AUCτ
AUCτ (Area Under the Curve tau) to parametr farmakokinetyczny, który określa pole pod krzywą stężenia leku w czasie od zera do konkretnego momentu czasowego (τ). Jest to kluczowy wskaźnik używany w badaniach klinicznych i monitorowaniu terapeutycznym leków do oceny całkowitej ekspozycji organizmu na substancję aktywną.
W przeciwieństwie do standardowego AUC∞ (mierzącego ekspozycję od zera do nieskończoności), AUCτ koncentruje się na konkretnym przedziale czasowym, co jest szczególnie istotne przy lekach podawanych cyklicznie. Parametr ten pozwala na precyzyjne porównanie biodostępności różnych preparatów tego samego leku lub ocenę zmian farmakokinetyki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek czy wątroby.
AUCτ jest podstawowym narzędziem w badaniach biorównoważności i stanowi punkt odniesienia przy ustalaniu dawkowania, szczególnie dla leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Wartość ta jest zazwyczaj obliczana metodą trapezoidalną na podstawie serii pomiarów stężenia leku w osoczu w określonych odstępach czasowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Xanconalon zawiera oksykodon chlorowodorek (5 mg) i nalokson chlorowodorek (2,5 mg) w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiąże się z białkami osocza w 45%, przenika przez łożysko i do mleka kobiecego. Metabolizowany jest głównie w wątrobie i jelicie przez enzymy cytochromu P450 do noroksykodonu, oksymorfonu i glukuronidów, z minimalnym udziałem metabolitów w działaniu farmakodynamicznym. Nalokson ma bardzo niską biodostępność doustną (<3%), jest metabolizowany w wątrobie do glukuronidu naloksonu i innych metabolitów, a jego okres półtrwania po podaniu pozajelitowym wynosi około 1 godziny. Spożycie tłustego posiłku zwiększa Cmax oksykodonu o 30% i biodostępność o 16%, jednak zmiany te są klinicznie nieistotne. Wiek podeszły oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek powodują istotne zwiększenie ekspozycji na oksykodon i nalokson, szczególnie u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami, gdzie AUC i Cmax naloksonu mogą wzrosnąć nawet kilkusetkrotnie.
6β-naloksol, AUCINF, AUCτ, bariera łożyskowa, biodostępność całkowita, Cmax, Cmin, cytochrom P450, glukuronid, glukuronid naloksonu, interakcja lekowa, metabolizm i wydalanie, naloksono-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, okres półtrwania w osoczu, oksykodonu chlorowodorek, pacjent w podeszłym wieku, parametr farmakokinetyczny, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny, znacznik zastępczy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Sandoz 100 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 0,5-3 godziny u dorosłych i 0,5-6 godzin u dzieci. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 25-120 mg dwa razy na dobę, a okres półtrwania wynosi średnio 5-6 godzin u dorosłych oraz 2-5 godzin u pacjentów pediatrycznych. Objętość dystrybucji jest znaczna (2505 l, CV 93%), a wiązanie z białkami osocza wysokie (~96%). Dazatynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, co implikuje potencjalne interakcje lekowe. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (85% dawki, z czego 19% w postaci niezmienionej), natomiast wydalanie z moczem jest minimalne (4% dawki, 0,1% niezmienionego leku). Zmienność ekspozycji jest większa przy podawaniu na czczo (CV 47%) niż po posiłku (CV 32-39%), jednak wpływ pożywienia na ekspozycję nie jest klinicznie istotny.
AUCτ, białaczka limfoblastyczna Ph+, białaczka oporna na leczenie, biodostępność leku, Cmax, dystrybucja pozanaczyniowa, ekspozycja lekowa, ekspozycja na dazatynib, enzym CYP3A4, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, klirens leku, klirens po podaniu doustnym, metabolity w osoczu, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekła białaczka szpikowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna, znakowanie izotopowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Voriconazole Fosun Pharma 200 mg
Worykonazol charakteryzuje się nieliniową farmakokinetyką z szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym (biodostępność 96%, Cmax osiągane po 1-2 godzinach). Po podaniu dawki 200 mg lub 300 mg dwa razy na dobę u pacjentów z ryzykiem aspergilozy, ekspozycja (AUCτ) wzrasta nieproporcjonalnie, przy czym zwiększenie dawki z 200 mg do 300 mg powoduje 2,5-krotny wzrost AUCτ. Lek wykazuje dobrą penetrację do tkanek (objętość dystrybucji 4,6 l/kg) oraz przenikanie przez barierę krew-mózg. Metabolizm worykonazolu odbywa się głównie przez izoenzymy CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4, z istotnym wpływem polimorfizmu CYP2C19, co skutkuje 2-4-krotną zmiennością ekspozycji u różnych fenotypów metabolizmu. Eliminacja leku jest w dużej mierze metaboliczna, z mniej niż 2% wydalanym niezmienionym z moczem, a okres półtrwania wynosi około 6 godzin po podaniu 200 mg doustnie, choć jest zależny od dawki i nieprzydatny do przewidywania kumulacji.
aktywność przeciwgrzybicza, aspergiloza, AUCτ, bariera krew-mózg, biodostępność doustna, CYP2C19, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, faza eliminacji, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Child-Pugh, marskość wątroby, N-tlenek, niedobór odporności, nieliniowa farmakokinetyka, nowotwór złośliwy układu chłonnego, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, polimorfizm genetyczny, słabo metabolizujący, sulfobutylobetadeks, szybko metabolizujący, układ krwiotwórczy, worykonazol, zaburzenie wchłaniania, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Voriconazole Fresenius Kabi 200 mg
Worykonazol wykazuje nieliniową farmakokinetykę z powodu wysycenia metabolizmu, co skutkuje nieproporcjonalnym wzrostem ekspozycji (AUCτ) przy zwiększaniu dawki, np. wzrost dawki z 200 mg do 300 mg dwa razy na dobę powoduje 2,5-krotny wzrost AUCτ. Lek charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem (biodostępność 96%), osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) po 1-2 godzinach. Spożycie posiłków wysokotłuszczowych obniża Cmax o 34% i AUCτ o 24%, natomiast zmiany pH żołądka nie wpływają na wchłanianie. Objętość dystrybucji wynosi 4,6 l/kg, a wiązanie z białkami osocza to 58%. Worykonazol przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, a jego metabolizm odbywa się głównie przez izoenzymy CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4, z istotnym wpływem polimorfizmu genetycznego CYP2C19 na farmakokinetykę. Osobnicy słabo metabolizujący wykazują nawet 4-krotnie wyższą ekspozycję na lek. Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi około 6 godzin po dawce 200 mg, jednak ze względu na nieliniowość farmakokinetyki nie jest on miarodajny do przewidywania kumulacji.
aspergiloza, AUCτ, biodostępność, CYP2C19, cytochrom P450, dawka nasycająca, farmakokinetyka nieliniowa, hemodializa, hydroksypropylobetadeks, klirens kreatyniny, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, N-tlenek, nowotwór złośliwy układu krwiotwórczego, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, polimorfizm genetyczny, skala Childa-Pugha, słaby metabolizer, stężenie stacjonarne, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, właściwość grzybobójcza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Zentiva 20 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja (AUCτ) jest liniowo zależna od dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Biodostępność leku jest nieznacznie zwiększona przez posiłki, zarówno bogatotłuszczowe (wzrost AUC o 14%), jak i ubogotłuszczowe (wzrost AUC o 21%), jednak zmiany te nie mają klinicznego znaczenia. Zmienność ekspozycji jest większa przy podawaniu na czczo (47% CV) niż z posiłkiem (32-39% CV). Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 L, CV 93%) i wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, a metabolity nie wykazują istotnej aktywności farmakologicznej. Okres półtrwania wynosi 3-5 godzin, a pozorny klirens po podaniu doustnym jest wysoki (363,8 L/godz., CV 81,3%). Eliminacja następuje głównie przez kał (85% dawki), z marginalnym wydalaniem przez nerki (4%).
AUCτ, białka osocza, biodostępność dazatynibu, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, Cmax, CYP3A4, eliminacja dazatynibu, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, klirens pozorny, modelowanie farmakokinetyczne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Ph+ ALL, podawanie na czczo, proces metaboliczny, proszek do sporządzania zawiesiny, przewlekła białaczka szpikowa, szybkie wchłanianie, tabletka, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna