Leksykon wskazań
na literę „S”

Wskazania na „S”, strona 4 z 11

• stan zwiększonego zapotrzebowania na wapń

  Stan zwiększonego zapotrzebowania na wapń to sytuacja fizjologiczna lub patologiczna, w której organizm wymaga większej podaży wapnia niż standardowo. Występuje najczęściej w okresie intensywnego wzrostu u dzieci i młodzieży, podczas ciąży i laktacji, w okresie menopauzy u kobiet oraz u osób starszych. Do stanów chorobowych zwiększających zapotrzebowanie na wapń należą: osteoporoza, niedoczynność przytarczyc, zaburzenia wchłaniania jelitowego, przewlekła choroba nerek czy długotrwała terapia glikokortykosteroidami.

• stan spastyczny

  Stan spastyczny to zaburzenie charakteryzujące się wzmożonym napięciem mięśniowym i nadmierną reaktywnością na rozciąganie mięśni. Występuje w wyniku uszkodzenia górnego neuronu ruchowego, co może być spowodowane takimi schorzeniami jak udar mózgu, stwardnienie rozsiane, urazy rdzenia kręgowego, mózgowe porażenie dziecięce czy choroby neurodegeneracyjne. Stan spastyczny objawia się zwiększonym oporem podczas biernego rozciągania mięśnia, klonusem (rytmicznymi skurczami mięśni) oraz nadmiernie wyzwalanymi odruchami ścięgnistymi.

• stan zapalny przewodu pokarmowego

  Stan zapalny przewodu pokarmowego to szerokie pojęcie obejmujące wiele jednostek chorobowych, w których dochodzi do reakcji zapalnej w obrębie różnych odcinków przewodu pokarmowego. Może być spowodowany zakażeniami bakteryjnymi (np. Helicobacter pylori, Salmonella), wirusowymi (np. norowirusy, rotawirusy), pasożytniczymi, chorobami autoimmunologicznymi (np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), reakcjami alergicznymi czy działaniem czynników drażniących (alkohol, niektóre leki).

• stan skurczowy przewodu pokarmowego

  Stan skurczowy przewodu pokarmowego to zaburzenie polegające na nadmiernym napięciu mięśni gładkich w obrębie przewodu pokarmowego, co prowadzi do bolesnych skurczów, zaburzeń perystaltyki i dyskomfortu brzusznego. Występuje najczęściej w przebiegu zespołu jelita drażliwego (IBS), ale może towarzyszyć także innym schorzeniom, jak choroba refluksowa przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka czy kolka jelitowa.

• spastyczny kręcz karku

  Spastyczny kręcz karku (torticollis spastica) to zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się mimowolnymi, nieregularnymi skurczami mięśni szyi, które prowadzą do nieprawidłowego ustawienia głowy. Jest to najczęstsza forma dystonii ogniskowej, która może objawiać się różnymi typami ruchów: rotacją, pochyleniem, przygięciem lub odgięciem głowy. Choroba ma zwykle charakter przewlekły, postępujący i może znacząco obniżać jakość życia pacjenta.

• sztywność mięśniowa

  Sztywność mięśniowa to zwiększone napięcie mięśni szkieletowych, które utrudnia wykonywanie ruchów i może powodować ból. Występuje w różnych schorzeniach neurologicznych, najczęściej w chorobie Parkinsona, stwardnieniu rozsianym, dystonii, czy uszkodzeniach górnego neuronu ruchowego. Może również towarzyszyć stanom zapalnym mięśni, urazom, czy być efektem ubocznym niektórych leków.

• stan po udarze mózgu

  Stan po udarze mózgu (status post cerebrovascular accident, CVA) to okres rekonwalescencji i rehabilitacji następujący po incydencie naczyniowym w obrębie mózgowia. Udar mózgu może mieć charakter niedokrwienny (około 85% przypadków) lub krwotoczny (około 15% przypadków). Konsekwencje udaru zależą od lokalizacji i rozległości uszkodzenia tkanki mózgowej, a deficyty neurologiczne mogą obejmować zaburzenia ruchowe, czuciowe, poznawcze, mowy oraz trudności w wykonywaniu codziennych czynności.

• stan niedokrwienia mózgu

  Stan niedokrwienia mózgu (ischemia mózgowa) to poważne zaburzenie neurologiczne, wynikające z niewystarczającego dopływu krwi do tkanki mózgowej. Występuje najczęściej w wyniku zwężenia lub niedrożności naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg w krew, co prowadzi do deficytu tlenu i substancji odżywczych w komórkach nerwowych. Stan niedokrwienia mózgu może mieć charakter przejściowy (TIA – przemijający atak niedokrwienny) lub trwały, prowadzący do udaru niedokrwiennego.

• stan niedoboru witaminy C

  Stan niedoboru witaminy C (hipowitaminoza C) to zaburzenie powstające wskutek niedostatecznego spożycia lub wchłaniania kwasu askorbinowego. W zaawansowanej formie prowadzi do szkorbutu, choroby charakteryzującej się krwawieniem dziąseł, wypadaniem zębów, trudnościami w gojeniu się ran, bólami stawowymi i osłabieniem.

• stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych

  Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych to jedna z najczęściej wybieranych przez kobiety metod zapobiegania ciąży. Preparaty te zawierają syntetyczne hormony (estrogeny i/lub progestageny), które hamują owulację, zmieniają właściwości śluzu szyjkowego oraz błony śluzowej macicy, uniemożliwiając zapłodnienie i implantację zarodka. Wskazaniem do ich stosowania jest przede wszystkim antykoncepcja, ale mogą być również przepisywane w celu regulacji cyklu miesiączkowego, zmniejszenia nasilenia bolesnych miesiączek czy leczenia trądziku hormonalnego.

• sedacja u wentylowanych mechanicznie pacjentów w warunkach intensywnej opieki medycznej

  Sedacja u wentylowanych mechanicznie pacjentów w warunkach intensywnej opieki medycznej to procedura mająca na celu zmniejszenie dyskomfortu, lęku oraz synchronizację pacjenta z respiratorem. Właściwa sedacja pozwala zoptymalizować wentylację, zredukować stres metaboliczny i zapobiec przypadkowemu usunięciu rurki dotchawiczej przez pacjenta. Jest elementem strategii zapewniającej komfort pacjenta podczas inwazyjnej wentylacji mechanicznej.

• skomplikowane zakażenie dróg moczowych

  Skomplikowane zakażenie dróg moczowych (cUTI – complicated urinary tract infection) to infekcja, która występuje u pacjentów z anatomicznymi lub funkcjonalnymi nieprawidłowościami układu moczowego, obniżoną odpornością, lub przy obecności opornych patogenów. Do czynników ryzyka należą: cewnikowanie, ciąża, niedawna hospitalizacja, kamica nerkowa, przerost prostaty, cukrzyca oraz immunosupresja.

• szpitalne zakażenie dolnych dróg oddechowych

  Szpitalne zakażenie dolnych dróg oddechowych (ang. Hospital-Acquired Lower Respiratory Tract Infection, HA-LRTI) to infekcja nabyta w środowisku szpitalnym, która rozwija się co najmniej 48 godzin po przyjęciu pacjenta do szpitala. Najcięższą postacią tego typu zakażeń jest szpitalne zapalenie płuc (HAP), a szczególnie jego odmiana związana z wentylacją mechaniczną (VAP). Te zakażenia stanowią istotny problem kliniczny ze względu na wysoką śmiertelność (30-70%) oraz znaczne koszty leczenia.

• sedacja chorych leczonych na oddziałach intensywnej opieki medycznej

  Sedacja chorych leczonych na oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM) to standardowa procedura mająca na celu zapewnienie komfortu, redukcję lęku, bólu oraz ułatwienie wentylacji mechanicznej. Głównym celem jest uzyskanie optymalnego poziomu uspokojenia pacjenta bez nadmiernego tłumienia świadomości i funkcji życiowych. Wskazania do sedacji na OIOM-ie obejmują przede wszystkim: wentylację mechaniczną, agitację, majaczenie, lęk, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) oraz w celu ułatwienia wykonywania procedur inwazyjnych.

• skurcz oskrzeli wywoływany wysiłkiem fizycznym

  Skurcz oskrzeli wywoływany wysiłkiem fizycznym, znany również jako powysiłkowy skurcz oskrzeli (EIB – Exercise-Induced Bronchoconstriction), to zjawisko patofizjologiczne polegające na zwężeniu dróg oddechowych w odpowiedzi na aktywność fizyczną. Występuje u około 90% pacjentów z astmą oskrzelową, ale może również dotykać osoby bez rozpoznanej astmy, szczególnie sportowców wyczynowych. Typowo objawy pojawiają się w trakcie lub w ciągu 5-10 minut po zakończeniu intensywnego wysiłku i mogą obejmować duszność, świszczący oddech, kaszel oraz uczucie ściskania w klatce piersiowej.

• stany chorobowe związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu

  Stany chorobowe związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego obejmują szereg schorzeń, w tym chorobę refluksową przełyku (GERD), chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, zespół Zollingera-Ellisona oraz zapalenie żołądka. Nadmierne wydzielanie kwasu solnego przez komórki okładzinowe żołądka prowadzi do uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, powodując dolegliwości takie jak zgaga, ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty czy krwawienia z przewodu pokarmowego.

• sedacja podczas wentylacji mechanicznej

  Sedacja podczas wentylacji mechanicznej jest procedurą medyczną stosowaną u pacjentów wymagających wspomagania oddechowego przy użyciu respiratora. Głównym celem sedacji jest zapewnienie komfortu pacjenta, zmniejszenie lęku, bólu oraz synchronizacji z respiratorem, co poprawia skuteczność wentylacji i zapobiega powikłaniom.

• stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej i gardła

  Stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej i gardła (stomatitis et pharyngitis) to częste schorzenie, które może być wywołane przez różne czynniki, w tym infekcje bakteryjne, wirusowe lub grzybicze, urazy mechaniczne, reakcje alergiczne, niedobory witaminowe czy działania niepożądane niektórych leków. Typowe objawy obejmują zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej, ból, pieczenie, trudności w przełykaniu, nadmierne ślinienie oraz owrzodzenia.

• skurcz o niewielkim nasileniu

  Skurcz o niewielkim nasileniu to zjawisko polegające na mimowolnym, krótkotrwałym napięciu mięśni, które może wystąpić w różnych częściach ciała. Najczęściej dotyczy mięśni kończyn dolnych (szczególnie łydki), górnych, stóp czy dłoni. Skurcze o niewielkim nasileniu zazwyczaj nie są groźne dla zdrowia, jednak mogą być uciążliwe i bolesne dla pacjenta.

• stabilna przewlekła niewydolność serca z osłabioną czynnością skurczową lewej komory

  Stabilna przewlekła niewydolność serca z osłabioną czynnością skurczową lewej komory (HFrEF) to stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby metaboliczne organizmu, przy frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) poniżej 40%. Jest to poważny problem zdrowotny, dotykający około 1-2% populacji dorosłych w krajach rozwiniętych, ze wzrostem częstości występowania do 10% wśród osób powyżej 70. roku życia.

• sprue

  Sprue to grupa przewlekłych chorób jelita cienkiego charakteryzujących się zaburzeniami wchłaniania, które prowadzą do zespołu złego wchłaniania. Wyróżniamy dwa główne typy: sprue tropikalna (TS) i sprue nietropikalna, do której zalicza się celiakię. Sprue tropikalna występuje w regionach tropikalnych i subtropikalnych, a jej etiologia jest złożona – może być związana z infekcjami bakteryjnymi, pasożytniczymi lub niedoborami pokarmowymi.

• stan po długotrwałym unieruchomieniu

  Stan po długotrwałym unieruchomieniu to sytuacja kliniczna, która występuje u pacjentów zmuszonych do dłuższej immobilizacji z powodu choroby, urazu lub zabiegu operacyjnego. Unieruchomienie trwające powyżej 7-10 dni prowadzi do szeregu niekorzystnych zmian w organizmie, obejmujących układ mięśniowo-szkieletowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz metaboliczny.

• suche zapalenie rogówki i spojówki

  Suche zapalenie rogówki i spojówki (zespół suchego oka) to wieloczynnikowa choroba powierzchni oka charakteryzująca się zaburzeniem homeostazy filmu łzowego. Objawy schorzenia obejmują uczucie suchości, pieczenia, swędzenia, zaczerwienienia oczu, uczucie ciała obcego, nadwrażliwość na światło oraz zmęczenie oczu. Dolegliwości te często nasilają się w ciągu dnia, szczególnie podczas pracy przy komputerze, czytania, przebywania w klimatyzowanych lub ogrzewanych pomieszczeniach.

• silny ból nowotworowy

  Silny ból nowotworowy to dolegliwość występująca u pacjentów z chorobą nowotworową, będąca wynikiem bezpośredniego oddziaływania guza na tkanki, przerzutów, skutków terapii przeciwnowotworowej lub zespołów paranowotworowych. Jest to jeden z najbardziej obciążających objawów, dotykający nawet 70-90% pacjentów w zaawansowanej fazie choroby. Ból może być nocyceptywny (somatyczny lub trzewny), neuropatyczny lub mieszany.

• stan zwiększonego zapotrzebowania na witaminę C

  Stan zwiększonego zapotrzebowania na witaminę C występuje w sytuacjach, gdy organizm wymaga większej podaży tej witaminy niż standardowo zalecane dzienne spożycie. Witamina C (kwas askorbinowy) jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu, biorąc udział w wielu procesach biochemicznych, w tym syntezie kolagenu, przyswajaniu żelaza, funkcjonowaniu układu odpornościowego oraz działając jako przeciwutleniacz.

• stany spastyczne mięśniówki gładkiej w jamie brzusznej

  Stany spastyczne mięśniówki gładkiej w jamie brzusznej to zaburzenia funkcjonowania przewodu pokarmowego charakteryzujące się nadmiernym, nieskoordynowanym skurczem mięśni gładkich. Najczęściej występują w obrębie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych. Manifestują się ostrym, często napadowym bólem brzucha, któremu mogą towarzyszyć nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia, wzdęcia oraz uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej.

• scyntygrafia mózgu

  Scyntygrafia mózgu to nieinwazyjna metoda diagnostyczna, która wykorzystuje niewielkie ilości radioaktywnego znacznika (radiofarmaceutyku) do oceny funkcji, metabolizmu i przepływu krwi w tkance mózgowej. Badanie to jest szczególnie przydatne w diagnostyce chorób naczyniowych mózgu, nowotworów, stanów zapalnych, chorób neurodegeneracyjnych oraz padaczki. Metoda ta umożliwia uzyskanie informacji o funkcjonowaniu mózgu, a nie tylko o jego anatomii.

• scyntygrafia gruczołu ślinowego

  Scyntygrafia gruczołu ślinowego to metoda diagnostyczna wykorzystująca radioizotopy do oceny funkcji i morfologii gruczołów ślinowych. Badanie to ma szczególne zastosowanie w diagnostyce chorób takich jak zespół Sjögrena, kamica ślinianek, zapalenie ślinianek oraz guzy gruczołów ślinowych. Polega na dożylnym podaniu radiofarmaceutyku (najczęściej technetu-99m w postaci nadtechnecjanu), a następnie rejestrowaniu jego wychwytu i wydzielania przez gruczoły ślinowe.

• ślepota zmierzchowa

  Ślepota zmierzchowa (inaczej kurza ślepota lub nyktalopatia) to zaburzenie widzenia charakteryzujące się trudnością z widzeniem w warunkach słabego oświetlenia, szczególnie o zmierzchu lub w nocy. Pacjenci z tym schorzeniem mają znacznie wydłużony czas adaptacji wzroku do ciemności. Objaw ten może być wrodzony lub nabyty, najczęściej jako konsekwencja niedoboru witaminy A, retinopatii barwnikowej, zaćmy, jaskry lub innych chorób siatkówki.

• skurcz oskrzeli wywołany przez zimne powietrze

  Skurcz oskrzeli wywołany przez zimne powietrze to zjawisko polegające na zwężeniu dróg oddechowych po kontakcie z chłodnym powietrzem. Jest to częsty problem u osób z astmą, szczególnie astmą wysiłkową, gdzie zimne, suche powietrze podczas oddychania może prowadzić do natychmiastowego skurczu mięśni gładkich oskrzeli. Objawia się kaszlem, świszczącym oddechem, dusznością i uczuciem ściskania w klatce piersiowej.

• skurcz oskrzeli wywołany przez alergeny wziewne

  Skurcz oskrzeli wywołany przez alergeny wziewne to zjawisko polegające na zwężeniu dróg oddechowych w odpowiedzi na kontakt z alergenami obecnymi w powietrzu. Najczęściej występuje u osób z astmą alergiczną, ale może również dotyczyć pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) lub sezonowym alergicznym nieżytem nosa. Do typowych alergenów wywołujących skurcz oskrzeli należą pyłki roślin, roztocza kurzu domowego, sierść zwierząt, zarodniki grzybów oraz pleśnie.

• sedacja w okresie pooperacyjnym

  Sedacja w okresie pooperacyjnym to kontrolowane zmniejszenie poziomu świadomości pacjenta przy zachowaniu funkcji oddechowych i sercowo-naczyniowych. Wskazanie to występuje najczęściej u pacjentów po zabiegach chirurgicznych, szczególnie po operacjach w obrębie klatki piersiowej, jamy brzusznej lub po rozległych zabiegach ortopedycznych, gdy pacjent doświadcza silnego bólu, niepokoju lub pobudzenia.

• stan ze zwiększonym napięciem mięśniowym

  Stan ze zwiększonym napięciem mięśniowym, znany również jako hipertonia, to stan neurologiczny charakteryzujący się nadmiernym napięciem mięśni szkieletowych. Może występować w różnych chorobach, takich jak mózgowe porażenie dziecięce, stwardnienie rozsiane, udar mózgu, urazy rdzenia kręgowego czy dystonia. Zwiększone napięcie mięśniowe może prowadzić do ograniczenia ruchomości, bólu, deformacji oraz zaburzeń funkcjonalnych.

• schorzenie reumatyczne

  Schorzenia reumatyczne to heterogenna grupa chorób dotykających układ mięśniowo-szkieletowy, charakteryzujących się przewlekłym bólem, obrzękiem i ograniczeniem ruchomości stawów. Do najczęstszych należą reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK) oraz choroby tkanki łącznej, jak toczeń rumieniowaty układowy.

• stan bólowy i zapalny w ginekologii

  Stan bólowy i zapalny w ginekologii to częsty problem kliniczny obejmujący szereg schorzeń dotyczących żeńskiego układu rozrodczego. Najczęstsze przyczyny obejmują zapalenie przydatków (jajowodów i jajników), zapalenie endometrium, zapalenie szyjki macicy, zapalenie pochwy oraz zespół bólowy miednicy mniejszej (PID). Stany te mogą być wywołane przez infekcje bakteryjne, wirusowe lub grzybicze, a także przez endometriozę, mięśniaki macicy czy torbiele jajników.

• strongyloidoza

  Strongyloidoza to choroba pasożytnicza wywołana przez węgorka jelitowego (Strongyloides stercoralis). Zakażenie następuje w wyniku kontaktu z glebą zanieczyszczoną larwami pasożyta, które wnikają przez skórę, następnie wraz z krwią dostają się do płuc, skąd po przejściu przez drogi oddechowe trafiają do przewodu pokarmowego. Choroba występuje głównie w regionach tropikalnych i subtropikalnych, ale coraz częściej diagnozuje się ją również w strefie umiarkowanej.

