Leksykon wskazań
na literę „E”

Wskazania na „E”, strona 2 z 3

• epizod depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej

  Epizod depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD) stanowi jedną z dwóch kluczowych manifestacji klinicznych tego zaburzenia, obok epizodów maniakalnych lub hipomaniakalnych. Charakteryzuje się obniżonym nastrojem, anhedonią, zaburzeniami snu i apetytu, zmniejszoną energią, trudnościami w koncentracji oraz myślami samobójczymi. W przeciwieństwie do depresji jednobiegunowej, epizody depresyjne w ChAD często cechują się większą atypowością objawów – pacjenci mogą doświadczać hipersomnii, zwiększonego apetytu oraz nasilonych objawów psychomotorycznych.

• epizod depresyjny w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej

  Epizod depresyjny w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD) to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym nastrojem, utratą zainteresowań, zmniejszeniem energii oraz zaburzeniami funkcji poznawczych. W odróżnieniu od depresji jednobiegunowej, pacjenci z ChAD doświadczają również epizodów maniakalnych lub hipomaniakalnych. Rozpoznanie depresji w ChAD jest szczególnie istotne, gdyż niewłaściwe leczenie (np. monoterapia lekiem przeciwdepresyjnym) może prowadzić do zmiany fazy na maniakalną lub przyspieszenia cykli.

• epizod mieszany o umiarkowanej ciężkości w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym

  Epizod mieszany o umiarkowanej ciężkości w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym to stan, w którym u pacjenta jednocześnie występują objawy depresji i manii lub hipomanii. Charakteryzuje się on zmiennością nastroju, znacznym pobudzeniem psychoruchowym przy jednoczesnych myślach depresyjnych, problemami ze snem, drażliwością, impulsywnością oraz zaburzeniami koncentracji.

• epizod maniakalny o umiarkowanej ciężkości w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym

  Epizod maniakalny o umiarkowanej ciężkości w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym (ChAD) charakteryzuje się wyraźnie podwyższonym, ekspansywnym lub drażliwym nastrojem, zwiększoną energią i aktywnością, które utrzymują się przez co najmniej tydzień. Pacjent doświadcza przyspieszonego toku myślenia, zmniejszonej potrzeby snu, nadmiernej pewności siebie, gonitwy myśli oraz zwiększonej aktywności ukierunkowanej na cele, jednak bez ciężkich objawów psychotycznych czy konieczności hospitalizacji.

• epizod maniakalny w przebiegu choroby dwubiegunowej

  Epizod maniakalny w przebiegu choroby dwubiegunowej to stan charakteryzujący się nadmiernie podwyższonym nastrojem, energią i aktywnością pacjenta. Osoby w stanie manii doświadczają wzmożonego napędu psychoruchowego, zmniejszonej potrzeby snu, przyspieszonego toku myślenia, wzmożonej aktywności werbalnej oraz nadmiernie wysokiej samooceny, często z elementami wielkościowymi. Epizod maniakalny może trwać od kilku dni do kilku miesięcy i stanowi jeden z biegunów choroby afektywnej dwubiegunowej, naprzemiennie występując z epizodami depresji.

• endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna

  Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ECPW, ang. ERCP – Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatography) to zabieg diagnostyczno-terapeutyczny, wykonywany w celu obrazowania i leczenia schorzeń dróg żółciowych i trzustkowych. Podczas tej procedury wprowadza się endoskop przez jamę ustną, przełyk, żołądek do dwunastnicy, a następnie kaniuluje się brodawkę Vatera, podając środek kontrastowy do dróg żółciowych i/lub trzustkowych.

• epizod depresyjny u pacjenta z ciężkie zaburzenie depresyjne

  Epizod depresyjny w przebiegu ciężkiego zaburzenia depresyjnego (ChAD) to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym nastrojem, utratą zainteresowań, zmniejszeniem energii oraz szeregiem objawów somatycznych i poznawczych. W przypadku ciężkiego zaburzenia depresyjnego, epizody depresyjne są zazwyczaj głębsze, dłuższe i trudniejsze w leczeniu niż w przypadku łagodniejszych form depresji.

• epizod manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego

  Epizod manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego to stan charakteryzujący się patologicznie podwyższonym nastrojem, zwiększoną energią i aktywnością, które znacząco zaburzają codzienne funkcjonowanie pacjenta. Występuje najczęściej w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej typu I, ale może również towarzyszyć innym zaburzeniom psychicznym. Do głównych objawów należą: nadmierna aktywność, przyspieszenie mowy i myślenia, zmniejszona potrzeba snu, podwyższona samoocena, rozpraszalność uwagi, podejmowanie ryzykownych działań oraz czasem objawy psychotyczne (urojenia wielkościowe, prześladowcze).

• egzema grzybicza

  Egzema grzybicza, znana również jako wyprysk grzybiczny, stanowi zapalną reakcję skóry wywołaną przez zakażenie grzybicze. Najczęściej powstaje jako odpowiedź immunologiczna organizmu na obecność dermatofitów, drożdżaków lub innych grzybów. Charakteryzuje się rumieniem, złuszczaniem naskórka, świądem i obecnością pęcherzyków wypełnionych płynem. Typowe lokalizacje to stopy, pachwiny, okolice podpiersiowe u kobiet oraz przestrzenie międzypalcowe.

• encefalopatia w przebiegu niewydolności wątroby

  Encefalopatia w przebiegu niewydolności wątroby to zespół neurologiczny charakteryzujący się zaburzeniami świadomości, funkcji poznawczych i motorycznych, wynikający z niemożności prawidłowego metabolizowania przez niewydolną wątrobę substancji neurotoksycznych, głównie amoniaku. Występuje najczęściej u pacjentów z marskością wątroby lub ostrą niewydolnością wątroby i może mieć charakter epizodyczny, nawracający lub przewlekły.

• eliminacja nosicielstwa gronkowców

  Eliminacja nosicielstwa gronkowców, szczególnie Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty), to istotny problem kliniczny, zwłaszcza w kontekście zapobiegania zakażeniom szpitalnym i nawracającym infekcjom. Nosicielstwo S. aureus najczęściej dotyczy przedsionka nosa, skóry, gardła oraz przewodu pokarmowego. U osób będących nosicielami, szczególnie pracowników ochrony zdrowia, pacjentów przed zabiegami operacyjnymi, osób z nawracającymi infekcjami skórnymi czy pacjentów dializowanych, eliminacja nosicielstwa może znacząco obniżyć ryzyko rozwoju infekcji.

• epizodyczna choroba refluksowa przełyku

  Epizodyczna choroba refluksowa przełyku (GERD – Gastroesophageal Reflux Disease) to stan, w którym dochodzi do okresowego cofania się treści żołądkowej do przełyku, co prowadzi do wystąpienia charakterystycznych objawów, takich jak zgaga, uczucie pieczenia za mostkiem, kwaśne odbijanie, czy bóle w klatce piersiowej. W przeciwieństwie do przewlekłej postaci GERD, epizodyczna forma charakteryzuje się występowaniem objawów z mniejszą częstotliwością – zwykle rzadziej niż 1-2 razy w tygodniu.

• eradykacja zakażenia Helicobacter pylori

  Eradykacja zakażenia Helicobacter pylori to proces leczenia mający na celu całkowite wyeliminowanie bakterii H. pylori z przewodu pokarmowego. Bakteria ta kolonizuje błonę śluzową żołądka i jest głównym czynnikiem etiologicznym przewlekłego zapalenia żołądka, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Ponadto zakażenie H. pylori zwiększa ryzyko rozwoju raka żołądka i chłoniaka typu MALT.

• epizod depresyjny związany z chorobą dwubiegunową

  Epizod depresyjny związany z chorobą dwubiegunową stanowi jedną z faz tej przewlekłej choroby afektywnej, charakteryzującej się występowaniem naprzemiennych okresów depresji i manii (lub hipomanii). W przeciwieństwie do zwykłej depresji jednobiegunowej, depresja w chorobie afektywnej dwubiegunowej wymaga szczególnego podejścia terapeutycznego, gdyż niewłaściwe leczenie może prowadzić do nasilenia objawów lub wywołania przejścia w fazę maniakalną.

• epizod manii związany z chorobą dwubiegunową

  Epizod manii związany z chorobą afektywną dwubiegunową (ChAD) to stan charakteryzujący się patologicznie podwyższonym nastrojem, nadmierną energią i aktywnością, któremu często towarzyszą obniżona potrzeba snu, wzmożona aktywność psychomotoryczna, wielomówność, gonitwa myśli, nadmierna pewność siebie oraz zachowania ryzykowne. Epizod maniakalny definiuje się jako trwający co najmniej tydzień okres wyraźnie nieprawidłowego i utrzymującego się podwyższonego, ekspansywnego lub drażliwego nastroju, któremu towarzyszy wzmożona aktywność i energia.

• eradykacja Helicobacter pylori u pacjenta z chorobą wrzodową żołądka

  Eradykacja Helicobacter pylori u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka stanowi podstawę leczenia tej jednostki chorobowej. Helicobacter pylori to bakteria spiralna kolonizująca błonę śluzową żołądka, która odpowiada za rozwój przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, a w niektórych przypadkach może prowadzić do rozwoju raka żołądka. Wskazaniem do eradykacji H. pylori jest potwierdzone zakażenie u pacjentów z aktywną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka.

• eradykacja Helicobacter pylori u pacjenta z chorobą wrzodową dwunastnicy

  Eradykacja Helicobacter pylori u pacjenta z chorobą wrzodową dwunastnicy to kluczowy element leczenia przyczynowego tej choroby. H. pylori jest bakterią odpowiedzialną za większość przypadków wrzodów dwunastnicy, a jej eliminacja znacząco zmniejsza ryzyko nawrotu choroby wrzodowej. Wskazanie to dotyczy pacjentów z potwierdzoną obecnością H. pylori oraz z aktywnym lub przebytym wrzodem dwunastnicy.

• epizod manii związany z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym

  Epizod manii w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym charakteryzuje się nieprawidłowo podwyższonym nastrojem, zwiększoną energią i aktywnością, które utrzymują się przez co najmniej tydzień. Pacjenci doświadczają przyspieszonego toku myślenia, zmniejszonej potrzeby snu, wzmożonej aktywności psychoruchowej, nadmiernej rozmowności i poczucia wielkości. Mogą podejmować nieprzemyślane decyzje, wykazywać zachowania ryzykowne oraz mieć obniżoną krytykę własnego stanu.

• epizod depresji umiarkowany do ciężkiego

  Epizod depresji umiarkowany do ciężkiego to stan chorobowy charakteryzujący się nasilonymi objawami depresyjnymi, które znacząco zaburzają codzienne funkcjonowanie pacjenta. Objawy obejmują uporczywe obniżenie nastroju, utratę zainteresowań i zdolności do odczuwania przyjemności (anhedonia), zmniejszenie energii, zaburzenia snu i apetytu, spadek koncentracji, poczucie winy oraz myśli samobójcze. W przypadku epizodu umiarkowanego pacjent ma trudności z kontynuowaniem pracy i aktywnością społeczną, zaś w ciężkim – pacjent nie jest w stanie kontynuować pracy, aktywności społecznych ani domowych bez znacznego wsparcia.

• epizod maniakalny o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego

  Epizod maniakalny o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego (ChAD) charakteryzuje się nienaturalnie podwyższonym nastrojem, wzmożoną energią, przyśpieszonym tokiem myślenia, zmniejszoną potrzebą snu, nadmierną aktywnością i impulsywnością. Pacjenci często doświadczają wielkościowych myśli, podejmują ryzykowne działania oraz mają obniżony krytycyzm wobec własnego stanu. Epizod maniakalny jest diagnozowany, gdy objawy utrzymują się przez co najmniej tydzień i znacząco zaburzają funkcjonowanie społeczne i zawodowe pacjenta.

• epizod depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej

  Epizod depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej to stan, w którym pacjent z rozpoznaną chorobą afektywną dwubiegunową doświadcza obniżonego nastroju, braku energii oraz utraty zainteresowań. W przeciwieństwie do depresji jednobiegunowej, epizody depresyjne w chorobie dwubiegunowej występują naprzemiennie z epizodami maniakalnymi lub hipomaniakalnymi. Objawy depresji w ChAD mogą obejmować nadmierną senność, zwiększony apetyt, spowolnienie psychoruchowe oraz nasilone poczucie winy i bezwartościowości.

• endometrioza narządów płciowych i zewnętrzna

  Endometrioza to przewlekła choroba charakteryzująca się obecnością tkanki endometrialnej poza jamą macicy, głównie w narządach płciowych (jajniki, jajowody, więzadła macicy) oraz w lokalizacjach zewnętrznych (otrzewna, pęcherz moczowy, jelita, a rzadziej płuca czy mózg). Schorzenie to dotyka 10-15% kobiet w wieku reprodukcyjnym i jest jedną z głównych przyczyn przewlekłego bólu miednicy oraz niepłodności.

