ślepota zmierzchowa
Wskazanie

Ślepota zmierzchowa (inaczej kurza ślepota lub nyktalopatia) to zaburzenie widzenia charakteryzujące się trudnością z widzeniem w warunkach słabego oświetlenia, szczególnie o zmierzchu lub w nocy. Pacjenci z tym schorzeniem mają znacznie wydłużony czas adaptacji wzroku do ciemności. Objaw ten może być wrodzony lub nabyty, najczęściej jako konsekwencja niedoboru witaminy A, retinopatii barwnikowej, zaćmy, jaskry lub innych chorób siatkówki.

Leczenie ślepoty zmierzchowej zależy od jej przyczyny. W przypadku niedoboru witaminy A stosuje się suplementację, np. preparaty Aksovit, Vitaminum A Hasco, Vitaminum A Medana. Przy schorzeniach siatkówki wykorzystuje się leki poprawiające krążenie oczne i metabolizm komórek fotoreceptorowych, takie jak Vinpocetine, Trental (pentoksyfilina) czy Solcoseryl. W leczeniu wspomagającym stosowane są również preparaty zawierające luteinę i zeaksantynę (Lutein Plus, Lutein Forte, Ocuvite Lutein).

Największą trudnością w leczeniu ślepoty zmierzchowej jest często jej nieodwracalny charakter, szczególnie w przypadkach związanych z genetycznymi chorobami siatkówki, takimi jak retinopatia barwnikowa. Dodatkowym wyzwaniem jest konieczność różnicowania przyczyn zaburzenia, które wymaga kompleksowej diagnostyki okulistycznej, obejmującej badanie dna oka, pole widzenia, elektroretinografię (ERG) oraz adaptometrię. Istotnym problemem jest również opóźnione rozpoznanie, ponieważ pacjenci często przyzwyczajają się do stopniowo pogarszającego się widzenia zmierzchowego i zgłaszają się do lekarza dopiero przy znacznym zaawansowaniu objawów.