędnymi i lekami metabolizowanymi przez CYP3A4. Ze względu na różnorodność wyciągów i rozpuszczalników ekstrakcyjnych, konieczne jest indywidualne podejście i monitorowanie pacjenta podczas łączenia miłorzębu z innymi lekami, zwłaszcza wpływającymi na krzepliwość, układ nerwowy i metabolizm wątrobowy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb japoński – Interakcje
acenokumarol, Allium sativum, ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, czosnek zwyczajny, dabigatran, dypirydamol, dysfagia, efawirenz, etanol, fenprokumon, ginkgo biloba, glikoproteina p, heparyna, indukcja CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, izoenzym cytochromu P450, klopidogrel, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb japoński, nalewka miłorzębu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, omeprazol, pochodna kumaryny, samoistne krwawienie, śpiączka, standaryzowany wyciąg, tiazydowy lek moczopędny, tipranavir, trazodon, tyklopidyna, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, żeń-szeń właściwy -
Przedawkowanie
Miłorząb japoński (Ginkgo biloba L.) jest stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak kapsułki (np. Bilomag 80 mg, Ginkoflav Med 80 mg), tabletki powlekane (Ginkgoherb 120 mg i 240 mg, Tanakan 40 mg) oraz nalewki doustne (Tinctura Ginkgo Bilobae Herbapol, Tinctura Ginkgo bilobae Phytopharm). Analiza dostępnych charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że przypadki przedawkowania wyciągów z miłorzębu są rzadkie lub nie występują, a przedawkowanie suchego wyciągu z liści nie wiąże się z istotnymi działaniami niepożądanymi. Jednakże preparaty w postaci nalewek zawierają etanol w stężeniu 60-70% V/V, co stanowi istotne ryzyko przy przedawkowaniu, zwłaszcza u pacjentów z uszkodzeniem wątroby, alkoholizmem, padaczką, uszkodzeniami mózgu oraz chorobami umysłowymi. W takich przypadkach może dochodzić do osłabienia sprawności psychoruchowej oraz nasilenia objawów chorobowych.
Brak precyzyjnych danych dotyczących dawek toksycznych i specyficznych objawów przedawkowania ogranicza możliwość dokładnej oceny ryzyka, jednak dostępne informacje sugerują, że ryzyko poważnych działań niepożądanych jest niskie przy stosowaniu standardowych dawek wyciągów z miłorzębu. W przypadku nalewek, ze względu na zawartość etanolu, konieczna jest szczególna ostrożność u pacjentów z grup ryzyka. Lekarze powinni uwzględniać potencjalne interakcje i przeciwwskazania związane z etanolem oraz monitorować stan pacjentów przy stosowaniu preparatów zawierających miłorząb japoński, zwłaszcza w formie płynnej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb japoński – Przedawkowanie
alkoholizm, charakterystyka produktu leczniczego, choroba umysłowa, dawka toksyczna, działanie niepożądane, ginkgo biloba, miłorząb japoński, nalewka, napad padaczkowy, objaw neurologiczny, objaw psychiczny, osłabienie sprawności psychoruchowej, padaczka, pogorszenie funkcji wątroby, suchy wyciąg, upośledzenie zdolności, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie wątroby, wyciąg z liścia miłorzębu, wyciąg z miłorzębu japońskiego, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie koordynacji ruchowej -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) obejmują analizy toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Toksyczność przewlekła badana na szczurach i psach przy dawkach do 500 mg/kg m.c. u szczurów i 400 mg/kg m.c. u psów wykazała minimalne efekty toksyczne, z współczynnikami bezpieczeństwa do 16,8 i 46,3 odpowiednio. LD50 nalewki z miłorzębu przekraczała 15 ml/kg m.c., co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Badania hematologiczne i biochemiczne nie wykazały istotnych zmian, w tym w aktywności enzymów wątrobowych AIAT i AspAT, sugerując brak hepatotoksyczności. Dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są niejednoznaczne – starsze badania nie wykazały teratogenności, jednak nowsze wskazują na możliwe obniżenie masy płodów i opóźnienie wzrostu przy dawkach 7-14 mg/kg/dobę, a także na występowanie krwawień z pochwy i innych efektów rozwojowych u zwierząt. Wyciąg wykazuje działanie przeciwpłytkowe i może wydłużać czas krwawienia, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania w okresie okołoporodowym.
