ścieńczenie skóry
Ścieńczenie skóry to stan dermatologiczny charakteryzujący się zmniejszeniem grubości skóry, który może prowadzić do jej zwiększonej kruchości, przezierności i podatności na urazy. Zjawisko to jest częstym objawem starzenia się organizmu, ale może również wynikać z długotrwałego stosowania miejscowych kortykosteroidów, chorób układowych lub zaburzeń metabolicznych.
Z klinicznego punktu widzenia, ścieńczenie skóry objawia się widocznym uwypukleniem naczyń krwionośnych, zwiększoną podatnością na powstawanie siniaków oraz wolniejszym gojeniem się ran. W badaniu histopatologicznym obserwuje się zmniejszenie grubości naskórka i skóry właściwej, a także redukcję ilości kolagenu, elastyny i innych składników macierzy pozakomórkowej.
W diagnostyce różnicowej ścieńczenia skóry należy uwzględnić atrofodermię, skórę pergaminową, zespół Ehlersa-Danlosa oraz zanik tkanki podskórnej. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować odstawienie leków powodujących ścieńczenie, stosowanie miejscowych preparatów nawilżających, retinoidów lub peptydów stymulujących produkcję kolagenu, a w przypadkach zaawansowanych – zabiegi medycyny estetycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwas undecylenowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas undecylenowy, stosowany miejscowo w postaci roztworów (np. Skinman Soft, zawierający 0,1 g/100 g kwasu undecylenowego wraz z alkoholem izopropylowym i chlorkiem benzalkoniowym) oraz maści (Unguentum undecylenicum, zawierającej 50 mg/g kwasu undecylenowego i 200 mg/g cynku undecylenianu), wykazuje działanie przeciwgrzybicze. Podczas aplikacji należy unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi, a w przypadku przypadkowego kontaktu natychmiast przemyć dużą ilością wody. Roztwory zawierające alkohol izopropylowy są łatwopalne (punkt zapłonu 22°C wg normy DIN 51755), co wymaga zachowania ostrożności, zwłaszcza unikania rozpylania w pobliżu źródeł ognia oraz odczekania do całkowitego wyschnięcia przed użyciem urządzeń elektrycznych. Preparaty te mogą również działać drażniąco na powierzchnie wrażliwe na alkohol.
alkohol izopropylowy, błona śluzowa, chlorek benzalkoniowy, choroba nerek, cynku undecylenian, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, etylu parahydroksybenzoesan, kwas undecylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, ścieńczenie skóry, Skinman Soft, Unguentum undecylenicum, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dermovate 0,5 mg/ml
Przedawkowanie klobetazolu propionianu w postaci roztworu na skórę (Dermovate 0,5 mg/ml) może prowadzić do ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidowego, zwłaszcza przy długotrwałym lub nieprawidłowym stosowaniu. Najpoważniejszym skutkiem jest hiperkortyzolizm (zespół Cushinga), objawiający się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością centralną, rozstępami skórnymi, hiperglikemią, glikozurią oraz zaburzeniami elektrolitowymi. Dodatkowo obserwuje się supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co niesie ryzyko niewydolności nadnerczy przy nagłym odstawieniu leku. Objawy skórne obejmują ścieńczenie skóry, teleangiektazje, łatwe siniaczenie oraz zanik skóry, wynikające z hamowania syntezy kolagenu i proliferacji fibroblastów.
glikokortykosteroid, glikozuria, glukoneogeneza wątrobowa, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, insulinooporność, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostra niewydolność nadnerczy, otyłość centralna, rozstęp skórny, ścieńczenie skóry, teleangiektazja, twarz księżycowata, zaburzenia elektrolitowe, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mycosolon (20 mg + 2,5 mg)/g
Mycosolon to maść zawierająca mikonazol (20 mg/g) oraz mazipredon chlorowodorek (2,5 mg/g), wykazująca działanie przeciwgrzybicze i przeciwzapalne. Pomimo braku danych o ostrym przedawkowaniu, długotrwałe lub nieprawidłowe stosowanie, zwłaszcza na rozległe powierzchnie skóry, niesie ryzyko supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, manifestującej się objawami wtórnej niewydolności nadnerczy (osłabienie, hipotonia, hipoglikemia). U dzieci dodatkowo obserwuje się zahamowanie wzrostu i rozwoju, co jest poważnym powikłaniem. Miejscowe działania niepożądane obejmują ścieńczenie skóry, rozstępy i teleangiektazje, wynikające z atrofogennego działania glikokortykosteroidów.
diagnostyka endokrynologiczna, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, endogenna produkcja kortyzolu, glikokortykosteroid, hipoglikemia, hipotonia, mazipredon, mikonazol, Mycosolon, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, rozstępy, ścieńczenie skóry, substancja czynna, teleangiektazja, wtórna niewydolność nadnerczy, zaburzenie endokrynologiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd odbytu – Zapobieganie i profilaktyka
Świąd odbytu (pruritus ani) to uciążliwy objaw, który może znacząco obniżać jakość życia pacjenta. Kluczowe w profilaktyce i leczeniu jest utrzymanie właściwej higieny okolicy odbytu, obejmującej delikatne mycie wodą bez mydła, dokładne osuszanie oraz unikanie drażniących produktów higienicznych, takich jak perfumowane mydła, dezodoranty czy zapachowy papier toaletowy. Zaleca się noszenie luźnej, bawełnianej bielizny, unikanie obcisłych ubrań z materiałów syntetycznych oraz codzienną zmianę bielizny. Dieta powinna być bogata w błonnik (np. łuski babki jajowatej, metyloceluloza) i odpowiednio nawodniona, aby zapobiegać zaparciom i utrzymać regularne, uformowane stolce. Należy unikać produktów nasilających świąd, takich jak kofeina, alkohol, ostre przyprawy, czekolada czy owoce cytrusowe. Drapanie okolicy odbytu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzenia skóry i nasilenia objawów; zaleca się stosowanie wilgotnych, chłodnych kompresów oraz utrzymanie krótko obciętych paznokci.
alergen kontaktowy, atopowe zapalenie skóry, biegunka, dermatolog, emolient, hemoroidy, infekcja grzybicza, infekcja pasożytnicza, krem steroidowy, krem z hydrokortyzonem, krwawienie z odbytu, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpasożytniczy, łuszczyca, maść z tlenkiem cynku, metyloceluloza, owsiki, proktolog, pruritus ani, ścieńczenie skóry, środek zmiękczający stolec, świąd odbytu, wydzielina ropna, wyprysk kontaktowy, zakażenie pasożytnicze, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cutivate 0,05 mg/g
Cutivate w postaci maści zawierającej 0,05 mg/g flutykazonu propionianu może powodować działania niepożądane zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu lub aplikacji na duże powierzchnie skóry. Do najczęściej obserwowanych należą świąd (często, ≥1/100 do <1/10) oraz miejscowe pieczenie skóry (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić wtórne zakażenia, reakcje nadwrażliwości, zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza z objawami zespołu Cushinga (m.in. otyłość centralna, opóźnienie wzrostu kostnego u dzieci, hiperglikemia, osteoporoza), rozszerzenie powierzchownych naczyń krwionośnych oraz zmiany skórne takie jak ścieńczenie skóry, atrofia, rozstępy, teleangiektazje, hipopigmentacja i hipertrichoza. Szczególne ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych dotyczy dzieci, niemowląt oraz stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym, w tym pieluchą.
alergiczne zapalenie skóry, atrofia skóry, dermatoza, flutykazonu propionian, glikozuria, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, hipertrichoza, hipopigmentacja skóry, jaskra, kortykosteroid, kortyzol endogenny, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, maść lecznicza, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, pokrzywka, rozstępy skórne, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ścieńczenie skóry, teleangiektazja, twarz księżycowata, zaćma, zespół Cushinga