Ticagrelor Farmak
Tabletki powlekane, 90 mg
Lek zawiera 90 mg tikagreloru w postaci tabletki powlekanej. Stosuje się go w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów. Jest wskazany szczególnie u osób z ostrym zespołem wieńcowym lub z przebyłym zawałem mięśnia sercowego i wysokim ryzykiem zakrzepów miażdżycowych. Tabletki mają postać jasnożółtą do żółtej i są okrągłe, obustronnie wypukłe.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Ticagrelor Farmak (tikagrelor 90 mg) jest stosowany w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych (OZW) oraz u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego (≥1 rok wcześniej) z wysokim ryzykiem zdarzeń zakrzepowych. W OZW leczenie rozpoczyna się dawką nasycającą 180 mg (2 tabletki po 90 mg) jednorazowo, następnie podaje się 90 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy, w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę, o ile nie ma przeciwwskazań. U pacjentów po zawale serca dawka podtrzymująca wynosi 60 mg dwa razy na dobę, jednak wymaga to zastosowania innego preparatu o odpowiedniej mocy, gdyż dawka ta nie jest opisana w charakterystyce Ticagrelor Farmak. Leczenie tikagrelorem powinno być kontynuowane bez przerw, a w przypadku pominięcia dawki nie należy podwajać kolejnej. Pierwszą dawkę po zmianie leku przeciwpłytkowego podaje się po 24 godzinach od ostatniej dawki poprzedniego leku.
Dawkowanie Ticagrelor Farmak nie wymaga modyfikacji u pacjentów w podeszłym wieku ani u osób z zaburzeniami czynności nerek, niezależnie od stopnia ich nasilenia. W przypadku zaburzeń czynności wątroby: łagodne i umiarkowane nie wymagają zmiany dawki, jednak przy umiarkowanych zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne; lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Preparat nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową. Ticagrelor podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, a w przypadku trudności w połykaniu dopuszcza się podanie tabletek rozgniecionych z wodą lub przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (zgłębnik CH8 lub większy).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Ticagrelor Farmak 90 mg
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dysfagia, inhibitor receptora ADP, kwas acetylosalicylowy, łagodne zaburzenie czynności wątroby, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpłytkowy, miażdżyca, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostry zespół wieńcowy, OZW, tikagrelor, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zgłębnik nosowo-żołądkowy -
Działania niepożądane
Tikagrelor, stosowany w ostrych zespołach wieńcowych oraz profilaktyce wtórnej zdarzeń sercowo-naczyniowych, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa oceniany w badaniach fazy 3 (PLATO, PEGASUS) na ponad 39 000 pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia (bardzo często) i duszność (często). Krwawienia obejmują różne lokalizacje: śródczaszkowe (niezbyt często), z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, skóry, układu moczowego i rozrodczego (często). Tikagrelor może także powodować hiperurykemię i dnę moczanową (często), zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy (często), a także reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy (niezbyt często). Rzadziej obserwuje się zakrzepową plamicę małopłytkową, splątanie, bradyarytmię i blok przedsionkowo-komorowy. Częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosiła 7,4% w badaniu PLATO i 16,1% w badaniu PEGASUS (tikagrelor 60 mg + ASA), co jest wyższe niż w grupach kontrolnych (odpowiednio 5,4% i 8,5%).
Monitorowanie pacjentów leczonych tikagrelorem powinno obejmować regularne badania morfologii krwi, parametrów krzepnięcia, funkcji nerek (kontrola stężenia kreatyniny, często zwiększonej o >50% względem stanu wyjściowego) oraz stężenia kwasu moczowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy krwawień, od łagodnych siniaków po krwawienia zagrażające życiu, oraz na występowanie duszności, która jest charakterystycznym działaniem niepożądanym tego leku, niezwiązanym bezpośrednio z chorobą układu oddechowego. Pacjenci z podwyższonym ryzykiem krwawień, w tym osoby starsze, po niedawnych operacjach, z zaburzeniami krzepnięcia, przewlekłą chorobą nerek lub stosujące jednocześnie inne leki przeciwkrzepliwe, wymagają szczególnej ostrożności. W przypadku ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza krwawień zagrażających życiu, należy rozważyć modyfikację lub przerwanie terapii zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Ticagrelor Farmak 90 mg
agregacja płytek krwi, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, kreatynina, krwawienie, krwawienie śródczaszkowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotoczne zapalenie pęcherza, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka wtórna zdarzeń sercowo-naczyniowych, przewlekła choroba nerek, receptor P2Y12, siatkówka, skaza krwotoczna, splątanie, spojówka, tikagrelor, wrzód żołądka, zaburzenia krzepnięcia krwi, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego -
Profil bezpieczeństwa leku
Tikagrelor przenika do mleka matki, co może stanowić ryzyko dla noworodków i niemowląt, dlatego zaleca się rozważenie przerwania karmienia piersią lub terapii tikagrelorem. U pacjentów prowadzących pojazdy należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy i splątania. Brak jest danych dotyczących interakcji tikagreloru z alkoholem. W populacji seniorów, w tym pacjentów ≥75 lat, nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak wskazane jest monitorowanie czynności nerek, zwłaszcza u osób z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) oraz stosujących leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny (ARB).
Tikagrelor może być stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek bez konieczności modyfikacji dawki, przy jednoczesnym monitorowaniu funkcji nerek. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami, natomiast u osób z umiarkowanymi zaburzeniami należy zachować ostrożność. Zalecane jest szczególne monitorowanie stanu klinicznego w tych grupach pacjentów, aby uniknąć potencjalnych powikłań związanych z farmakokinetyką i farmakodynamiką tikagreloru.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Ticagrelor Farmak 90 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie tikagreloru stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 900 mg, które jest wielokrotnością zalecanej dawki terapeutycznej 90 mg. Objawy toksyczności obejmują nasilone zaburzenia żołądkowo-jelitowe, duszność, pauzy komorowe oraz przedłużony czas krwawienia wynikający z nasilonego hamowania agregacji płytek krwi. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować elektrokardiografię (EKG) w celu wykrycia zaburzeń rytmu serca oraz ocenę układu krzepnięcia, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka ciężkich krwawień, które mogą być trudne do opanowania konwencjonalnymi metodami.
Brak specyficznego antidotum oraz fakt, że tikagrelor nie jest usuwany przez dializę, ograniczają możliwości szybkiego odwrócenia działania leku. Leczenie przedawkowania opiera się na standardowych procedurach medycznych i terapii wspomagającej, przy czym transfuzja płytek krwi prawdopodobnie nie przynosi oczekiwanych korzyści klinicznych w przypadku krwawień wywołanych tikagrelolem. W związku z tym kluczowe jest wczesne rozpoznanie i intensywne monitorowanie pacjenta, aby zapobiec powikłaniom zagrażającym życiu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Ticagrelor Farmak 90 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania tikagreloru i jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego, co koreluje z działaniami niepożądanymi u pacjentów. Wysokie dawki tikagreloru u samic szczurów powodowały zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian (zaburzenia hormonalne i specyficzne dla gryzoni enzymatyczne) oraz różnice międzygatunkowe wskazują na niskie prawdopodobieństwo klinicznego znaczenia tych efektów u ludzi. Margines bezpieczeństwa dla toksyczności rozwojowej wynosił odpowiednio 5,1 u szczurów i 4,5 u królików, przy czym obserwowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe płodów i opóźnienia rozwojowe przy dawkach toksycznych dla matek.
Badania toksyczności rozrodczej wykazały u szczurów i królików niewielkie zmniejszenie masy ciała ciężarnych, obniżoną przeżywalność noworodków, mniejszą masę urodzeniową oraz opóźniony wzrost potomstwa. Tikagrelor indukował nieregularne, głównie wydłużone cykle estrusowe u samic szczurów, nie wpływając jednak na całkowitą płodność obu płci. Farmakokinetyka leku wykazała przenikanie tikagreloru i jego metabolitów do mleka szczurów, co ma istotne implikacje kliniczne dotyczące potencjalnej ekspozycji niemowląt karmionych piersią na lek i jego metabolity.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ticagrelor Farmak 90 mg
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie niepożądane, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa płodu, opóźnienie dojrzewania wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, tikagrelor, toksyczność po podaniu, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej -
Skład i postać leku
Ticagrelor Farmak jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 90 mg substancji czynnej – tikagreloru. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: okrągłe, obustronnie wypukłe, o średnicy około 9,0 mm i wysokości około 4,5 mm, z barwą od jasnożółtej do żółtej. Formuła leku obejmuje substancje pomocnicze w rdzeniu (mannitol, wapnia wodorofosforan dwuwodny, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian) oraz w otoczce (hypromeloza, tytanu dwutlenek E171, talk, makrogol 400, żelaza tlenek żółty E172). Powłoka tabletki chroni składniki czynne, maskuje smak i ułatwia podanie doustne. Lek jest dostępny w blistrach PVC/PVDC/Aluminium, w opakowaniach zawierających od 10 do 100 tabletek, z okresem ważności 3 lata od daty produkcji.