W zakresie genotoksyczności wyniki są rozbieżne – test Amesa i kilka innych testów nie potwierdziły mutagenności, natomiast test mutacji bakteryjnej wskazał na potencjalne działanie mutagenne. Test mikrojądrowy u myszy dał wyniki negatywne u samców i niejednoznaczne u samic, a podawanie wyciągu do 2000 mg/kg m.c. nie wykazało genotoksyczności. Badania rakotwórczości na gryzoniach wykazały guzy tarczycy u szczurów oraz rak wątrobowokomórkowy u myszy, jednak zmiany te są uznawane za specyficzne dla gryzoni i niezwiązane z genotoksycznością, nie mające istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu miłorzębu japońskiego, jednak brak pełnych danych dotyczących wpływu na reprodukcję oraz potencjalne działanie przeciwpłytkowe wymaga ostrożności, zwłaszcza u kobiet w ciąży i w okresie okołoporodowym. Ponadto, dla niektórych preparatów, np. Tinctura Ginkgo Bilobae Herbapol, brakuje szczegółowych danych bezpieczeństwa.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb japoński – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bezocze, czas krwawienia, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwpłytkowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, induktory enzymów wątrobowych, morfologia krwi, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, rak wątrobowokomórkowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ genotoksyczny, wyciąg z miłorzębu japońskiego -
Właściwości farmakodynamiczne
Miłorząb japoński (Ginkgo biloba L.) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, szczególnie istotne w leczeniu zespołów otępiennych (kod ATC: N06DX02). Jego mechanizm działania nie jest w pełni poznany, jednak badania kliniczne potwierdzają poprawę funkcji poznawczych u osób starszych, manifestującą się zmianami w zapisie EEG oraz zwiększoną czujnością. Substancja wpływa korzystnie na właściwości reologiczne krwi, zmniejszając jej lepkość i hamując agregację płytek krwi. Dodatkowo, miłorząb działa rozkurczająco na naczynia krwionośne przedramienia oraz zwiększa przepływ krwi w naczyniach obwodowych, co przekłada się na poprawę perfuzji mózgowej u osób w wieku 60-70 lat. W modelach zwierzęcych wykazano także neuroprotekcyjne działanie w warunkach niedotlenienia mózgu.
Wyciągi z liści miłorzębu zawierają kluczowe składniki aktywne: flawonoidy (17,6-64,8 mg w zależności od preparatu), ginkgolidy A, B i C (od 1,1 do 8,16 mg) oraz bilobalid (od 1,0 do 7,68 mg), pozyskiwane różnymi rozpuszczalnikami (etanol 50%, aceton 60-65%). Flawonoidy odpowiadają za działanie antyoksydacyjne i naczynioochronne, ginkgolidy wykazują antagonizm wobec czynnika aktywującego płytki (PAF), co redukuje agregację płytek, a bilobalid wspiera neuroprotekcję i funkcje mitochondrialne. Preparaty takie jak Bilomag, Ginkoflav Med, Ginkgoherb i Tanakan różnią się dawkami i zawartością składników aktywnych, co należy uwzględnić przy doborze terapii. Stosowanie miłorzębu japońskiego jest uzasadnione w zaburzeniach poznawczych związanych z wiekiem, zaburzeniach ukrwienia obwodowego, zawrotach głowy o podłożu naczyniowym oraz szumach usznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb japoński – Właściwości farmakodynamiczne
agregacja płytek krwi, czynnik aktywujący płytki, działanie antyoksydacyjne, działanie naczynioochronne, działanie neuroprotekcyjne, elektroencefalografia, funkcja mitochondrialna, funkcja poznawcza, glikozyd flawonowy, krążenie mózgowe, lepkość krwi, miłorząb japoński, naczynie krwionośne, niedotlenienie mózgu, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja mózgu, produkt leczniczy roślinny, reologia krwi, szumy uszne, wyciąg z miłorzębu, zaburzenie poznawcze, zawroty głowy pochodzenia naczyniowego, zespół otępienny -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wyciągi z miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) wykazują potencjalny wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co jest szczególnie istotne przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn. Preparaty takie jak Bilomag (80 mg wyciągu suchego) oraz Tanakan (40 mg wyciągu) mogą powodować zawroty głowy, co stanowi istotne ryzyko dla bezpieczeństwa pacjenta. W przypadku nalewek, np. Tinctura Ginkgo Bilobae Herbapol (55-60% V/V etanolu) i Tinctura Ginkgo bilobae Phytopharm (60-70% V/V etanolu), obecność wysokiego stężenia etanolu dodatkowo obniża zdolność prowadzenia pojazdów i może skutkować wykryciem alkoholu w wydychanym powietrzu. Zaleca się zachowanie co najmniej 30-minutowej przerwy po przyjęciu nalewki przed prowadzeniem pojazdu. Dla preparatów takich jak Ginkgoherb (120 mg i 240 mg) oraz Ginkoflav Med (80 mg) brak jest jednoznacznych danych dotyczących wpływu na zdolności psychomotoryczne, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny pacjenta.
W praktyce klinicznej lekarz powinien szczegółowo informować pacjentów o możliwych działaniach niepożądanych, zwłaszcza zawrotach głowy, oraz o ryzyku związanym z zawartością alkoholu w nalewkach. Należy indywidualnie ocenić reakcję pacjenta na lek przed dopuszczeniem do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, a także uwzględnić styl życia i aktywność zawodową pacjenta przy doborze preparatu. Dokumentacja przekazania informacji o wpływie miłorzębu na zdolności psychomotoryczne jest istotna z punktu widzenia medyczno-prawnego. Odpowiedzialne podejście terapeutyczne, uwzględniające potencjalne ryzyko, może znacząco zwiększyć bezpieczeństwo pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb japoński – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Bilomag, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, ginkgo biloba, Ginkgoherb, Ginkoflav Med, miłorząb japoński, nalewka alkoholowa, nalewka z miłorzębu, pojazd mechaniczny, pomiar alkoholu, sprawność psychomotoryczna, suchy wyciąg z miłorzębu, Tanakan, terapia pacjenta, Tinctura Ginkgo bilobae, wyciąg suchy oczyszczony, zawartość etanolu, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Miłorząb japoński (Ginkgo biloba L.) jest roślinnym surowcem leczniczym zawierającym aktywne związki, takie jak glikozydy flawonowe, ginkgolidy A, B, C oraz bilobalid, które odpowiadają za jego działanie terapeutyczne. Na polskim rynku dostępne są różne formy farmaceutyczne preparatów z miłorzębu, m.in. tabletki powlekane (Ginkgoherb, Tanakan), kapsułki twarde (Bilomag, Ginkoflav Med) oraz nalewki doustne (Tinctura Ginkgo Bilobae). Zawartość substancji czynnej w preparatach waha się od 40 mg do 240 mg wyciągu suchego, co determinuje ich zastosowanie kliniczne. Główne wskazania obejmują poprawę funkcji poznawczych u osób starszych, wspomaganie terapii łagodnego otępienia oraz leczenie łagodnych zaburzeń krążenia obwodowego, objawiających się m.in. uczuciem zimna kończyn. Preparaty wykazują działanie neuroprotekcyjne oraz poprawiają mikrokrążenie mózgowe i obwodowe, co przekłada się na poprawę pamięci, koncentracji oraz jakości życia pacjentów.
W praktyce klinicznej preparaty z miłorzębem japońskim powinny być dobierane indywidualnie, uwzględniając główne wskazanie, preferowaną formę podania oraz zawartość substancji czynnej (np. 80 mg w Bilomag, 120-240 mg w Ginkgoherb, 40 mg w Tanakan). U pacjentów z łagodnym otępieniem preparaty takie jak Ginkgoherb, Tanakan i Ginkoflav Med mogą stanowić uzupełnienie podstawowej farmakoterapii, stabilizując lub spowalniając postęp deficytów poznawczych. W przypadku zaburzeń krążenia obwodowego rekomendowane są nalewki (Tinctura Ginkgo Bilobae Herbapol, Phytopharm) oraz kapsułki Bilomag, które poprawiają elastyczność naczyń i mikrokrążenie. Ze względu na farmakologiczne działanie miłorzębu, jego stosowanie powinno odbywać się pod kontrolą lekarza, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących inne leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i dostosować terapię do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Miłorząb japoński – Wskazania do stosowania
bilobalid, deficyt poznawczy, działanie neuroprotekcyjne, elastyczność naczyń krwionośnych, farmakoterapia, funkcje poznawcze, ginkgo biloba, ginkgolidy, glikozyd flawonowy, kapsułka twarda, łagodne otępienie, mikrokrążenie mózgowe, miłorząb japoński, nalewka z miłorzębu, niedostateczne ukrwienie, obniżenie sprawności umysłowej, płyn doustny, substancja czynna, tabletka powlekana, tkanka mózgowa, wyciąg z liści miłorzębu, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie ukrwienia mózgu, zespół otępienny