objawy sercowo-naczyniowe
Objawy sercowo-naczyniowe stanowią szeroką grupę symptomów związanych z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu krążenia. Najczęściej występujące to: ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa), duszność (szczególnie wysiłkowa lub spoczynkowa), kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy, sinica, obrzęki kończyn dolnych oraz zmęczenie nieproporcjonalne do wysiłku.
Ból w klatce piersiowej o charakterze uciskającym, gniotącym lub piekącym, promieniujący do lewego barku, żuchwy lub ramienia jest charakterystyczny dla choroby niedokrwiennej serca. Duszność może świadczyć o niewydolności serca, a jej nasilenie w pozycji leżącej (orthopnoe) jest typowym objawem zastoju w krążeniu płucnym. Kołatanie serca może wskazywać na zaburzenia rytmu serca, takie jak migotanie przedsionków czy tachykardia.
Obrzęki kończyn dolnych, szczególnie nasilające się wieczorem i ustępujące po nocnym odpoczynku, są częstym objawem prawokomorowej niewydolności serca lub niewydolności żylnej. Nagłe omdlenia mogą świadczyć o poważnych zaburzeniach rytmu serca, zwężeniu zastawki aortalnej lub hipotensji ortostatycznej. Sinica obwodowa lub centralna może wskazywać na niedotlenienie tkanek związane z wadami serca lub niewydolnością krążeniowo-oddechową.
Wczesne rozpoznanie objawów sercowo-naczyniowych ma kluczowe znaczenie dla diagnozy i leczenia chorób układu krążenia. Niektóre z tych objawów, szczególnie nagły, silny ból w klatce piersiowej, duszność spoczynkowa czy omdlenia, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż mogą świadczyć o stanie zagrożenia życia, takim jak zawał mięśnia sercowego czy zatorowość płucna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lixim 70 mg
Przedawkowanie plastrów leczniczych Lixim zawierających 70 mg etofenamatu jest rzadkie ze względu na miejscową formę podania, jednak nieprawidłowe stosowanie, takie jak aplikacja wielu plastrów jednocześnie lub na dużą powierzchnię skóry, może prowadzić do zwiększonej absorpcji systemowej i potencjalnych działań niepożądanych. Szczególnie narażone są dzieci, u których mniejsza masa ciała i niedojrzałość metabolizmu zwiększają ryzyko toksyczności. Objawy przedawkowania mogą obejmować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, senność, zaburzenia świadomości), układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca, zmiany ciśnienia tętniczego), nerek (zaburzenia funkcji, retencja płynów) oraz miejscowe reakcje skórne (rumień, świąd, pęcherze). W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się kompleksową ocenę kliniczną, w tym wywiad, ocenę powierzchni aplikacji, badania laboratoryjne funkcji wątroby i nerek oraz monitorowanie parametrów życiowych.
absorpcja systemowa, arytmia, ciśnienie tętnicze, działanie ogólnoustrojowe, działanie systemowe leku, etofenamat, funkcja przewodu pokarmowego, funkcja wątroby, leczenie objawowe, Lixim, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieumyślne przedawkowanie, niewydolność nerek, nudności, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, objawy żołądkowo-jelitowe, parametry życiowe, płynoterapia, powierzchnia skóry, reakcja skórna, retencja płynów, rumień, steroid miejscowy, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie świadomości, zatrucie NLPZ, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Szałwia – Przedawkowanie
Szałwia (Salvia officinalis L.) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych w leczeniu schorzeń jamy ustnej, takich jak Szałwia Fix, Dentosept oraz Tymsal-spray. Przedawkowanie szałwii, szczególnie w formie monokomponentowej (Szałwia Fix), może prowadzić do objawów neurologicznych (zawroty głowy, drgawki padaczkopodobne) oraz sercowo-naczyniowych (tachykardia), a także subiektywnego uczucia gorąca. Dawka toksyczna została określona na poziomie powyżej 15 g suchych liści szałwii. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Dentosept i Tymsal-spray, nie odnotowano przypadków przedawkowania, co może wynikać z niższej zawartości szałwii lub interakcji farmakodynamicznych między składnikami.
