Właściwości farmakokinetyczne

Bromoheksyna charakteryzuje się niską biodostępnością bezwzględną wynoszącą 22,2 ± 8,5% dla tabletek oraz 26,8 ± 13,1% dla roztworu, co jest wynikiem silnego efektu pierwszego przejścia w wątrobie (75-80%). Maksymalne stężenie we krwi osiąga w ciągu 0,5-1 godziny po podaniu doustnym. Substancja wiąże się z białkami osocza w 90-99% (95% wiązanie nieograniczone), a jej objętość dystrybucji (Vss) jest bardzo duża i wynosi 1209 ± 206 l (19 l/kg), co świadczy o dobrej penetracji do tkanek, zwłaszcza płuc, gdzie stężenia po 2 godzinach od podania są 1,5-5,9 razy wyższe niż w osoczu. Biologiczny okres półtrwania bromoheksyny wynosi około 12 godzin, a końcowy okres półtrwania po dawkach 8-32 mg waha się od 6,6 do 31,4 godzin. Klirens plasuje się w zakresie 843-1073 ml/min, z wysokim współczynnikiem zmienności osobniczej (>30%). Wydalanie następuje głównie przez nerki (97,4 ± 1,9% dawki w moczu, związek macierzysty <1%), co potwierdza intensywny metabolizm do aktywnych metabolitów, w tym ambroksolu.

Farmakokinetyka bromoheksyny jest liniowa w zakresie dawek 8-32 mg podawanych doustnie, a okres półtrwania istotny dla kinetyki wielodawkowej wynosi około 1 godziny, co zapobiega kumulacji (współczynnik kumulacji 1,1). Substancja przenika przez barierę łożyskową oraz barierę krew-mózg. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby może dojść do zmniejszenia klirensu i zwiększenia ekspozycji na lek, natomiast u osób z niewydolnością nerek obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania metabolitów, co może wymagać dostosowania dawkowania. Nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z sulfonamidami, oksytetracykliną, erytromycyną, ampicyliną, ani z lekami przeciwzakrzepowymi i digoksyną, a potencjał do interakcji z izoenzymami CYP2C9 i CYP3A4 jest mało prawdopodobny. W warunkach żołądkowych możliwe jest nitrozowanie bromoheksyny, co może mieć znaczenie kliniczne.

Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Flegatussin Caps 8 mg