Skład i forma farmaceutyczna Ticagrelor Farmak zapewniają stabilność i wygodę stosowania, bez zgłoszonych istotnych niezgodności farmaceutycznych. Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania ułatwia dystrybucję i magazynowanie. Niewykorzystane tabletki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, co jest istotne z punktu widzenia ochrony środowiska. Znajomość szczegółowego składu i właściwości leku jest kluczowa dla lekarzy w celu optymalizacji terapii przeciwpłytkowej oraz zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Ticagrelor Farmak 90 mg
blister PVC/PVDC/Aluminium, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogol, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, polimer powlekający, środek poślizgowy, środek przeciwzbrylający, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tikagrelor, tytanu dwutlenek, utylizacja produktów farmaceutycznych, wapnia wodorofosforan dwuwodny, żelaza tlenek żółty -
Specjalne ostrzeżenia
Tikagrelor (Ticagrelor Farmak, 90 mg) wymaga szczególnej ostrożności i systematycznego monitorowania ze względu na ryzyko krwawień oraz specyficzne działania niepożądane. Przeciwwskazany jest u pacjentów z aktywnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, niedawnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego, stosujących leki zwiększające ryzyko krwawień (np. NLPZ, doustne antykoagulanty). W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed operacją. U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym po niedokrwiennym udarze mózgu stosowanie tikagreloru jest ograniczone do maksymalnie 12 miesięcy. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane, zwłaszcza u osób ≥75 lat, z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami nerek oraz stosujących ARB. Tikagrelor może powodować wzrost stężenia kreatyniny oraz hiperurykemię, co wymaga ostrożności u pacjentów z dną moczanową i nefropatią moczanową.
Podczas terapii tikagrelorem obserwuje się zwiększoną częstość pauz komorowych (>3 sekundy) i bradykardii, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, jednak bez istotnych klinicznych konsekwencji. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wywołujących bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, digoksyna). Duszność, zwykle łagodna do umiarkowanej, jest częstym działaniem niepożądanym, szczególnie u pacjentów z astmą lub POChP. W przypadku krwawień rozważa się leczenie przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Przerwanie leczenia tikagrelorem zwiększa ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych, dlatego należy unikać przedwczesnego odstawienia. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Ticagrelor Farmak
aktywacja płytek indukowana heparyną, antagonista receptora angiotensyny, astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynne krwawienie, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, duszność, hiperurykemia, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, transfuzja płytek krwi, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego -
Właściwości farmakodynamiczne
Tikagrelor jest doustnym, bezpośrednim, selektywnym i odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, należącym do grupy cyklopentylotriazolopirymidyn (CPTP). Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywacji i agregacji płytek krwi zależnej od ADP poprzez blokowanie sygnału po przyłączeniu ADP do receptora P2Y12, co skutkuje zmniejszeniem ryzyka powikłań zakrzepowych w miażdżycy. Tikagrelor dodatkowo zwiększa lokalne stężenie adenozyny przez hamowanie transportera ENT-1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i innych efektów adenozynowych, takich jak duszność. Farmakodynamika leku charakteryzuje się szybkim początkiem działania: po podaniu dawki nasycającej 180 mg u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową obserwuje się około 41% zahamowania agregacji płytek po 30 minutach, a maksymalny efekt (około 89%) pojawia się po 2-4 godzinach i utrzymuje przez 2-8 godzin. Ryzyko krwawienia jest wyższe niż przy klopidogrelu, zwłaszcza jeśli lek nie zostanie odstawiony co najmniej 96 godzin przed zabiegiem CABG.
Skuteczność i bezpieczeństwo tikagreloru potwierdzają badania fazy 3: PLATO i PEGASUS TIMI-54. W badaniu PLATO (18 624 pacjentów z OZW) tikagrelor w dawce 90 mg dwa razy na dobę w połączeniu z ASA (75-150 mg/dobę) wykazał przewagę nad klopidogrelem (75 mg/dobę) w zapobieganiu złożonym zdarzeniom sercowo-naczyniowym (zgon, zawał, udar), z bezwzględną redukcją ryzyka (ARR) 1,9% po 12 miesiącach i względną redukcją (RRR) 16%. NNT wynosił 54 dla zapobiegania jednemu incydentowi sercowo-naczyniowemu oraz 91 dla zapobiegania jednemu zgonowi. Korzyści były niezależne od masy ciała, płci, cukrzycy, wcześniejszych incydentów niedokrwiennych, rewaskularyzacji, stosowanych leków towarzyszących oraz typu OZW. Warto zwrócić uwagę na regionalne różnice – w Ameryce Północnej tikagrelor nie wykazał przewagi nad klopidogrelem (p=0,045). Zmiana terapii z klopidogrelu na tikagrelor zwiększała zahamowanie agregacji płytek o 26,4%, a odwrotna zmiana zmniejszała je o 24,5%, co umożliwia bezpieczne przejście między lekami bez utraty efektu przeciwpłytkowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Ticagrelor Farmak 90 mg
agregacja płytek krwi, antagonista receptora P2Y12, bezwzględna redukcja ryzyka, dławica piersiowa niestabilna, hamowanie czynności płytek krwi, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, krzywa Kaplana-Meiera, kwas acetylosalicylowy, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowe, przepływ wieńcowy, przezskórna interwencja wieńcowa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stabilna choroba wieńcowa, tikagrelor, transporter nukleozydów-1, udar mózgu, względna redukcja ryzyka, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zdarzenie sercowo-naczyniowe -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Aktualne dane wskazują, że tikagrelor w dawce 90 mg (Ticagrelor Farmak, tabletki powlekane) generalnie nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy oraz splątanie, które mogą zaburzać koordynację ruchową, ocenę odległości oraz świadomość, co znacząco zwiększa ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. W przypadku pojawienia się tych objawów zaleca się czasowe powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do ustąpienia symptomów. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz konieczności obserwacji własnego stanu zdrowia, a także o natychmiastowym zaprzestaniu prowadzenia pojazdów w razie wystąpienia zawrotów głowy lub splątania.
Ze względu na fakt, że pacjenci stosujący tikagrelor często mają współistniejące schorzenia sercowo-naczyniowe i przyjmują inne leki, konieczna jest kompleksowa ocena zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, uwzględniająca ogólny stan zdrowia oraz indywidualną reakcję na lek, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Lekarz powinien zalecić wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku umiarkowanych do ciężkich zawrotów głowy, epizodów splątania lub innych działań niepożądanych wpływających na sprawność psychomotoryczną. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie poinformowania pacjenta o tych ryzykach i zaleceniach, co jest istotne z punktu widzenia odpowiedzialności medycznej i prawnej. Regularne monitorowanie objawów niepożądanych pozwala na zapewnienie bezpieczeństwa pacjenta oraz innych uczestników ruchu drogowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ticagrelor Farmak 90 mg
-
Wskazania do stosowania
Tikagrelor Farmak w dawce 90 mg w postaci tabletek powlekanych jest selektywnym antagonistą receptora P2Y12, stosowanym w podwójnej terapii przeciwpłytkowej wraz z kwasem acetylosalicylowym (ASA) u dorosłych pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (OZW), w tym niestabilną dławicą piersiową, NSTEMI oraz STEMI. Lek ten skutecznie hamuje aktywację i agregację płytek krwi, co zmniejsza ryzyko powikłań zakrzepowych i poprawia rokowanie. Wskazaniem do terapii jest także prewencja wtórna u pacjentów po zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem zdarzeń zakrzepowych, definiowanym m.in. przez wiek ≥65 lat, cukrzycę wymagającą leczenia, wielonaczyniową chorobę wieńcową, przewlekłą chorobę nerek, wcześniejsze zawały oraz nawracające incydenty wieńcowe.
Tikagrelor powinien być stosowany wyłącznie u dorosłych i zawsze w skojarzeniu z ASA, co jest kluczowe dla uzyskania pełnej skuteczności terapii przeciwpłytkowej. Leczenie w OZW należy rozpocząć jak najszybciej, często już w fazie przedszpitalnej, aby szybko zahamować agregację płytek przed planowaną PCI lub leczeniem zachowawczym. U pacjentów po zawale z wysokim ryzykiem zakrzepowym możliwe jest przedłużenie terapii tikagrelorem nawet po roku od incydentu, pod warunkiem braku przeciwwskazań. Tabletki mają charakterystyczny jasnożółty kolor, średnicę około 9,0 mm i wysokość 4,5 mm. Lekarz powinien edukować pacjenta o konieczności regularnego przyjmowania leku, współstosowaniu ASA oraz monitorowaniu objawów niepożądanych, zwłaszcza krwawień, zważywszy na równoczesne ryzyko i korzyści terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Ticagrelor Farmak 90 mg
angioplastyka wieńcowa, antagonista receptora P2Y12, cukrzyca, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, płytki krwi, podwójna terapia przeciwpłytkowa, prewencja wtórna, przewlekła choroba nerek, ryzyko zakrzepowe, STEMI, tabletka powlekana, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, zawał serca z uniesieniem odcinka ST, zdarzenie sercowo-naczyniowe