depresja krążeniowo-oddechowa
Depresja krążeniowo-oddechowa to stan patologiczny charakteryzujący się jednoczesnym upośledzeniem funkcji układu krążenia i oddechowego. Objawia się znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego, zwolnieniem lub zaburzeniem rytmu serca oraz zahamowaniem lub spłyceniem oddechu, co prowadzi do niedotlenienia tkanek i narządów.
Najczęstszymi przyczynami depresji krążeniowo-oddechowej są przedawkowanie leków (szczególnie opioidów, benzodiazepin, anestetyków), ciężkie urazy, wstrząs, hipotermia, zatrucia oraz niektóre schorzenia neurologiczne. Stan ten stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
Leczenie depresji krążeniowo-oddechowej obejmuje przywrócenie prawidłowej funkcji układu krążenia i oddechowego poprzez tlenoterapię, wspomaganie oddechu (wentylację mechaniczną), płynoterapię oraz farmakoterapię ukierunkowaną na przyczynę (np. antagonisty opioidów w przypadku przedawkowania). Kluczowe znaczenie ma szybka diagnostyka i identyfikacja czynnika wywołującego zaburzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Medazepam – Przedawkowanie
Przedawkowanie medazepamu, benzodiazepiny stosowanej w lekach Medazepam TZF i Rudotel, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko depresji ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi środkami depresyjnymi. Objawy przedawkowania dzielą się na łagodne, takie jak senność, ataksja, dyzartria i oszołomienie, oraz ciężkie, obejmujące depresję oddechową, zaburzenia krążeniowe, śpiączkę trwającą kilka godzin (zwłaszcza u osób starszych), osłabienie odruchów i bezdech. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami układu oddechowego oraz tych, którzy przyjmują leki obniżające próg drgawkowy, gdyż u nich ryzyko powikłań jest znacznie wyższe.
antagonista benzodiazepin, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, dyzartria, flumazenil, hemodializa, hipotensja, interwencja medyczna, napad drgawkowy, niezborność ruchów, obniżenie ciśnienia krwi, oczopląs, osłabienie odruchów, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychomotoryczne, próg drgawkowy, przedawkowanie medazepamu, senność, siła mięśniowa, sinica obwodowa, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, upośledzenie wymowy, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zaburzenia koordynacji, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midazolam Sandoz 1 mg/ml
Przedawkowanie midazolamu, stosowanego w dawkach 1 mg/ml lub 5 mg/ml, może prowadzić do szeregu objawów klinicznych, takich jak senność, ataksja, dyzartria, oczopląs, brak odruchów, bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresja krążeniowo-oddechowa oraz w rzadkich przypadkach śpiączka. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu oddechowego, u których depresyjne działanie benzodiazepin na ośrodek oddechowy jest nasilone. Współistnienie alkoholu lub innych leków o działaniu depresyjnym na OUN potęguje toksyczność midazolamu. Śpiączka wywołana przedawkowaniem zazwyczaj trwa kilka godzin, ale u osób starszych może mieć charakter przedłużony i cykliczny.
ataksja, benzodiazepiny, bezdech, brak odruchów, depresja krążeniowo-oddechowa, dyzartria, działanie depresyjne, flumazenil, interakcja lekowa, leczenie wspomagające, monitorowanie parametrów życiowych, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, okres półtrwania, ospałość, płukanie żołądka, przedawkowanie midazolamu, receptory benzodiazepinowe, senność, śpiączka, węgiel aktywowany, zaburzenia czuwania, zaburzenia koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midazolam Kalceks 1 mg/ml
Przedawkowanie midazolamu, benzodiazepiny działającej poprzez wzmocnienie aktywności kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, prowadzi do nasilonej sedacji oraz depresji układu oddechowego i krążeniowego. Klinicznie manifestuje się szerokim spektrum objawów, od senności i niezborności ruchowej, przez dyzartrię, oczopląs, arefleksję, aż po bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresję krążeniowo-oddechową i śpiączkę, która może trwać kilka godzin i występować cyklicznie, zwłaszcza u osób starszych. Szczególnie niebezpieczne jest synergistyczne działanie midazolamu z innymi substancjami depresyjnymi, w tym alkoholem, co zwiększa ryzyko ciężkiej depresji oddechowej. Warto podkreślić, że przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz u osób w podeszłym wieku.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, arefleksja, benzodiazepiny, bezdech, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu oddechowego, dyzartria, flumazenil, intubacja, kwas gamma-aminomasłowy, lek obniżający próg drgawkowy, lek wazoaktywny, midazolam, monitorowanie parametrów życiowych, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niezborność ruchowa, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, płynoterapia, senność, śpiączka, tlenoterapia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ oddechowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zatrucie mieszane - Leksykon leków
Przedawkowanie – Klonafen 0,5 mg
Przedawkowanie klonazepamu stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się nasileniem działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do objawów takich jak senność, ataksja, dyzartria, oczopląs, arefleksja, bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresja krążeniowo-oddechowa oraz śpiączka. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia oddechowe u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz paradoksalne zwiększenie częstości napadów padaczkowych u chorych z padaczką przy stężeniach leku przekraczających wartości terapeutyczne. Warto podkreślić, że ryzyko ciężkich powikłań wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu innych substancji depresyjnych, zwłaszcza alkoholu.
antagonista benzodiazepin, arefleksja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dyzartria, działanie przeciwdrgawkowe, flumazenil, klonazepam, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, padaczka, płukanie żołądka, śpiączka, węgiel aktywowany, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius (10 mg/ml) jest emulsją do dożylnego podawania stosowaną wyłącznie w warunkach szpitalnych przez specjalistów anestezjologii lub intensywnej terapii. W trakcie podawania konieczne jest ciągłe monitorowanie układu krążenia i oddechowego (EKG, pulsoksymetria) oraz dostęp do sprzętu resuscytacyjnego. Dawkowanie jest indywidualizowane, z typowymi dawkami indukcyjnymi u dorosłych poniżej 55 lat wynoszącymi 1,5-2,5 mg/kg mc., a u pacjentów powyżej 55 lat lub z ASA III-IV minimum 1 mg/kg mc., podawanymi stopniowo (20-40 mg co 10 sekund). Znieczulenie podtrzymuje się infuzją ciągłą w zakresie 4-12 mg/kg mc./godz. lub powtarzanymi bolusami 25-50 mg. U dzieci dawki są wyższe (2,5-4 mg/kg mc. do indukcji, 9-15 mg/kg mc./godz. do podtrzymania), z koniecznością dostosowania do wieku i stanu klinicznego. W sedacji na OIT zalecane dawki infuzyjne wynoszą 0,3-4,0 mg/kg mc./godz., z maksymalną szybkością 4 mg/kg mc./godz. Produkt nie powinien być stosowany dłużej niż 7 dni.
anestezjologia, aseptyka, bolus, depresja krążeniowo-oddechowa, elektrokardiogram, emulsja do wstrzykiwań, farmakokinetyka i farmakodynamika, filtr mikrobiologiczny, hipowolemia, infuzja ciągła, infuzja TCI, intensywna opieka medyczna, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, premedykacja, pulsoksymetria, sedacja, sprzęt resuscytacyjny, środek konserwujący, wentylacja mechaniczna, wydolność krążeniowo-oddechowa, zestaw infuzyjny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tramadol Vitabalans
Tramadol Vitabalans 50 mg, będący opioidowym lekiem przeciwbólowym, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko depresji oddechowej, obniżenia progu drgawkowego oraz potencjał uzależniający. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek bez odpowiedniego nadzoru. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 400 mg, a przekroczenie tej wartości zwiększa ryzyko napadów padaczkowych i depresji oddechowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z uzależnieniem od opioidów, urazem głowy, zaburzeniami świadomości, podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym oraz zaburzeniami ośrodka oddechowego. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów toksyczności opioidowej, takich jak splątanie, senność, płytki oddech, mioza, nudności, wymioty i zaparcia.
chlorowodorek tramadolu, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, enzym CYP2D6, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, mioza, nadwrażliwość na opioidy, napad padaczkowy, niedobór enzymu CYP2D6, objawy odstawienne, padaczka, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, próg drgawkowy, splątanie, terapia substytucyjna, toksyczność opioidów, tolerancja na lek, uraz głowy, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od opioidów, uzależnienie psychiczne, zaburzenie czuwania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie ośrodka oddechowego, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol 1% Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% Fresenius (10 mg/ml) jest wskazany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym i monitorowaniem parametrów krążeniowo-oddechowych. Dawkowanie indukcyjne u dorosłych poniżej 55 lat wynosi 1,5-2,5 mg/kg mc. podawane stopniowo (20-40 mg co 10 sekund), natomiast u pacjentów powyżej 55 lat i z grupy ASA III-IV dawki są zredukowane do minimum 1 mg/kg mc. z wolniejszym tempem podawania (około 20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia realizuje się infuzją w dawkach 4-12 mg/kg mc./godz. lub powtarzanymi bolusami 25-50 mg, z uwzględnieniem mniejszych dawek u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami serca. U dzieci dawki indukcyjne wahają się od 2,5 mg/kg mc. (powyżej 8 lat) do 2,5-4 mg/kg mc. (1 miesiąc – 3 lata), a dawki podtrzymujące wynoszą 9-15 mg/kg mc./godz. Sedacja wymaga dostosowania dawki do odpowiedzi klinicznej, zwykle 0,5-1,0 mg/kg mc. w ciągu 1-5 minut i podtrzymania infuzją 1,5-4,5 mg/kg mc./godz. u dorosłych, z koniecznością redukcji dawek u pacjentów starszych i z ASA III-IV. W sedacji na OIT zaleca się infuzję 0,3-4,0 mg/kg mc./godz., bez przekraczania 4,0 mg/kg mc./godz. i bez stosowania systemu TCI.
anestezjolog, ciągła infuzja, depresja krążeniowo-oddechowa, emulsja do wstrzykiwań, filtr mikrobiologiczny, hipowolemia, indukcja znieczulenia, infuzja TCI, intensywna opieka medyczna, leki zwiotczające, lidokaina, oddział intensywnej opieki medycznej, parametry krążeniowo-oddechowe, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sedacja podczas zabiegów, skala ASA, sprzęt resuscytacyjny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia czynności serca, zestaw infuzyjny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midazolam SUN 1 mg/ml
Przedawkowanie midazolamu (1 mg/ml lub 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań/infuzji) prowadzi do nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy, co może skutkować objawami takimi jak nasilona senność, ataksja, dyzartria, oczopląs, zniesienie odruchów, bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresja krążeniowo-oddechowa oraz śpiączka. Szczególnie niebezpieczne jest to u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz u osób przyjmujących inne środki depresyjne OUN lub alkohol, ze względu na efekt synergistyczny nasilający ryzyko ciężkich powikłań. Śpiączka po przedawkowaniu może trwać kilka godzin, a u osób starszych mieć charakter nawracający i przedłużony, co wymaga intensywnej obserwacji.
antagonista benzodiazepin, ataksja, benzodiazepiny, bezdech, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, dyzartria, działanie synergistyczne, flumazenil, midazolam, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, próg drgawkowy, senność, śpiączka, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywny, zatrucie wielolekowe, zniesienie odruchów - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Poltram
Tramadol, będący agonistą receptorów opioidowych i metabolizowany przez enzym CYP2D6, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby uzależnione od opioidów, pacjenci po urazach głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości, oddechowymi, podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym oraz z padaczką w wywiadzie. Dawka dobowa nie powinna przekraczać 400 mg, aby ograniczyć ryzyko drgawek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy. Tramadol może wywoływać depresję oddechową, szczególnie w połączeniu z innymi lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), a także zespół serotoninowy przy kojarzeniu z lekami serotoninergicznymi. U pacjentów z centralnym bezdechem sennym zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki. Ponadto, opioid ten może indukować przemijającą niewydolność nadnerczy, wymagającą monitorowania i ewentualnego leczenia glikokortykosteroidami.
centralny bezdech senny, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, enzym CYP2D6, glikokortykosteroid, hiperrefleksja, hipertermia, hipoksemia, leczenie substytucyjne, lek opioidowy, lek serotoninergiczny, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obturacyjny bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, receptor opioidowy, toksyczność opioidowa, uraz głowy, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od opioidów, uzależnienie psychiczne, wstrząs, zaburzenia oddychania podczas snu, zaburzenia świadomości, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Klonafen 2 mg
Przedawkowanie klonazepamu, dostępnego w postaci tabletek 0,5 mg oraz 2 mg (Klonafen), może prowadzić do poważnych objawów depresji ośrodkowego układu nerwowego, w tym senności, ataksji, dyzartrii, oczopląsu, arefleksji, a także zagrażających życiu stanów takich jak bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresja krążeniowo-oddechowa oraz śpiączka. Szczególnie niebezpieczne jest to u pacjentów z padaczką, gdzie przedawkowanie może paradoksalnie zwiększyć częstość napadów, zwłaszcza przy stężeniach leku przekraczających wartości terapeutyczne. Ryzyko powikłań wzrasta u osób starszych, pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz u tych przyjmujących jednocześnie inne substancje działające ośrodkowo, w tym alkohol.
antagonista benzodiazepin, arefleksja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drożność dróg oddechowych, dyzartria, flumazenil, klonazepam, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, parametry życiowe, płukanie żołądka, senność, śpiączka, węgiel aktywowany, zaburzenie oddychania, zatrucie mieszane - Leksykon leków
Przedawkowanie – Suprane –
Przedawkowanie desfluranu (Suprane) prowadzi do nasilenia działania anestetycznego oraz depresji układów krążenia i oddechowego, co może skutkować zagrażającymi życiu stanami. Objawy obejmują pogłębienie znieczulenia, depresję krążeniową (spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zmniejszenie rzutu serca) oraz depresję oddechową (zmniejszenie częstości i głębokości oddechów, możliwe zatrzymanie oddechu). U pacjentów wentylowanych mechanicznie pojawiają się późne objawy hiperkapnii (zwiększone stężenie CO2 we krwi, prowadzące do kwasicy oddechowej) oraz hipoksji (niedobór tlenu w tkankach), które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Monitorowanie parametrów życiowych i gazometrii jest kluczowe dla wczesnego wykrycia tych zaburzeń.
anestetyk wziewny, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja układu krążenia, desfluran, gazometria, hiperkapnia, hipoksja, kwasica oddechowa, lek inotropowy, lek wazopresyjny, monitorowanie stężenia leku, perfuzja narządowa, podaż tlenu, protokół postępowania medycznego, Suprane, wentylacja kontrolowana, zaburzenia układu krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxazepam GSK 10 mg
Przedawkowanie oksazepamu, benzodiazepiny działającej depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), manifestuje się szerokim spektrum objawów klinicznych, od łagodnego osłupienia i zaburzeń świadomości po ciężkie zaburzenia neurologiczne, krążeniowo-oddechowe, a nawet śpiączkę. Ryzyko zgonu przy izolowanym przedawkowaniu oksazepamu jest niskie, jednak znacznie wzrasta w przypadku jednoczesnego zażycia innych substancji depresyjnych na OUN, takich jak alkohol czy leki psychotropowe. Objawy łagodnego przedawkowania obejmują osłupienie, splątanie, reakcje paradoksalne (pobudzenie, agresja) oraz letarg, natomiast ciężkie przedawkowanie charakteryzuje się ataksją, zmniejszonym napięciem mięśniowym, hipotensją, depresją krążeniowo-oddechową, śpiączką i potencjalnym zgonem.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja, ataksja, benzodiazepina, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, dializoterapia, drgawka, flumazenil, funkcja poznawcza, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, letarg, obniżone napięcie mięśniowe, oksazepam, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja paradoksalna, śpiączka, splątanie, spłycenie oddechu, spowolnienie psychoruchowe, toksykologia kliniczna, węgiel aktywowany, zaburzenie krążeniowo-oddechowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie poznawcze, zaburzenie świadomości, zatrucie mieszane - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bromox 3 mg
Przedawkowanie bromazepamu (substancji czynnej Bromoxu) prowadzi do depresji ośrodkowego układu nerwowego, manifestującej się sennością, ataksją, dyzartrią oraz oczopląsem. W cięższych przypadkach obserwuje się niewyraźną mowę, zanik odruchów, bezdech, hipotensję, depresję krążeniowo-oddechową oraz śpiączkę, która zwykle trwa kilka godzin, ale może się nawracać, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie u osób z chorobami układu oddechowego, gdzie depresja oddechowa przebiega ciężej i wymaga intensywnej obserwacji klinicznej. Warto podkreślić, że monoterapia bromazepamem rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, jednak współistnienie innych depresantów OUN lub alkoholu znacząco zwiększa ryzyko powikłań.
antagonista receptora benzodiazepinowego, ataksja, bezdech, charakterystyka produktu leczniczego, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dyzartria, flumazenil, hipotensja, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, niewydolność krążenia, oczopląs, płukanie żołądka, próg drgawkowy, przedawkowanie benzodiazepin, przedawkowanie bromazepamu, senność, śpiączka, środek hamujący OUN, węgiel aktywowany, zaburzenia mowy, zanik odruchów, zatrucie mieszane - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tramadol Krka
Tramadol Krka, roztwór do wstrzykiwań/infuzji zawierający tramadolu chlorowodorek, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby uzależnione od opioidów, z urazem głowy, zaburzeniami świadomości, chorobami układu oddechowego, podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym oraz nadwrażliwością na opiaty. Kluczowe zagrożenia obejmują depresję oddechową, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane 400 mg/dobę lub w połączeniu z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy. Istotne jest monitorowanie ryzyka drgawek, które wzrasta przy przekroczeniu dawki maksymalnej, współistnieniu padaczki lub stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy. Ponadto, istnieje ryzyko zespołu serotoninowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych, co wymaga uważnej obserwacji i ewentualnej modyfikacji terapii.
agonista receptorów opioidowych, ból pooperacyjny, centralny bezdech senny, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, drgawki, dysfagia, enzym CYP2D6, leczenie glikokortykosteroidami, leki obniżające próg drgawkowy, leki serotoninergiczne, nadwrażliwość na opiaty, niewydolność nadnerczy, obturacyjny bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, toksyczność opioidowa, tolerancja na opioidy, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie od opioidów, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia wywołane używaniem opioidów, zahamowanie ośrodka oddechowego, zakażenie górnych dróg oddechowych, zespół odstawienia morfiny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midazolam Accord 5 mg/ml
Przedawkowanie midazolamu, podobnie jak innych benzodiazepin, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka depresji oddechowej i krążeniowej, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego lub przy jednoczesnym spożyciu innych substancji depresyjnych, np. alkoholu. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum od senności, niezborności, dyzartrii, oczopląsu, aż po ciężkie stany takie jak bezdech, niedociśnienie, depresja krążeniowo-oddechowa oraz śpiączka, która może trwać kilka godzin i mieć charakter cykliczny, zwłaszcza u osób starszych. W przypadku ciężkiego zatrucia konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna z monitorowaniem funkcji życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem układu oddechowego i krążenia.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, antidotum, arefleksja, ataksja, benzodiazepiny, bezdech, choroby układu oddechowego, ciśnienie tętnicze krwi, depresja krążeniowa, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, dyzartria, flumazenil, midazolam, niedociśnienie, niezborność, objawy neuropsychiatryczne, oczopląs, odruchy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, śpiączka, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ oddechowy i krążenie, węgiel aktywowany, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia mowy, zaburzenia przytomności, zaburzenia świadomości, zatrzymanie oddechu