wydłużenie QTc
Wydłużenie odstępu QTc (skorygowanego odstępu QT) w elektrokardiogramie jest istotnym wskaźnikiem zaburzeń repolaryzacji komór serca. Prawidłowa wartość QTc wynosi poniżej 450 ms u mężczyzn i poniżej 460 ms u kobiet. Za istotne klinicznie wydłużenie przyjmuje się wartości powyżej 480-500 ms.
Przyczyny wydłużenia QTc mogą być wrodzone (zespoły długiego QT – LQTS) lub nabyte. Najczęstsze przyczyny nabyte to leki (przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre antybiotyki, leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne), zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia), choroby serca i inne schorzenia systemowe.
Klinicznie wydłużenie QTc jest istotne ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca, szczególnie wielokształtnego częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes (TdP), który może prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia. Ryzyko arytmii wzrasta znacząco przy QTc powyżej 500 ms.
Postępowanie w przypadku wydłużonego QTc obejmuje identyfikację i eliminację przyczyn odwracalnych, korekcję zaburzeń elektrolitowych, modyfikację farmakoterapii oraz w przypadkach wrodzonych zespołów długiego QT – leczenie beta-blokerami. W wybranych przypadkach konieczne może być wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Formoterol Easyhaler
Formoterol Easyhaler (12 µg/dawkę) jest długo działającym beta2-mimetykiem stosowanym jako uzupełnienie leczenia astmy, jednak nie powinien być stosowany jako lek pierwszego rzutu ze względu na brak działania przeciwzapalnego. Wskazane jest łączenie go z wziewnymi kortykosteroidami, zwłaszcza gdy kontrola astmy jest niewystarczająca. Nie należy rozpoczynać terapii podczas ostrego zaostrzenia astmy ani przy znacznym pogorszeniu objawów. Maksymalne dawki dobowe formoterolu to 48 µg u dorosłych z astmą, 24 µg u dzieci z astmą oraz 24 µg u pacjentów z POChP. Konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta podczas redukcji dawki i dążenie do stosowania najmniejszej skutecznej dawki. W przypadku nasilenia objawów lub braku kontroli należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, kontynuując leczenie do czasu wizyty.
beta2-mimetyk długo działający, blok przedsionkowo-komorowy, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, działanie hiperglikemizujące, działanie niepożądane sercowo-naczyniowe, guz chromochłonny, hipokaliemia, kardiomiopatia przerostowa, kortykosteroid przeciwzapalny, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, paradoksalny skurcz oskrzeli, pochodna ksantyny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, wydłużenie QTc, zaostrzenie astmy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gripex Noc 500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg
Przedawkowanie preparatu Gripex Noc, zawierającego 500 mg paracetamolu, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny, 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 2 mg maleinianu chlorfeniraminy, niesie ryzyko poważnych powikłań, w tym głównie hepatotoksyczności paracetamolu. Dawka jednorazowa przekraczająca 7,5 g paracetamolu (odpowiadająca 15 tabletkom) może prowadzić do uszkodzenia wątroby rozwijającego się w ciągu 24-48 godzin, z ryzykiem ciężkiej niewydolności narządu. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, bladość powłok skórnych, nadmierną senność oraz uszkodzenia nerek i wątroby. Dekstrometorfan może wywoływać objawy neurologiczne od łagodnej senności po ciężkie zaburzenia, takie jak dystonia, ataksja, psychoza toksyczna czy drgawki, a także kardiotoksyczność i depresję oddechową w przypadku dużych dawek.
AlAT, antidotum paracetamolu, AspAT, ataksja, benzodiazepiny, bilirubina, chlorfeniramina, dekstrometorfan, depresja oddechowa, dializa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dystonia, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność paracetamolu, hipertermia, kardiotoksyczność, kreatynina, mocznik, N-acetylocysteina, nalokson, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, oczopląs, omamy wzrokowe, paracetamol, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, płukanie żołądka, pseudoefedryna, psychoza toksyczna, stężenie paracetamolu, tachykardia, uszkodzenie narządowe, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wydłużenie QTc, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia neurologiczne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Grypostop 325 mg + 30 mg + 15 mg
Grypostop to preparat zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku w jednej tabletce. Przedawkowanie może manifestować się objawami wynikającymi z działania jednej lub wszystkich substancji czynnych. Paracetamol w dawkach toksycznych prowadzi do uszkodzenia wątroby i rzadziej niewydolności nerek; postępowanie obejmuje płukanie żołądka lub podanie węgla aktywnego w ciągu pierwszej godziny oraz podanie N-acetylocysteiny lub metioniny po oznaczeniu stężenia leku lub profilaktycznie. Pseudoefedryna wywołuje objawy ze strony OUN (zaburzenia psychiczne) oraz układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, zaburzenia rytmu, nadciśnienie tętnicze, ryzyko przełomu nadciśnieniowego), a leczenie polega na diurezie forsowanej, dializoterapii i terapii objawowej. Dekstrometorfan powoduje objawy neurologiczne (dystonia, splątanie, ataksja), kardiotoksyczne (wydłużenie QTc), psychozę toksyczną, a w ciężkich przypadkach śpiączkę, depresję oddechową i drgawki; węgiel aktywny podaje się w ciągu godziny od spożycia u pacjentów bez objawów, nalokson w stanach sedacji lub śpiączki, a benzodiazepiny w drgawkach i hipertermii związanej z zespołem serotoninowym.
ataksja, benzodiazepiny, ciśnienie tętnicze, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dializoterapia, diureza forsowana, drgawki, dystonia, hipertermia, kardiotoksyczność, metionina, N-acetylocysteina, nalokson, niewydolność nerek, nudność, oczopląs, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, płukanie żołądka, pobudzenie, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna chlorowodorek, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wydłużenie QTc, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clatra 20 mg
Przedawkowanie bilastyny, substancji czynnej leku Clatra (20 mg tabletki), zostało ocenione w badaniach klinicznych z zastosowaniem dawek 10-11-krotnie przekraczających dawkę terapeutyczną (220 mg jednorazowo lub 200 mg/dobę przez 7 dni). W tych warunkach zaobserwowano zwiększoną częstość działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, bóle głowy oraz nudności, jednak objawy te miały charakter przemijający i nie zagrażały życiu pacjentów. Istotnym aspektem bezpieczeństwa jest brak klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QTc, nawet przy wielokrotnym podaniu dawki 100 mg cztery razy dziennie przez 4 dni, co odróżnia bilastynę od innych leków przeciwhistaminowych potencjalnie wywołujących groźne zaburzenia rytmu serca. W praktyce klinicznej nie odnotowano dodatkowych, nieoczekiwanych działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem bilastyny.
antidotum, bezpieczeństwo kardiologiczne, bilastyna, ból głowy, ciężkie działanie niepożądane, działanie niepożądane, EKG, farmakokinetyka i farmakodynamika, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie parametrów życiowych, nadzór porejestracyjny, nudności, odstęp QT/QTc, płukanie żołądka, populacja pediatryczna, przedawkowanie leku, repolaryzacja komór serca, węgiel aktywowany, wydłużenie QTc, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gripex FORTE 500 mg + 30 mg + 10 mg
Gripex FORTE to preparat zawierający 500 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w tabletce. Przedawkowanie może prowadzić do złożonych objawów toksycznych wynikających z działania wszystkich trzech substancji. Paracetamol wykazuje dwufazowy przebieg zatrucia: w pierwszej fazie (do 24 h) występują nudności, wymioty, potliwość, senność i osłabienie, a w drugiej (po 24 h) dochodzi do uszkodzenia wątroby, żółtaczki i potencjalnej niewydolności wątroby. Pseudoefedryna powoduje pobudzenie OUN, tachykardię, nadciśnienie, drgawki i niewydolność oddechową. Dekstrometorfan, mimo niskiej toksyczności, może wywołać nudności, dystonię, tachykardię, wydłużenie QTc, psychozę toksyczną, a w ciężkich przypadkach śpiączkę i depresję oddechową.
ataksja, benzodiazepiny, depresja oddechowa, dializoterapia, diureza forsowana, drgawki, dystonia, encefalopatia wątrobowa, hepatotoksyczność, kardiotoksyczność, metionina, N-acetylocysteina, nadciśnienie tętnicze, nalokson, nieprawidłowości EKG, niewydolność oddechowa, oczopląs, omamy wzrokowe, osłupienie, ostra niewydolność narządu, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, sympatykomimetyk, tachykardia, trudności w oddawaniu moczu, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wydłużenie QTc, zespół serotoninowy, żółtaczka