dawka toksyczna, drgawki padaczkopodobne, działanie neurotoksyczne, kłącze tataraku, kora dębu, koszyczek rumianku, liść szałwii, nalewka z ziela szałwii, napad drgawkowy, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, preparat Dentosept, szałwia lekarska, tachykardia, Tymsal-spray, uczucie gorąca, wyciąg płynny złożony, zaburzenia równowagi, zatrucie substancją roślinną, zawroty głowy, ziele arniki, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Doxorubicin-Ebewe 2 mg/ml
Przedawkowanie doksorubicyny (Doxorubicin-Ebewe 2 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawkami jednorazowymi powyżej 250 mg oraz dawką skumulowaną przekraczającą 550 mg/m² powierzchni ciała wiąże się z wysokim ryzykiem ostrej i przewlekłej kardiotoksyczności. Objawy sercowo-naczyniowe, takie jak niewydolność mięśnia sercowego, stenoardia, dławica piersiowa i kardiomiopatia, mogą pojawić się już w ciągu 24 godzin od przedawkowania, a opóźnione niewydolności serca mogą wystąpić nawet do 6 miesięcy po ekspozycji. Ponadto, w okresie 10-14 dni obserwuje się znaczne zahamowanie czynności szpiku kostnego manifestujące się leukopenią i małopłytkowością, a toksyczne działanie na przewód pokarmowy może wystąpić w różnym czasie po przedawkowaniu.
dławica piersiowa, doksorubicyna, glikozydy naparstnicy, kardiomiopatia, leczenie objawowe, lek moczopędny, leukopenia, małopłytkowość, niewydolność serca, objawy hematologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, powierzchnia ciała, przetoczenie krwi, przewód pokarmowy, roztwór do infuzji, toksyczność przewodu pokarmowego, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błon śluzowych, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Takalcytol – Przedawkowanie
Takalcytol jednowodny, będący analogiem witaminy D, jest stosowany miejscowo w leczeniu łuszczycy w postaci maści Curatoderm o stężeniu 4,17 μg/g. Jego mechanizm działania polega na modulacji różnicowania i proliferacji keratynocytów. Pomimo miejscowego zastosowania, istnieje ryzyko systemowej absorpcji przy nadmiernym stosowaniu na rozległe powierzchnie skóry, co może prowadzić do hiperkalcemii. Hiperkalcemia objawia się podwyższonym stężeniem wapnia w surowicy, wynikającym ze zwiększonego wchłaniania wapnia w jelitach oraz resorpcji z kości pod wpływem nadmiaru analogu witaminy D. Klinicznie może manifestować się nudnościami, wymiotami, bólami brzucha, wielomoczem, odwodnieniem, osłabieniem mięśniowym, zaburzeniami rytmu serca oraz nadciśnieniem tętniczym.
analog witaminy D, arytmia serca, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, kamica nerkowa, lecznictwo dermatologiczne, łuszczyca, monitoring wapnia, nadciśnienie tętnicze, nawodnienie pacjenta, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, objawy żołądkowo-jelitowe, osłabienie mięśniowe, proliferacja komórek naskórka, resorpcja wapnia, stężenie wapnia, takalcytol jednowodny, zaburzenia nerkowe - Leksykon substancji czynnych
Mesna – Przedawkowanie
Przedawkowanie mesny, substancji czynnej produktu leczniczego Uromitexan (100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), może wystąpić po podaniu pojedynczych dawek w zakresie 4-7 g lub dawkach ≥ 60-70 mg/kg masy ciała na dobę u zdrowych ochotników. Szczególnie u pacjentów leczonych oksazafosforyną, dawki mesny ≥ 80 mg/kg m.c./dobę wiążą się ze znacznym wzrostem częstości występowania objawów żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, wymioty i biegunka. Spektrum objawów przedawkowania obejmuje zaburzenia ze strony układu pokarmowego, neurologicznego, mięśniowo-szkieletowego, skórnego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego, w tym m.in. ból głowy, parestezje, ból kończyn, wysypkę, niedociśnienie, bradykardię, tachykardię oraz skurcz oskrzeli. Dodatkowo może wystąpić gorączka.
W przypadku przedawkowania mesny nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego leczenie jest objawowe i podtrzymujące. Należy zapewnić dostęp do leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów oraz adrenaliny ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę parametrów sercowo-naczyniowych (ciśnienie tętnicze, tętno), objawów oddechowych (skurcz oskrzeli), stanu nawodnienia oraz równowagi elektrolitowej, zwłaszcza przy nasilonych wymiotach i biegunce. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów jednocześnie leczonych oksazafosforyną, u których objawy przedawkowania mogą być bardziej nasilone.
adrenalina, antidotum, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja, drażliwość, gorączka, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, mesna, nawadnianie, niedociśnienie, nudności, objawy niepożądane, objawy oddechowe, objawy sercowo-naczyniowe, objawy skórne, oksazafosforyna, parestezje, podanie dożylne, przedawkowanie leku, reakcja rzekomoanafilaktyczna, równowaga elektrolitowa, skurcz oskrzeli, tachykardia, Uromitexan, wysypka, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zdrowy ochotnik - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apiolin 100 mg
Przedawkowanie sertraliny stanowi poważny stan kliniczny, który może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych, obejmujących objawy neurologiczne (senność, drżenia, pobudzenie, zawroty głowy, rzadko śpiączka), gastroenterologiczne (nudności, wymioty, zaburzenia perystaltyki) oraz sercowo-naczyniowe (tachykardia, zaburzenia rytmu). Zgłaszano przypadki zgonów zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami lub alkoholem, co podkreśla konieczność intensywnego nadzoru medycznego. Margines bezpieczeństwa sertraliny jest zmienny i zależy od indywidualnych cech pacjenta oraz współistniejącej farmakoterapii.
agitacja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drożność dróg oddechowych, drżenie, działanie niepożądane, EKG, hemoperfuzja, indukcja wymiotów, leczenie objawowe, manifestacja kliniczna, monitorowanie kardiologiczne, monoterapia, natychmiastowa interwencja, niepokój psychoruchowy, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, objętość dystrybucji, odtrutka, płukanie żołądka, przedawkowanie sertraliny, śpiączka, środek przeczyszczający, tachykardia, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, właściwości farmakokinetyczne, wymuszona diureza, zaburzenia perystaltyki, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zgon - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cetoalergedd 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Cetoalergedd, występuje przy dawkach ≥50 mg (pięciokrotnie przekraczających zalecaną dawkę dobową 10 mg) i manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (zawroty głowy, ból głowy, drżenie, senność, osłupienie), psychiatrycznych (dezorientacja, niepokój ruchowy, sedacja), gastroenterologicznych (biegunka), cholinolitycznych (mydriaza, zatrzymanie moczu) oraz sercowo-naczyniowych (częstoskurcz >100 uderzeń/min). Objawy te wynikają z działania cetyryzyny na ośrodkowy układ nerwowy oraz efektów cholinolitycznych, co wymaga szybkiej diagnostyki i interwencji medycznej.
Leczenie przedawkowania opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej, gdyż brak jest specyficznego antidotum dla cetyryzyny. Wczesne płukanie żołądka może być rozważone, jeśli czas od zażycia leku jest krótki. Postępowanie obejmuje monitorowanie i leczenie objawów cholinolitycznych (np. podanie leków cholinergicznych), sercowo-naczyniowych (monitorowanie EKG, beta-blokery), neurologicznych (leczenie przeciwdrgawkowe, sedacja) oraz zapewnienie prawidłowego nawodnienia i wsparcia funkcji życiowych. Hemodializa jest nieskuteczna w eliminacji cetyryzyny. W ciężkich przypadkach wskazana jest hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii z ciągłym monitorowaniem parametrów życiowych.
badanie EKG, beta-bloker, biegunka, cetyryzyna dichlorowodorek, częstoskurcz, dezorientacja, drżenie, działanie cholinolityczne, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, lek cholinergiczny, mydriaza, nawodnienie, niepokój ruchowy, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, objawy psychiatryczne, objawy sercowo-naczyniowe, oddział intensywnej terapii, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, sedacja, wsparcie oddechowe, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metocard 50 mg
Dawkowanie metoprololu winianu (Metocard) powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając tolerancję i skuteczność terapii. W nadciśnieniu tętniczym zalecana dawka dobowa wynosi 100-400 mg, podawana jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych, z dawką początkową 100 mg/dobę i stopniowym zwiększaniem co 100 mg co tydzień. W dławicy piersiowej oraz zaburzeniach rytmu serca stosuje się dawki 50-100 mg 2-3 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 300 mg. W nadczynności tarczycy zaleca się 50 mg 4 razy na dobę, a po uzyskaniu eutyreozy dawkę należy zmniejszyć. Po zawale mięśnia sercowego terapia doustna powinna rozpocząć się w ciągu 15 minut po ostatniej dożylnej iniekcji, stosując 50 mg co 6 godzin przez pierwsze 48 godzin, a następnie dawkę podtrzymującą 200 mg/dobę w dawkach podzielonych. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i osób w podeszłym wieku dawki należy odpowiednio zmniejszyć, rozpoczynając od 12,5-25 mg dwa razy na dobę, z uwzględnieniem funkcji nerek i indywidualnej odpowiedzi klinicznej.
astma oskrzelowa, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, czynność nerek, dawka dożylna, dawka podtrzymująca, dławica piersiowa, eutyreoza, lek hipotensyjny, lek moczopędny, metoprololu winian, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, objawy sercowo-naczyniowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Celbic 100 mg
Przedawkowanie celekoksybu, selektywnego inhibitora COX-2, wymaga odpowiedniego postępowania medycznego, mimo ograniczonych danych klinicznych. Badania tolerancji u zdrowych ochotników wykazały brak istotnych klinicznie działań niepożądanych przy pojedynczych dawkach do 1200 mg oraz dawkach wielokrotnych do 1200 mg dwa razy na dobę przez 9 dni, co wskazuje na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa leku. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest usunięcie treści żołądkowej, jeśli czas od zażycia leku na to pozwala, oraz systematyczna kontrola stanu klinicznego pacjenta z wdrożeniem leczenia objawowego. Ze względu na wysokie wiązanie celekoksybu z białkami osocza, dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku.
celekoksyb, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, działanie niepożądane, eliminacja leku, funkcja narządów, funkcja nerek, inhibitor COX-2, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, mechanizm działania leku, monitorowanie pacjenta, objawy nerkowe, objawy przewodu pokarmowego, objawy sercowo-naczyniowe, przedawkowanie celekoksybu, układ sercowo-naczyniowy, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biorphen 10 mg/ml
Przedawkowanie fenylefryny (Biorphen 10 mg/ml) prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów alfa-adrenergicznych, skutkując znacznym wzrostem ciśnienia tętniczego oraz odruchową bradykardią. Objawy kliniczne obejmują nadciśnienie tętnicze, arytmie takie jak skurcze komorowe i częstoskurcz komorowy, a także objawy neurologiczne, w tym ból głowy, wymioty, uczucie pełności w głowie oraz parestezje kończyn. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują skurcz naczyń obwodowych, zaburzenia przewodzenia sercowego oraz zmiany w mikrokrążeniu mózgowym. Diagnostyka powinna uwzględniać szczegółowy wywiad, pomiar ciśnienia tętniczego oraz monitorowanie EKG w celu wykrycia zaburzeń rytmu serca.
arytmia, blokery receptorów alfa-adrenergicznych, bradykardia odruchowa, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy, fentolamina, fenylefryna, monitorowanie EKG, naczynia mózgowe, nadciśnienie tętnicze, objawy sercowo-naczyniowe, obkurczenie naczyń krwionośnych, ośrodek wymiotny, parestezje, przepływ mózgowy, receptory alfa-adrenergiczne, skurcz naczyń obwodowych, skurcze komorowe, układ adrenergiczny, zaburzenia automatyzmu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia mikrokrążenia, zaburzenia przewodzenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sumatriptan Medical Valley
Sumatryptan Medical Valley 50 mg jest wskazany wyłącznie w leczeniu potwierdzonej migreny, z wykluczeniem postaci takich jak migrena hemiplegiczna, podstawna i okoporaźna. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna diagnostyka różnicowa, aby wykluczyć inne choroby neurologiczne. Lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem zaburzeń krążenia mózgowego oraz u osób z czynnikami ryzyka niedokrwiennej choroby serca, w tym palaczy i pacjentów stosujących nikotynową terapię zastępczą. U pacjentów z kontrolowanym łagodnym nadciśnieniem tętniczym sumatryptan może powodować przemijający wzrost ciśnienia tętniczego i obwodowego oporu naczyniowego. W przypadku wystąpienia objawów niedokrwienia serca, takich jak ból lub ucisk w klatce piersiowej, podawanie leku należy natychmiast przerwać i wdrożyć monitorowanie stanu pacjenta.
ból głowy polekowy, ból głowy zależny od leków, choroba wieńcowa, dziurawiec zwyczajny, fenyloketonuria, Hypericum perforatum, migrena hemiplegiczna, migrena okoporaźna, migrena podstawna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedobór laktazy, niedokrwienna choroba serca, nietolerancja laktozy, objawy sercowo-naczyniowe, obwodowy opór naczyniowy, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, sumatryptan, udar niedokrwienny mózgu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia mózgowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bortezomib Adamed 3,5 mg
Bortezomib Adamed 3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bortezomib, składniki pomocnicze oraz na boron, będący elementem strukturalnym leku. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność ostrej rozlanej naciekowej choroby płuc oraz choroby osierdzia o charakterze naciekowym, ze względu na ryzyko nasilenia objawów oddechowych i sercowo-naczyniowych. Lek podaje się po rekonstytucji w stężeniu 2,5 mg/ml podskórnie lub 1 mg/ml dożylnie, wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach umożliwiających odpowiedni nadzór nad pacjentem. W terapii skojarzonej należy uwzględnić przeciwwskazania wszystkich stosowanych leków.
badanie diagnostyczne, bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, choroba osierdzia naciekowa, ester mannitolu, inhibitor proteasomu, kwas boronowy, nadwrażliwość, objawy sercowo-naczyniowe, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, podanie dożylne, podanie podskórne, rekonstytucja leku, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia skojarzona, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Ryzatryptan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ryzatryptan jest wskazany wyłącznie u pacjentów z potwierdzoną migreną i nie powinien być stosowany u osób z migrenami o charakterze podstawnym lub porażennym, ani u pacjentów z „nietypowymi” bólami głowy, które mogą wskazywać na poważne schorzenia neurologiczne, takie jak incydent naczyniowo-mózgowy czy pęknięty tętniak mózgu. Lek ten może wywoływać przemijające objawy sercowo-naczyniowe, w tym ból i ucisk w klatce piersiowej, które wymagają przerwania terapii i diagnostyki w kierunku choroby niedokrwiennej serca. Ryzatryptan jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca oraz u osób z grup ryzyka, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, palenie tytoniu, mężczyźni powyżej 40. roku życia, kobiety po menopauzie, pacjenci z blokiem odnogi pęczka Hisa oraz z obciążonym wywiadem rodzinnym. Należy unikać jednoczesnego stosowania ryzatryptanu z innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D oraz zachować odstęp co najmniej 6 godzin od leków z grupy pochodnych sporyszu, a w przypadku wcześniejszego podania ergotaminy – 24 godziny.
agonista receptora 5-HT1B/1D, blok odnogi pęczka Hisa, ból w klatce piersiowej, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, cytochrom CYP 2D6, dihydroergotamina, działanie naczynioskurczowe, ergotamina, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, metysergid, migrena, migrena podstawna, migrena porażenna, migrenowy ból głowy, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilność układu autonomicznego, objawy sercowo-naczyniowe, obrzęk naczynioruchowy, pochodna sporyszu, polekowy ból głowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz naczyń wieńcowych, substytut nikotyny, tętniak mózgu, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie stanu psychicznego, zawał serca, zespół serotoninowy, zwężenie naczyń mózgowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aperisan 20%
Przedawkowanie Aperisan 20% żelu do stosowania w jamie ustnej, zawierającego płynny wyciąg z liści szałwii (Salviae folii extractum fluidum), może wywołać poważne objawy toksyczne po spożyciu dawki przekraczającej 15 g liści szałwii. Do najczęstszych objawów należą uczucie ciepła, tachykardia (>100 uderzeń/min), zawroty głowy oraz drgawki typu padaczkowego. Mechanizm toksyczności wiąże się z działaniem olejku eterycznego i tujonów obecnych w szałwii. Produkt zawiera również do 10,5% (m/m) etanolu, który może nasilać objawy neurologiczne przy znacznym przedawkowaniu.
antidotum, drgawki padaczkowe, etanol, kołatanie serca, leczenie objawowe, następstwa neurologiczne, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, objawy sercowo-naczyniowe, objawy toksyczne, olejek eteryczny, ośrodkowy układ nerwowy, podwyższona temperatura ciała, przyspieszona czynność serca, Salviae folii extractum fluidum, skurcze mięśni, substancja czynna, substancja pomocnicza, tachykardia, tujon, uczucie ciepła, układ sercowo-naczyniowy, utrata świadomości, wyciąg z liści szałwii, wywiad padaczkowy, zaburzenia oddychania, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sonoxen 12,5 mg
Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu charakteryzuje się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, pobudzenie, splątanie, majaczenie, drgawki), działanie przeciwcholinergiczne (mydriasis, suchość w jamie ustnej, gorączka), układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, nadciśnienie, niedociśnienie) oraz przewód pokarmowy (nudności, wymioty). Ciężkie zatrucia mogą prowadzić do depresji oddechowej, śpiączki, a także rabdomiolizy, która występuje przy dawce około 13 mg/kg masy ciała i może skutkować ostrą niewydolnością nerek. Dawka śmiertelna wynosi około 25 mg/kg masy ciała, a śmiertelność w ciężkich przypadkach rabdomiolizy wynosi około 5%. Objawy ustępują zwykle w ciągu 24-48 godzin, jednak należy uwzględnić możliwość współistniejącego zatrucia innymi lekami, co komplikuje obraz kliniczny.
alkalizacja moczu, ataksja, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, doksylamina wodorobursztynian, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, hemofiltracja, kinaza kreatynowa, kserostomia, lek przeciwhistaminowy, majaczenie, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nawadnianie, niedociśnienie, niewydolność nerek, objawy sercowo-naczyniowe, omamy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie doksylaminy, rabdomioliza, splątanie, tachykardia, wymuszona diureza, zaburzenia OUN, zatrucie lekami - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Phenylephrine Unimedic 10 mg/ml
Lek Phenylephrine Unimedic w stężeniu 10 mg/ml fenylefryny (chlorowodorek) w formie koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Fenylefryny nie należy podawać pacjentom z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobą naczyń obwodowych, ciężką nadczynnością tarczycy oraz w skojarzeniu z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub w ciągu 2 tygodni od ich odstawienia. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak napadowe nadciśnienie, niedokrwienna zgorzel, zakrzepica naczyniowa, tachykardia czy hipertermia, zagrażających życiu pacjenta.
amina presyjna, chlorowodorek fenylefryny, choroba naczyń obwodowych, ciężka nadczynność tarczycy, ciężkie nadciśnienie, fenylefryna, hipertermia, inhibitory monoaminooksydazy, koncentrat do wstrzykiwań, nadwrażliwość na substancję czynną, napadowe nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna zgorzel, objawy sercowo-naczyniowe, substancje sympatykomimetyczne, tachykardia, tyreotoksykoza, wazokonstrykcja, zakrzepica naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorama Mint 2 mg
Przedawkowanie nikotyny z leku Nicorama Mint, dostępnego w dawkach 2 mg i 4 mg nikotyny, stanowi poważny stan kliniczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy zatrucia obejmują nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, ból brzucha, biegunkę, bóle i zawroty głowy, zaburzenia słuchu, nadmierne pocenie się, niedociśnienie, niemiarowe tętno, zapaść krążeniową, trudności w oddychaniu oraz uogólnione drgawki. Dawka śmiertelna nikotyny u człowieka wynosi 40-60 mg, co oznacza, że przyjęcie kilkunastu dawek preparatu może być zagrożeniem życia, zwłaszcza u dzieci, dla których dawki tolerowane przez dorosłych mogą być śmiertelne. Ryzyko przedawkowania wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu innych źródeł nikotyny oraz u pacjentów o niskiej tolerancji na nikotynę.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie zatrucie, dawka śmiertelna, duszność, guma lecznicza, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, niemiarowe tętno, nikotyna, nudności i wymioty, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, objawy żołądkowo-jelitowe, ostre zatrucie nikotyną, parametry życiowe, substancje psychoaktywne, toksyczne działanie nikotyny, układ współczulny, uogólnione drgawki, wchłanianie żołądkowo-jelitowe, węgiel aktywny, wrażliwość na nikotynę, zaburzenia słuchu, zapaść krążeniowa, zawroty głowy