• stan zapalny błony śluzowej nosa

  Stan zapalny błony śluzowej nosa (rhinitis) to schorzenie charakteryzujące się obrzękiem, przekrwieniem oraz zwiększoną produkcją wydzieliny śluzowej w jamie nosowej. Może mieć charakter ostry lub przewlekły, a jego przyczyny są różnorodne – od infekcji wirusowych, bakteryjnych i grzybiczych, przez reakcje alergiczne, po działanie czynników drażniących i zmiany hormonalne.

• stan przedoperacyjny wymagający zastosowania krótko działającego środka rozszerzającego źrenicę

  Stan przedoperacyjny wymagający zastosowania krótko działającego środka rozszerzającego źrenicę to częste wskazanie w okulistyce, szczególnie przed operacjami zaćmy, zabiegami na siatkówce czy diagnostycznymi procedurami wymagającymi dokładnego badania dna oka. Rozszerzenie źrenicy (midriaza) jest niezbędne, by zapewnić chirurgowi odpowiednie pole widzenia podczas operacji oraz umożliwić dostęp do struktur wewnątrzgałkowych.

• suchy męczący kaszel w przebiegu nieżytu górnych dróg oddechowych

  Suchy męczący kaszel w przebiegu nieżytu górnych dróg oddechowych to powszechny objaw infekcji wirusowej lub bakteryjnej dotyczącej dróg oddechowych. Występuje najczęściej jako następstwo przeziębienia, grypy lub innych infekcji, gdy podrażnienie błony śluzowej dróg oddechowych prowadzi do odruchu kaszlowego, ale bez odkrztuszania wydzieliny. Kaszel ten może utrzymywać się przez kilka dni do nawet kilku tygodni po ustąpieniu innych objawów infekcji.

• śródoperacyjne wykrywanie uszkodzenia moczowodu

  Śródoperacyjne wykrywanie uszkodzenia moczowodu to procedura diagnostyczna stosowana podczas operacji w obrębie jamy brzusznej lub miednicy, mająca na celu zidentyfikowanie niezamierzonego urazu moczowodu. Uszkodzenia moczowodów mogą wystąpić podczas zabiegów ginekologicznych (histerektomia, operacje endometriozy), urologicznych, czy chirurgii onkologicznej i kolorektalnej. Szacuje się, że częstość takich powikłań wynosi od 0,5% do 2,5% zabiegów wykonywanych w tej okolicy.

• silne zaburzenie lękowe

  Silne zaburzenia lękowe stanowią grupę chorób psychicznych charakteryzujących się nadmiernym, długotrwałym i często nieadekwatnym do sytuacji lękiem, który znacząco zakłóca codzienne funkcjonowanie pacjenta. Mogą przybierać różne formy, takie jak zaburzenie lękowe uogólnione (GAD), zaburzenie paniczne, fobie specyficzne, fobia społeczna czy zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Objawy obejmują nie tylko psychologiczne manifestacje lęku, ale również fizyczne, takie jak kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, nadmierna potliwość czy drżenie ciała.

• silny lęk neurotyczny

  Silny lęk neurotyczny to uporczywy i intensywny stan napięcia emocjonalnego występujący w zaburzeniach nerwicowych (neurotycznych). Charakteryzuje się nieadekwatnym do rzeczywistego zagrożenia niepokojem, który znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie pacjenta. Stan ten może manifestować się zarówno objawami psychicznymi (nadmierna obawa, katastroficzne myślenie, trudności z koncentracją), jak i somatycznymi (tachykardia, duszność, drżenie rąk, nadmierne pocenie się, dolegliwości żołądkowo-jelitowe).

• scyntygrafia kanalików łzowych

  Scyntygrafia kanalików łzowych to diagnostyczna metoda obrazowania stosowana w okulistyce do oceny drożności i funkcjonowania dróg odprowadzających łzy. Badanie polega na podaniu do worka spojówkowego znacznika radioaktywnego (najczęściej technet-99m), a następnie śledzeniu jego przepływu przez układ odprowadzający łzy za pomocą gammakamery. Scyntygrafia umożliwia precyzyjną lokalizację miejsca niedrożności dróg łzowych oraz ocenę czasu odpływu łez.

• stany skurczowe odźwiernika żołądka

  Stany skurczowe odźwiernika żołądka to zaburzenia funkcji mięśni odźwiernika, które prowadzą do utrudnionego opróżniania żołądka. Objawiają się one uczuciem pełności po posiłkach, nudnościami, wymiotami, bólem w nadbrzuszu, utratą masy ciała oraz zgagą. Najczęściej występują jako element innych schorzeń, takich jak choroba wrzodowa, refluks żołądkowo-przełykowy, nerwica żołądka czy pyloric stenosis u niemowląt.

• stany skurczowe wpustu żołądka

  Stany skurczowe wpustu żołądka (achalazja wpustu) to zaburzenie motoryki przełyku charakteryzujące się brakiem rozkurczu dolnego zwieracza przełyku (LES) i brakiem perystaltyki w dystalnej części przełyku. Prowadzi to do upośledzenia przechodzenia pokarmu z przełyku do żołądka. Główne objawy to dysfagia (trudności w połykaniu), regurgitacja (cofanie się pokarmu), ból w klatce piersiowej oraz utrata masy ciała.

• śródmiąższowe zapalenie rogówki o podłożu autoimmunologicznym

  Śródmiąższowe zapalenie rogówki o podłożu autoimmunologicznym to przewlekła choroba oczu, w której układ immunologiczny pacjenta atakuje własne tkanki rogówki, powodując stan zapalny w jej warstwie zrębu (śródmiąższowej). Schorzenie to często występuje w powiązaniu z chorobami tkanki łącznej, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy czy zespół Sjögrena, ale może również wystąpić jako izolowane schorzenie oczne.

• stymulacja porodu w przypadku bezwładu macicy

  Stymulacja porodu w przypadku bezwładu macicy (atonia macicy) to działanie podejmowane, gdy mięsień macicy nie kurczy się prawidłowo podczas porodu. Bezwład macicy może wystąpić w pierwszym lub drugim okresie porodu, skutkując jego przedłużeniem i zagrożeniem dla matki i dziecka. Najczęściej obserwuje się to zjawisko u kobiet z ciążą przeciążoną, wielorództwem, wielowodziem, ciążą mnogą oraz przy przedwczesnym pęknięciu błon płodowych.

• stymulacja porodu w przypadku hipotonii macicy

  Hipotonia macicy, określana również jako słabość skurczowa macicy, to stan, w którym skurcze mięśnia macicy są zbyt słabe lub nieregularne, aby skutecznie prowadzić do postępu porodu. Stan ten może wystąpić zarówno w pierwszym, jak i drugim okresie porodu, prowadząc do jego przedłużenia, co może stanowić zagrożenie dla matki i dziecka.

• sedacja pacjentów leczonych na oddziałach intensywnej opieki medycznej

  Sedacja pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM) to procedura mająca na celu zmniejszenie poziomu świadomości, redukcję lęku, niepokoju i dyskomfortu u pacjentów w stanie krytycznym. Jest niezbędna w przypadku pacjentów wentylowanych mechanicznie, z przewlekłym bólem, pobudzonych lub w trakcie bolesnych procedur diagnostycznych i terapeutycznych.

• samoistne tętnicze nadciśnienie płucne

  Samoistne tętnicze nadciśnienie płucne (idiopatyczne nadciśnienie płucne, IPAH) to rzadka choroba charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem w tętnicach płucnych, które występuje bez uchwytnej przyczyny. Prowadzi to do postępującego przeciążenia prawej komory serca i w konsekwencji do niewydolności prawokomorowej. Choroba występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn, a szczyt zachorowań przypada na trzecią i czwartą dekadę życia.