• eradykacja Helicobacter pylori u pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy lub żołądka

  Eradykacja Helicobacter pylori u pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy lub żołądka to strategia terapeutyczna mająca na celu eliminację bakterii H. pylori, która jest głównym czynnikiem etiologicznym wrzodów trawiennych. Zakażenie tą bakterią odpowiada za około 95% przypadków wrzodów dwunastnicy i 80% wrzodów żołądka. Eradykacja H. pylori pozwala na znaczące zmniejszenie ryzyka nawrotów choroby wrzodowej, powikłań krwotocznych oraz rozwoju raka żołądka.

• erytrodermia złuszczająca

  Erytrodermia złuszczająca (erytrodermia eksfoliatywna) to ciężki, uogólniony stan zapalny skóry, charakteryzujący się zaczerwienieniem i złuszczaniem obejmującym ponad 90% powierzchni ciała. Stan ten może rozwinąć się jako zaostrzenie istniejących już chorób skóry (np. łuszczycy, atopowego zapalenia skóry, liszaja płaskiego) lub jako reakcja na leki, nowotwory układu krwiotwórczego czy infekcje.

• ektopia tarczycy

  Ektopia tarczycy, znana również jako tarczyca ektopowa, to wada rozwojowa, w której tkanka tarczycy znajduje się poza swoim prawidłowym położeniem anatomicznym. W prawidłowym rozwoju tarczyca zstępuje z dna gardła do przedniej części szyi. Gdy proces ten ulega zaburzeniu, tkanka tarczycowa może pozostać w różnych miejscach na drodze zstępowania, najczęściej u podstawy języka (tarczyca językowa), rzadziej w okolicy podjęzykowej, przedkrtaniowej lub śródpiersiowej.

• egzema endogenna

  Egzema endogenna (wyprysk endogenny) to przewlekła choroba zapalna skóry o podłożu wewnętrznym, w odróżnieniu od egzemy kontaktowej wywołanej czynnikami zewnętrznymi. Charakteryzuje się nawracającymi zmianami skórnymi w postaci rumieniowych plam, grudek, pęcherzyków, nadżerek, a w fazie przewlekłej — lichenifikacji (pogrubienia skóry) i złuszczania naskórka. Zmianom towarzyszy silny świąd.

• egzema egzogenna

  Egzema egzogenna (wyprysk kontaktowy egzogenny) to zapalny stan skóry wywołany przez bezpośredni kontakt z czynnikami zewnętrznymi. Może przybierać postać alergiczną, gdy reakcja jest wynikiem odpowiedzi immunologicznej typu opóźnionego, lub postać z podrażnienia, gdy powstaje na skutek bezpośredniego uszkodzenia skóry przez czynniki drażniące. Charakteryzuje się występowaniem świądu, zaczerwienienia, obrzęku, pęcherzyków, grudek, a w fazie przewlekłej – złuszczania i lichenifikacji skóry.

• eliminacja nosicielstwa metycylinoopornego szczepu Staphylococcus aureus (MRSA)

  Eliminacja nosicielstwa metycylinoopornego szczepu Staphylococcus aureus (MRSA) to ważny cel terapeutyczny mający na celu zmniejszenie ryzyka rozwoju zakażeń i transmisji tego patogenu w środowisku szpitalnym i poza nim. MRSA to szczep gronkowca złocistego oporny na metycylinę i inne antybiotyki beta-laktamowe, co znacząco utrudnia jego leczenie.

• epizod dużej depresji w przebiegu ciężkich zaburzeń depresyjnych

  Epizod dużej depresji w przebiegu ciężkich zaburzeń depresyjnych (MDD, Major Depressive Disorder) to stan kliniczny charakteryzujący się utrzymującym się obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i zdolności do odczuwania przyjemności (anhedonia), którym towarzyszą inne objawy poznawcze, emocjonalne i somatyczne. Zgodnie z kryteriami diagnostycznymi, epizod dużej depresji rozpoznaje się, gdy co najmniej 5 objawów utrzymuje się przez minimum 2 tygodnie, powodując istotne cierpienie i upośledzenie funkcjonowania.

• epizod manii w przebiegu choroby dwubiegunowej

  Epizod manii w przebiegu choroby dwubiegunowej to stan charakteryzujący się nieprawidłowo podwyższonym nastrojem, pobudzeniem psychoruchowym oraz zaburzeniami myślenia. Pacjenci doświadczają wzmożonej energii, zmniejszonej potrzeby snu, wzmożonego poczucia własnej wartości przechodzącego w wielkościowość, gonitwy myśli, zwiększonej aktywności ukierunkowanej na cele oraz angażowania się w zachowania o dużym potencjale negatywnych konsekwencji. Epizod maniakalny trwa zwykle co najmniej tydzień i znacząco zaburza codzienne funkcjonowanie pacjenta.

• empiryczne leczenie przy podejrzeniu zakażenia grzybiczego

  Empiryczne leczenie przy podejrzeniu zakażenia grzybiczego to strategia terapeutyczna, która polega na wdrożeniu leczenia przeciwgrzybiczego bez pełnego potwierdzenia diagnostycznego, na podstawie objawów klinicznych, czynników ryzyka oraz stanu pacjenta. Wskazanie to najczęściej występuje u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym po chemioterapii, przeszczepach narządów, z długotrwałą neutropenią, a także u pacjentów krytycznie chorych na oddziałach intensywnej terapii.

• ekstrakcja zębów u pacjentów z hemofilią

  Ekstrakcja zębów u pacjentów z hemofilią stanowi poważne wyzwanie kliniczne, wymagające specjalnego przygotowania i postępowania. Hemofilia, jako wrodzona skaza krwotoczna charakteryzująca się niedoborem czynników krzepnięcia (najczęściej VIII lub IX), powoduje nadmierne krwawienie podczas zabiegów chirurgicznych, w tym ekstrakcji zębów. U pacjentów z hemofilią nawet niewielki zabieg stomatologiczny może prowadzić do przedłużonego, trudnego do opanowania krwawienia.

• epizod maniakalny o umiarkowanym i ciężkim nasileniu w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym

  Epizod maniakalny o umiarkowanym i ciężkim nasileniu w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym charakteryzuje się nieprawidłowo podwyższonym nastrojem, nadmierną energią oraz zakłóceniem funkcjonowania. Pacjenci wykazują wzmożoną aktywność, zmniejszoną potrzebę snu, przyspieszenie mowy i myślenia (gonitwa myśli), podwyższoną samoocenę lub wielkościowość, rozkojarzenie uwagi oraz angażowanie się w działania o potencjalnie poważnych konsekwencjach (np. nieprzemyślane inwestycje, ryzykowne zachowania seksualne).

• ekstrakcja zęba

  Ekstrakcja zęba to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zęba z zębodołu w kości szczęki lub żuchwy. Wskazania do ekstrakcji zęba obejmują: zaawansowaną próchnicę uniemożliwiającą odbudowę zęba, zaawansowaną chorobę przyzębia z ruchomością zęba, zęby zatrzymane lub nieprawidłowo ustawione, złamania korzeni niemożliwe do leczenia zachowawczego, oraz względy ortodontyczne (np. stłoczenia). Decyzja o ekstrakcji powinna być zawsze poprzedzona dokładną diagnostyką.

• epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I

  Epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I (ChAD I) charakteryzuje się wzmożonym nastrojem, energią i aktywnością, które znacząco zakłócają codzienne funkcjonowanie pacjenta. Objawy obejmują nadmiernie podwyższony nastrój, zmniejszoną potrzebę snu, przyspieszony tok myślenia, gadatliwość, rozpraszalność, zwiększenie aktywności celowej oraz podejmowanie ryzykownych zachowań. W przypadku nasilenia umiarkowanego lub ciężkiego pacjent często wymaga hospitalizacji, aby zapobiec samouszkodzeniom lub zagrożeniu dla innych.

• epizod ciężkiej depresji u pacjenta z ciężkie zaburzenie depresyjne jako terapia wspomagająca

  Ciężki epizod depresyjny w przebiegu ciężkiego zaburzenia depresyjnego (MDD) charakteryzuje się nasilonymi objawami obniżenia nastroju, utraty zainteresowań i zdolności do odczuwania przyjemności (anhedonia), którym towarzyszą zaburzenia snu, apetytu, poczucie braku wartości, myśli samobójcze oraz znaczące upośledzenie funkcjonowania psychospołecznego. Epizod taki wymaga intensywnego leczenia, często z zastosowaniem terapii skojarzonej.

• epizod maniakalny o umiarkowanym i dużym nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego

  Epizod maniakalny o umiarkowanym i dużym nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego to stan charakteryzujący się podwyższonym, ekspansywnym lub drażliwym nastrojem, wzmożoną energią i aktywnością, które znacząco zaburzają funkcjonowanie pacjenta. Typowe objawy obejmują zmniejszoną potrzebę snu, przyspieszony tok myślenia, gadatliwość, wzmożoną aktywność celową, podwyższoną samoocenę oraz podejmowanie działań ryzykownych. Epizod taki stanowi jeden z biegunów w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym, na przemian z epizodami depresyjnymi.

• epizod depresji u pacjenta z ciężkie zaburzenie depresyjne

  Ciężkie zaburzenie depresyjne to przewlekła choroba psychiczna charakteryzująca się nawracającymi epizodami depresji, które znacząco upośledzają funkcjonowanie pacjenta w życiu codziennym. Epizod depresji w przebiegu tego zaburzenia charakteryzuje się występowaniem obniżonego nastroju, anhedonii (utraty zdolności do odczuwania przyjemności), zmęczenia, zaburzeń snu i apetytu, trudności z koncentracją, poczuciem winy oraz myślami samobójczymi.

• endogenny zespół Cushinga

  Endogenny zespół Cushinga to schorzenie wynikające z nadmiernego wydzielania kortyzolu przez korę nadnerczy, spowodowane najczęściej gruczolakiem przysadki mózgowej wydzielającym ACTH (choroba Cushinga), rzadziej guzem nadnerczy lub ektopowym wydzielaniem ACTH przez nowotwory pozaprzysadkowe. Charakterystyczne objawy obejmują otyłość centralną, zaokrąglenie twarzy (tzw. twarz księżycowata), wygładzone czerwone policzki, osłabienie mięśniowe, osteoporozę, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia glikemii oraz zmiany psychiczne.

• empiryczne leczenie epizodu gorączkowego u pacjenta z neutropenią ciężką

  Empiryczne leczenie epizodu gorączkowego u pacjenta z neutropenią ciężką (gorączka neutropeniczna) to stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Gorączka neutropeniczna występuje u pacjentów z obniżoną liczbą neutrofili (poniżej 500/μl lub poniżej 1000/μl z prognozowanym spadkiem poniżej 500/μl) i temperaturą ciała ≥38,3°C lub ≥38,0°C utrzymującą się przez co najmniej godzinę. Jest to stan zagrażający życiu, najczęściej występujący u pacjentów onkologicznych po chemioterapii.

• empiryczne leczenie epizodu gorączkowego u pacjenta z neutropenią umiarkowaną

  Empiryczne leczenie epizodu gorączkowego u pacjenta z neutropenią umiarkowaną stanowi istotne wyzwanie kliniczne, wymagające szybkiej interwencji medycznej. Neutropenia umiarkowana jest definiowana jako obniżenie liczby neutrofilów we krwi obwodowej do poziomu 0,5-1,0 × 10^9/l. Gdy u pacjenta z neutropenią wystąpi gorączka (temperatura ciała ≥38,3°C jednorazowo lub ≥38,0°C utrzymująca się przez ponad godzinę), należy traktować to jako stan nagły, potencjalnie zagrażający życiu.

• ekstrakcja złamanych zębów

  Ekstrakcja złamanych zębów to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zęba, który uległ złamaniu do stopnia uniemożliwiającego jego zachowanie. Wskazania do ekstrakcji obejmują złamania koronowo-korzeniowe, złamania korzenia w części poddziąsłowej, złamania pionowe oraz wielofragmentowe uszkodzenia zęba. Zabieg ten jest wykonywany, gdy uszkodzenia są zbyt rozległe, by możliwe było przeprowadzenie leczenia zachowawczego, protetycznego czy endodontycznego.

• endometrioza łagodna do umiarkowanej

  Endometrioza łagodna do umiarkowanej to stan chorobowy, w którym tkanka podobna do wyściółki macicy (endometrium) rozwija się poza jamą macicy. W przypadku postaci łagodnej do umiarkowanej, zmiany endometrialne są obecne, ale nie powodują jeszcze rozległych zrostów i głębokich nacieków narządowych, które charakteryzują ciężką postać choroby. Stopień nasilenia endometriozy określa się najczęściej według skali American Society for Reproductive Medicine (ASRM), gdzie stadium I i II odpowiadają postaci łagodnej, a stadium III – umiarkowanej.

• erytroblastopenia

  Erytroblastopenia (ang. Pure Red Cell Aplasia, PRCA) to rzadkie schorzenie hematologiczne charakteryzujące się selektywnym zahamowaniem erytropoezy przy zachowanej produkcji pozostałych linii komórkowych w szpiku kostnym. W obrazie klinicznym dominuje głęboka niedokrwistość normocytowa lub makrocytowa z reticulocytopenią oraz brakiem lub znacznym zmniejszeniem liczby prekursorów czerwonokrwinkowych w szpiku kostnym.

• erytroblastoza płodu

  Erytroblastoza płodu, znana również jako choroba hemolityczna płodu i noworodka (CHPN), to poważne schorzenie spowodowane niezgodnością czynnika Rh między matką a płodem. Występuje, gdy matka z grupą Rh-ujemną wytwarza przeciwciała przeciwko krwi płodu Rh-dodatniego, co prowadzi do niszczenia czerwonych krwinek płodu i w konsekwencji do anemii, obrzęku, a w ciężkich przypadkach – niewydolności serca płodu.

• egzema zapalna

  Egzema zapalna, znana również jako wyprysk zapalny, to przewlekła dermatoza zapalna charakteryzująca się świądem, zaczerwienieniem i obecnością zmian skórnych. Najczęściej występuje u pacjentów z predyspozycją genetyczną oraz z zaburzeniami bariery naskórkowej. W przebiegu egzemy zapalnej można wyróżnić fazę ostrą (z obrzękiem, zaczerwienieniem, pęcherzykami i sączeniem), fazę podostrą (z łuszczeniem i strupami) oraz fazę przewlekłą (ze zgrubieniem i pobruzdowaniem skóry).

• epizod maniakalny w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym

  Epizod maniakalny w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym charakteryzuje się stanem podwyższonego, ekspansywnego lub drażliwego nastroju, który utrzymuje się przez co najmniej tydzień i powoduje znaczne zaburzenia funkcjonowania. Pacjent przejawia zwiększoną energię, zmniejszoną potrzebę snu, wzmożoną aktywność, przyspieszony tok myślenia i mowy (gonitwa myśli), podwyższoną samoocenę lub wielkościowość, rozpraszalność uwagi oraz angażowanie się w ryzykowne zachowania.

• enzymatyczne oczyszczanie rany

  Enzymatyczne oczyszczanie rany to metoda leczenia ran przewlekłych, polegająca na zastosowaniu specjalnych preparatów zawierających enzymy, które rozpuszczają martwe tkanki bez uszkadzania zdrowych komórek. Wskazania do zastosowania tej metody obejmują przewlekłe rany z martwicą, owrzodzenia, odleżyny, stopa cukrzycowa, rany oparzeniowe oraz rany z biofilmem bakteryjnym.

• epizod manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej

  Epizod manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej charakteryzuje się wzmożonym, nieadekwatnie podwyższonym nastrojem, zwiększoną energią i aktywnością. Pacjenci doświadczają nadmiernej pewności siebie, obniżonej potrzeby snu, przyspieszenia mowy i myślenia (gonitwa myśli), rozpraszalności uwagi oraz często podejmują działania ryzykowne. Epizod maniakalny zazwyczaj rozwija się gwałtownie w ciągu kilku dni i może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, jeśli nie jest leczony.

• epizod dużej depresji o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego

  Epizod dużej depresji o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego to stan kliniczny charakteryzujący się utrzymującym się obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i zdolności do odczuwania przyjemności (anhedonia), a także szeregiem innych objawów psychicznych i somatycznych. Pacjent doświadcza wyraźnego pogorszenia funkcjonowania zawodowego, społecznego i rodzinnego. Nasilenie umiarkowane do ciężkiego oznacza, że objawy istotnie wpływają na codzienne funkcjonowanie pacjenta, mogą pojawić się myśli samobójcze, a w przypadkach skrajnych również objawy psychotyczne.