strongyloidoza
Wskazanie
Strongyloidoza to choroba pasożytnicza wywołana przez węgorka jelitowego (Strongyloides stercoralis). Zakażenie następuje w wyniku kontaktu z glebą zanieczyszczoną larwami pasożyta, które wnikają przez skórę, następnie wraz z krwią dostają się do płuc, skąd po przejściu przez drogi oddechowe trafiają do przewodu pokarmowego. Choroba występuje głównie w regionach tropikalnych i subtropikalnych, ale coraz częściej diagnozuje się ją również w strefie umiarkowanej.
Objawy strongyloidozy mogą być różnorodne – od bezobjawowego nosicielstwa po ciężkie postaci. Pacjenci często zgłaszają objawy żołądkowo-jelitowe (biegunka, bóle brzucha, nudności), skórne (swędzący rumień wzdłuż ruchu larw, tzw. larva currens), a także płucne (kaszel, duszność). U osób z obniżoną odpornością może dojść do autoinfestacji i zespołu hiperinfestacji, które stanowią stany zagrażające życiu.
W leczeniu strongyloidozy w Polsce stosuje się przede wszystkim iwermektynę (Ivermectin, dostępny w ramach importu docelowego), która jest lekiem pierwszego wyboru. Alternatywnie stosuje się albendazol (Zentel) lub tiabendazol. Skuteczność leczenia iwermektyną sięga ponad 90%, podczas gdy albendazol wykazuje skuteczność 60-70%. W przypadkach opornych może być konieczne wielokrotne podawanie leków.
Największą trudnością w leczeniu strongyloidozy jest możliwość przetrwania pasożyta w organizmie przez dziesięciolecia dzięki zdolności do autoinfestacji. Ponadto, u pacjentów z immunosupresją (np. po przeszczepach, leczonych kortykosteroidami, zakażonych HIV) może dojść do zespołu hiperinfestacji z rozsiewem pasożyta do różnych narządów, co wiąże się z wysoką śmiertelnością. Wyzwaniem jest również diagnostyka – wykrycie pasożyta wymaga często wielokrotnego badania kału lub zastosowania specjalistycznych metod (hodowla na agarze, serologia).
Ze względu na narastającą liczbę pacjentów po podróżach do regionów endemicznych oraz zwiększającą się populację imigrantów, świadomość występowania strongyloidozy powinna wzrastać wśród lekarzy pierwszego kontaktu i specjalistów chorób zakaźnych w Polsce. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie i leczenie, zwłaszcza przed wprowadzeniem terapii immunosupresyjnej u pacjentów z grupy ryzyka.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Zentel – Zawiesina doustna – 400 mg/20 ml
Preparat zawiera albendazol jako substancję czynną oraz alkohol benzylowy, kwas benzoesowy i glikol propylenowy jako substancje pomocnicze. Stosowany jest w leczeniu zakażeń pasożytami jelitowymi, takimi jak owsica, ankylostomatoza, nekatorioza, strongyloidoza, glistnica, trichuroza oraz tasiemczyca. Produkt dostępny jest w postaci zawiesiny doustnej, co ułatwia podawanie zwłaszcza dzieciom. Działa przeciwrobaczo, eliminując robaki wrażliwe na albendazol.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Zentel – Tabletki do rozgryzania i żucia – 400 mg
Tabletka zawiera 400 mg albendazolu, substancji czynnej skutecznej przeciwko pasożytom jelitowym. Produkt stosuje się w leczeniu infekcji wywołanych przez różne gatunki robaków, w tym owsiki, tęgoryjce, węgorki jelitowe, glisty, włosogłówki oraz tasiemce. W skład tabletki wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, alkohol benzylowy oraz żółcień pomarańczowa. Lek jest dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, o owocowym zapachu.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku