ciężka choroba nerek
Ciężka choroba nerek (CKD – Chronic Kidney Disease) to postępujące, długotrwałe schorzenie charakteryzujące się stopniowym pogarszaniem się funkcji nerek. Klinicznie definiuje się ją jako utrzymujące się przez co najmniej 3 miesiące nieprawidłowości w budowie lub funkcji nerek, z przesączaniem kłębuszkowym (GFR) poniżej 60 ml/min/1,73 m².
Ciężką chorobę nerek klasyfikuje się w 5 stadiach (G1-G5) w zależności od wartości GFR oraz 3 stadiach albuminurii (A1-A3). Stadia G4 (GFR 15-29 ml/min/1,73 m²) i G5 (GFR <15 ml/min/1,73 m²) określane są jako ciężka i schyłkowa niewydolność nerek, które wymagają szczególnego postępowania, włącznie z przygotowaniem do leczenia nerkozastępczego.
Główne przyczyny CKD to nefropatia cukrzycowa, nadciśnienie tętnicze, kłębuszkowe zapalenie nerek, choroby autoimmunologiczne i nefropatia zaporowa. Diagnostyka obejmuje oznaczanie GFR, badanie ogólne moczu, USG nerek oraz w wybranych przypadkach biopsję nerki. Leczenie koncentruje się na spowolnieniu postępu choroby poprzez kontrolę chorób podstawowych, modyfikację stylu życia oraz zapobieganie powikłaniom, które dotyczą układu sercowo-naczyniowego, kostnego i hematologicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
łuska cebuli – Przeciwwskazania stosowania
Łuska cebuli (Alium cepa L., squama) jest składnikiem preparatów fitoterapeutycznych, takich jak Fitolizyna, które wykazują działanie moczopędne dzięki zawartości ziół (m.in. kłącze perzu, liście brzozy, ziele skrzypu, ziele nawłoci). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest nadwrażliwość na łuskę cebuli oraz alergie na rośliny z rodzin Asteraceae, Apiaceae i na pyłek brzozy, ze względu na obecność odpowiednich składników w preparacie. Dodatkowo, preparaty mogą zawierać substancje pomocnicze takie jak parahydroksybenzoesan etylu (E 214), skrobia pszeniczna, etanol (do 4% V/V), anetol, olejek miętowy lub mentol, które mogą stanowić przeciwwskazania u pacjentów z alergiami, celiakią lub innymi schorzeniami.
alergen pyłku brzozy, alergia na pszenicę, alergia pokarmowa, celiakia, ciężka choroba nerek, ciężka choroba serca, diureza, Fitolizyna, funkcja wydalnicza nerek, łuska cebuli, nadwrażliwość na substancję czynną, parahydroksybenzoesan etylu, preparat fitoterapeutyczny, reakcja alergiczna, rodzina astrowatych, rodzina baldaszkowatych, skrobia pszeniczna, właściwości moczopędne, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezoleta 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ezetymibu, substancji czynnej produktu Ezoleta, wykazała, że farmakokinetyka leku jest zbliżona u dzieci powyżej 6 lat i dorosłych, natomiast brak jest danych dla dzieci poniżej 6 roku życia. U osób starszych (≥65 lat) stężenie ezetymibu w osoczu jest około 2-krotnie wyższe niż u młodszych dorosłych (18-45 lat), jednak nie wymaga to modyfikacji dawki ze względu na porównywalną skuteczność i profil bezpieczeństwa. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 5-6) AUC ezetymibu wzrasta około 1,7-krotnie, co nie wymaga korekty dawkowania, natomiast u umiarkowanych zaburzeniach (Child-Pugh 7-9) AUC wzrasta około 4-krotnie, co dyskwalifikuje stosowanie leku w tej grupie. Brak jest danych dla ciężkich zaburzeń wątroby (Child-Pugh >9), dlatego stosowanie jest niewskazane.
cholesterol LDL, ciężka choroba nerek, cyklosporyna, ezetymib, ezetymib całkowity, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenia czynności wątroby, osocze krwi, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia leku, przeszczepienie nerki, sitosterolemia, skala Child-Pugh, sterol roślinny, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby