Dawkowanie leku Bortezomib Glenmark

Leczenie produktem leczniczym Bortezomib Glenmark musi być rozpoczynane pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z nowotworem. Może być jednak podawany przez wykwalifikowany personel medyczny z doświadczeniem w stosowaniu chemioterapeutyków. Lek musi być przygotowany do użycia przez wykwalifikowany personel medyczny.¹

Dawkowanie w leczeniu postępującego szpiczaka mnogiego (pacjenci po wcześniejszej terapii)

Monoterapia: Bortezomib Glenmark podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu leczenia. Po potwierdzeniu całkowitej remisji zaleca się podanie dodatkowych 2 cykli. Pacjenci odpowiadający na leczenie, u których nie stwierdzono całkowitej remisji, powinni otrzymać w sumie 8 cykli leczenia.²

Pomiędzy podaniem kolejnych dawek bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny.³

Dostosowanie dawek podczas leczenia i powtórnego rozpoczęcia leczenia w monoterapii

Leczenie należy przerwać natychmiast w przypadku wystąpienia toksyczności niehematologicznej stopnia 3. lub toksyczności hematologicznej stopnia 4., z wyjątkiem neuropatii. Po ustąpieniu działań toksycznych, leczenie można wznowić z dawką zmniejszoną o 25% (z 1,3 mg/m² pc. do 1,0 mg/m² pc. lub z 1,0 mg/m² pc. do 0,7 mg/m² pc.). Jeżeli toksyczność nie ustąpi lub pojawi się ponownie po zmniejszeniu dawki, należy rozważyć odstawienie leku, chyba że korzyści z leczenia wyraźnie przewyższają ryzyko.⁴

Neuropatia związana z leczeniem bortezomibem

W przypadku wystąpienia bólu neuropatycznego i/lub obwodowej neuropatii związanej z podawaniem bortezomibu, należy postępować zgodnie z zaleceniami zawartymi w poniższej tabeli:⁵

⁶

Pacjenci, u których przed rozpoczęciem leczenia występowała ciężka neuropatia, mogą otrzymać bortezomib tylko po wnikliwej ocenie stosunku ryzyka do korzyści wynikających z leczenia.⁷

Terapia skojarzona z pegylowaną liposomalną doksorubicyną

Bortezomib podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu leczenia. Pegylowaną liposomalną doksorubicynę podaje się w dawce 30 mg/m² w dniu 4. cyklu jako wlew dożylny trwający 1 godzinę po wstrzyknięciu bortezomibu.⁸

Zaleca się podanie do 8 cykli terapii skojarzonej, jeśli pacjent nie ma progresji choroby i toleruje leczenie. Pacjenci z całkowitą remisją powinni kontynuować leczenie przez co najmniej 2 cykle od stwierdzenia remisji. Pacjenci, u których stężenia paraproteiny nadal się zmniejszają po 8 cyklach, mogą również kontynuować leczenie tak długo, jak odpowiadają na leczenie i jest ono tolerowane.⁹

Terapia skojarzona z deksametazonem

Bortezomib podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu leczenia. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 20 mg w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. cyklu leczenia bortezomibem.¹⁰

Pacjenci, którzy uzyskali odpowiedź na leczenie lub stabilizację choroby po 4 cyklach terapii skojarzonej, mogą kontynuować to samo skojarzone leczenie przez maksymalnie 4 dodatkowe cykle.¹¹

Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim

Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych

W terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem, Bortezomib Glenmark podaje się dożylnie według schematu przedstawionego w poniższej tabeli:¹²

¹³

Dostosowanie dawki podczas terapii oraz powtórne rozpoczęcie terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem

Przed rozpoczęciem nowego cyklu terapeutycznego:

• Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 70 x 10⁹/l, a bezwzględna liczba neutrofilów powinna wynosić ≥ 1,0 x 10⁹/l
• Toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub powinna osiągnąć stopień wyjściowy¹⁴

¹⁵

W przypadku bólu neuropatycznego i/lub neuropatii obwodowej związanej z podawaniem bortezomibu należy utrzymać i/lub zmodyfikować dawkę bortezomibu według schematu przedstawionego w Tabeli 1.¹⁶

Pacjenci kwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych (indukcja terapii)

Terapia skojarzona z deksametazonem: Bortezomib podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu leczenia. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8, 9., 10. i 11 cyklu leczenia bortezomibem. Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego.¹⁷

Terapia skojarzona z deksametazonem i talidomidem: Bortezomib podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 28-dniowym cyklu leczenia. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8., 9., 10. i 11 cyklu leczenia bortezomibem.¹⁸

Talidomid podaje się doustnie w dawce 50 mg na dobę w dniach 1-14, następnie jeśli dawka jest tolerowana, zwiększa się ją do 100 mg na dobę w dniach 15-28, a potem do 200 mg na dobę od cyklu 2. Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego, a u pacjentów z co najmniej częściową odpowiedzią zaleca się podanie 2 dodatkowych cykli.¹⁹

²⁰

B = bortezomib; Dx = deksametazon; T = talidomid²¹

Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL)

Terapia skojarzona z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP)

Bortezomib podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11., następnie następuje 10-dniowa przerwa w dniach 12-21. Okres trzech tygodni uważa się za jeden cykl leczenia. Zalecane jest podanie sześciu cykli leczenia bortezomibem, choć u pacjentów, którzy uzyskają odpowiedź po raz pierwszy w cyklu 6., można podać dodatkowo 2 cykle.²²

W terapii skojarzonej z bortezomibem podaje się:

• Rytuksymab w dawce 375 mg/m² pc. dożylnie w 1. dniu cyklu
• Cyklofosfamid w dawce 750 mg/m² pc. dożylnie w 1. dniu cyklu
• Doksorubicynę w dawce 50 mg/m² pc. dożylnie w 1. dniu cyklu
• Prednizon w dawce 100 mg/m² pc. doustnie w dniach 1., 2., 3., 4. i 5. cyklu²³

Dostosowanie dawki podczas leczenia pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza

Przed rozpoczęciem nowego cyklu leczenia:

• Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 100 000 /μl, a bezwzględna liczba neutrofilów powinna wynosić ≥ 1 500/μl
• Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 75 000 /μl u pacjentów z naciekiem szpiku kostnego lub sekwestracją śledziony
• Stężenie hemoglobiny ≥ 8 g/dl
• Toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub powinna osiągnąć stopień wyjściowy²⁴

Leczenie bortezomibem należy przerwać w przypadku wystąpienia jakiegokolwiek toksycznego działania niehematologicznego stopnia ≥ 3 (z wyłączeniem neuropatii) lub toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy stopnia ≥ 3.²⁵

²⁶

W przypadku bólu neuropatycznego i/lub neuropatii obwodowej związanej z podawaniem bortezomibu należy utrzymać i/lub zmodyfikować dawkę bortezomibu według schematu przedstawionego w Tabeli 1.²⁷

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak danych wskazujących na konieczność dostosowywania dawki u pacjentów w wieku powyżej 65 lat ze szpiczakiem mnogim lub z chłoniakiem z komórek płaszcza.²⁸

Brak badań dotyczących stosowania bortezomibu u pacjentów w podeszłym wieku z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do chemioterapii dużymi dawkami leków cytostatycznych w połączeniu z przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych.²⁹

W badaniu u pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza, 42,9% pacjentów otrzymujących bortezomib było w wieku od 65 do 74 lat, a 10,4% w wieku powyżej 75 lat. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczenie zgodne ze schematami BR-CAP oraz R-CHOP było gorzej tolerowane.³⁰

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowywanie dawki. Pacjentom z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby bortezomib należy zacząć podawać mniejszą dawkę 0,7 mg/m² pc. we wstrzyknięciach podczas pierwszego cyklu leczenia. Następnie, w zależności od tolerancji leczenia, należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m² pc. lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m² pc.³¹

³²

Skróty: AspAT = Aminotransferaza asparaginianowa; GGN = górna granica normy³³

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek [klirens kreatyniny (CrCL) > 20 ml/min/1,73 m² pc.] farmakokinetyka bortezomibu jest niezmieniona; dlatego dostosowywanie dawki nie jest konieczne u tych pacjentów. Nie wiadomo, czy farmakokinetyka bortezomibu jest zmieniona u pacjentów niedializowanych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL < 20 ml/min/1,73 m² pc.).³⁴

Ponieważ dializa może zmniejszać stężenie bortezomibu, lek należy podawać po zabiegu dializy.³⁵

Dzieci i młodzież

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności bortezomibu u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.³⁶

Sposób podawania

Bortezomib Glenmark, 1 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań stosuje się wyłącznie do wstrzykiwań dożylnych. Produktu nie należy stosować inną drogą podania. Stwierdzono zgony po podaniu dooponowym.³⁷

Przygotowany roztwór należy podawać w postaci dożylnego wstrzyknięcia w formie bolusa, trwającego od 3 do 5 sekund, poprzez cewnik obwodowy lub centralny. Po wstrzyknięciu cewnik należy przepłukać roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Między kolejnymi dawkami produktu Bortezomib Glenmark powinny upłynąć co najmniej 72 godziny.³⁸

Jeśli produkt Bortezomib Glenmark podaje się w skojarzeniu z innymi lekami, należy zapoznać się z zaleceniami podawania w odpowiednich Charakterystykach Produktów Leczniczych.³⁹