glistnica
Wskazanie
Glistnica to choroba pasożytnicza wywołana przez glistę ludzką (Ascaris lumbricoides), jednego z największych nicieni pasożytujących u człowieka. Zakażenie następuje poprzez spożycie żywności lub wody zanieczyszczonej jajami glisty. Po dostaniu się do przewodu pokarmowego, larwy wylęgają się w jelicie cienkim, przebijają jego ścianę i przez układ krwionośny wędrują do płuc, a następnie z powrotem do jelit, gdzie osiągają dojrzałość i składają jaja.
Objawy glistnicy mogą być niespecyficzne lub mogą w ogóle nie występować przy niewielkiej liczbie pasożytów. W fazie wędrówki larw przez płuca mogą pojawić się kaszel, duszność i eozynofilia. W fazie jelitowej pacjenci mogą odczuwać bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę lub zaparcia. Powikłania obejmują niedrożność jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie dróg żółciowych lub trzustki, gdy dojrzałe glisty migrują do tych narządów.
Diagnostyka glistnicy opiera się głównie na badaniu kału w kierunku obecności jaj lub dojrzałych form pasożyta. Czasami glisty mogą być widoczne w kale lub mogą wyjść przez usta lub nos, co jest doświadczeniem niezwykle nieprzyjemnym dla pacjenta.
W leczeniu glistnicy stosuje się leki przeciwpasożytnicze, które są skuteczne w eliminacji zarówno dojrzałych form, jak i larw. W Polsce najczęściej stosowanymi preparatami są: Pyrantelum (Pyrantelum Owix, Pyrantelum Polpharma), mebendazol (Vermox), albendazol (Zentel) oraz lewamizol. Leki te są zwykle podawane jednorazowo lub w krótkim cyklu terapeutycznym.
Największe trudności w leczeniu glistnicy obejmują wysokie ryzyko reinfekcji w obszarach endemicznych, potencjalne powikłania związane z masową śmiercią pasożytów oraz migrację glist do nietypowych lokalizacji, co może wymagać interwencji chirurgicznej. Dodatkowo, w przypadku dużej liczby pasożytów, istnieje ryzyko niedrożności jelit, co stanowi stan zagrożenia życia. Istotnym problemem jest także niedostateczna higiena i trudny dostęp do czystej wody w niektórych regionach, co sprzyja rozprzestrzenianiu się infekcji.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Vermox – Tabletki – 100 mg
Lek zawiera 100 mg mebendazolu oraz pomocniczo laktozę jednowodną i niewielką ilość sodu. Stosowany jest w leczeniu zakażeń przewodu pokarmowego pasożytami takimi jak owsik ludzki, glista ludzka, włosogłówka oraz tęgoryjce. Tabletki są prawie białe, płaskie i ułatwiają połykanie dzięki linii dzielącej. Preparat przeznaczony jest do zwalczania pojedynczych lub mieszanych infestacji robakami jelitowymi.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Zentel – Zawiesina doustna – 400 mg/20 ml
Preparat zawiera albendazol jako substancję czynną oraz alkohol benzylowy, kwas benzoesowy i glikol propylenowy jako substancje pomocnicze. Stosowany jest w leczeniu zakażeń pasożytami jelitowymi, takimi jak owsica, ankylostomatoza, nekatorioza, strongyloidoza, glistnica, trichuroza oraz tasiemczyca. Produkt dostępny jest w postaci zawiesiny doustnej, co ułatwia podawanie zwłaszcza dzieciom. Działa przeciwrobaczo, eliminując robaki wrażliwe na albendazol.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Zentel – Tabletki do rozgryzania i żucia – 400 mg
Tabletka zawiera 400 mg albendazolu, substancji czynnej skutecznej przeciwko pasożytom jelitowym. Produkt stosuje się w leczeniu infekcji wywołanych przez różne gatunki robaków, w tym owsiki, tęgoryjce, węgorki jelitowe, glisty, włosogłówki oraz tasiemce. W skład tabletki wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, alkohol benzylowy oraz żółcień pomarańczowa. Lek jest dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, o owocowym zapachu.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku